Գործ ԵԴ1/0638/01/25





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Լ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական
շրջանի դատախազության դատախազ
Ա.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
պաշտպան Զ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մեղադրյալ՝ Վ.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի՝ ծնված՝ 17.12.2004թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Սիլիկյան թաղ., 10-րդ փողոց, 32Ա տուն բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված տնային կալանքը:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին ձերբակալվել է Վաղինակ Առաքելյանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 4-6/:
1.2 Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11808624 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 10-11/:
1.3 Նույն օրը որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Վ.Առաքելյանին ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 14-18/:
1.4 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Վաղինակ Առաքելյանին ազատ արձակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 68-70/:
1.5 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 72-73, 89-92/:
1.6 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Վ.Առաքելյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 74-78/:
1.7 Նույն օրը ձերբակալվել է Վաղինակ Առաքելյանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 82-83/:
1.8 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 11808624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Վ.Առաքելյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք /հատոր 1-ին, գ.թ. 114-129/։
1.9 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Վ.Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը մինչև նույն թվականի մարտի 15-ը երկարաձգելու մասին երկարաձգելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 31-42/։
1.10 2025 թվականի փետրվարի 20-ին որոշում է կայացվել թիվ 11808624 քրեական վարույթից մաս անջատելու և դրան թիվ 11131425 համարը շնորհելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 115-120/:
1.11 2025 թվականի փետրվարի 21-ին Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 2-րդ, գ.թ. 130-132, 134-137/:
1.12 2025 թվականի փետրվարի 23-ին կազմվել է թիվ 11808624 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 145-159/։
1.13 2025 թվականի փետրվարի 25-ին որոշում է կայացվել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.14 2025 թվականի փետրվարի 25-ին թիվ 11808624 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/0638/01/25 համարի ներքո մակագրվել և 2025 թվականի փետրվարի 26-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
1.15 2025 թվականի փետրվարի 26-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.16 2025 թվականի մարտի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը երկարաձգելու, իսկ բացակայելու արգելքը՝ անփոփոխ թողնելու մասին:
1.17 Նույն օրը որոշում է կայացվել հիմնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.18 2025 թվականի հունիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1.19 2025 թվականի սեպտեմբերի 04-ին կայացվել է մեղադրական վերդիկտ, իսկ մեղադրյալ Վ.Առաքելյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանք խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ:
1.20 Նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Վաղինակ Արմենի Առաքելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող) նյութերի մասին» 26.12.2002թ. ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 270-ն որոշման պահանջները, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով, շահադիտական դրդումներով, անհայտ անձից ապօրինի ձեռք է բերել և 2024թ. նոյեմբերի 12-ին՝ ժամը 15:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Շենգավիթ փողոցում, իր կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի, 36 NA 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ զգալի չափերի՝ 2.69 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց՝ փաթեթավորված կանաչ գույնի կպչուն ժապավեններով փաթաթված ընդհանուր 6 փաթեթներում /0.62 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.44 գրամ, 0.39 գրամ և 0.47 գրամ/, որը 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին, հայտնաբերվել է հիշատակված ավտոմեքենայի խուզարկությամբ»:

3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 Առերևույթ հանցագործության մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի հաղորդումը, համաձայն որի՝ 12.11.2024թ. ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊՊԳՎ Շենգավիթի բաժնի ոստիկան Ա.Մկրտչյանը զեկուցագիր է ներկայացրել, որ ծառայություն իրականացնելու ժամանակ Շենգավիթ փողոցում նկատել են կասկածելի վարքագծով մի քաղաքացու, ով իրենց տեսնելուն պես փորձել է իր «Օպել» մակնիշի, 36 NA 588 համարանիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմել, որի ընթացքում ավտոմեքենայից պայուսակ է նետել, իսկ իրենց կողմից հնչեցրած ձայնային ազդանշաններին չի արձագանքել և դիմել է փախուստի, ուստի նրան հետապնդել և Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի 15-րդ հասցեի մոտակայքից ժամը 15:10-ին ապօրինի թմրանյութ պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալել ու իր վարած «Օպել» մակնիշի, ավտոմեքենայով հանդերձ տեղափոխել են Շենգավիթի բաժին, իսկ ավտոմեքենան տեղափոխվել է հատուկ պահպանվող տարածք և կնիքվել է: Բաժնում պարզվել է, որ քաղաքացին հանդիսանում է Վաղինակ Արմենի Առաքելյանը, ով հայտարարել է, որ մեքենայի մեջ առկա է թվով 6 փաթեթ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել «Տելեգրամ» հավելվածից՝ վերավաճառելու նպատակով: Բացի այդ, Վաղինակ Առաքելյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է գաղտնի փականով, 8.5 սմ շեղբի երկարությամբ դանակ /հատոր 1-ին, գ.թ. 2, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.2 Ձերբակալման վերաբերյալ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վաղինակ Առաքելյանը հայտնել է, որ իր «Օպել» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա թվով 6 փաթեթ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցն ինքն է գնել «Տելեգրամ» կայքից՝ «Երևանյան լճի» տարածքում վերավաճառելու նպատակով /հատոր 1-ին, գ.թ. 4-5, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.3 Ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/6278/07/24 որոշման հիման վրա Վաղինակ Առաքելյանի վարած «Օպել» մակնիշի, 36 NA 588 համարանիշի ավտոմեքենայում կատարված խուզարկության արդյունքում հայտնաբերվել են կանաչ գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված թվով 6 փաթեթներ, «Սոբրանի» ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են եղել 7 ծխախոտ և 1 հատ դեղնականաչավուն զանգվածով կաթուցիչ: Ձերբակալված Վաղինակ Առաքելյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերվածը պատկանում է իրեն, գնել է տելեգրամից՝ իր անձնական օգտագործման համար /հատոր 1-ին, գ.թ. 42-44, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.4 Փորձագետի թիվ 2003 Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված պահին փաթեթը բացելիս այնտեղից հանվեցին՝ 1 հատ «SOBRANIE» գրառմամբ ծխախոտի տուփ, որից հանվել է 1 հատ կապույտ գույնի պոլիմերային հատվածով ապակյա գլանակ՝ այրված, մոխրացված նյութի հետքերով, 6 հատ կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով ապրացված արծաթափայլ նրբաթիթեղի կտորներ, լցված 0,71 գրամ, 0,43 գրամ, 0,46 գրամ, 0,52 գրամ, 0,46 գրամ և 0,53 գրամ քաշերով, շոշափելիս չոր կանեփանման տեսքով և հոտով բուսական մանրացված զանգվածներով: 1. փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր 2.69 գրամ հաստատուն քաշով կանեփի բուսական զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց: 2. փորձաքննության ներկայացված կապույտ գույնի պոլիմերային հատվածով ապակյա գլանակի ներքին մակերեսին առկա այրված, մոխրացած նյութի մասնիկներում հայտնաբերվեցին կանեփի բույսի կանաբինոիդներից՝ տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր, որոնցով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ՝ նյութի չնչին լինելու պատճառով /հատոր 1-ին, գ.թ. 183-185, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.5 Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 2.69 /0.62+0.38+0.39+0.44+0.39+0.47/ գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր պարունակող կապույտ գույնի պոլիմերային հատվածով ապակյա գլանակը /հատոր 1-ին, գ.թ. 186-189, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.6 Վկա Արտյոմ Մկրտչյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2016 թվականից աշխատում է ՀՀ ոստիկանությունում: Իրականացրել է 24 ժամյա ծառայությունով հերթափոխ, որի գրաֆիկը կազմվել է վաշտի հրամանատարը և հաստատել բաժնի պետը: 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Շենգավիթ վարչական շրջանում հերթափոխային ծառայության մեջ է ընդգրկված եղել Նշան Ենոքյանի հետ: Նույն օրը ժամը 15:00-ի սահմաններում շրջագայել են Շենգավիթ վարչական շրջանում: Երևանյան լճի մոտ նկատել են մի քաղաքացու, ով կասկածելի վարքագիծ է դրսևորել: Վարքագիծը տարօրինակ է թվացել, քանի որ նկատել են նրան աղբարկղերի հետևում՝ ինչ-որ գործողություններ կատարելիս: Նրա «Օպել Աստրա» մակնիշի ավտոմեքենան կայանված է եղել աղբարկղերի մոտ: Մոտեցել են, որպեսզի պարզեն, թե ինչ է անում այդտեղ և երբ մեքենայից իջել է, քաղաքացին նկատել է իրենց ու դիմել խափուստի՝ անտեսելով կանգնելու պահանջը: Իրենց աղբարկղին մոտենալը և քաղաքացու հեռանալը մի քանի վայրկյան է տևել: Աղբարկղերի մոտից մինչև մեքենան մի քանի մետր է եղել և նստելու ընթացքում նրա ձեռքին որևէ առարկա չի տեսել: Իրենց միջև եղել է մոտ 2-ից 3 մետր հեռավորություն: Նստելով մեքենան՝ մեղադրյալը դիմել է փախուստի դիմել, իսկ իրենք հետապնդել են նրան, ձայնային ազդանշաններով փորձել են կանգնեցնել, սակայն նա չի կանգնել: Քանի որ հետապնդել են նրան, այլևս չեն ստուգել աղբարկղի մոտ ինչ-որ բան դրել է, թե՝ ոչ: Մոտ 5 րոպե անց, Իսակովի պողոտայի խցանման պատճառով քաղաքացին կանգնել է, որից հետո ասել է, որ ամեն ինչ կբացատրի՝ ինքը որևէ բան չի արել: Նրան ձերբակալել են, կիրառել ձեռնաշղթա և մեքենայի հետ միասին տեղափոխել են Շենգավիթի բաժին: Մեքենայի փոխանցման տուփի մոտ տեսելե են փաթեթներ, իսկ պայուսակ չի նկատել, սակայն քաղաքացու հայտարարությամբ վերջինս ունեցել է նաև սև պայուսակ, որը հետագայում նետել է: Փաթեթներին չեն դիպել, չեն բացել, բայց հասկացել են, որ թմրամիջոց է, հակառակ դեպքում քաղաքացին փախուստի չէր դիմի: Ոստիկանության բաժնում քաղաքացին հայտարարել է, որ իր մոտ փաթեթավորված թմրանյութ կա, սակայն լավ չի հիշում, թե դրա մասին երբ է հայտնել: Նրա հայտարարությամբ թմրամիջոցը ձեռք է բերել տելեգրամով՝ իրացնելու նպատակով: Նրան բացատրել են, որ իրացնելը վաճառելն է, իսկ նա ասել է, որ թմրամիջոցը վերավաճառելու համար է: Բոլոր դատավարական փաստաթղթերը կազմվել են նրա ներկայությամբ: Որևէ անձ քաղաքացուն չի ճնշել այդ հայտարարությունը կատարել /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.7 Մեղադրյալ Վաղինակ Առաքելյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հայրը արհեստավոր է, իսկ մայրը՝ վաճառողուհի: Ունի միջնակարգ կրթությունը, իսկ ֆինանսական խնդիրներ չի ունեցել: Օգնել է հորը, փորձել է տաքսի վարել, արհեստ սովորել, բանվորություն անել: 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին իր եղբորը պատկանող սպիտակ գույնի օպել մակնիշ մեքենան վերցրել է՝ տաքսի վարելու նպատակով: Մեքենան վերցրել էր, որ մեքենայի «բանտաժները» փոխեր: Մեքենայից ձայն է լսել, որից հետո Երևանյան լճի մոտ կանգնել է, որպեսզի հասկանա ինչ խնդիր է: Երբ ոստիկանները մոտեցել են, տեղյակ լինելով, որ մեքենայում թմրանյութ կա, փախուստի է դիմել: Թմրանյութը նույն օրն առավոտյան ձեռք է բերել տելեգրամից՝ իր անձնական օգտագործման համար: Թմրանյութ օգտագործել է շուրջ մեկ տարի, որը ձեռք է բերել իր վաստակած գումարով: Վաճառողին թմրանյութի գումարը փոխանցել է տերմինալով: Երբ նկատել է, որ ոստիկանները մոտենում են միանգամից գնացել է, ինչից հետո իրեն սկսել են հետապնդել: Իրեն կանգնեցրել են Իսակովի պողոտայում, որից հետո երկու ոստիկաններ իրեն դուրս են բերել, հենել շարժիչի ծածկոցին, հագցրել ձեռնաշղթաները և իր մեքենայով տեղափոխել ոստիկանության բաժին: Մեքենայի մեջ թմրանյութի 6 փաթեթ է եղել, որոնցից 2-ը եղել են տեսանելի վայրում: Ոստիկանները հարցրել են թե ինչ տեսակ թմրամիջոց է, որին ի պատասխան հայտնել է մարիխուանա: Առանց որևէ հարց տալու միանգամից տարել են բաժին: Բաժնում իրեն ասել են, որ պետք է արձանագրություն կազմեն, սակայն իր միտքը չի շարադրել, այլ իրեն թելադրել են գրել «իրացնել» բառը: Ինքը չի հասկացել, որ իրացնել դա վաճառելն է, ինքը մտածել է, որ դա գրական լեզվով օգտագործել է նշանակում: Դրա համար է ասել, որ իրացրել է: Հետո, երբ հասկացել է այդ բառի իմաստը, հերքել է իր հայտնածը: Արձանագրության մեջ գրել է լարված լինելու, չհասկանալու և մի քանի ոստիկանով շրջապատված լինելու պատճառով, ովքեր իրեն թելադրել են: Ինքը ՁՊՎ-ում է իմացել, որ իրացումը վաճառքն է: Որևէ կարիք չի ունեցել թմրանյութի վաճառքից գումար վաստակել: Նախաքննության ընթացքում տված բոլոր ցուցմունքները, բացի ոստիկանությունում արված հայտարարության, ճիշտ են: Թմրանյութերը ձեռք է բերել տելեգրամի կանաչու շուկա ալիքից՝ տերմինալի միջոցով վճարելով 40.000 ՀՀ դրամ: Թմրանյութերը տեղադրված են եղել Շենգավիթի տարածքում՝ տարբեր վայրերում: Թմրանյութերի վայրերի նկարներն ուղարկել են իր հեռախոսին: Ինքը պետք է գներ 3 գրամ: Թմրանյութի վրա կանաչ ժապավենը վաճառողն է փակցրել: 6 փաթեթները թեև տարբեր վայրերում են եղել, սակայն իրար մոտ են գտնվել և կես ժամում վերցրել է: Իր հիշելով թմրանյութի փաթեթները վերցրել է ժամը 13:00-ից 15:00-ի հատվածում: Թմրանյութի ձեռք բերման նպատակով այդ օրվա հաղորդագրություններն ինքը չի ջնջել: Քննիչն իրեն նմուշներ հանձնելու առաջարկ արել է, որին ինքը համաձայնել է, սակայն փորձաքննության չեն տարել: Ամսվա կտրվածքով թմրամիջոց ձեռք է բերել երկու անգամ: Այդ անգամ շատ է վերցրել, որպեսզի շուտ չվերջանա: Չի կարող ասել, թե ինչն է պատճառը, որ միանգամից մեծ քանակով չեն տվել իրեն թմրամիջոցը: Ամեն մեկի մեջ պետք է լիներ 0.5 գրամ: Ոստիկանության բաժին գնալիս մեքենայի մեջ եղել է ոստիկանի հետ, ով վարում էր մեքենան: Փաթեթները նույն տեղում են եղել և դրանց ոչ-ոք ձեռք չի տվել: Իրեն բաժին տարել են «բզել-բշտելով», մասնավորապես՝ երբ ձեռնաշղթաները իր ձեռքերին էին ու երբ փորձում էր շարժվել Ենոքյանը դրանք ավելի էր ձգում, ասում էր ձայնդ կտրի, թե չէ ավելի վատ կլինի, հարվածում էր իր ուսին և ասում, որ ձեռքերը չձգի: Ոստիկանության բաժնում իրեն չեն խփել, բայց այնտեղ արդեն վախենում էր: Չի կարող պարզաբանել, թե ինչպես են անհետացել տելեգրամի նամակագրությունը: Ոստիկանը դա չէր կարող ջնջել, սակայն վաճառողը կարող էր ջնջել ապահովության համար: Ինքն այդ օրն օգտագործել է 091-63-00-13 հեռախոսահամարը, որը Թիմ տելեկոմ օպերատորի հեռախոսահամար է:
3.8 Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վ.Առաքելյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսում, այդ թվում՝ տելեգրամ հավելվածում քննությանը հետաքրքրող տվյալներ առկա չեն /հատոր 1-ին, գ.թ. 157/:
3.9 Դատաքննության ընթացքում զննված և որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված «Տելեկոմ Արմենիա» ԲԲԸ-ից ստացված գրությունը, որի համաձայն՝ ըստ «Տելեկոմ Արմենիա» ԲԲԸ տեղեկատվական տվյալների բազային տիրապետող ստորաբաժանման 091 63 00 13 հեռախոսահամարը նշված ժամանակահատվածում չի սպասարկվել /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.10 Վկա Նշան Ենոքյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Շենգավիթ վարչական շրջանում ծառայություն իրականացնելիս Երևանյան լճի հարակից հատվածում նկատել են մեղադրյալին, ով գտնվել է աղբամանների մոտ: Նրա մեքենան եղել է անմիջապես նրա կողքին ու մեղադրյալը ինչ-որ գործողություններ կատարելիս է եղել: Նրա վարքագիծը կասկածելի է եղել ու մոտեցել են, հասկանալու համար թե ինչ է անում: Գործընկերոջ կողմից իրենց մեքենայի դուռը բացելուց հետո մեղադրյալը նկատել է իրենց ու անմիջապես դիմել փախուստի: Հետապնդել են նրան, որից հետո նա կանգ է առել Իսակովի պողոտայում: Նրա նկատմամբ կիրառվել են հատուկ միջոցներ՝ ձեռնաշղթանել: Մեղադրյալը ասել է, որ պայուսակ է նետել, բայց անձամբ ինքը չի նկատել: Մեղադրյալին ու նրա ավտոմեքենան, որն ինքն է վարել, տեղափոխել են ոստիկանության բաժին: Մեղադրյալի մեքենան վարելու ընթացքում փոխանցման տուփի մոտ փաթեթներ է տեսել և հարցրել է, թե դա ինչ է, իսկ նա պատասխանել է, որ դրանք վերավաճառելու նպատակով է և խնդրել է, որ իրեն բաժին չտանեն: Ինքը չի բացատրել, թե դա ինչ է նշանակում և մինչև բաժին գնալը բառի մեկնաբանության մասին զրույց չեն ունեցել: Իր կողմից մեղադրյալի նկատմամբ որևէ ճնշում չի գործադրվել: Մեղադրյալը ճանապարհին խնդրել է բաժին չտանել, հարցրել է ինչ պետք է արվի, իսկ ինքը պահանջել է մինչև բաժին հասնելը լռել: Իրենք ոչ մեքենան, որ էլ մեղադրյալին չեն խուզարկել, այլ փախուստի դիմելու պատճառով որոշել են տեղափոխել ոստիկանության բաժին: Չի զգացել, որ մեղադրյալը վախեցած վիճակում լինի: Թմրամիջոց օգտագործելու վերաբերյալ մեղադրյալն իրեն ոչինչ չի հայտնել: Մեղադրյալին ճանապարհին չի հարվածել, ձեռնաշղթաները չի ձգել: Ոստիկանության բաժին հասնելուց հետո գործընկերոջն ասել է, որ մեքենայի մեջ մեղադրյալը ասել է թմրամիջոց կա, որը վերավաճառելու նպատակով է եղել:

4. Լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանը հանդիսանում է չդատապարտված /դատական նիստի արձանագրություն/,
- բնութագիրը, որի համաձայն՝ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանը մի քանի հարևանի կողմից բնութագրվել է դրական /դատական նիստի արձանագրություն/:

5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը``
/…/
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
/…/
2) շահադիտական դրդումներով,
/…/»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ իրացման նպատակ ասելով պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով: Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն: Ընդ որում՝ հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ: Ինչ վերաբերում է ապօրինի իրացմանը, ապա այն թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է: Ապօրինի իրացում ասելով պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն: Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող: Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեմետ նյութին: Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու (տե՛ս Մարտիկ Բոլյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշման 4-րդ կետը):
Միաժամանակ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ.
ա) սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով,
բ) սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով,
գ) առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի,
դ) միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը» (տե՛ս Անդրանիկ Ասլանյանի գործով գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԷԴ/0125/01/09 որոշման 18-րդ կետը):
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31.3-32-րդ կետերը):
5.2 Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, դրանք միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանն ապացուցված է համարում Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարումը և հաստատված համարում հետևյալը.
- Վաղինակ Արմենի Առաքելյանը չպարզված հանգամանքներում, ժամանակահատվածում և անձից ապօրինի ձեռք է բերել թմրամիջոց,
- Վաղինակ Արմենի Առաքելյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին իր կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 36 NA 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահել է թմրամիջոց,
- Վաղինակ Արմենի Առաքելյանը ունեցել է շահադիտական դրդումներով թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու նպատակ,
- 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է զգալի չափերի՝ 2.69 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց,
- թմրամիջոցը փաթեթավորված է եղել կանաչ գույնի կպչուն ժապավեններով փաթաթված ընդհանուր 6 փաթեթներում՝ 0.62գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.44 գրամ, 0.39 գրամ և 0.47 գրամ քաշերով:
Ընդ որում` Դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստական հանգամանքներն ամրագրող վերոթվարկյալ ապացույցները համադրվում են միմյանց հետ, չեն հակասում և ունեն ներքին տրամաբանություն:
5.2.1 Դատարանը փաստում է, որ ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի արձանագրությամբ, փորձագետի թիվ 2003 Ք-24 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցներով և մեղադրյալ Վաղինակ Առաքելյանի ցուցմունքով հիմնավորվում է վերջինիս կողմից ապօրինի ձեռք բերված և նրա շահագործվող «Օպել» մակնիշի 36 NA 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 6 փաթեթներում փաթաթված՝ 0.62 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.44 գրամ, 0.39 գրամ և 0.47 գրամ, ընդհանուր 2.69 գրամ քաշով Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի պահելու հանգամանքը: Ինչ վերաբերվում է Վաղինակ Առաքելյանի կողմից վերոնշյալ թմրամիջոցը շահադիտական դրդումներով ապօրինի իրացնելու նպատակին, ապա այն հիմնավորվում է ինչպես արդեն իսկ թվարկված ապացույցներով, այնպես էլ առերևույթ հանցագործության մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի հաղորդումով, Վ.Առաքելյանի ձերբակալման վերաբերյալ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի արձանագրությամբ, թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ի արձանագրությամբ, արտավարութային փաստաթղթերով, վկաներ Արտյոմ Մկրտչյանի և Նշան Ենոքյանի ցուցմունքներով:
Դատարանը գտնում է, որ հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը, դրանց նույնաբնույթ փաթեթավորումը, ոստիկաններին հանդիպելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, նրա կատարած հայտարարությունը համակցության մեջ վկայում են շահադիտական դրդումներով թմրամիջոցի ապօրինի իրացման նպատակի առկայության մասին:
5.2.2 Անդրադառնալով ձերբակալման մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի արձանագրության և դրանում արձանագրված՝ վերավաճառելու նպատակով թմրամիջոց պահելու մասին հայտարարության վերաբերյալ Վաղինակ Առաքելյանի դիտարկումներին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի 51-րդ կետի համաձայն՝ ցուցմունքը՝ ձերբակալված անձի, մեղադրյալի, վկայի կամ տուժողի կողմից հարցաքննության, առերեսման կամ տեղում ցուցմունքների ստուգման, փորձագետի հարցաքննության ընթացքում գրավոր կամ բանավոր հաղորդված և պատշաճ արձանագրված տվյալներն են:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Պաշտպանի բացակայությամբ մեղադրյալի տված ցուցմունքները չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց, եթե մեղադրյալը դատարանում հրաժարվել է դրանցից»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչդատական վարույթում մեղադրյալի տված ցուցմունքները չեն կարող հրապարակվել, եթե դրանք ստացվել են պաշտպանի բացակայությամբ, և մեղադրյալը դատարանում հրաժարվել է դրանցից»:
Վերոգրյալ նորմերից պարզ է դառնում, որ քրեադատավարական իմաստով ցուցմունք է համարվում բացառապես «հարցաքննություն», «առերեսում» կամ «ցուցմունքը տեղում ստուգել» քննչական գործողությունների ընթացքում գրավոր կամ բանավոր արձանագրված տվյալները: Նշվածից բխում է, որ մեղադրյալը կարող է հրաժարվել իր կողմից նախկինում հաղորդված գրավոր կամ բանավոր տեղեկություններից, եթե դրանք արձանագրվել են վերոնշյալ քննչական գործողությունների ժամանակ: Այսինքն, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ և 330-րդ հոդվածներով նախատեսված՝ ապացույցի օգտագործման սահմանափակումը կիրառելի չէ հարցաքննության, առերեսման կամ ցուցմունքները տեղում ստուգելու քննչական գործողություններից բացի այլ վարութային գործողությունների ընթացքում առանց պաշտպանի ներկայության մեղադրյալի գրավոր կամ բանավոր հաղորդած տվյալների նկատմամբ:
Սույն դեպքում, Վաղինակ Առաքելյանը բանավոր տվյալը հաղորդել է ձերբակալման ժամանակ՝ դրա ընթացքում, որը չի կարող համարվել ցուցմունք՝ քրեադատավարական իմաստով: Ուստի, Դատարանը փաստում է, որ վերջինս չի կարող հրաժարվել դրանցից և ակնկալել դրա օգտագործման սահմանափակում:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանության կողմի դիտարկմանը, որ ձերբակալվածի հայտարարությունները իրավունքի խախտմամբ են արձանագրվել, ապա հարկ է փաստել հետևյալը: Ձերբակալումը հարկադրանքի միջոց է, որի իրականացման ընթացքի ամրագրումը ապացույցների հավաքման գործընթացի հետ կապ չունի: Այնուամենայնիվ, իբրև վարութային գործողության արձանագրություն այն կարող է որպես ապացույց օգտագործվել: Այս կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ հարկադրանքի միջոցի փաստացի կիրառման պահից անձն ունի իրավունքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 110-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Ինչ վերաբերվում է ձերբակալվածի հայտարարություններին, ապա օրենսդիրը նման հնարավորությունն ընձեռել է ազատությունից փաստացի զրկելու գործողության վերաբերյալ դիտարկումներ և դիտողություններ կատարելու, այլ ոչ թե ենթադրյալ հանցանքի կամ ձերբակալվածի կողմից դրան առնչության մասին տեղեկություններ փոխանցելու նպատակով: Ամեն դեպքում, Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքին համանման հնարավոր են իրավիճակներ, երբ անձը, իրազեկված լինելով իր իրավունքների մասին, նպատակահարմար է գտնում ենթադրյալ հանցանքի մասին տվյալներ հաղորդել, ինչը պետք է արձանագրվի որպես ձերբակալվածի հայտարարություն և գնահատման ենթարկվի այլ ապացույցների հետ համադրված:
Սույն դեպքում վարույթի նյութերում առկա է Վաղինակ Առաքելյանի ստորագրությամբ հաստատված՝ ձերբակալվածի իրավունքների մասին իրազեկված լինելու վերաբերյալ փաստաթուղթ: Ավելին, վկա Նշան Ենոքյանի ցուցմունքի համաձայն՝ մեքենայի մեջ, ի պատասխան մեղադրյալի հարցերի ու խնդրանքների, նրանից պահանջել է լռություն պահպանել: Այլ կերպ, վերոնշյալը վկայում է անձի լռելու իրավունքի պարզաբանման ոչ միայն ձևական, այլև բովանդակային հասանելիության մասին: Միևնույն ժամանակ, Վ.Առաքելյանը անհրաժեշտ է գտել հաղորդել իր կողմից թմրամիջոցների իրացման մասին, իսկ համապատասպան պարզաբանում ստանալուց հետո նշել է, որ դրանք եղել են վերավաճառելու համար:
Նշված իրավական նորմերն ու մեկնաբանությունները, գնահատելով գործով հետազոտված փաստական տվյալների հետ, Դատարանը գտնում է, որ Վաղինակ Առաքելյանի ձերբակալման մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի արձանագրությունն իրավաչափ է, առկա չէ այն անթույլատրելի ճանաչելու կամ դրա օգտագործումը սահմանափակելու օրինական հիմք:
5.2.3 Գնահատելով Վ.Առաքելյանի ցուցմունքը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն արժանահավատ չէ և միտված է խուսափել ավելի խիստ պատժից հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝
1) հանրահայտ փաստը.
2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը.
3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ.
4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ՝ որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք:
2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը»:
Փաստերի իրավական կանխավարկածի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ «/.../ [Ա]ռանձին հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով, որոնց դեմ պայքարը հռչակված է որպես համընդհանուր առաջնահերթություն, դատարանն իր ներքին համոզմամբ կարող է հավանականության բարձր աստիճանով հաստատված համարել գործի որևէ հանգամանք՝ հիմք ընդունելով գործով հաստատված այլ հանգամանքների համակցությունը, եթե հանցանք կատարելու մեջ մեղադրվող անձն առաջ չի քաշել մեղադրանքը հերքող ողջամիտ բացատրություն: Ընդ որում, այդ հանգամանքները համապատասխան իրավիճակներում պետք է օժտված լինեն հավանականության այնպիսի բարձր աստիճանով, որը կվկայի հակառակի ողջամիտ լինելու մասին: Այլ կերպ՝ այդ հանգամանքի հավանականությունը պետք է լինի ավելի բարձր, քան հակառակինը (տե՛ս Կարինե Ռոբերտի Առաքելյանի գործով 2025 թվականի հունիսի 06-ի թիվ ԵԴ/0761/01/18 որոշման 16.1 կետը):
Նշված դիրքորոշումը բխում է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային պրակտիկայից առ այն, որ քրեական գործի շրջանակներում անմեղ համարվելու անձի իրավունքը և նրան ներկայացված մեղադրանքի ապացուցման բեռը կրելու պետության իրավասու մարմինների համար սահմանված պահանջը բացարձակ չեն, քանի որ քրեական իրավունքի ցանկացած համակարգում գործում են փաստի կամ իրավունքի կանխավարկածներ, և պետությունները որոշակի պայմաններում կարող են անձին պատժել պարզ կամ օբյեկտիվ փաստի հիման վրա՝ անկախ դրա հիմքում հանցավոր դիտավորության կամ անզգուշության առկայությունից (տե՛ս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Salabiaku v. France գործով 1988 թվականի հոկտեմբերի 7-ի վճիռը, գանգատ թիվ 10519/83, կետ 27, Janwsevic v. Sweden գործով 2003 թվականի մայիսի 21-ի վճիռը, գանգատ թիվ 34619/97, կետ 100, Joost Falk v. Netherlands գործով 2004 թվականի հոկտեմբերի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 66273/01, Busuttil v. Malta գործով 2021 թվականի սեպտեմբերի 3-ի վճիռը, գանգատ թիվ 48431/18, կետ 46):
Վերոգրյալ իրավական նորմի և Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի ու ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո քննարկելով մեղադրյալ Վ.Առաքելյանի ցուցմունքը, ըստ որի՝ ձերբակալված ժամանակ «թմրամիջոցն իրացման նպատակով ձեռք բերել» ասելով նկատի է ունեցել օգտագործելը, կարծելով, որ իրացումը օգտագործման գրագետ ձևակերպումն է, Դատարանը փաստում է հետևյալը: Նախ՝ հարկ է նշել, որ մեղադրյալն ունի միջնակարգ կրթություն, ինչն առնվազն թույլ է տալիս եզրահանգում կատարել, որ նա ունակ է եղել հասկանալ հայերեն բառերի նշանակությունը և կիրառման առանձնահատկությունները: Բացի այդ, հենց մեղադրյալի ցուցմունքի բովանդակությունից պարզ է դառնում, որ հստակ գիտակցել է վաճառքի ձևով իրացման էությունը, հաշվի առնելով, որ ըստ մեղադրյալի՝ շուրջ 1 տարի ձեռք է բերել թմրամիջոց: Ի վերջո, ոստիկանության աշխատակիցը, Վաղինակ Առաքելյանից լսելով նրա կողմից իրացնելու նպատակի մասին, նրան պարզաբանվել է «իրացնել» բառի նշանակությունը, ընդգծելով, որ դա վաճառելն է, ինչից հետո մեղադրյալը հայտնել է, որ նպատակ է ունեցել «վերավաճառել» թմրամիջոցը: Այսինքն, Դատարանը գտնում է, որ Վ.Առաքելյանը, վիճարկելով իր կողմից իրացնել բառը ճիշտ չհասկանալը, չի հիմնավորել այդ հանգամանքի հավաստիությունը:
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ Վ.Առաքելյանի մյուս պատճառաբանությունները, մասնավորապես՝ ոստիկանի կողմից ուսին հարվածելու, ձեռնաշղթաները ձգելու ու դրանց արդյունքում ոստիկանության բաժնում արդեն իսկ ճնշված և վախեցած լինելու վերաբերյալ իրականությանը չեն համապատասխանում: Ավելին, դրանք չեն համապատասխանում իրականությանը ոչ միայն այն պատճառով, որ տրամաբանական հակասության մեջ են գտնվում Վ.Առաքելյանի՝ բառերի իմաստը չհասկանալու դիտարկման հետ և հերքվել են հենց ոստիկանների ցուցմունքներով, այլև հետագայում՝ ձերբակալվածի և մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակներում քննիչին այդ պատճառաբանությունը ներկայացված չլինելու հիմքով:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ Վ.Առաքելյանը չի հիմնավորել նաև իր կողմից վիճարկվող այլ փաստերի հավաստիությունը: Այսպես, վերջինս նշել է, որ մեքենայից ձայն լսելու պատճառով է այն կանգնեցրել և փորձել հասկանալ խնդիրը, սակայն ոստիկանների ցուցմունքների համաձայն՝ նա նկատվել է մեքենայից մի քանի մետր հեռավորության վրա՝ աղբարկղերի մոտ: Վ.Առաքելյանը հայտնել է նաև այդ օրը թմրամիջոցը վերցնելու ընթացքում՝ 13:00-ից 15:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր կողմից օգտագործված բջջային հեռախոսահամարը և այն սպասարկող օպերատորի տվյալները, սակայն պարզվել է, որ նշված հեռախոսահամարը չի սպասարկվել: Միաժամանակ, Վ.Առաքելյանը նկարագրել է տելեգրամ հավելվածի միջոցով թմրամիջոց պատվիրելու և դրանց թաքստոցների վայրերի լուսանկարները ստանալու մասին, սակայն թմրամիջոց պատվիրելու և թաքստոցի լուսանկարների առկայության վերաբերյալ բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության արդյունքում որևէ տվյալ չի հայտնաբերվել:
5.2.4 Այսպիսով, Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանը խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող) նյութերի մասին» 26.12.2002թ. ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 270-ն որոշման պահանջները, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով, շահադիտական դրդումներով, անհայտ անձից ապօրինի ձեռք է բերել և 2024թ. նոյեմբերի 12-ին՝ ժամը 15:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Շենգավիթ փողոցում, իր կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի, 36 NA 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ զգալի չափերի՝ 2.69 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց՝ փաթեթավորված կանաչ գույնի կպչուն ժապավեններով փաթաթված ընդհանուր 6 փաթեթներում /0.62 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.44 գրամ, 0.39 գրամ և 0.47 գրամ/, որը 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին, հայտնաբերվել է հիշատակված ավտոմեքենայի խուզարկությամբ:
5.3 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
/…/
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
/…/
2) շահադիտական դրդումներով,
/…/
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով»:
5.4 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, որպես Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ է արձանագրում դատվածություն չունենալը և դրական բնութագրվելը:
5.5 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.6 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.4 կետերում արձանագրված հանգամանքները, ղեկավարվելով 5.3 և 5.5 կետում մեջբերված նորմերով և իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի փաստական հանգամանքները, մեղադրյալ Վ.Առաքելյանի անձնային հատկանիշները բավարար չեն կարող համարվել ողջամիտ հետևության հանգելու առ այն, որ պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից բացակայում է Վ.Առաքելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փաստացի կրելու անհրաժեշտությունը։ Այսպես, պետք է հաշվի առնել
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալին մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով,
բ) հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել Է ուղղակի դիտավորությամբ,
գ) մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված, երկընտրելի օբյեկտիվ կողմ ունեցող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեջ մտնող մեկից ավելի արարքների կատարումը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել թմրամիջոցները,
դ) մեղադրյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, մասնավորապես արարքը շահադիտական դրդումներով կատարելը,
ե) հանցագործության եղանակը, այն, որ մեղադրյալը շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել թմրամիջոցները, որոնք հայտնաբերվել և վերցվել են վերջինիս կողմից օգտագործվող ավտոմեքենայի խուզարկությամբ,
զ) մեղադրյալի վարքագիծը, այն, որ ոստիկանների կողմից Երևանյան լճի հարևանությամբ նկատվելուց հետո ավտոմեքենայով դիմել է փախուստի:
Այլ կերպ՝ արձանագրված հանգամանքները ողջամտորեն չեն նվազեցնում մեղադրյալի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն այնքան, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը լինի իրավաչափ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»:
Դատարանն արձանագրում է, որ Վաղինակ Առաքելյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ից գտնվել է անազատության մեջ, իսկ նույն թվականի նոյեմբերի 15-ից նրա նկատմամբ կիրառվել է տնային կալանք խափանման միջոցը: Այսինքն՝ մեղադրյալ Վ.Առաքելյանն անընդմեջ գտնվում է փաստացի անազատության մեջ, հետևաբար պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ից` այդպիսով կատարելով հաշվակցումը:
5.7 Անդրադառնալով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 2.69 /0.62+0.38+0.39+0.44+0.39+0.47/ գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով 1.10 կետում արձանագրված հանգամանքը, գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2.69 /0.62+0.38+0.39+0.44+0.39+0.47/ գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 11131425 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով, իսկ արտավարութային փաստաթղթերը՝ պահել գործի մեջ՝ դրա պահելու ողջ ժամանակահատվածում:
5.8 Քննության առնելով Վաղինակ Առաքելյանի մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում համակցված կիրառված խափանման միջոցների հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նշված խափանման միջոցները ու դրանցով պայմանավորված սահմանափակումները պետք է վերացնել:
5.9 Քննության առնելով 396.000 /երեք հարյուր իննսունվեց հազար/ ՀՀ դրամ չափով վարույթային ծախսերի (սույն քրեական գործով փորձաքննության արժեքը) բռնագանձման հարցը, Դատարանը, նկատի ունենալով Վ.Առաքելյանի կայուն աշխատանք չունենալու հանգամանքը, հիմնավոր է համարում վերջինիս անվճարունակ լինելը և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 3-րդ մասի իրավակարգավորումները գտնում է, որ վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վաղինակ Արմենի Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ից:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 2.69 /0.62+0.38+0.39+0.44+0.39+0.47/ գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 11131425 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Վաղինակ Արմենի Առաքելյանի նկատմամբ համակցված կիրառված խափանման միջոցները՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո դրանք ու դրանցով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ