ԵԴ1/0578/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«06» մարտի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի (այսուհետ` Դատարան), գրավոր ընթացակարգով՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգի կիրառմամբ քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Ռուբենի Հարությունյանի՝ (ծնված՝ 15.10.2000թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, աշխատում է «Մնացական Վարդանյան» ԱՁ-ում որպես վաճառող, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է՝ քաղաք Երևան, Խ.Դաշտենցի փողոց 65-րդ տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60751624 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ. Սահակյանի որոշմամբ՝ թիվ 60751624 քրեական վարույթով Արման Ռուբենի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/0578/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արման Ռուբենի Հարությունյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Նույն օրը թիվ ԵԴ1/0578/01/25 քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի փետրվարի 18-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի փետրվարի 20-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0578/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։
Վարույթն իրականացվել է գրավոր ընթացակարգով և դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի մարտի 06-ը:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արման Ռուբենի Հարությունյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ այն բանի համար, որ «նա չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք ոչ սթափ (հարբած) վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Արման Հարությունյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի դեկտեմբերի 05-ին Երևան քաղաքի Արին Բերդ փողոցի և Արցախի պողոտա խաչմերուկում վարել է «Մերսդես» մակնիշի 77 IS 771 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի ընթացքում՝ ժամը 02:15-ի սահմաններում, նրա վարած վերոհիշյալ ավտոմեքենան կանգնեցվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Պարեկային ծառայության» 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Ս.Դավթյանի կողմից և պարզվել, որ Արման Հարությունյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 05-ին՝ ժամը 02:28-ին, Alcovisor-Jupter X/RP թիվ 91100881 համարի սարքի միջոցով ստուգվել է Արման Հարությունյանի սթափության վիճակը, որի արդյունքում ստացված 03222 սթափության զննության կտրոնի համաձայն՝ վերջինիս 1 լիտր արտաշնչած օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.806 մգ /թիվ 136845 ստուգաչափման վկայականի հնարավոր 10% սխալանքը հաշվի առնելով՝ 0,725 մգ/, որը ՀՀ Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն համարվում է ոչ սթափ վիճակ:»:

3. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Ուսումնասիրելով քրեական վարույթի նյութերը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրական եզրակացությանը կցված է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գայանե Խաչատրյանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 03-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ իր նկատմամբ կիրառվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ, որը ստորագրել են քննիչը, մեղադրյալը և նրա պաշտպանը:
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ. Սահակյանի 2025 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ արձանագրվել է, որ վերջինս համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու դեմ առարկություն չունի:
Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Սուրեն Սերյոժայի Ավագյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալների համաձայն՝ վերջինիս եկամուտները կազմել են 676.000 ՀՀ դրամ։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արման Ռուբենի Հարությունյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը։
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասից հետևում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում որպես պատիժ նշանակվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու, ուստի սույն դատական ակտով չի անդրադառնում պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ՝ որպես պատիժ ենթակա է նշանակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը։
Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Արման Ռուբենի Հարությունյանի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը պակաս է «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափից, ուստի Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Արման Ռուբենի Հարությունյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք` արարքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Ռուբենի Հարությունյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Միաժամանակ, նկատի ունենալով Արման Ռուբենի Հարությունյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության, վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Ռուբենի Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ մեղադրյալի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնի կողմից համատեղ սահմանած վճարման ժամանակացույցի:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական վարույթով բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Արման Ռուբենի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Արման Ռուբենի Հարությունյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-349-րդ, 464.6-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
Արման Ռուբենի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Արման Ռուբենի Հարությունյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Արման Ռուբենի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ