ԵԴ1/0734/01/25







Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«29» ապրիլի 2025 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ` ԴԱՏԱՎՈՐ ՎԱՀԵ ՋԻՎԱՆՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` ԳՈՀԱՐ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ ԴԱՎԻԹ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ ԷՐԻԿ ՋԱՂԻՆԱՅՆԻ

«Աջափնյակ 1» նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (ծնված՝ 2000 թվականի հունվարի 15-ին՝ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվոում է՝ քաղաք Երևան, Սևանի փողոց, 56-րդ տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը)։

1. Նկարագրական մաս.

2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60750624 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60762924 քրեական վարույթը, որը միացվել է թիվ 60750624 քրեական վարույթին։
2025 թվականի փետրվարի 14-ին Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2025 թվականի փետրվարի 17-ին Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի մարտի 05-ին մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան են մուտքագրվել քրեական վարույթի նյութերը։
2025 թվականի մարտի 06-ին քրեական գործը հանձնվել է դատավոր Վ․Ջիվանյանիս, որով 2025 թվականի մարտի 10-ին ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել նախնական դատալսումներ։
2025 թվականի ապրիլի 10-ին ավարտվել են հիմնական դատալսումները և Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ` Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրն իրականացվել են լրացուցիչ դատալսումներ։

1.1. Մեղադրանքի փաստական նկարագրություն.
Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն արարքի համար, որ «2024 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, վարել է ավտոմեքենա՝ զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 02:50-ի սահմաններում, ավտոմեքենան վարել է՝ չունենալով վարելու իրավունք և միաժամանակ գտնվելով ոչ սթափ վիճակում:
Այսպես.
Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180261809 վարչական իրավախախտման գործով 2023 թվականի նոյեմբերի 9-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2023 թվականի նոյեմբերի 9-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ը, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորագրությամբ ստացել որոշման պատճենը: Տեղյակ լինելով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը, զրկման ժամկետը դեռ չլրացած, 2024 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցում վայրել է «ԲՄՎ» մակնիշի 90 EJ 707 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Վահե Երիցյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 23:07-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416480 արձանագրությունը:
Բացի այդ, Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180261809 վարչական իրավախախտման գործով 2023 թվականի նոյեմբերի 9-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, որի մասին պատշաճ ծանուցվել է: Տրանսպորային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետն ավարտվելուց հետո Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը, չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 02:50-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 02414) մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.289 մգ/ (առնվազն՝ 0.2601մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 91100938 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քաղաքի Բեյրութի փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 90 EJ 707 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Վլադիկ Բաբաջանյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 03:15-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409936 արձանագրությունը:»։

1.2. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ.
Դատաքննությամբ հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները՝
1.2.1. Մեղադրյալ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկվել է 2023 թվականին ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու համար, որից հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցում վայրել է «ԲՄՎ» մակնիշի 90 EJ 707 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, հաջորդ անգամը 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 02:50-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ՝ գարեջուր օգտագործած վիճակում Երևան քաղաքի Բեյրութի փողոցում վարել է նույն տրանսպորտային միջոցը։ Ընդունում է մեղքը, զղջում է կատարած արարքի համար։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը/

1.2.2. Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180261809 արձանագրությունը և որոշումը, որի համաձայն՝ 04․11․2023թ. ժամը 23։25-ին, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում և զրկվել տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից՝ 1 տարի ժամկետով։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 6/

1.2.3. Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416480 արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 04․11․2024թ. ժամը 23։00-ին, Երևան քաղաքի Ե․Չարենցի փողոցում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված անձը՝ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը, վարել է տրանսպորտային միջոց։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 4/

1.2.4. Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409936 արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 11․12․2024թ. ժամը 02։50-ին, Երևան քաղաքի Բեյրութի փողոցում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձը՝ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը, տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 22/

1.2.5. Անձի սթափության վիճակի զննության արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 11․12․2024թ․ ժամը 03։05-ին Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի 1 լիտր արտաշնչած օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0,289 մգ/լ:
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1, գ/թ 23/
1.2.6. Թիվ 128900 ստուգաչափման վկայականը, համաձայն որի 91100938 գործարանային համարի Jupiter X/RP տեսակի ալկոտեստերն ուժի մեջ է 2024 թվականի օգոստոսի 12-ից մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 12-ը, չափման տիրույթը 0,000-2,000 մգ/լ է։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 24/

1.2.7. ՀՀ ՆԳՆ էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված քաղվածքի պատճենը, որի համաձայն՝ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի վարորդական վկայականի կարգավիճակը նշված է «Զրկված», զրկման սկիզբը՝ 09․11․2023թ․, ավարտը՝ 11․11․2024թ․։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 5, 25/

1.2.8. Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը և արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որոնց զննվել և արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416480, 8180261809, 8180249123, 8180409936 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 01380, 00288, 02414 կտրոնների, ստուգաչափման թիվ 102345, 084201, 128900 վկայականների, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 35-38/

Լրացուցիչ դատալսումներում Դատարանը հետազոտել է նաև հետևյալ ապացույցները.

1.2.9. ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, դատվածության և հետախուզման առկայության հարցման ձև 8 և ձև 9 պատասխանները, համաձայն որոնց՝ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը Արարատի և Վայոց ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 22․11․2024 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 375․000 ՀՀ դրամ տուգանքի, որի վճարման համար սահմանվել է 1 տարի ժամկետ։ Բացի այդ, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 29․01․2025 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է 750․000 ՀՀ դրամ տուգանքի, որի վճարման համար սահմանվել է 1 տարի ժամկետ։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 40-41/

1.2.10. ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն 10․04․2025թ․ դրությամբ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը վճարել է նշանակված 750․000 ՀՀ դրամ տուգանքը՝ ամբողջությամբ կրելով պատիժը։
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը/


1.3. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով սույն գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, եզրահանգում է․ հաստատված է, որ մեղադրյալ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից, 2024 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցում վայրել է «ԲՄՎ» մակնիշի 90 EJ 707 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 02:50-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք Երևան քաղաքի Բեյրութի փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 90 EJ 707 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
Մասնավորապես՝ մեղադրյալն իր ցուցմունքով նշել է, որ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելով և մեկ անգամը՝ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում մեղադրանքում նշված օրերին վարել է ավտոմեքենա, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություններով արձանագրվել է մեղադրանքում նշված ժամանակահատվածներում մեղադրյալի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելը, սթափության զննության կտրոնով արձանագրվել է մեղադրյալի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 02:50-ին ոչ սթափ լինելու հանգամանքը, ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի հաշվառման շտեմարանից արտատպված քաղվածքով արձանագրվել է մեղադրյալի՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելը։
Դատարանը հաստատված է համարում նաև, որ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը, տալով խոստովանական ցուցմունքներ, համագործակցել է վարույթն իրականացնող մարմնի հետ, չի վիճարկել առաջադրված մեղադրանքը։

2. Պատճառաբանական մաս.

2.1. Քննարկելով մեղադրյալ Էրիկ Ջաղինյանին առաջադրված մեղադրանքի փաստակազմը հաստատված լինելու հանգամանքը և դրա իրավաբանական որակումը՝ Դատարանը պետք է պատասխանի հետևյալ հարցերին.
ա) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
բ) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
գ) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
դ) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
ե) դատապարտված մեղադրյալի արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման։
2.1.1. Անդրադառնալով «ա» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Դատարանը գտնում է, որ հետազոտված ապացույցներով հաստատվել է, որ մեղադրյալ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից, 2024 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցում վայրել է «ԲՄՎ» մակնիշի 90 EJ 707 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 02:50-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում և չունենալով տրանսպորտային մկջոց վարելու իրավունք Երևան քաղաքի Բեյրութի փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 90 EJ 707 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
2.1.2. Անդրադառնալով «բ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(…)»:
Նշված հանցակազմի օբյեկտը երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործումն ապահովող հասարակական հարաբերություններն են, օբյեկտիվ կողմը՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը: Սուբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ սուբյեկտը 16 տարին լրացած անձն է։
Հաստատված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են բերված հանցակազմի հատկանիշներին, հետևաբար ապացուցված է արարքի քրեական հակաիրավականությունը։
2.1.3. Անդրադառնալով «գ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Հետազոտված ապացույցներով՝ մեղադրյալի ցուցմունքով, անձի սթափության վիճակի զննության արձանագրություններով, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություններով հաստատվել է, որ մեղադրյալ Էրիկ Ջաղինյանին վերագրված արարքները կատարվել են նրա կողմից։
2.1.3. Անդրադառնալով «դ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ հանցավորը գիտակցում է, որ տրանսպորտային միջոցը վարում է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ կասեցված լինելու կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունենալու պայմաններում՝ հարբած (ոչ սթափ) վիճակում, կամ հրաժարվում կամ խուսափում է սթափության վիճակի զննություն անցնելուց։ Տվյալ դեպքում մեղադրյալի ցուցմունքով, ՀՀ էլեկտրոնային կառավարման համակարգից արտատպված քաղվածքով հաստատվել է, որ նա գիտակցել է, որ զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք վարել է տրանսպորտային միջոց, այդ թվում՝ հարբած (ոչ սթափ) վիճակում, հետևապես հաստատվել է դատապարտված մեղադրյալ Էրիկ Ջաղինյանի մեղքը նրան վերագրված արարքների կատարման մեջ։
2.1.4. Անդրադառնալով «ե» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Սույն գործի դատաքննությամբ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ապացուցված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերում նկարագրված դիսպոզիցիային։
2.2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով պատիժ է նախատեսվում տուգանք` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, իսկ 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով պատիժ է նախատեսվում տուգանք` առավելագույնը քսանապատիկի չափով, հանրային աշխատանքներ` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կարճաժամկետ ազատազրկում` մեկից երկու ամիս ժամկետով, ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ դատապարտված մեղադրյալ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
ա) ապացուցված են արդյո՞ք Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
բ) Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը ենթակա է արդյո՞ք պատժի իր կատարած հանցանքների համար.
գ) ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ.
դ) Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
2.2.1. Անդրադառնալով «ա» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝
(․․․)
10) հանցանք կատարած անձի մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը, հանցագործության այլ մասնակցին բացահայտելուն, հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն, գործով ապացույց ձեռք բերելուն աջակցելը,
(․․․)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ:
3. Եթե սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք:»:
Տվյալ դեպքում Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետը՝ որպես Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
2.2.2. Անդրադառնալով «բ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանին պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կողմից կատարած հանցանքների համար։
2.2.3. Անդրադառնալով «գ» կետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…):»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ քրեական գործով արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…): Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»: (տե՛ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39-րդ կետը)։
Անդրադառնալով արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ քրեական գործով որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները. «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-15-րդ կետերը):
Վերը մեջբերված իրավական նորմերում և դիրքորոշումներում սահմանված չափանիշների համատեքստում անդրադառնալով Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելուն՝ Դատարանը հիմք է ընդունում հետևյալ հանգամանքները.
- մեղադրյալ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կատարված հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված են երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցագործություններ,
- հանցանքները կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը՝ խոստովանել է իր կողմից կատարած իրավախախտումները,
- նրա անձը բնութագրող հանգամանքները՝ հանցանքները կատարելու պահին դատված չի եղել, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող սույն դատավճռի 2.2.1 կետում նշված հանգամանքները, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալ հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալ Էրիկ Ջաղինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է նշանակել նրան վերագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանք` հանցանքի պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանք պատժատեսակը` հանցանքի պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
(...)
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(...)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։
(․․․)»։
«Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝
«Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանին մեղսագրվող հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած միջին ամսական եկամտի վերաբերյալ տեղեկություն առկա չէ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի չափը հաշվարկելիս որպես ելակետ պետք է ընդունել նրա կողմից հանցանք կատարելու պահին գործող Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը, այսինքն՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը։ Նշված պայմաններում նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվելիք պատժաչափը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով կազմում է 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ 450․000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: (․․․)»։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ հանցագործությունների համակցությամբ Էրիկ Ջաղինյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ պատիժ սահմանելով տուգանք՝ 825․000 (ութ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
2.2.4. Անդրադառնալով «դ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Միաժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանը չի առարկել տուգանք պատժատեսակին, սակայն նշել է, որ ի վիճակի չէ նշանակված տուգանքն անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել և միջնորդել է թույլատրել այն վճարել մեկ տարվա ընթացքում, ուստի Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի կայուն եկամուտ չունենալը, թույլատրելի է համարում նրա կողմից տուգանքը մաս առ մաս վճարելը՝ 1 տարի ժամկետում:
2.3. Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայցի, գույքի արգելադրման, վարութային ծախսերի, իրեղեն ապացույցների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում։
2.4. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի կարգավորումներով, գտնում է, որ քրեական գործով ապացույցները պետք է թողնել քրեական գործի նյութերում։
2.5. Անդրադառնալով մեղադրյալ Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին՝ բացակայելու արգելքին, Դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելն այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ դատական ակտի հնարավոր բողոքարկման դեպքում մեղադրյալի դատավարական պարտականությունների պատշաճ կատարումն ապահովելու համար:
2.6. Սույն դատական ակտը կայացնելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 99-րդ, 276-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով։

3. Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի չափով՝ 450.000 երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով հանցագործությունների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 825․000 (ութ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով:
Էրիկ Վահրամի Ջաղինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ակտն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով ապացույցները թողնել քրեական գործի նյութերում։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ՎԱՀԵ ՋԻՎԱՆՅԱՆ