ԵԴ1/0721/01/25






Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Հ․ԺԱՄԱԿՈՉՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ս․ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ

2025 թվականի հունիսի 12-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սերգեյ Կամոյի Նազարյանի՝ ծնված 1994 թվականի մայիսի 21-ին, Հադրութ քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, աշխատում է որպես տաքսու վարորդ, չամուսնացած, բնակվում է Երևան քաղաքի, Ավան, Նարեկացի թաղամասի 34-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60699824 քրեական վարույթը:
2025 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Սերգեյ Կամոյի Նազարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքի համար, որ նա, 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից վարել է տրանսպորտային միջոցը.
Այսպես՝
Սերգեյ Կամոյի Նազարյանը, պատշաճ ծանուցված լինելով, որ 2024 թվականի հունվարի 19-ի վարչական իրավախախտման վերաբերյալ կազմված թիվ 8180401030 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք, 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 00:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում վարել է «Լեքսուս» մակնիշի 02TS020 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Անդրանիկ Սաֆարյանի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180418747 արձանագրությունը։
2025 թվականի փետրվարի 13-ի որոշմամբ Սերգեյ Կամոյի Նազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի մարտի 4-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է ԵԴ1/0721/01/25 համարը:
2025 թվականի մարտի 6-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի հունիսի 12-ին Դատարանը Սերգեյ Կամոյի Նազարյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ։


2.Դատարանում հետազոտված և գնահատված ապացույցներ
Մեղադրյալ Սերգեյ Կամոյի Նազարյանն դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը իմացել է, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և դեպքի օրը վարել է մեքենա (տե՛ս 2025 թվականի հունիսի 12-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180401030 արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Սերգեյ Կամոյի Նազարյանը (ծնված` 21.05.1994թ.) ժամը 06:07-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բագրևանդի փողոցում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 09 SS 409 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը ոչ սթափ վիճակում:
14.01.2024թ. թիվ 8180101030 վարչական գործով որոշումը, որի համաձայն՝ Սերգեյ Կամոյի Նազարյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է «հրաժարվում է ստորագրելուց և բացատրություն տալուց» ձեռագիր գրառումը և ստորագրություն: Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է «հրաժարվեց» ձեռագիր գրառումը և ստորագրություն: Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 70.2 թիվը:
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնը, որի համաձայն՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91101003, զննման համարը՝ 01095, զննման ամսաթիվը՝ 14.01.2024թ., զննման ժամը՝ 06:07:38, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 14.11.2023թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.969 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Սերգեյ, ազգանունը՝ Նազարյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 09 SS 409, վարորդական վկայականի սերիա համարը RB938128, Պ/Ծ ազգանունը՝ Խաչատրյան, կրծքանշանի համարը՝ 09469։
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազագային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 110923 ստուգաչափման վկայականը, որի համաձայն՝ վկայականը ուժի մեջ է 2023 թվականի նոյեմբերի 14-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91101003, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000 2.000մգ/լ ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ +5+10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց՝ առկա է ստորագրույթուն և նշված է Վ. Բաբաջանյան, իսկ բաժնի (լաբորատորիայի վարիչ) անվան դիմաց առկա է ստորագրույթյուն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180418747 արձանագրությունը, որի համաձայն` Սերգեյ Կամոյի Նազարյանը (ծնված` 21.05.1994թ.) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված վիճակում, 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 00:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում վարել է «Լեքսուս» մակնիշի 02 TS 020 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը: Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն: Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավուքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն: Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 2011 թիվը:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում Սերգեյ Կամոյի Նազարյանի (ՀԾ համարանիշ 3105940553) մուտքագրման արդյունքում պարզվել է, որ վերջինիս տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը (RB938128 սերիա համարի վարորդական վկայական) սույն քրեական վարույթը նախաձեռնելուց առաջ ունեցել է զրկված կարգավիճակ` սկիզբը 14.01.2024 թվականից, ավարտը՝ 14.01.2025 թվականը:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկանքի զննությամբ՝ պարզվեց, որ Սերգեյ Կամոյի Նազարյանը ծնված` 21.05.1994թ., անձնագիր՝ AV0668678, ՀԾՀ համարանիշն է՝ 3105940553, հաշվառված է ԼՂՀ Հադրութ, Ա.Կասպարովի փողոց, 5 տուն հասցեում։
Սերգեյ Նազարյանի դատավածության վերաբերյալ տեղեկանքը, որի համաձայն Սերգեյ Նազարյանը նախկինում դատապարտված չի եղել

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Ս․Նազարյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ Սերգեյ Կամոյի Նազարյանը, պատշաճ ծանուցված լինելով, որ 2024 թվականի հունվարի 19-ի վարչական իրավախախտման վերաբերյալ կազմված թիվ 8180401030 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք, 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 00:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում վարել է «Լեքսուս» մակնիշի 02TS020 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Անդրանիկ Սաֆարյանի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180418747 արձանագրությունը։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Ս․Նազարյանի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը դրանից զրկված լինելու պայմաններում, այդ արարքն ապացուցված է, ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։ (․․․)»։
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա
Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Ս․Նազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Ս․Նազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Ս․Նազարյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նակինում դատապարտված չի եղել։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Ս․Նազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքների համար:
Դատարանը, արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ս․Նազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած արարքի համար մեղադրյալ Ս․Նազարյանը ենթակա է պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Ս․Նազարյանի կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալ Ս․Նազարյանն իր կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի հիման վրա՝ նրա նկատմամբ նշանակված տուգանքը տարաժամկետել 10 (տասնմեկ) ամիս ժամկետով և թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս 37․500 (երեսունյոթ հազար հինգ հարյուր) ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանն արձանագրում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը պետք է թողնել կցված քրեական գործին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննարկելով մեղադրյալ Ս․Նազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սերգեյ Կամոյի Նազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի հիման վրա՝ նրա նկատմամբ նշանակված տուգանքը տարաժամկետել 10 (տաս) ամիս ժամկետով և թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս 37․500 (երեսունյոթ հազար հինգ հարյուր) ՀՀ դրամի չափով։
Սերգեյ Կամոյի Նազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ