Գործ ԵԴ1/0661/01/25


Ո Ր Ո Շ Ու Մ
Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը քննարկելու մասին

«17» ապրիլի 2026թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ Դատարան),

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրողներ Անի Մեժլումյանի,
Օֆելյա Սիրեկանյանի,
տուժող Գրիգոր Գրիգորյանի,
պաշտպան Մազման Պողոսյանի,
մեղադրյալներ Անուշ Ավետիսյանի,
Գագիկ Հակոբյանի

դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի՝
ծնված՝ 05.08.1970թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Սարի թաղ, 2-րդ շարք, 21-րդ տուն հասցեում

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով,

Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի՝
ծնված՝ 08.05.1980թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Սարի թաղ, 2-րդ շարք, 21-րդ տուն հասցեում

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2022 թվականի հոկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 17930422 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Անի Մեժլումյանի որոշմամբ՝ թիվ 17930422 քրեական վարույթով Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Անի Մեժլումյանի որոշմամբ՝ թիվ 17930422 քրեական վարույթով Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի փետրվարի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/0661/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի փետրվարի 28-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի մարտի 03-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0661/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները.
Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «նա հափշտակություն կատարելու նախնական դիտավորությամբ խմբի կազմում խաբեության եղանակով կատարել է հափշտակություն:
Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանը, հափշտակություն կատարելու նախնական դիտավորությամբ, կնոջ՝ Անուշ Ավետիսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, խմբի կազմում, գիտակցելով և փոխլրացնելով մեկը մյուսի գործողությունները, խաբեության եղանակով՝ համակարգիչ գնելու կեղծ պատրվակով, կնոջ՝ Անուշ Ավետիսյանի կողմից «list.am» կայքէջում համակարգչի վաճառքի հայտարարություն գտնելու և վաճառող Գրիգոր Գրիգորյանի հետ այն գնելու վերաբերյալ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո, առքուվաճառքի կնքման համար նախատեսված տոկոսներ վճարելուց խուսափելու համար մտացածին պատճառաբանությամբ, 2021 թվականի մարտի 27-ին Գրիգոր Գրիգորյանի հետ կնքել է փոխառության պայմանագիր և պարտավորվել վերջինիցս ձեռք բերված համակարգչի դիմաց 3 ամսվա ընթացքում՝ 2021 թվականի մարտի 27-ից մինչև 2021 թվականի հունիսի 21-ը, մաս-մաս վճարել 950.000 ՀՀ դրամ, սակայն ձեռք բերված գումարները չեն վճարել, իսկ համակարգիչն էլ վաճառել քննությամբ չպարզված անձի՝ այդ կերպ Գրիգոր Արթուր Գրիգորյանին պատճառելով 950.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։»:
Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «նա հափշտակություն կատարելու նախնական դիտավորությամբ, խմբի կազմում, խաբեության եղանակով, կատարել է հափշտակություն.
Այսպես,
Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանը, հափշտակություն կատարելու նախնական դիտավորությամբ, ամուսնու՝ Գագիկ Հակոբյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, խմբի կազմում՝ գիտակցելով և փոխլրացնելով մեկը մյուսի գործողությունները, խաբեության եղանակով՝ համակարգիչ գնելու կեղծ պատրվակով, «list.am» կայքէջում գտել է համակարգչի վաճառքի հայտարարություն և վաճառող Գրիգոր Գրիգորյանի հետ այն դնելու վերաբերյալ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել, ինչից հետո առքուվաճառքի կնքման համար նախատեսված տոկոսներ վճարելուց խուսափելու համար մտացածին պատճառաբանությամբ, Անուշ Ավետիսյանի ամուսինը՝ Գրիգոր Հակոբյանը 2021 թվականի մարտի 27-ին Գրիգոր Գրիգորյանի հետ կնքել է փոխառության պայմանագիր և պարտավորվել են վերջինիցս ձեռք բերված համակարգչի դիմաց 3 ամսվա ընթացքում՝ 2021 թվականի մարտի 27-ից մինչև 2021 թվականի հունիսի 21-ը, մաս-մաս վճարել 950.000 ՀՀ դրամ, սակայն ձեռք բերված համակարգչի գումարները չեն վճարել, իսկ համակարգիչն էլ վաճառել քննությամբ չպարզված անձի՝ այդ կերպ Գրիգոր Արթուրի Գրիգորյանին պատճառելով 950.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
2026 թվականի ապրիլի 17-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ պաշտպանը միջնորդեց մեղադրյալների նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական վարույթը կարճել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով:
Մեղադրյալները միացան պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Հանրային մեղադրողը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Տուժողը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Ուսումնասիրելով թիվ ԵԴ1/0661/01/25 քրեական գործի նյութերը, լսելով վարույթի մասնակիցներին՝ Դատարանը գտնում է, որ ներկայացված միջնորդությունը հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`
․․․
12) անձը Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատաuխանատվությունից.
․․․։
4. Սույն հոդվածի 1-ին մաuի 11-14-րդ կետերով նախատեսված հանգամանքների առկայությունը քրեական հետապնդումը բացառող չէ, եթե անձն առարկում է դրա դեմ այն հիմքով, որ չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը: Այu դեպքում քրեական վարույթը շարունակվում է ընդհանուր կարգով, սակայն մեղադրական վերդիկտ կայացնելու դեպքում այդ անձի նկատմամբ պատիժ չի նշանակվում:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը, պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում գործողությունը կամ անգործությունը կատարելու պահը՝ անկախ հետևանքներն առաջանալու պահից:
3. Տևող հանցագործության դեպքում անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության բռնվելու, մեղայականով ներկայանալու կամ այլ հանգամանքների ուժով արարքն ավարտվելու պահին գործող քրեական օրենքով:
4. Շարունակվող հանցագործության դեպքում անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության իր միասնական դիտավորության մեջ ընդգրկված արարքներից վերջինը կատարելու պահին գործող քրեական օրենքով։
5. Հանցանքը հանցակցությամբ կատարելու դեպքում հանցակիցներից յուրաքանչյուրը ենթակա է քրեական պատասխանատվության իրեն վերապահված արարքը կատարելու պահին գործող քրեական օրենքով:
6. Եթե քրեական օրենքը փոփոխվել է քրեական օրենքով նախատեսված արարքը կատարելու ընթացքում, ապա կիրառվում է արարքն ավարտվելու, դադարեցնելու կամ խափանելու պահին գործող օրենքը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենսդրությունը հետադարձ ուժ չունի:
2. Արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ: Նշված դեպքում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնց վերաբերյալ դեռևս առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած եզրափակիչ դատավարական ակտ։
3. Եզրափակիչ դատավարական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ։ Եզրափակիչ դատավարական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, եթե նշանակված պատիժն ավելի խիստ է ուժի մեջ մտած օրենսդրությամբ նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետից, կամ նշանակված պատժատեսակն ավելի խիստ է ուժի մեջ մտած օրենսդրությամբ նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակից։ Նշված դեպքերում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնք կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
4. Հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, եթե դա նախատեսված է օրենքով։ (...)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Հանցանքները դասակարգվում են չորս խմբի` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր:
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 83-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտվելուն հաջորդող օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) 5 տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքի դեպքում.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտվելուն հաջորդող օրվանից մինչև անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում կայացնելը:
3. Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելուն հաջորդող օրվանից, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելուն հաջորդող օրվանից: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ն և 3-րդ կետերի համաձայն՝
1. Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակությունը՝
(…)
2. Խարդախությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
(…)
3) խոշոր չափերով՝
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով::
18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը: (…)»:
18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 83-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտվելուն հաջորդող օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) 5 տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքի դեպքում.
2) 10 տարի՝ միջին ծանրության հանցանքի դեպքում.
3) 15 տարի՝ ծանր հանցանքի դեպքում.
4) 20 տարի՝ առանձնապես ծանր հանցանքի դեպքում:
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտվելուն հաջորդող օրվանից մինչև անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում կայացնելը: (…)»
Դատարանն արձանագրում է, որ ինչպես հետևում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերը նշված իրավադրույթների վերլուծությունից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդված 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին:
Վերոգրյալ նորմերի վերլուծությունից հետևում է նաև, որ գործող քրեական օրենսգրքի 83-րդ հոդվածով հանցանք կատարած անձի վիճակը վատթարանում է, քանի որ ի տարբերություն 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի՝ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքով միջին ծանրության հանցանքի դեպքում քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետը սահմանվել է տասը տարի, և վաղեմության ժամկետի հաշվարկը սկսվում է հանցանքն ավարտելուն հաջորդող օրվանից մինչև անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում կայացնելը, մինչդեռ 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետը սահմանված է հինգ տարի, իսկ վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը:
Հետևաբար՝ գործող ՀՀ քրեական օրենսգիրքն այս առումով ավելի խիստ է, և տվյալ դեպքում չի կարող հիմք հանդիսանալ վաղեմության ժամկետը հաշվարկելիս, ուստի ժամկետի հաշվարկման կանոնների վրա սույն վարույթով պետք է շարունակվի գործել 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի նորմերը, այսինքն՝ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառելի վաղեմության ժամկետը պետք է ընդունել հինգ տարին։
Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ինչպես մեղադրյալ Գագիկ Հակոբյանին, այնպես էլ մեղադրյալ Անուշ Ավետիսյանին մեղսագրվում է միջին ծանրության հանցանքի կատարում, մեղսագրվող հանցանքները կատարվել են 2021 թվականի մարտին, որից սույն դատական ակտը կայացնելու պահին անցել է ավելի քան հինգ տարի ժամանակ, ուստի վերոգրյալ փաստական տվյալների պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, այն է` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
Մեղադրյալ Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, այն է` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով: Թիվ ԵԴ1/0661/01/25 քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել:
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ վերը նշված հոդվածների մեղադրանքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելուն խոչընդոտող որևէ հիմք առկա չէ, ուստի դրանցով առկա է քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք: Այսինքն, քրեական գործով առկա չէ և չի բացահայտվել որևէ փաստական տվյալ, որ մեղադրյալներ Անուշ Ավետիսյանը և Գագիկ Հակոբյանը և սույն քրեական գործով իրենց մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործություններն ավարտված համարվելու օրվանից հինգ տարվա ընթացքում կատարել է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ, կամ խուսափել և թաքնվել են քննությունից կամ դատից, ուստի նրանց մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված միջին ծանրության հանցագործությունների վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված կամ կասեցված չի եղել, Անուշ Ավետիսյանը և Գագիկ Հակոբյանը իրենց համաձայնությունն են տվել վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով իր նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցում:
Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում առկա է քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք, որպիսի պայմաններում անհրաժեշտ է որոշում կայացնել Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի և Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործով վարույթը կարճելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, այն է՝ անձը Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատաuխանատվությունից, քանի որ անցել են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշմամբ վերացվում են տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները, իսկ վարույթը կարճելու դեպքում` նաև այլ անձանց նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները: Վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ լուծվում է նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
Տվյալ դեպքում Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի և Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի նկատմամբ նախաքննության մարմնի կողմից ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է վերացնել:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով առկա չէ արգելադրված գույք, վարութային ծախսեր, իրեղեն ապացույցներ, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով գույքային հայցի լուծմանը՝ Դատարանը գտնում է, որ տուժող Գրիգոր Արթուրի Գրիգորյանի կողմից ներկայացված գույքային հայցը պետք է բավարարել մասնակի, և մեղադրյալներ Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանից և Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանից հօգուտ տուժող Գրիգոր Արթուրի Գրիգորյանի համապարտության կարգով բռնագանձել 520.000 (հինգ հարյուր քսան հազար) ՀՀ դրամի չափով գումար՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տուժողի կողմից գույքային հայցը ներկայացվել է 2025 թվականի նոյեմբերի 04-ին՝ 720.000 յոթ հարյուր քսան հազար ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2025 թվականի դեկտեմբերի 11-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ մեղադրյալները ներկայացրել են վճարման անդորրագրեր, համաձայն որոնց՝ վերջինները տուժողի օգտին կատարել են ևս 200.000 երկու հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով փոխհատուցում:
Այսպիսով՝ հիմք ընդունելով վերը նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ներկայումս տուժողին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը կազմում է 520.000 (հինգ հարյուր քսան հազար) ՀՀ դրամ, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ գույքային հայցը բավարարել մասնակի, և մեղադրյալներ Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանից և Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանից հօգուտ տուժող Գրիգոր Արթուրի Գրիգորյանի համապարտության կարգով պետք է բռնագանձել 520.000 (հինգ հարյուր քսան հազար) ՀՀ դրամի չափով գումար՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի և Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, այն է` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով, և թիվ ԵԴ1/0661/01/25 քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ, 311-րդ, 315-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, այն է` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
Մեղադրյալ Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, այն է` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
Թիվ ԵԴ1/0661/01/25 քրեական գործի վարույթը կարճել:
Տուժող Գրիգոր Արթուրի Գրիգորյանի կողմից ներկայացված գույքային հայցը բավարարել մասնակի:
Մեղադրյալներ Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանից և Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանից հօգուտ տուժող Գրիգոր Արթուրի Գրիգորյանի համապարտության կարգով բռնագանձել 520.000 (հինգ հարյուր քսան հազար) ՀՀ դրամի չափով գումար՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Անուշ Անուշավանի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Գագիկ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ