Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0684/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Բենիկ Եղիազարյան Վահեի
Բենիկ Եղիազարյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Դավիթ Բալայան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Դավիթ Բալայան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-05-13 | 14:00 | 3 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-03-14 | 16:30 | 3 | Նիստը կայացել է |
Գործ ԵԴ1/0684/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
13.05.2025 թվական ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Բ.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ
Դռնբաց դատական նիստերում քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի
Բենիկ Վահեի Եղիազարյանի՝ ծնված 31.07.1997 թվականին ՀՀ Արագածոտնի մարզի
Ոսկեթաս գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, դատապարտված՝
1. 22.02.2024 թվականին (ԱՐԱԴ/0045/01/24) ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանքի 375.000 ՀՀ դրամի չափով, նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոնով տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 1 տարին
2. 09.09.2024 թվականին (ԱՐԱԴ/0231/01/24) ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կանոնով տուգանքի 750.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոնով տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 1 տարին, բնակվում է՝ Արագածոտնի մարզ, Ոսկեթաս գյուղ, 1-ին փողոց, 15/1 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, այլ վարույթով գտնվում է անզատության մեջ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով
I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի օգոստոսի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60567224 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 12/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2023 թվականի օգոստոսի 22-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180295399 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի հուլիսի 13-ին ժամը 12.25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Փիրումյանների փողոցում վարել է Մերսեդես մակնիշի 07VV099 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 81804009439 արձանագրությամբ /հատոր 1-ին գ.թ. 25-26/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 29-30/:
2025 թվականի հունվարի 31-ին Բենիկ Եղիազարյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 34, 35, 39, 40, 41-42/:
2025 թվականի փետրվարի 25-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 46-51/:
2025 թվականի փետրվարի 27-ին դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 55/:
2025 թվականի փետրվարի 28-ին քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և երեք օր անց հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 54, 56-57/:
2025 թվականի մարտի 04-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 58/:
2025 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պահպանելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 87-90/:
II. Արագացված վարույթ.
2025 թվականի մայիսի 13-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Հ.Արսենյանը խնդրել է բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը մեղադրյալի միջնորդության բավարարման դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշված հարցերը»:
III. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»:
Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, այնպես էլ, նրա անձը բնութագրող տվյալները մասնավորապես. մեղադրյալը մսանակցել է կամավոր հիմունքներով մասնակցել է 44 օրյա պատերազմին, աշխարհազորային հավաքների միջոցով ՀՀ ՊՆ 52258 զորամասի կազմում 02․12․2023-04․01․2024թ․ իրականացրել է մարտական հերթապահություն և պարգևատրվել է պահպանության տեղամասում մարտական հերթապահության ժամանակ զինվորական կարգապահության և բարեխիղճ ծառայության համար, բնակության վայրում նույնպես բնութագրվում է դրական կողմերով հատոր 1-ին գ.թ. 73, 75, 77-85/։
Դատարանն արձանագրում է, որ Բենիկ Եղիազարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ հանցանքը կատարվել է դատվածություն ունեցող անձի կողմից: Մասնավորապես գործի նյութերի համաձայն Բ.Եղիազարյանը 22.02.2024 թվականի թիվ ԱՐԱԴ/0045/01/24 դատավճռով դատապարտվել է տուգանքի 375.000 ՀՀ դրամի չափով և արարքը կատարելու դրությամբ՝ 13.07.2024 թվականին նա ունեցել է միան այդ դատվածություն /հատոր 1-ին գ.թ. 70/:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամրագրված դրույթը (հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝ առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով), արձանագրում է, որ Բ.Եղիազարյանի արարքում բացակայում է հանցագործությունների ռեցիդիվը:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Բենիկ Եղիազարյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի բացակայությունն ու ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է րպես պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակը: Դատարանը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ առաջին արարքով պետք է պատիժ սահմանել նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ թեև Բենիկ Եղիազարյանը հանցանքը կատարել է 13.07.2024 թվականին այն պայմաններում, երբ նրա նկատմամբ մինչ այդ 22.02.2024 թվականին կայացվել էր դատավճիռ, սակայն դատավճիռների համակցության կանոնով /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդված/ նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատիժը գումարելու անհրաժեշտությունը բացակայում է և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել առաջնորդվելով հանցանքների համակցության կանոնով /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդված/՝ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ հիմք ընդունելով, որ 22.02.2024 թվականի դատավճռով նշանակված և չկրած պատիժը՝ 375.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, գումարվել է 09.09.2024 թվականի դատավճռով հաստատված համարված արարքի համար նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ է նշանակվել 750.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, որը Բ.Եղիազարյանը կրկին չի կրել:
Սրա հետ մեկտեղ, դատարանը՝ հաշվի առնելով, մեղադրյալի գույքային դրությունը նրա կանոնավոր վաստակ չունենալու հանգամանքը և նրա կողմից այլ վարույթով արգելանքի տակ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 6 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 187.500 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Նման պայման սահմանելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ կայացված դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արդեն անցել է վեց ամիս ժամանակ և նա այդ ընթացքում որևէ վճարում չի կատարել ու ներկայումս կրկին մեկ տարի տուգանքի տարաժամկետում տրամադրելը կնպաստի ոչ թե պատժի կատարմանը, այլ անիրագործելի կդարձնի դրա կատարումը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ բացակայելու արգելքի, հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պահպանելու անհրաժեշտությունը գործնականում բացակայում է և պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.4 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Բենիկ Վահեի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կանոնով սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 09-ի թիվ ԱՐԱԴ/0231/01/24 դատավճռով նշանակված և չկրած 750.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.125.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 6 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամսում 187.500 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել՝ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
13.05.2025 թվական ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Բ.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ
Դռնբաց դատական նիստերում քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի
Բենիկ Վահեի Եղիազարյանի՝ ծնված 31.07.1997 թվականին ՀՀ Արագածոտնի մարզի
Ոսկեթաս գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, դատապարտված՝
1. 22.02.2024 թվականին (ԱՐԱԴ/0045/01/24) ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանքի 375.000 ՀՀ դրամի չափով, նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոնով տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 1 տարին
2. 09.09.2024 թվականին (ԱՐԱԴ/0231/01/24) ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կանոնով տուգանքի 750.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոնով տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 1 տարին, բնակվում է՝ Արագածոտնի մարզ, Ոսկեթաս գյուղ, 1-ին փողոց, 15/1 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, այլ վարույթով գտնվում է անզատության մեջ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով
I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի օգոստոսի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60567224 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 12/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2023 թվականի օգոստոսի 22-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180295399 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի հուլիսի 13-ին ժամը 12.25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Փիրումյանների փողոցում վարել է Մերսեդես մակնիշի 07VV099 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 81804009439 արձանագրությամբ /հատոր 1-ին գ.թ. 25-26/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 29-30/:
2025 թվականի հունվարի 31-ին Բենիկ Եղիազարյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 34, 35, 39, 40, 41-42/:
2025 թվականի փետրվարի 25-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 46-51/:
2025 թվականի փետրվարի 27-ին դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 55/:
2025 թվականի փետրվարի 28-ին քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և երեք օր անց հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 54, 56-57/:
2025 թվականի մարտի 04-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 58/:
2025 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պահպանելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 87-90/:
II. Արագացված վարույթ.
2025 թվականի մայիսի 13-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Հ.Արսենյանը խնդրել է բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը մեղադրյալի միջնորդության բավարարման դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշված հարցերը»:
III. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»:
Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, այնպես էլ, նրա անձը բնութագրող տվյալները մասնավորապես. մեղադրյալը մսանակցել է կամավոր հիմունքներով մասնակցել է 44 օրյա պատերազմին, աշխարհազորային հավաքների միջոցով ՀՀ ՊՆ 52258 զորամասի կազմում 02․12․2023-04․01․2024թ․ իրականացրել է մարտական հերթապահություն և պարգևատրվել է պահպանության տեղամասում մարտական հերթապահության ժամանակ զինվորական կարգապահության և բարեխիղճ ծառայության համար, բնակության վայրում նույնպես բնութագրվում է դրական կողմերով հատոր 1-ին գ.թ. 73, 75, 77-85/։
Դատարանն արձանագրում է, որ Բենիկ Եղիազարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ հանցանքը կատարվել է դատվածություն ունեցող անձի կողմից: Մասնավորապես գործի նյութերի համաձայն Բ.Եղիազարյանը 22.02.2024 թվականի թիվ ԱՐԱԴ/0045/01/24 դատավճռով դատապարտվել է տուգանքի 375.000 ՀՀ դրամի չափով և արարքը կատարելու դրությամբ՝ 13.07.2024 թվականին նա ունեցել է միան այդ դատվածություն /հատոր 1-ին գ.թ. 70/:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամրագրված դրույթը (հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝ առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով), արձանագրում է, որ Բ.Եղիազարյանի արարքում բացակայում է հանցագործությունների ռեցիդիվը:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Բենիկ Եղիազարյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի բացակայությունն ու ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է րպես պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակը: Դատարանը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ առաջին արարքով պետք է պատիժ սահմանել նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ թեև Բենիկ Եղիազարյանը հանցանքը կատարել է 13.07.2024 թվականին այն պայմաններում, երբ նրա նկատմամբ մինչ այդ 22.02.2024 թվականին կայացվել էր դատավճիռ, սակայն դատավճիռների համակցության կանոնով /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդված/ նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատիժը գումարելու անհրաժեշտությունը բացակայում է և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել առաջնորդվելով հանցանքների համակցության կանոնով /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդված/՝ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ հիմք ընդունելով, որ 22.02.2024 թվականի դատավճռով նշանակված և չկրած պատիժը՝ 375.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, գումարվել է 09.09.2024 թվականի դատավճռով հաստատված համարված արարքի համար նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ է նշանակվել 750.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, որը Բ.Եղիազարյանը կրկին չի կրել:
Սրա հետ մեկտեղ, դատարանը՝ հաշվի առնելով, մեղադրյալի գույքային դրությունը նրա կանոնավոր վաստակ չունենալու հանգամանքը և նրա կողմից այլ վարույթով արգելանքի տակ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 6 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 187.500 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Նման պայման սահմանելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ կայացված դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արդեն անցել է վեց ամիս ժամանակ և նա այդ ընթացքում որևէ վճարում չի կատարել ու ներկայումս կրկին մեկ տարի տուգանքի տարաժամկետում տրամադրելը կնպաստի ոչ թե պատժի կատարմանը, այլ անիրագործելի կդարձնի դրա կատարումը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ բացակայելու արգելքի, հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պահպանելու անհրաժեշտությունը գործնականում բացակայում է և պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.4 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Բենիկ Վահեի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կանոնով սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 09-ի թիվ ԱՐԱԴ/0231/01/24 դատավճռով նշանակված և չկրած 750.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.125.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 6 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամսում 187.500 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել՝ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0684/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 28-02-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60567224 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Բենիկ Եղիազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2023 թվականի օգոստոսի 22-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180295399 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության' տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի հուլիսի 13-ին ժամը 12.25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Փիրումյանների փողոցում վարել է Աերսեդես մակնիշի 07VV099 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 81804009439 արձանագրությամբ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Բենիկ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հայրանուն | Վահեի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 344 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Այլ նշումներ | ՀՀ ԱՆ "Արմավիր" ՔԿՀ-ի կալանավոր թիվ ԱՐԱԴ/0367/01/24 քրեական գործով |
Մակագրել
| Երբ | 28-02-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Բալայան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 04-03-2025 |
|---|---|
| Որոշում | Գործ ԵԴ1/0684/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին 04 մարտի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Դ.Բալայանս, ստանալով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Բենիկ Վահեի Եղիազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2025 թվականի փետրվարի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Բենիկ Վահեի Եղիազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Հիշյալ քրեական գործը նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել, իսկ 03.02.2025 թվականին հանձնվել է ինձ: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Բենիկ Վահեի Եղիազարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործը ստանձնել վարույթ և նշանակել դռնբաց նախնական դատալսումներ 2025 թվականի մարտի 14-ին՝ ժամը 16:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթ նստավայրի 3-րդ դահլիճում: ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բենիկ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բ. |
| Ազգանուն | Ղազինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 14-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 14-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 13-05-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 13-05-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Բենիկ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 13-05-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/0684/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ 13.05.2025 թվական ք.Երևան ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆ ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Բ.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ Դռնբաց դատական նիստերում քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի Բենիկ Վահեի Եղիազարյանի՝ ծնված 31.07.1997 թվականին ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ոսկեթաս գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, դատապարտված՝ 1. 22.02.2024 թվականին (ԱՐԱԴ/0045/01/24) ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանքի 375.000 ՀՀ դրամի չափով, նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոնով տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 1 տարին 2. 09.09.2024 թվականին (ԱՐԱԴ/0231/01/24) ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կանոնով տուգանքի 750.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոնով տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 1 տարին, բնակվում է՝ Արագածոտնի մարզ, Ոսկեթաս գյուղ, 1-ին փողոց, 15/1 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, այլ վարույթով գտնվում է անզատության մեջ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով I.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի օգոստոսի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60567224 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 12/: 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2023 թվականի օգոստոսի 22-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180295399 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի հուլիսի 13-ին ժամը 12.25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Փիրումյանների փողոցում վարել է Մերսեդես մակնիշի 07VV099 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 81804009439 արձանագրությամբ /հատոր 1-ին գ.թ. 25-26/: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 29-30/: 2025 թվականի հունվարի 31-ին Բենիկ Եղիազարյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 34, 35, 39, 40, 41-42/: 2025 թվականի փետրվարի 25-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 46-51/: 2025 թվականի փետրվարի 27-ին դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 55/: 2025 թվականի փետրվարի 28-ին քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և երեք օր անց հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 54, 56-57/: 2025 թվականի մարտի 04-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 58/: 2025 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պահպանելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 87-90/: II. Արագացված վարույթ. 2025 թվականի մայիսի 13-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը: Պաշտպան Հ.Արսենյանը խնդրել է բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը: Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը մեղադրյալի միջնորդության բավարարման դեմ առարկություն չի ներկայացրել: Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։ Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշված հարցերը»: III. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի համաձայն՝ «1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: 3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: 4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»: Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար: Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, այնպես էլ, նրա անձը բնութագրող տվյալները մասնավորապես. մեղադրյալը մսանակցել է կամավոր հիմունքներով մասնակցել է 44 օրյա պատերազմին, աշխարհազորային հավաքների միջոցով ՀՀ ՊՆ 52258 զորամասի կազմում 02․12․2023-04․01․2024թ․ իրականացրել է մարտական հերթապահություն և պարգևատրվել է պահպանության տեղամասում մարտական հերթապահության ժամանակ զինվորական կարգապահության և բարեխիղճ ծառայության համար, բնակության վայրում նույնպես բնութագրվում է դրական կողմերով հատոր 1-ին գ.թ. 73, 75, 77-85/։ Դատարանն արձանագրում է, որ Բենիկ Եղիազարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ հանցանքը կատարվել է դատվածություն ունեցող անձի կողմից: Մասնավորապես գործի նյութերի համաձայն Բ.Եղիազարյանը 22.02.2024 թվականի թիվ ԱՐԱԴ/0045/01/24 դատավճռով դատապարտվել է տուգանքի 375.000 ՀՀ դրամի չափով և արարքը կատարելու դրությամբ՝ 13.07.2024 թվականին նա ունեցել է միան այդ դատվածություն /հատոր 1-ին գ.թ. 70/: Դատարանը՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամրագրված դրույթը (հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝ առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով), արձանագրում է, որ Բ.Եղիազարյանի արարքում բացակայում է հանցագործությունների ռեցիդիվը: Դատարանը՝ հաշվի առնելով Բենիկ Եղիազարյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի բացակայությունն ու ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է րպես պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակը: Դատարանը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ առաջին արարքով պետք է պատիժ սահմանել նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով: Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ թեև Բենիկ Եղիազարյանը հանցանքը կատարել է 13.07.2024 թվականին այն պայմաններում, երբ նրա նկատմամբ մինչ այդ 22.02.2024 թվականին կայացվել էր դատավճիռ, սակայն դատավճիռների համակցության կանոնով /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդված/ նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատիժը գումարելու անհրաժեշտությունը բացակայում է և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել առաջնորդվելով հանցանքների համակցության կանոնով /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդված/՝ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ հիմք ընդունելով, որ 22.02.2024 թվականի դատավճռով նշանակված և չկրած պատիժը՝ 375.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, գումարվել է 09.09.2024 թվականի դատավճռով հաստատված համարված արարքի համար նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ է նշանակվել 750.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, որը Բ.Եղիազարյանը կրկին չի կրել: Սրա հետ մեկտեղ, դատարանը՝ հաշվի առնելով, մեղադրյալի գույքային դրությունը նրա կանոնավոր վաստակ չունենալու հանգամանքը և նրա կողմից այլ վարույթով արգելանքի տակ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 6 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 187.500 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Նման պայման սահմանելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ կայացված դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արդեն անցել է վեց ամիս ժամանակ և նա այդ ընթացքում որևէ վճարում չի կատարել ու ներկայումս կրկին մեկ տարի տուգանքի տարաժամկետում տրամադրելը կնպաստի ոչ թե պատժի կատարմանը, այլ անիրագործելի կդարձնի դրա կատարումը: Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված: Քննության առնելով մեղադրյալ Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ բացակայելու արգելքի, հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պահպանելու անհրաժեշտությունը գործնականում բացակայում է և պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.4 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Բենիկ Վահեի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կանոնով սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 09-ի թիվ ԱՐԱԴ/0231/01/24 դատավճռով նշանակված և չկրած 750.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.125.000 ՀՀ դրամի չափով: Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 6 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամսում 187.500 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Բենիկ Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել՝ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-05-2025 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 27-06-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 108 թերթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 108 թերթ: |
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Ստացվել է | Այլ |