Գործ ԵԴ1/0594/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

08.04.2025 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ. ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Վ.ԵԴԻԳԱՐՅԱՆ
ՏՈՒԺՈՂ՝ Ա.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Լ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Ա.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստերում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արթուր Համայակի Ստեփանյանի՝ ծնված 10.09.1993 թվականին, Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնական հարաբերությունները փաստացի դադարել են, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, դատապարտված՝
1. 18.04.2024 թվականին (ԵԴ1/0518/01/24) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, նույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոնով՝ հանրային աշխատանքների 160 ժամ տևողությամբ, նույն դատարանի 03.02.2025 թվականի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասը 158 ժամ հանրային աշխատանքները փոխարինվել են 19 օր ժամկետով ազատազրկմամբ, որը կրել է 2025 թվականի մարտի 4-ից 23-ը,
2. 15.05.2024 թվականին (ԵԴ1/0299/01/24) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, նույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոնով՝ կարճաժամկետ ազատազրկման 2 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել սահնմանվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, բնակվում է քաղաք Երևան, Անդրանիկի 78-րդ շենք, 41-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, անազատության մեջ՝ տնային կալանքի տակ է գտնվել 08.12.2024 թվականից 04.03.2025 թվականը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գյուլասարյանը արձանագրություն է կազմել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 12810324 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 133-134/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գյուլասարյանը արձանագրություն է կազմել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 12812924 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 6/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 08-ին՝ ժամը 17:00-ին Արթուր Ստեփանյանը ձերբակալվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի հատկանիշներով հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 22/:
Նույն օրը քննիչ Ա.Գյուլասարյանը որոշում է կայացվել Արթուր Ստեփանյանին թիվ 12812924 քրեական վարույթով հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 28-29/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 09-ին քննիչ Ա.Գյուլասարյանը որոշում է կայացրել թիվ 12810324 և թիվ 12812924 քրեական վարույթները մեկ վարույթում միացնելու և նախաքննությունը 12812924 համարով շարունակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 123-124/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Մուրադյանը որոշում է կայացրել Արթուր Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, այն հանցանքը կատարելու համար, որ նա 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին՝ ժամը 12:00-ից մինչև 22:00-ն ընկած ժամանակահատվածում օգտվելով այլ անձանց իրեն չնկատելու հանգամանքից, ուրիշի գույքն ապօրինի, անհատույց իրենը դարձնելու ուղղակի դիտավորությամբ գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ 50 հասցեում կայանված Արտաշեսա Հարությունյանին պատկանող «Մազդա» մակնիշի 04 FP 040 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի ձախ կողմի 60.000 ՀՀ դրամ արժողության հայելին՝ Արտաշես Հարությունյանին պատճառելով մանր չափերի գույքային վնաս /հատոր 1-ին գ.թ. 173/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին դատախազ Գ.Մուրադյանը որոշում է կայացրել Ա.Ստեփանյանին ձերբակալելու վերաբերյալ 08.12.2024 թվականի քննիչի որոշումն ոչ իրավաչափ ճանաչելու և այն վերացելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 174-175/:
Նույն օրը քննիչ Ա.Գյուլասարյանը որոշում է կայացրել Ա.Ստեփանյանին ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Ա.Ստեփանյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին և նույն օրը ժամը 17:05-ին Ա.Ստեփանյանը ձերբակալվել է /հատոր 1-ին գ.թ. 197-198, 200/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Արթուր Ստեփանյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 205, 206-207/:
Նույն օրը մեղադրյալ Ա.Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 ամիս ժամկետով, որի ժամկետը 2025 թվականի փետրվարի 4-ին երկարաձգվել է 1 ամիս ժամկետով՝ մինչև մարտի 8-ը /հատոր 2-րդ գ.թ. 13-32, 118-129/:
2025 թվականի փետրվարի 16-ին որոշում է կայացվել թիվ 12812924 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով /տուժող Նորա Մաթևոսյան/ վարույթը՝ 12125425 համարով անջատելու մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 156-157/:
2025 թվականի փետրվարի 17-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 2-րդ գ.թ. 163-169/:
2025 թվականի փետրվարի 18-ին դատախազ Գ.Մուրադյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 3-րդ գ.թ. 4-5/:
2025 թվականի փետրվարի 19-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 3-րդ գ.թ. 1-2, 3/:
2025 թվականի փետրվարի 21-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ 04.03.2025 թվականին նշանակելու մասին /հատոր 3-րդ գ.թ. 6/:
2025 թվականի մարտի 04-ին մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը վերացվել է և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ գ.թ. 37-38/:

II. Արագացված վարույթ.

2025 թվականի մարտի 04-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Արթուր Ստեփանյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Լ.Հարությունյանը խնդրել է բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Վ.Եդիգարյանը և տուժող Ա.Հարությունյանը մեղադրյալի միջնորդության բավարարման դեմ առարկություններ չեն ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը»:

III. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»:
Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Արթուր Ստեփանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Ստեփանյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալ Արթուր Ստեփանյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Ա.Ստեփանյանը հարևանների կողմից բնութագրվում է դրական հատկանիշներով /հատոր 3-րդ գ.թ. 50/:
Դատարանը ղավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ, և նույն հոդվածի 12-րդ կետերով որպես մեղադրյալ Արթուր Ստեփանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նրա խնամքին գտնվող անչափահաս երեխաների՝ 05.09.2016 թվականին ծնված Գայանե Արթուր Ստեփանյանի և 26.10.2020 թվականին ծնված Մեգի Արթուր Ստեփանյանի առկայությունը և այն որ մեղադրյալը կամովին հատուցել է հանցագործությամբ տուժողին պատճառված վնասը /հատոր 3-րդ գ.թ. 43, 44, 45, 46, հատոր 2-րդ գ.թ. 153, 154/:
Միևնույն ժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արթուր Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքը չի կարող հաշվի առնվել, քանի որ նրա արարքում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ և նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 4-րդ մաս):
ՀՀ քրեական օրենսգրիք 54-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար»:
Նույն օրենսգրքի 93-հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածության մարման կամ վերացման պահը: Դատվածության վերացման համար հիմք են համաներման մասին օրենքը, ինչպես նաև արարքի ապաքրեականացումը:
2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս:
3. Դատվածություն չունեցող է համարվում՝
1) այն անձը, որը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից կամ դատապարտվել է առանց պատիժ նշանակելու կամ ազատվել է պատիժը կրելուց սույն օրենսգրքի 90-րդ հոդվածով սահմանված կարգով,
2) այն անձը, որի դատվածությունը մարվել է,
3) այն անձը, որի նկատմամբ համաներման մասին օրենքով վերացվել է դատվածությունը, կամ
4) այն անձը, որը պատիժ է կրել կամ կրում է այնպիսի արարքի համար, որն ապաքրեականացվել է:
4. Դատվածության մարման ժամկետն սկսվում է հաշվարկվել հիմնական պատիժը կրելուց հետո: Հիմնական պատժի հետ միասին լրացուցիչ պատիժ նշանակելու դեպքում դատվածության մարման ժամկետն սկսվում է հաշվարկվել հիմնական և լրացուցիչ պատիժը կրելուց հետո:
5. Դատվածությունը մարվում է՝
1) սույն օրենսգրքի 84-րդ, 85-րդ, 88-րդ, 89-րդ հոդվածներով սահմանված պատժից ազատվելու, ինչպես նաև 86-րդ հոդվածով սահմանված կարգով պատժի կատարումը հետաձգելու դեպքերում՝ փորձաշրջանն ավարտվելուց հետո,
(...)»:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի Ձև 8 տեղեկանքի համաձայն Ա.Ստեփանյանը դատապարտվել է դիտավորյալ հանցանքների կատարման համար՝ 15.05.2024 թվականին, և նրա նկատմամբ հանցանքների համակցության կանոնով վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 2 ամիս ժամկետով, որը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով: Դատարանը հաշվի առնելով այն փաստը, որ Ա.Ստեփանյանը սույն վարույթով հանցավոր արարքը կատարել է 04.12.2024 թվականին, արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 1-ին կետի ուժով Ա.Ստեփանյանի դատվածությունը մարված չի եղել: Հետևաբար Ա.Ստեփանյանի արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների ռեցիդիվը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածը սահմանում է ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնները, ըստ որի՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցանքների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկինում նշանակված պատիժը բավարար չի եղել անձի վերասոցիալականացման համար, ինչպես նաև նոր հանցանքի բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
1.1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում նշանակվում է ազատազրկում կամ ցմահ ազատազրկում պատժատեսակը, եթե կատարված հանցանքի համար պատասխանատվություն նախատեսող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված են այդ պատժատեսակները:
(...)»:
Դատարանը հաշվի առնելով այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով, ի թիվս այլ պատժատեսակների, նախատեսված է նաև ազատազրկումը, արձանագրում է, որ Արթուր Ստեփանյանի նկատմամբ չի կարող այլ պատժատեսակ կիրառվել քան ազատազրկումը:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Արթուր Ստեփանյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 55-րդ, 69-րդ և 76-րդ հոդվածներով գտնում է, որ Արթուր Ստեփանյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկումը 4/չորս/ ամիս ժամկետով:
Միաժամանակ դատարանը արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 12-րդ մասով սահմանված կանոնով պետք է վերացնել Արթուր Ստեփանյանի նկատմամբ 2024 թվականի մայիսի 15-ի թիվ ԵԴ1/0299/01/24 դատական ակտով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշումը և նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած 2 ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը, ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկումը 6 ամիս ժամկետով:
Սրա հետ մեկտեղ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնով անհրաժեշտ է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել Արթուր Ստեփանյանին 08.12.2024 թվականից մինչև 04.03.2025 թվականը՝ տնային կալանքի տակ պահելու ժամկետը՝ 2 ամիս 26 օրը, ու թողնել կրելու ազատազրկում 3/երեք/ ամիս 4/չորս/ օր ժամկետով:


Դատարանը բացառում է Արթուր Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը, քանի որ պատժի պայմանականորեն չկիրառման դեպքում հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը, կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Արթուր Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է փոխել կալանքով՝ հիմք ընդունելով, որ նրա նկատմամբ մեղադրական դատավճռի կայացման և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակված լինելու պայմաններում էականորեն բարձրանում է վերջինիս կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկայնությունը: Ընդ որում, Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետից բխում է, որ անձը կարող է անձնական ազատությունից զրկվել այն դեպքում, երբ նրան իրավասու դատարանը օրենքով սահմանված կարգով դատապարտել է հանցանք կատարելու համար:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ և 347-349-րդ և 4644 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արթուր Համայակի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 12-րդ մասի կանոնով՝ վերացնել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի մայիսի 15-ի թիվ ԵԴ1/0299/01/24 դատավճռով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոնով՝ սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել 15.05.2024 թվականի դատավճռով նշանակված և չկրած 2 ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը, ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնով՝ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել Արթուր Ստեփանյանին 08.12.2024 թվականից մինչև 04.03.2025 թվականը՝ տնային կալանքի տակ պահելու ժամկետը՝ 2 ամիս 26 օրը, ու թողնել կրելու ազատազրկում 3/երեք/ ամիս 4/չորս/ օր ժամկետով:
Արթուր Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, փոխել կալանքով և նրան կալանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճում: Պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի անազատության մեջ վերցնելու պահից:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ