ԵԴ1/0579/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն Ա Ն Ու Ն Ի Ց

05.03.2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Մ.Շահվերդյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի, ծնված՝ 23.09.1995թ., ք.Մասիս, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված , բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, աշխատում է «Գրին Կասա» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես ինժեներ, հաշվառված և բնակվում է՝ Արարատի մարզի Մասիս քաղաքի Նոր թաղամասի 19-րդ շենքի 23-րդ բնակարանում :
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Հ.Պետրոսյանի կողմից 15.06.2024թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-2430-24 քրեական վարույթը:
Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Դ.Թադևոսյանի 20.01.2025թ. որոշմամբ՝ Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գևորգյանի կողմից 22.01.2025թ. Վարդան Վարուժի Հովսեփյանին հանձնվել է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին 20.01.2025թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գևորգյանը, թիվ 60-2430-24 քրեական վարույթով հսկող դատախազի համաձայնությամբ, մեղադրյալ Վարդան Վարուժի Հովսեփյանին գրավոր ծանուցել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, իսկ վարույթի նյութերը մեղադրյալ Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի ծանոթացմանը ներկայացնելիս ճշտել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ մեղադրյալ Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի դիրքորոշումը, համաձայն որի՝ վերջինս չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպան Կ.Բեգջանյանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Թիվ 60-2430-24 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ և դրան կից՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրությամբ 17.02.2025թ. մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում:
Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա վարել է տրանսպորտային միջոց՝ զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից:
Այսպես. Վարդան Հովսեփյանը, օրենքով սահմանված կարգով՝ վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180255871 որոշման հիման վրա 2023թ. օգոստոսի 13-ից մեկ տարի ժամկետով հանդիսանալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված անձ և հաստատապես իմանալով այդ մասին, նշված իրավունքից զրկման ժամկետը լրացած չլինելու պայմաններում՝ 2024թ. մայիսի 18-ին, ժամը՝ 1005-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայում վարել է «Opel» մակնիշի, «36 MX 272» հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Դատարանի՝ 20.02.2025թ. որոշմամբ՝ սույն քրեական վարույթն ստանձնվել և հարուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չիրականացնելով և հիմք ընդունելով Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի կողմից իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը չվիճարկվելու փաստը, հանգում է հետևության, որ մեղադրյալ Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով տրված իրավական գնահատականը համապատասխանում է մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
«Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ դատարանը գտնում է, որ Վարդան Վարուժի Հովսեփյանն իրեն մեղսագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար ենթակա է տուգանքի ձևով պատժի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով:
Միևնույն ժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեից ստացված տեղեկատվության հիման վրա կատարված հաշվարկի արդյունքում՝ մեղադրյալ Վարդան Հովսեփյանին մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան՝ 18.05.2024թ. նախորդող 12 ամիսների ընթացքում վերջինիս ամսական եկամտի չափը պակաս է ստացվել նվազագույն աշխատավարձի չափից, հետևաբար՝ դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000(յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը նաև պարզեց, որ մեղադրյալ Վարդան Վարուժ Հովսեփյանը չի կարող անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել նշանակված տուգանքը, սակայն պատրաստակամ է այն վճարել մաս առ մաս :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝
«Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Վարդան Վարուժ Հովսեփյանը, նյութական դրությունից ելնելով, ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը, այսինքն՝ տուգանքի անհապաղ վճարումն անհնար է՝ դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակվող տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 տարվա ընթացքում:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վարդան Վարուժ Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնելու կամ փոխելու հիմքեր չկան, հետևաբար՝ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ թիվ 8180403995 արձանագրության, թիվ 81802255871 որոշման, ստուգաչափման թիվ 102352 վկայականի, սթափության թիվ 01680 կտրոնի և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված տեղեկատվության պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի նկատմամբ սույն քրեական վարույթի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները պետք է վերացնել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ և 464.10-րդ հոդվածներով՝ դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վարդան Վարուժի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000(երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Վարդան Վարուժի Հովսեփյանին թույլատրել նշանակված՝ 375.000(երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1(մեկ) տարվա ընթացքում:
Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Վարդան Վարուժի Հովսեփյանի նկատմամբ սույն քրեական վարույթի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները վերացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆ