ԵԴ1/0662/01/25

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍԿՍԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«05» մարտի 2025 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Գ․Աբելյանի, քննության առնելով Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի 2025 թվականի փետրվարի 27-ի քրեական հայցը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025 թվականի փետրվարի 27-ին դատարան է ստացվել Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի նույն օրվա քրեական հայցը, որով վերջինս հայտնել է ՀՀ ղեկավարի կողմից առերևույթ իրեն խաբելու, խարդախության եղանակով իր սեփական խոշոր չափի դրամական միջոցները հափշտակելու մասին։
Նշված քրեական հայցը թիվ ԵԴ1/0662/01/25 համարի ներքո 2025 թվականի փետրվարի 27-ին մակագրվել և նույն թվականի փետրվարի 28-ին հանձնվել է դատավոր Գ․Աբելյանին:
Ուսումնասիրելով քրեական հայցը, դրան կից ներկայացված փաստաթղթերը՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 168-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 169-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 170-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 171-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 172-րդ հոդվածով, 173-րդ հոդվածով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 180-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 227-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 228-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 256-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 257-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 259-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 263-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 265-րդ հոդվածով կամ 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարած անձը կարող է ենթարկվել քրեական պատասխանատվության միայն հանցագործությունից տուժածի քրեական հայցի հիման վրա, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքերի»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ նաև՝ Օրենսգիրք) 11-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի շրջանակներում քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կամ մաuնավոր կարգով` հանցանքի բնույթից և ծանրության աստիճանից ելնելով:
2. Հայաստանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեuված հանցանքների վերաբերյալ վարույթներով քրեական հետապնդումն իրականացվում է մաuնավոր կարգով, իսկ մյուս բոլոր հանցանքների վերաբերյալ վարույթներով քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կարգով:
3. Եթե նույն անձին վերագրվող արարքների մի մասը ենթակա է քրեական հետապնդման հանրային կարգով, իսկ մյուս մասը` մասնավոր կարգով, ապա քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կարգով: (…)»։
Օրենսգրքի 451-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մասնավոր մեղադրանքով վարույթը կարող է նախաձեռնվել այն դեպքում, երբ այն անձը, որը բավարար հիմքեր ունի ենթադրելու, որ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեuված արարքներով իրեն պատճառվել է վնաս, քրեական հայց է ներկայացնում դատարան:
2. Քրեական հայցը կարող է ներկայացնել միայն սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված անձը կամ նրա օրինական ներկայացուցիչը:
3. Քրեական հայցը պետք է բովանդակի՝
1) սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված անձի անունը, ազգանունը և բնակության կամ հաշվառման վայրը.
2) այն անձի անունը, ազգանունը և բնակության կամ հաշվառման վայրը, որի դեմ ներկայացվել է քրեական հայցը.
3) մեղադրանքի բովանդակությունը, այդ թվում՝ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածը կամ հոդվածի մասը.
4) այն անձանց անունները, ազգանուններն ու բնակության կամ հաշվառման վայրերը, որոնք պետք է կանչվեն դատական նիստին.
5) մեղադրանքը հիմնավորող նյութերը:
(…)»։
Օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական հայցն ստանալուց հետո դատավորը ստուգում է՝ արդյոք պահպանվել են սույն օրենսգրքի 451-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված` քրեական հայցին ներկայացվող պահանջները, արդյոք քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել մասնավոր կարգով, և հնգօրյա ժամկետում կայացնում է հետևյալ որոշումներից մեկը․
(…)
4) քրեական վարույթ սկսելը մերժելու մասին:
(…)
4. Քրեական վարույթ սկսելը մերժվում է, եթե`
1) ենթադրյալ հանցանք կատարած անձը հայտնի չէ.
(…)
3) քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել միայն հանրային կարգով.
(…)»։
Ստանալով քրեական հայցը և ստուգելով՝ արդյոք քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել մասնավոր կարգով, Դատարանն արձանագրում է, որ․
-քրեական հայցի և կից ներկայացված գրության ուսումնասիրությամբ պարզվել է դրանում չեն մատնանշվել ենթադրյալ հանցանք կատարած անձի վերաբերյալ տվյալներ,
-բացի այդ, եթե անգամ դիտարկենք, որ դրանում նշված են ենթադրաբար պաշտոնատար անձի կողմից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ տվյալներ, ապա պետք է փաստել, որ պաշտոնատար անձի կողմից իշխանական կամ ծառայողական լիազորությունները կամ դրանցով պայմանավորված ազդեցությունն օգտագործելով հափշտակությունը չի դասվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշված հանցանքների թվին: Հետևաբար՝ նկատի ունենալով, որ Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի կողմից ներկայացված քրեական հայցում չեն մատնանշվել ենթադրյալ հանցանք կատարած անձի վերաբերյալ տվյալներ (ենթադրյալ հանցանք կատարած անձն հայտնի չէ), ինչպես նաև նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել միայն հանրային կարգով՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս կողմից 2025 թվականի փետրվարի 27-ին ներկայացված քրեական հայցի վերաբերյալ քրեական վարույթ սկսելը ենթակա է մերժման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ, 33-րդ, 34-րդ, 451-րդ և 452-րդ հոդվածներով՝ դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 27-ին ներկայացված քրեական հայցի վերաբերյալ քրեական վարույթ սկսելը մերժել՝ հիմք ընդունելով սույն որոշման մեջ տեղ գտած պատճառաբանությունները։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ․ԱԲԵԼՅԱՆ