ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/0715/01/25

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրող՝ Անի Մեժլումյանի,
մեղադրյալ՝ Արարատ Ասպոյանի,

2025թ. մայիսի 12 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի
Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի
(ծնված՝ 21.01.1988թ․, Աբովյան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ չորս անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ Կոտայքի մարզի աբովյան քաղաքի Գառնու փողոցի 6-րդ շենքի բնակարան 16 հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝






ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2023թ. օգոստոսի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60991323 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
2. 2025թ. փետրվարի 25-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Անի Մեժլումյանի որոշմամբ թիվ 60991323 քրեական վարույթով Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
3. 2025թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
4. 2025թ. մարտի 4-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60991323 քրեական վարույթը, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0715/01/25 համարը։
5. 2025թ. մարտի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/0715/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
6․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին որոշմամբ Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
7․ Նույն օրը Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ, համաձայն որի՝ Արարատ Ավետիքի Ասպոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի համար, որ նա՝
«(...) զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, վարել է տրանսպորտային միջոցը.
Այսպես՝
Արարատ Ավետիքի Ասպոյանը զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2023 թվականի մարտի 8-ին՝ ժամը 01։05-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 78 AV 077 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180248080 արձանագրությունը։
Այսինքն, Արարատ Ավետիքի Ասպոյանին մեղսագրվում է հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
(...)»



3.1. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180248080 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 08.03.2023թ. ժամը՝ 01:15 ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 1-ին գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկ՝ Ռուսլան Միրզոյանի կողմից քաղաքացի Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի նկատմամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունն, այն բանի համար, որ նա «Մերսեդես» մակնիշի 78 AV 077 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում վարել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված վիճակում: Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների և պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումն ստանալու դաշտում առկա է ստորագրություն և ձեռագիր Ասպոյան գրառումը, խախտման ծածկագիրը՝ 201.1 (հատոր 1, վ/թ 3),
- ՀՀ ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի քաղվածքի պատճենը, որտեղ առկա է RJ 851598 գրառումը, վարորդական իրավունքի վկայականի կարգերը՝ B (15-11-2012), C (15-11-2012), կարգավիճակը՝ զրկված, թողարկված է 01.11.2022թ., նախկին գրառում՝ 876419/15.11.2012թ.: Զրկման սկիզբը՝ 12.01.2023թ., ավարտը՝ 12.01.2024թ.: Առկա են Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի անձնական տվյալները՝ ՀՀ քաղաքացի, անձնագրի սերիան և համարը՝ 003511425, հանրային ծառայությունների համարանիշ՝ 3101880467, ծննդյան տարեթիվ՝ 21.01.1988թ., սեռ՝ Ա, մարզ- Կոտայք, վարչական շրջան՝ Աբովյան, հասցե՝ Գառնու փողոց, 6 շենք, 16 բնակարան, հեռախոսահամար՝ 093-33-78-99 (հատոր 1, վ/թ 4),
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից կազմված թիվ ԱՆ032134 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 12.01.2023թ. ժամը՝ 06:00 ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության տեսուչ Տիգրան Բունիաթյանի կողմից քաղաքացի Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի նկատմամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն այն բանի համար, որ նա «Մերսեդես» մակնիշի 78 AV 077 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ Աբովյան քաղաքի Հանրապետության փողոցում վարել է ոչ սթափ վիճակում: Վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունների, դիտողությունների հատվածում առկա է ստորագրություն: Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների և պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումն ստանալու դաշտում առկա է ստորագրություն, խախտման ծածկագիրը՝ 70.2 (հատոր 1, վ/թ 15),
- ալկոհոլի պարունակության ստուգաչափման կտրոնի պատճենը՝ կտրոնի վերևի հատվածում առկա է Alcovisor Jupiter X/RP գրառումը, սարքի համարը՝ 91100550, զննման համարը՝ 00874, զննման ամսաթիվ՝ 12.01.2023թ., զննման ժամը՝ 05:55:24, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվ՝ 08.10.2022թ., ստուգման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.666 մգ/լ, վարորդի անունը՝ Արարատ, վարողի ազգանունը՝ Ասպոյան, ՏՄ համարանիշը՝ 78AV077, Վ/Վ համարը՝ RJ851598, Պ/Ծ ազգանուն՝ Բունիաթյան, կրծքանշանի համար՝ 13145, ստորաբաժանում՝ 231, ներքևի հատվածում առկա է ստորագրություն (հատոր 1, վ/թ 16),
- վերոնշյալ փաստաթղթերը զննության ենթարկելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի արձանագրությունը (հատոր 1, վ/թ 30-31),
- վերոնշյալ փաստաթղթերը որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշումը (հատոր 1, վ/թ 32-33)։
3.2. Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի մայիսի 12-ին արտատպված Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը. առկա է Անի Արարատի Ասպոյանի (ծնված՝ 27.09.2016թ.) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 1120 ակտը, Կարինե Արարատի Ասպոյանի (ծնված՝ 30.07.2018թ.) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 778 ակտը, Նարե Արարատի Ասպոյանի (ծնված՝ 19.03.2020թ.) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 272 ակտը, Մարի Արարատի Ասպոյանի (ծնված՝ 29.05.2024թ.) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 16724 ակտը և հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին համապատասխանաբար թիվ 300, 234, 90, 3614 ակտերը,
- 2025 թվականի մայիսի 12-ին արտատպված ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Արարատ Ավետիքի Ասպոյանը դատվածություն չունի,
- 2025 թվականի մայիսի 12-ին արտատպված Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի վերաբերյալ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ նրա եկամուտների վերաբերյալ տեղեկությունները բացակայում են։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
4.1. Գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների յուրաքանչյուրը վերաբերելիության, թույլատրելիության և հավաստիության տեսանկյունից՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների հետազոտման ընթացքում չեն արձանագրվել դրանց ձեռք բերման պատշաճ իրավական ընթացակարգի խախտումներ, ուստի հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը թույլատրելի է։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը պարունակում է տեղեկություններ գործի համար նշանակություն ունեցող փաստերի վերաբերյալ՝ հետևաբար հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը բավարարում են ապացույցի վերաբերելիության պահանջին։
Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներից ոչ մեկը չի պարունակում հակասական տվյալներ գործի փաստերի վերաբերյալ, ուստի դրանք գնահատվում են բավարար՝ հավաստիության տեսանկյունից։
4.2. Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը հաստատված է համարում, որ Արարատ Ասպոյանը զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2023 թվականի մարտի 8-ին՝ ժամը 01։05-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 78 AV 077 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180248080 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ ապացուցված է Արարատ Ասպոյանի կողմից մեղավորությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հակաիրավական արարքի կատարումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:»
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանն ապացուցված է համարում Արարատ Ասպոյանի խնամքին չորս անչափահաս երեխաների՝ Անի Արարատի Ասպոյանի (ծնված՝ 27.09.2016թ.), Կարինե Արարատի Ասպոյանի (ծնված՝ 30.07.2018թ.), Նարե Արարատի Ասպոյանի (ծնված՝ 19.03.2020թ.), Մարի Արարատի Ասպոյանի (ծնված՝ 29.05.2024թ.) առկայության փաստը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արարատ Ասպոյանի անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Արարատ Ասպոյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արարատ Ասպոյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
Մեղադրյալ Արարատ Ասպոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պատժատեսակները երեքն են՝ տուգանք, հանրային աշխատանքներ և կարճաժամկետ ազատազրկում։ Նկատի ունենալով, որ նշված հոդվածը հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, իսկ մեղադրյալը հանդիսանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, հաշվի առնելով նաև կատարված արարքի հանրային վտանգավորությունն ու առաջացած հետևանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
1. Սույն օրենսգրքում օգտագործվում են հետևյալ հասկացությունները.
(…)
6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը.
(…)»
Վերոգրյալ իրավանորմերը վկայում են այն մասին, որ տուգանքը որպես հիմնական պատիժ նշանակվում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով, իսկ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով։
Հետազոտելով 2025 թվականի մայիսի 12-ին արտատպված Արարատ Ասպոյանի վերաբերյալ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Արարատ Ասպոյանի ամսական եկամտի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ուստի տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանվել է 75.000 ՀՀ դրամ:
Այսպիսով, Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալ Արարատ Ասպոյանի անձը բնութագրող տվյալները՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքի բնույթը, նշանակությունը և վտանգավորությունը՝ գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ պետք է նշանակվի տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղադրյալին պետք է թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 375.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 ամսվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Արարատ Ասպոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արարատ Ասպոյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով վարութային ծախսեր առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցին անդրադարձ չի կատարում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 69-րդ, 70-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Արարատ Ավետիքի Ասպոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
2. Արարատ Ավետիքի Ասպոյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
3. Ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
4. Արարատ Ավետիքի Ասպոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
5. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան