ԵԴ1/0752/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն Ա Ն Ու Ն Ի Ց

24.03.2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Մ.Շահվերդյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Գոռ Բենիկի Այվազյանի, ըստ վարույթի նյութերում առկա տվյալների՝ ծնված՝ 20.09.1992թ., Սյունիքի մարզ, գ.Անգեղակոթ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված , ամուսնացած, հաշվառված է՝ Սյունիքի մարզ Սիսիան համայնք գ.Անգեղակոթ 7-րդ փողոց 36 հող., փաստացի բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Աշոտ Ղուլյան փողոցի 21-րդ տանը :
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Կիրակոսյանի կողմից 18.05.2024թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60521924 քրեական վարույթը:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ.Հարությունյանի 27.12.2024թ. որոշմամբ՝ Գոռ Բենիկի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի քննիչ Գ.Շահմուրադյանի կողմից 30.12.2024թ. Գոռ Բենիկի Այվազյանին հանձնվել է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ 27.12.2024թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի քննիչ Գ.Շահմուրադյանը, թիվ 60521924 քրեական վարույթով հսկող դատախազի համաձայնությամբ, մեղադրյալ Գոռ Բենիկի Այվազյանին գրավոր ծանուցել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, իսկ վարույթի նյութերը մեղադրյալ Գոռ Բենիկի Այվազյանի ծանոթացմանը ներկայացնելիս ճշտել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ մեղադրյալ Գոռ Բենիկի Այվազյանի դիրքորոշումը, համաձայն որի՝ վերջինս չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպան Տ.Հակոբյանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Թիվ 60521924 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ և դրան կից՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրությամբ 06.03.2025թ. մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում:
Գոռ Բենիկի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա 15.05.2023թ. մինչև 15.05.2024թ. օրենքով սահմանված կարգով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2024թ. ապրիլի 25-ին, ժամը՝ 0920-ին, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոսի փողոցում վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի «TX-105-TX» հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407527 արձանագրությունը:
Դատարանի՝ 10.03.2025թ. որոշմամբ՝ սույն քրեական վարույթն ստանձնվել և հարուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չիրականացնելով և հիմք ընդունելով մեղադրյալ Գոռ Բենիկի Այվազյանի կողմից իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը չվիճարկվելու փաստը, հանգում է հետևության, որ մեղադրյալ Գոռ Բենիկի Այվազյանին մեղսագրվող արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով տրված իրավական գնահատականը համապատասխանում է մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
«Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ դատարանը գտնում է, որ Գոռ Բենիկի Այվազյանն իրեն մեղսագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար ենթակա է տուգանքի ձևով պատժի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով:
Միևնույն ժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեից ստացված տեղեկատվության հիման վրա կատարված հաշվարկի արդյունքում՝ մեղադրյալ Գոռ Այվազյանին մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան՝ 25.04.2024թ. նախորդող 12 ամիսների ընթացքում վերջինիս ամսական եկամտի չափը պակաս է ստացվել նվազագույն աշխատավարձի չափից, հետևաբար՝ դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000(յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը նաև պարզեց, որ մեղադրյալ Գոռ Բենիկի Այվազյանը չի կարող անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել նշանակված տուգանքը, սակայն պատրաստակամ է այն վճարել մաս առ մաս :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝
«Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Գոռ Բենիկի Այվազյանը, նյութական դրությունից ելնելով, ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը, այսինքն՝ տուգանքի անհապաղ վճարումն անհնար է՝ դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակվող տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 տարվա ընթացքում:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Բենիկի Այվազյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնելու կամ փոխելու հիմքեր չկան, հետևաբար՝ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ 25.04.2024թ. կազմված թիվ 8180407527 արձանագրությունը, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Վլադիմիր Հարությունի Վաթյանի կողմից 15.05.2023թ. կայացված թիվ 8180253135 որոշումը, «Alcovisor-Juniter X/RP» ստուգաչափման կտրոնը, ստուգաչափման վերաբերյալ թիվ 093644 վկայականը և ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված քաղվածքը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Գոռ Բենիկի Այվազյանի նկատմամբ սույն քրեական վարույթի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները՝ ՀՀ սահմանը հատելու և անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները, պետք է վերացնել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ և 464.10-րդ հոդվածներով՝ դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գոռ Բենիկի Այվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000(երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Գոռ Բենիկի Այվազյանին թույլատրել նշանակված՝ 375.000(երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1(մեկ) տարվա ընթացքում:
Գոռ Բենիկի Այվազյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Գոռ Բենիկի Այվազյանի նկատմամբ սույն քրեական վարույթի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները՝ ՀՀ սահմանը հատելու և անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները, վերացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆ