ԵԴ1/0695/01/25

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ
ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025թ․ օգոստոսի <<13>> ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Ա.Հովհաննիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Մ․Հովհաննիսյան
հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյան
պաշտպան Է.Աղաջանյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի՝ ծնված 1982 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Ներքին Չարբախ 1-ին փողոցի 20-րդ տանը, բնակվող՝ Արմավիր քաղաքի Թամանյան փողոցի 6-րդ տանը: Հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով․ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Վարութային նախապատմությունը․
2024 թվականի ապրիլի 10-ին <<Սուրբ Աստվածամայր>> բժշկական կենտրոնի կողմից հաղորդում է ներկայացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժին:
2024 թվականի ապրիլի 10-ին <<Աստղիկ>> բժշկական կենտրոնի կողմից հաղորդում է ներկայացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժին:
2024 թվականի ապրիլի 10-ին <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոնի կողմից հաղորդում է ներկայացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժին:
2024 թվականի ապրիլի 10-ին <<Աստղիկ>> բժշկական կենտրոնի կողմից հաղորդում է ներկայացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժին:
2024 թվականի ապրիլի 11-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Սահրադյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է 60119524 քրեական վարույթը:
2024 թվականի ապրիլի 11-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Սահրադյանի որոշմամբ Ռոբերտ Ալբերտի Գևորգյանը տուժող է ճանաչվել:
2024 թվականի ապրիլի 11-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Սահրադյանի որոշմամբ Ալբերտ Ռոբերտի Գևորգյանը տուժող է ճանաչվել:
2024 թվականի ապրիլի 11-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Սահրադյանի որոշմամբ Արմեն Ռաֆիկի Մուրադյանը տուժող է ճանաչվել:
2024 թվականի ապրիլի 11-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Սահրադյանի որոշմամբ Անահիտ Արմենի Հայրապետյանը տուժող է ճանաչվել:
2024 թվականի օգոստոսի 6-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Սահրադյանի որոշմամբ Անահիտ Արմենի Հայրապետյանը տուժող Ռոբերտ Ալբերտի Գևորգյանի օրինական ներկայացուցիչ է ճանաչվել:
2025 թվականի փետրվարի 18-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի որոշմամբ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի նկատմամբ Ռոբերտ Ալբերտի Գևորգյանի առողջությանն անզգուշությամբ միջին ծանության վնաս պատճառելու համար հանրային քրեական հետապնդում չի հարուցվել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով (տուժողի հետ հաշտության հիմքով):
2025 թվականի փետրվարի 18-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի որոշմամբ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա, խախտելով ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովմանն ուղղված պահանջը և ճանապարհային երթևեկության անվտանգությունն ապահովող կանոնը՝ Ռոբերտ Ալբերտի Գևորգյանի առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, որպիսի գործողությունները դրսևորվել են հետևյալում:
Այսպես՝ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանը 2024 թվականի ապրիլի 10-ին՝ ժամը 17:30-ի սահմաններում, իր <<MERCEDES-BENZ-E320>> մակնիշի 37 TQ 260 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, մեկ ուղևորով՝ Արմեն Ռաֆիկի Մուրադյանի հետ, վարել է Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցի կողմից դեպի Իսակովի պողոտայի ուղղությամբ, 40-45 կմ/ժամ արագությամբ, Իսակովի պողոտա չհասած թույլ է տվել <<ՀՀ ճանապարհային երթևեկության կանոնները և տրանսպորտային միջոցների շահագործումն արգելող անսարքությունների և պայմանների ցանկը հաստատելու մասին>> ՀՀ կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշման 129-րդ կետի և <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին>> ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է՝ շուրջ 10 վայրկյան տևողությամբ արևի ճառագայթներից շլանալուց, ու դրանով պայմանավորված, իր երթևեկության համար վտանգն առաջ գալու սկզբնապահից սկսած, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու համար, չմիացնելով ավտոմեքենայի վթարային լուսային ազդանշանը և չփոխելով երթևեկության գոտին՝ տեխնիկական տեսակետից ժամանակին կատարված արգելակումով չի դանդաղեցրել իր վարած ավտոմեքենայի ընթացքն՝ ընդհուպ մինչև այն կանգնեցնելը, ինչի տեխնիկական հնարավորությունն ունեցել է և իր վարած <<MERCEDES-BENZ E320>> մակնիշի 37 TQ 260 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան դուրս է բերել հանդիպակաց ուղղության երթևեկելի ուղեմաս և ընդհարվել է հանդիպակաց ուղեմասով դեպի Շիրակի փողոցի ուղղությամբ ընթացող Ալբերտ Ռոբերտի Գևորգյանի վարած <<OPEL>> մակնիշի 67 AB 007 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առաջնամասին:
Տեխնիկական տեսակետից ստեղծել է վթարային իրադրություն՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, որի հետևանքով Ալբերտ Ռոբերտի Գևորգյանի վարած <<OPEL>> մակնիշի 67 AB 007 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ուղևոր՝ մանկահասակ Ռոբերտ Ալբերտի Գևորգյանի առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է փակ գանգուղեղային վնասվածքի՝ գլխուղեղի թեթև աստիճանի սալջարդի, սուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով:
Այսինքն` Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2025 թվականի փետրվարի 19-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ.Սարգսյանի որոշմամբ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի մարտի 3-ին թիվ 60119524 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան։
Արագացված դատական քննություն.
Նախնական դատալսումների ընթացքում պաշտպան Է.Աղաջանյանը միջնորդեց դատաքննությունն անցկացնել արագացված վարույթի կարգով՝ նկատի ունենալով, որ սույն վարույթի շրջանակում Դավիթ Սարգսյանն իր մեղքն ընդունել է։
Հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանը հրապարակեց մեղադրանքի փաստական հիմքն ու արարքին տրվող իրավական գնահատականը՝ միաժամանակ նշելով, որ չի առարկում արագացված կարգով վարույթի կիրառման դեմ:
Մեղադրյալ Դավիթ Սարգսյանը հայտնեց, որ իրեն պարզ է առաջադրված մեղադրանքը, դրա հետ համաձայն է: Պնդում է ներկայացված միջնորդությունը, այն ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով վարույթի անցկացնելու հետևանքները:
Դատական նիստին չի ներկայացել տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Անահիտ Հայրապետյանը, սակայն Դատարանին ներկայացրած դիմումով նշել է, որ մեղադրյալի դեմ գույքային պահանջ չունի, չի առարկում արագացված վարույթ կիրառելու դեմ, իսկ նշանակվող պատժի մասով ունի չեզոք դիրքորոշում:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանը կատարել է արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման համար նշանակություն ունեցող տվյալները, եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է նախկինում արատավորված՝ դատապարտված չլինելը և բարձրագույն կրթություն ունենալը:
Դատարանն Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի քրեական պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում մեղքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը:
Միաժամանակ, պետք է արձանագրել, որ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարված արարքի համար մեղադրյալ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի կատարած արարքնի բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ այն, որ վերջինի կատարած հանցանքը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցագործություն, այդ թվում՝ նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալի կատարած արարքի համար քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգավորմամբ՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, գտնում է՝ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Ընդ որում, Դատարանը պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ տուժող կողմը որևէ բողոք և պահանջ մեղադրյալի դեմ չի ներկայացրել։
Դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալը միջնորդեց նշանակվելիք տուգանք պատժատեսակը տարաժամկետել և թույլատրել մաս առ մաս վճարել, քանի որ ֆինանսական դրությամբ պայմանավորված չի կարող միանվագ վճարում կատարել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պրոբացիայի ծառայություն ներկայանալու դեպքում դատապարտյալը վերցվում է հաշվառման, լրացվում է հաշվառման քարտ, նրան ստորագրությամբ անհապաղ պարզաբանվում են տուգանքի կատարման կարգն ու պայմանները, իր իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև դրանց չկատարման դեպքում օրենսդրությամբ սահմանված պատասխանատվությունը։ Այն դեպքում, երբ դատարանը թույլատրել է տուգանքը մաս առ մաս վճարել, կամ տուգանքի վճարման համար սահմանվել է մինչև մեկ տարի ժամկետ, ապա կազմվում է նաև վերահսկողության պլան:
Վերը նշված հոդվածների կարգավորումները հիմք ընդունելով՝ կարելի է եզրահանգել, որ տուգանքի վճարման երկարաձգումը հնարավոր է իրականացնել ինչպես դատավճռով, այնպես էլ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ դատարանի առանձին որոշմամբ: Դատարանի այս մոտեցումը պայմանավորված նրանով, որ նշված գործընթացը դատավճռով իրականացնելու համար օրենսդրական որևէ արգելք նախատեսված չէ և բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածում խոսք է գնում դատապարտվող (այլ ոչ թե դատապարտյալ) անձի մասին: Իսկ այն, որ նույն հոդվածում օգտագործվում է նաև դատապարտյալ կարգավիճակը, ապա դա վերաբերելի է այն դեպքերին, երբ դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դատապարտյալը նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից:
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի սոցիալական դրությունը, գտնում է, որ նշանակվող պատժի վճարումը պետք է տասներկու ամսով երկարաձգել և թույլատրել վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս 62.500 ՀՀ դրամով:
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի՝ դատապարտված մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ, 342-րդ, 347-349-րդ, 353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ նշանակված 750.000 ՀՀ դրամը վճարելու համար Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանին տրամադրել տասներկու ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 62.500 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Դավիթ Անդրանիկի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով):


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ