ԵԴ1/0704/01/25
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

(այսուհետ՝ նաև Դատարան)

Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Լ․ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Վ․ԱՄԻՐՋԱՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ռ․ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ

2025 թվականի հունիսի 04-ին Երևան քաղաքում՝ դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության համաձայնեցման կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի՝ (ծնված՝ 04․12․1992թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ և բնակվող Արմավիրի մարզ, գ․Քարակերտ, Հինգ հարկերի փողոց, 1 շենք, 16 բն․ հասցեում, նախկինում չդատված), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում 2024 թվականի դեկտեմբերի 05-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60733424 քրեական վարույթը։
2025 թվականի փետրվարի 20-ին որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի փետրվարի 22-ին կազմվել է արձանագրություն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ։
2025 թվականի մարտի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վերաբերյալ, որը մարտի 04-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։
2025 թվականի մարտի 07-ին որոշում է կայացվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նշանակելու մասին։
2025 թվականի մարտի 25-ին որոշում է կայացվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը անփոփոխ թողնելու մասին։
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել համաձայնեցման վարույթի կարգով: Մեղադրյալ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանը հայտարարել է, որ համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Լ․Քոչարյանը չի առարկել համաձայնեցման վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարել է համաձայնեցման վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը:
Բանակցությունների արդյունքում կողմերը եկել են համաձայնության և կազմվել է համաձայնության մասին արձանագրություն հետևյալ բովանդակությամբ.
«Ա Ր Ձ Ա Ն Ա Գ Ր ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
«21-ը մայիսի 2025 թվական, ք.Երևան
Սույն արձանագրությունը կազմվել է մասնակցությամբ՝ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ՝ Լիանա Քոչարյանի, մեղադրյալ՝ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի (ծնվ՝ 04.12.1992թ., հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, ծառայում է ՀՀ ԶՈՒ, բնակվում՝ քաղաք Երևան, Երեմ Վարդանյան փողոց, 29-րդ շենք, 4-րդ բնակարան)
պաշտպան Վահե Ամիրջանյան (արտոնագիր՝ 1167)
Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը և դրա կիրառման ժամկետը,
Մեղադրյալի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու, որը նախնական դատալսումների ընթացքում թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրական եզրակացության մեջ նշված արարքները և դրա համաձայնեցված իրավական գնահատականը.
Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած օդում 0.445 մգ/լ ալկոհոլի պարունակությամբ, 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին՝ ժամը 02.30-ին Երևան քաղաքի Նուբարաշենի խճուղիում վարել է «ՕՊԵԼ» մակնիշի 99 HL 199 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցը կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180408972 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի մեղսագրվում է հանրորեն վտանգավոր արարքների կատարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Համաձայնեցված պատիժը (պատժատեսակը և պատժաչափը), ներառյալ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը.
Պատիժ նշանակելու հարցը լուծելիս մեղադրանքի կողմը հաշվի է առնում մեղադրյալի անձը և վերջինիս կատարած արարքը բնութագրող հետևյալ հանգամանքները.
• Ռոմիկ Մանուկյանը ընդունել է առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել կատարածի համար:
• Ռ. Մանուկյանը նախկինում դատապարտված չի եղել
Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասը՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար նշանակել պատիժ՝ տուգանք՝ հանցանքն ավարտելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Ռ.Մանուկյանի ստացած ամսական եկամտի 35 տոկոսի 98.800 ՀՀ դրամի, հնգապատիկի` 494.000 ՀՀ դրամի, չափով:
Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն
Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն
Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»
Հաշվի առնելով, որ համաձայնեցման մասին ներկայացված արձանագրությունը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պահանջներին, բացակայում են համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ Դատարանը որոշել է ընդունել համաձայնության մասին արձանագրությունը և դատաքննությունն իրականացնել համաձայնեցման կարգով։

Համաձայնեցման վարույթով դատաքննությունը.
Հանրային մեղադրող Լ․Քոչարյանը ներկայացրեց մեղադրյալ Ռ.Մանուկյանի հետ կնքված համաձայնության մասին արձանագրությունը։
Մեղադրյալ Ռոմիկ Մանուկյանը հայտնեց, որ իրեն պարզ է կնքված համաձայնության բովանդակությունը, համաձայն է դրա հետ, արտահայտել է իր իրական կամքը, գիտակցում է կնքված համաձայնեցման հետևանքները, պնդում է կնքված համաձայնությունը և այն, որ համաձայնությունը չի կնքել բռնության, սպառնալիքի կամ հարկադրանքի այլ միջոցի ազդեցության արդյունքում:
Մեղադրյալ Ռ.Մանուկյանը, հանրային մեղադրող Լ․Քոչարյանը և պաշտպան Վ․Ամիրջանյանը պնդեցին կնքված համաձայնությունը:

Պատճառաբանական մաս.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության համաձայնեցված վարույթի կարգ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճիռը կայացվում է Հայաստանի Հանրապետության անունից:
2. Դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավոր:
3. Դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն միջազգային պայմանագրի կամ օրենքի պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառելի են տվյալ վարույթն իրականացնելիս:
4. Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝
1) դատարանի հետևությունները հիմնված են միայն հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա.
2) դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված համարված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են:
5. Դատավճիռը կարող է լինել արդարացման կամ մեղադրական»(…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
5) ինչ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեն արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի համար.
6) դատապարտված մեղադրյալի արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման.
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
11) գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
12) որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
13) վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
14) ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
15) դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
16) ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Դատավճիռը կազմված է ներածական, նկարագրական, պատճառաբանական և եզրափակիչ մասերից:
2. Դատավճռի ներածական մասում նշվում են`
1) որ դատավճիռը կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության անունից.
2) դատավճիռը կայացնելու վայրը և ժամանակը.
3) դատավճիռը կայացնող դատարանի անվանումը, դատարանի կազմը, դատական նիստի քարտուղարը, հանրային մեղադրողը, վարույթի մասնավոր մասնակիցները.
4) մեղադրյալի անունը, հայրանունը, ազգանունը, նրա ծննդյան թվականը, ամիսը, օրը և ծննդավայրը, ընտանեկան դրությունը, աշխատանքի վայրը, զբաղմունքը, կրթությունը և այլ վերաբերելի տեղեկություններ.
5) քրեական օրենսգրքի այն հոդվածը կամ հոդվածի մասը կամ կետը, որով նախատեսված հանցանքի կատարման համար մեղադրյալին մեղադրանք է ներկայացվել:
3. Դատավճռի նկարագրական մասում նշվում են՝
1) մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2) դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3) դատարանի փաստական վերլուծությունները.
4) հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները:
4. Դատավճռի պատճառաբանական մասում նշվում են՝
1) կիրառվող իրավունքը, այդ թվում՝ միջազգային պայմանագրերը.
2) դատարանի իրավական վերլուծությունները.
3) դատարանի հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
4) օրենքի այն նորմերը, որոնցով դատարանը ղեկավարվել է դատավճիռ կայացնելիս:
5. Դատավճռի եզրափակիչ մասում նշվում են`
1) դատարանի որոշումները.
2) դատավճռի բողոքարկման կարգը:
6. Նախագահողն ստորագրում է դատավճռի յուրաքանչյուր էջը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնեցման վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Մեղադրական դատավճիռը պարունակում է համաձայնության մասին արձանագրության տեքստի բառացի շարադրանքը:
3. Մեղադրական դատավճռով դատարանը նշանակում է համաձայնության մասին արձանագրությամբ համաձայնեցված պատիժը (պատժատեսակն ու պատժաչափը), սահմանում է բռնագրավման ենթակա գույքը և դրա չափը:
4. Եթե առկա է գույքային հայց, ապա այն թողնվում է առանց լուծման:
5. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
6. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները»։
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի կողմից ընդունելու և համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի, պատժաչափի, պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցերն անհրաժեշտ է լուծել ըստ համաձայնության մասին արձանագրության։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, inter alia, պարտավոր է անդրադառնալ գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել: Բռնագրավման ենթակա գույքի կամ գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ քրեական գործում առկա չեն։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի դատական ծախսերի հարցը Դատարանը համարում է լուծված։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 458-464-րդ հոդվածներով ՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար և դատապարտել տուգանքի՝ ամսական եկամտի հնգապատիկի՝ 494.000 (չորս հարյուր իննսունչորս հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Ռոմիկ Լևոնի Մանուկյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ