Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0649/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Գագիկ Հովհաննիսյան Վարդանի
Գագիկ Հովհաննիսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գագիկ Պողոսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գագիկ Պողոսյան
ԵԴ1/0649/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
13 մարտի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (դատավոր Գ․Պողոսյան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանի (ծնված 1987 թվականի հունիսի 10-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չը-դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ ք․ Երևան, Շիրակի փողոց, 62-րդ շենք, բնակարան հմր․ 11 հասցեում) վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ․Կիրակոսյանի (այսուհետ՝ նաև Քննիչ) կողմից 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60679724 քրեական վարույթը։
Քննիչի 2025 թվականի հունվարի 14-ի միջնորդության հիման վրա, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ․Մար-գարյանը (այսուհետ՝ նաև Դատախազ) 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ Գագիկ Վար-դանի Հովհաննիսյանի (այսուհետ՝ նաև Մեղադրյալ) նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է հանրային քրեական հետապնդում։
Քննիչի 2025 թվականի հունվարի 15-ի որոշմամբ Մեղադրյալի նկատմամբ որպես խա-փանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հունվարի 15-ին Մեղադրյալին ներկայացվել է մեղադրանք։
Դատախազը 2025 թվականի հունվարի 15-ին տվել է իր համաձայնությունը՝ Մեղա-դրյալի նկատմամբ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու համար:
Քննիչը 2025 թվականի փետրվարի 14-ին կազմել է ՀՀ քրեական դատավարության օ-րենսգրքի 464․6-րդ հոդվածով նախատեսված՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վա-րույթ կիրառելու վերաբերյալ համապատասխան արձանագրություն, որն ստորագրվել է Քննի-չի, Մեղադրյալի և վերջինիս պաշտպանի կողմից։
Դատախազը, ուսումնասիրելով մեղադրական եզրակացությամբ ստացված թիվ 606797 24 քրեական վարույթի նյութերը, 2025 թվականի փետրվարի 25-ին հաստատել է մեղադրա-կան եզրակացությունը՝ չառարկելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կի-րառման դեմ, և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ վարույթն ուղարկել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
2025 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհա-նուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան) որոշել է թիվ ԵԴ1 /0649/01/25 (60679724) քրեական գործն ստանձնել վարույթ և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով:
Դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի մարտի 13-ը։
Մեղադրյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրա-յին քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա. «տեղյակ լինելով, որ զըրկ-ված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին' ժամը 02:30-ի սահմաններում, վարել է «Կիա» մանկիշի 64 UU 586 հաշվառման համարանի-շով ավտոմեքենան:
Այսպես.
Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայու-թյան կողմից թիվ 8180405660 վարչական իրավախախտման գործով 2024 թվականի մայիսի 31-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից' սկսած 2024 թվականի մայիսի 31-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 2-ը, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորագրությամբ ստացել որոշման պատճենը: Տեղյակ լինե-լով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից' Գագիկ Վարդանի Հով-հաննիսյանը, զրկման ժամկետը դեռ չլացած, 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին' ժամը 02:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում վարել է «Կիա» մանկիշի 64 UU 586 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոս-տիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Նարեկ Դավթյանի կողմից նույն օրը' ժամը 02:40-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180428741 արձանա-գրությունը»:
Դատարանի վերլուծությունն ու եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է։
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատ-ժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին։»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտա-կանությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկե-տում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (...)։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ֆիզիկական անձ ենթակա է քրեական պատասխանատվության մի-այն իր կատարած հանցանքի համար։»։
Նույն օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրե-աիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվու-թյունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հան-ցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
(...)։»։
Նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատես-ված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատի-կից հիսնապատիկի չափով։
(...)։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակ-ված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելա-գույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տու-գանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշ-վարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(...)։»։
Նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
«ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատաս-խան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու։
«Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համա-ձայն՝
«Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմա-նել 75000 դրամ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատա-զրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(...)»։
Նույն օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«(․․․)։
4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույ-թը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրե-ական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդի-սացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայ-տորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգա-մանքներից որևէ մեկը:»։
Նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդված-ներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատ-կությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրա-ռելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դա-տավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրա-պետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենս-գրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին»:
Նույն օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողո-քարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդ-վածով նախատեսված հիմքերով:»։
Դատարանը, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերն ու արձանագրելով, որ առա-ջին անգամ հանցանք կատարած Մեղադրյալին մեղսագրվել է ոչ մեծ ծանրության հանցագոր-ծություն, այդ արարքը կատարվել է նրա կողմից, նրան մեղսագրված արարքին տրված իրա-վական գնահատականը համապատասխանում է մեղադրանքի փաստական հանգամանքնե-րին և առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա-խատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը, գտնում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանա-կելու վարույթի արդյունքով պետք է գրավոր ընթացակարգով կայացվի մեղադրական դատա-վճիռ։
Դատարանը, նաև արձանագրելով, որ քրեական գործի նյութերում առկա չէ որևէ տըվ-յալ, որ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Մեղադրյալն ունե-ցել է նվազագույն աշխատավարձի չափից ավել միջին ամսական եկամուտ, գտնում է, որ նը-րա նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկ-ցիայով նախատեսված նվազագույն չափով տուգանք՝ հաշվարկային միավոր ընդունելով հան-ցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը։
Անդրադառնալով քրեական գործում առկա գրավոր փաստաթղթերի պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ գործի գրավոր փաստաթղթերը պետք է պահվեն քրե-ական գործի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 270-րդ, 347-350-րդ, 464.9-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի:
Քրեական գործի գրավոր ապացույցները պահել քրեական գործի նյութերի հետ՝ դը-րանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` Հա-յաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարու-թյան օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել է Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան դրա պատճենն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
13 մարտի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (դատավոր Գ․Պողոսյան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանի (ծնված 1987 թվականի հունիսի 10-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չը-դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ ք․ Երևան, Շիրակի փողոց, 62-րդ շենք, բնակարան հմր․ 11 հասցեում) վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ․Կիրակոսյանի (այսուհետ՝ նաև Քննիչ) կողմից 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60679724 քրեական վարույթը։
Քննիչի 2025 թվականի հունվարի 14-ի միջնորդության հիման վրա, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ․Մար-գարյանը (այսուհետ՝ նաև Դատախազ) 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ Գագիկ Վար-դանի Հովհաննիսյանի (այսուհետ՝ նաև Մեղադրյալ) նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է հանրային քրեական հետապնդում։
Քննիչի 2025 թվականի հունվարի 15-ի որոշմամբ Մեղադրյալի նկատմամբ որպես խա-փանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հունվարի 15-ին Մեղադրյալին ներկայացվել է մեղադրանք։
Դատախազը 2025 թվականի հունվարի 15-ին տվել է իր համաձայնությունը՝ Մեղա-դրյալի նկատմամբ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու համար:
Քննիչը 2025 թվականի փետրվարի 14-ին կազմել է ՀՀ քրեական դատավարության օ-րենսգրքի 464․6-րդ հոդվածով նախատեսված՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վա-րույթ կիրառելու վերաբերյալ համապատասխան արձանագրություն, որն ստորագրվել է Քննի-չի, Մեղադրյալի և վերջինիս պաշտպանի կողմից։
Դատախազը, ուսումնասիրելով մեղադրական եզրակացությամբ ստացված թիվ 606797 24 քրեական վարույթի նյութերը, 2025 թվականի փետրվարի 25-ին հաստատել է մեղադրա-կան եզրակացությունը՝ չառարկելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կի-րառման դեմ, և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ վարույթն ուղարկել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
2025 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհա-նուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան) որոշել է թիվ ԵԴ1 /0649/01/25 (60679724) քրեական գործն ստանձնել վարույթ և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով:
Դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի մարտի 13-ը։
Մեղադրյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրա-յին քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա. «տեղյակ լինելով, որ զըրկ-ված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին' ժամը 02:30-ի սահմաններում, վարել է «Կիա» մանկիշի 64 UU 586 հաշվառման համարանի-շով ավտոմեքենան:
Այսպես.
Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայու-թյան կողմից թիվ 8180405660 վարչական իրավախախտման գործով 2024 թվականի մայիսի 31-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից' սկսած 2024 թվականի մայիսի 31-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 2-ը, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորագրությամբ ստացել որոշման պատճենը: Տեղյակ լինե-լով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից' Գագիկ Վարդանի Հով-հաննիսյանը, զրկման ժամկետը դեռ չլացած, 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին' ժամը 02:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում վարել է «Կիա» մանկիշի 64 UU 586 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոս-տիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Նարեկ Դավթյանի կողմից նույն օրը' ժամը 02:40-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180428741 արձանա-գրությունը»:
Դատարանի վերլուծությունն ու եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է։
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատ-ժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին։»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտա-կանությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկե-տում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (...)։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ֆիզիկական անձ ենթակա է քրեական պատասխանատվության մի-այն իր կատարած հանցանքի համար։»։
Նույն օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրե-աիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվու-թյունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հան-ցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
(...)։»։
Նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատես-ված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատի-կից հիսնապատիկի չափով։
(...)։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակ-ված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելա-գույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տու-գանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշ-վարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(...)։»։
Նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
«ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատաս-խան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու։
«Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համա-ձայն՝
«Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմա-նել 75000 դրամ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատա-զրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(...)»։
Նույն օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«(․․․)։
4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույ-թը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրե-ական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդի-սացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայ-տորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգա-մանքներից որևէ մեկը:»։
Նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդված-ներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատ-կությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրա-ռելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դա-տավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրա-պետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենս-գրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին»:
Նույն օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողո-քարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդ-վածով նախատեսված հիմքերով:»։
Դատարանը, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերն ու արձանագրելով, որ առա-ջին անգամ հանցանք կատարած Մեղադրյալին մեղսագրվել է ոչ մեծ ծանրության հանցագոր-ծություն, այդ արարքը կատարվել է նրա կողմից, նրան մեղսագրված արարքին տրված իրա-վական գնահատականը համապատասխանում է մեղադրանքի փաստական հանգամանքնե-րին և առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա-խատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը, գտնում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանա-կելու վարույթի արդյունքով պետք է գրավոր ընթացակարգով կայացվի մեղադրական դատա-վճիռ։
Դատարանը, նաև արձանագրելով, որ քրեական գործի նյութերում առկա չէ որևէ տըվ-յալ, որ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Մեղադրյալն ունե-ցել է նվազագույն աշխատավարձի չափից ավել միջին ամսական եկամուտ, գտնում է, որ նը-րա նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկ-ցիայով նախատեսված նվազագույն չափով տուգանք՝ հաշվարկային միավոր ընդունելով հան-ցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը։
Անդրադառնալով քրեական գործում առկա գրավոր փաստաթղթերի պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ գործի գրավոր փաստաթղթերը պետք է պահվեն քրե-ական գործի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 270-րդ, 347-350-րդ, 464.9-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի:
Քրեական գործի գրավոր ապացույցները պահել քրեական գործի նյութերի հետ՝ դը-րանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` Հա-յաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարու-թյան օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել է Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան դրա պատճենն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0649/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 25-02-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60679724 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա տեղյակ լինելով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2024թվականի հոկտեմբերի 24-ին՝ ժամը 02։30-ի սահմաններում, վարել է «Կիա» մակնիշի 64 ՍՍ 586 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Վարդանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 344 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 25-02-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 26-02-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին
| Ամսաթիվ | 28-02-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/0649/01/25 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅԱՄԲ ՏՈՒԳԱՆՔ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՎԱՐՈՒՅԹ ՀԱՐՈՒՑԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 28 փետրվարի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանս, ստանալով Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրե-ական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԴ1/0649/01/25 (60679724) քրեական գոր-ծը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով 60679724 քրեական գործը 2025 թվականի փետրվարի 25-ին մեղադրական եզրակացությամբ և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու մասին կից արձանագրությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, թիվ ԵԴ1/0649/01/25 համարով 2025 թվականի փետրվարի 25-ին մակագրվել է դատավոր Գ.Պողոսյանին և 2025 թվականի փետրվարի 26-ին այն՝ կից նյութերով, հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավար-տելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաս-տանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղա-դըրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վա-րույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։ 2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է հա-մաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը: 3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցան-կություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տու-գանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մե-ղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը: 4. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրություն կազմելուց առաջ քննիչն իրավասու է մեղադրյալին հարցեր տալու միջոցով հավաստիանալու, թե արդյոք մեղադրյալը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները։»։ Նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձա-նագրություն: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝ 1) մեղադրյալն անչափահաս է. 2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար. 3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեա-կան օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ. 4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին. 5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույ-քային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար. 6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստա-տելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․ 7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․ 8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:»։ Հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրա-ռելու հիմքը, և բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, գտնում եմ, որ պետք է կայացվի վարույթ ստանձ-նելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին որոշում, վարույթը պետք է իրականացվի գրավոր ընթացակարգով և դատավճիռ կայացվի 2025 թվականի մար-տի 13-ը։ Վերգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ և 464․8-րդ հոդվածներով Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Վարույթ ստանձնել թիվ ԵԴ1/0649/01/25 (60679724) քրեական գործը և հարուցել համա-ձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով: Դատավճռի կայացման օր նշանակել 2025 թվականի մարտի 13-ը։ Որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնա-կիցներին: Որոշումն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից և ենթակա չէ բողոքարկման։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լենտրոն և Նորք Մարաշ ՎՇ դատախազության ավագ դատախազ |
| Ազգանուն | Դ․Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՀՀ ՓԱՍՏԱԲԱՆՆԵՐԻ |
| Ազգանուն | ՊԱԼԱՏ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Դատավճռի կայացման օր
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձ. և համաձայն. տուգանք նշան. վարույթ հարուց. մասին որոշման պատճենը ուղարկվել է հանր. մեղադրողին և վարույթի մասն. մասնակիցներին
| Ամսաթիվ | 28-02-2025 |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/0649/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ 13 մարտի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (դատավոր Գ․Պողոսյան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանի (ծնված 1987 թվականի հունիսի 10-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չը-դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ ք․ Երևան, Շիրակի փողոց, 62-րդ շենք, բնակարան հմր․ 11 հասցեում) վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ․Կիրակոսյանի (այսուհետ՝ նաև Քննիչ) կողմից 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60679724 քրեական վարույթը։ Քննիչի 2025 թվականի հունվարի 14-ի միջնորդության հիման վրա, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ․Մար-գարյանը (այսուհետ՝ նաև Դատախազ) 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ Գագիկ Վար-դանի Հովհաննիսյանի (այսուհետ՝ նաև Մեղադրյալ) նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է հանրային քրեական հետապնդում։ Քննիչի 2025 թվականի հունվարի 15-ի որոշմամբ Մեղադրյալի նկատմամբ որպես խա-փանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։ 2025 թվականի հունվարի 15-ին Մեղադրյալին ներկայացվել է մեղադրանք։ Դատախազը 2025 թվականի հունվարի 15-ին տվել է իր համաձայնությունը՝ Մեղա-դրյալի նկատմամբ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու համար: Քննիչը 2025 թվականի փետրվարի 14-ին կազմել է ՀՀ քրեական դատավարության օ-րենսգրքի 464․6-րդ հոդվածով նախատեսված՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վա-րույթ կիրառելու վերաբերյալ համապատասխան արձանագրություն, որն ստորագրվել է Քննի-չի, Մեղադրյալի և վերջինիս պաշտպանի կողմից։ Դատախազը, ուսումնասիրելով մեղադրական եզրակացությամբ ստացված թիվ 606797 24 քրեական վարույթի նյութերը, 2025 թվականի փետրվարի 25-ին հաստատել է մեղադրա-կան եզրակացությունը՝ չառարկելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կի-րառման դեմ, և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ վարույթն ուղարկել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան: 2025 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհա-նուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան) որոշել է թիվ ԵԴ1 /0649/01/25 (60679724) քրեական գործն ստանձնել վարույթ և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով: Դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի մարտի 13-ը։ Մեղադրյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրա-յին քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա. «տեղյակ լինելով, որ զըրկ-ված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին' ժամը 02:30-ի սահմաններում, վարել է «Կիա» մանկիշի 64 UU 586 հաշվառման համարանի-շով ավտոմեքենան: Այսպես. Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայու-թյան կողմից թիվ 8180405660 վարչական իրավախախտման գործով 2024 թվականի մայիսի 31-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից' սկսած 2024 թվականի մայիսի 31-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 2-ը, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորագրությամբ ստացել որոշման պատճենը: Տեղյակ լինե-լով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից' Գագիկ Վարդանի Հով-հաննիսյանը, զրկման ժամկետը դեռ չլացած, 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին' ժամը 02:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում վարել է «Կիա» մանկիշի 64 UU 586 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոս-տիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Նարեկ Դավթյանի կողմից նույն օրը' ժամը 02:40-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180428741 արձանա-գրությունը»: Դատարանի վերլուծությունն ու եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է։ 2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատ-ժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին։»։ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտա-կանությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկե-տում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (...)։»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ֆիզիկական անձ ենթակա է քրեական պատասխանատվության մի-այն իր կատարած հանցանքի համար։»։ Նույն օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրե-աիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվու-թյունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հան-ցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։ (...)։»։ Նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատես-ված դեպքերում և չափերով: 2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում: 3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատի-կից հիսնապատիկի չափով։ (...)։ 8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակ-ված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելա-գույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տու-գանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը` 1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով, 2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշ-վարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: (...)։»։ Նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատաս-խան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու։ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համա-ձայն՝ «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմա-նել 75000 դրամ»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատա-զրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով: (...)»։ Նույն օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «(․․․)։ 4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույ-թը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրե-ական գործին, հանգում է հետևության, որ՝ 1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդի-սացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ. 2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայ-տորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին. 3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգա-մանքներից որևէ մեկը:»։ Նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդված-ներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատ-կությունները: 2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրա-ռելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։ 3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դա-տավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրա-պետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները: 4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: 5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենս-գրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։ 6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին»: Նույն օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողո-քարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդ-վածով նախատեսված հիմքերով:»։ Դատարանը, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերն ու արձանագրելով, որ առա-ջին անգամ հանցանք կատարած Մեղադրյալին մեղսագրվել է ոչ մեծ ծանրության հանցագոր-ծություն, այդ արարքը կատարվել է նրա կողմից, նրան մեղսագրված արարքին տրված իրա-վական գնահատականը համապատասխանում է մեղադրանքի փաստական հանգամանքնե-րին և առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա-խատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը, գտնում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանա-կելու վարույթի արդյունքով պետք է գրավոր ընթացակարգով կայացվի մեղադրական դատա-վճիռ։ Դատարանը, նաև արձանագրելով, որ քրեական գործի նյութերում առկա չէ որևէ տըվ-յալ, որ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Մեղադրյալն ունե-ցել է նվազագույն աշխատավարձի չափից ավել միջին ամսական եկամուտ, գտնում է, որ նը-րա նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկ-ցիայով նախատեսված նվազագույն չափով տուգանք՝ հաշվարկային միավոր ընդունելով հան-ցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը։ Անդրադառնալով քրեական գործում առկա գրավոր փաստաթղթերի պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ գործի գրավոր փաստաթղթերը պետք է պահվեն քրե-ական գործի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։ Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 270-րդ, 347-350-րդ, 464.9-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի: Քրեական գործի գրավոր ապացույցները պահել քրեական գործի նյութերի հետ՝ դը-րանք պահելու ամբողջ ընթացքում։ Գագիկ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` Հա-յաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարու-թյան օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել է Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան դրա պատճենն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-03-2025 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 30-04-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-05-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | գործը 2 հատորից 1-ին հատոր 57 թերթ, 2-րդ հատոր 31 թերթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 12-05-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատորից 1-ին հատոր 57 թերթ, 2-րդ հատոր 31 թերթ |