ԵԴ1/0573/01/25




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՊՐԱԶՅԱՆԻ,
Մասնակցությամբ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ,
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ` Լ.ԱԹԱԲԵԿՅԱՆԻ

2025 թվականի ապրիլի 15-ին Երևան քաղաքում` դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի` ծնված 1994 թվականի հուլիսի 13-ին Օձուն գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, ըստ իր հայտարարության՝ խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, դատված, վերջին դատավճիռը՝ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ԼԴ/0079/01/23 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքում, թիվ ԼԴ/0011/01/22 և թիվ ԼԴ/0149/01/20 դատավճիռներով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու եղանակով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով, հաշվառված է Լոռու մարզ, Վանաձոր համայնք, Գուգարք բնակավայր, Էներգետիկների 3-րդ փողոց, 3/3 հասցեում, 11.03.2024թ-ից պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» ՔԿՀ-ում: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2022 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով թիվ 60817522 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Դավթյանը որոշում է կայացրել թիվ 60817522 քրեական վարույթով Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն հանցանքի կատարման համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2022 թվականի սեպտեմբերի 24-ին՝ ժամը 15:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, ոչ սթափ վիճակում՝ 0,2961 մգ/լ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած (հաշվի առնելով ստուգաչափման սարքի սխալանքը՝ ±10), վարել է «Մոպեդ» մակնիշի 116875 նույնացման համարի մոպեդը, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180162932 արձանագրությունը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Չիբուխչյանը որոշում է կայացրել թիվ 60817522 քրեական վարույթով Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 31-ին քննիչ Մ.Չիբուխչյանը որոշում է կայացրել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյան տվյալներով վարորդական վկայականի որոնման արդյունքում արտատպված ձևաթղթի, թիվ 073343 ստուգաչափման վկայականի, վարորդական սթափության վիճակի ստուգաչափման թերթիկի և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արգամ Ալբերտի Կիրակոսյանի կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբարյալ թիվ 8180162932 արձանագրության պատճենները որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2025 թվականի փետրվարի 14-ին թիվ 60817522 քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/0573/01/25 դատական համարը:

Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
2025 թվականի ապրիլի 15-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ վարորդական իրավունքի վկայական չի ունեցել: Ինքն օգտագործել էր մեկ շիշ գարեջուր, աշխատանքից տուն գնալիս է եղել, պարեկները կանգնեցրել են և տարել են տուգանային հրապարակ: Հայտնեց նաև, որ իր կարծիքով մեկ շիշ գարեջրից չէր կարող այդքան խմածություն ցույց տալ:
/դատական նիստի արձանագրություն՝ 15.04.2025թ./
Զննում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյան տվյալներով վարորդական վկայականի որոնման արդյունքում արտատպված ձևաթղթի պատճենը: Զննության արդյունքում պարզվել է, որ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանը վարորդական իրավունքի վկայական չունի:
Զննության է ենթարկվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արգամ Ալբերտի Կիրակոսյանի կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180162932 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանը Երևան քաղաքի Հաղթանակ 1 փողոցում 2022 թվականի սեպտեմբերի 24-ին՝ ժամը 15:00-ի սահմաններում՝ վարել է «CA1MA» մակնիշի 116875 հաշվառման համարանիշի մոպեդը՝ Տ/Մ վարելու իրավունք չունենալու պայմաններում և ոչ սթափ վիճակում: Ծանուցումը ստացա հատվածում առկա է ստորագրություն:
Զննության է ենթարկվել թիվ 095316 ստուգաչափման վկայականը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման թվականն է 27.06.2022թ-ը, որը ուժի մեջ է մինչև 27.06.2023թ-ը, չափման տիրույթն է 0,000-1,200 մգ/-1,92 մգ/լ:
Զննության է ենթարկվել 24.09.2022թ. կազմված ստուգաչափման թերթիկը, համաձայն որի՝ Լևոն Աթաբեկյանի ստուգաչափումը կատարվել է 24.09.2022թ.՝ ժամը 15:08-ին, ալկոհոլի պարունակությունը կազմում է 0,329 մգ/լ, ստուգաչափումը կատարվել է ՊԾ 4-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի ծառայող Պարոնյանի կողմից: Թերթիկի տակ առկա է ձեռագիր գրառում, որ վարորդը հրաժարվել է ստորագրելուց և օրինակը ստանալուց:
/Հատոր 1, գ.թ. 60-61/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180162932 արձանագրության պատճենը:
/Հատոր 1, գ.թ. 7/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Լևոն Աթաբեկյանի սթափության զննության կտրոնի պատճենը:
/Հատոր 1, գ.թ. 5/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ սթափության 91101012 համարի սարքի ստուգաչափման թիվ 073343 վկայականի պատճենը:
/Հատոր 1, գ.թ. 6/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված տեղեկատվությունը:
/Հատոր 1, գ.թ. 4/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշման համաձայն՝ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց են ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյան տվյալներով վարորդական վկայականի որոնման արդյունքում արտատպված ձևաթղթի, թիվ 073343 ստուգաչափման վկայականի, վարորդական սթափության վիճակի ստուգաչափման թերթիկի և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արգամ Ալբերտի Կիրակոսյանի կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբարյալ թիվ 8180162932 արձանագրության պատճենները:
/Հատոր 1, գ.թ. 62-63/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...)
2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)
5. Սույն օրենսգրքի իմաստով՝ անձը համարվում է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող, եթե նա սահմանված կարգով չի ստացել տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական կամ սահմանված կարգով ստացել է վարորդական վկայական, սակայն օրենքով սահմանված կարգով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, և զրկման ժամկետը լրանալուց հետո սահմանված կարգով չի վերականգնել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը, բացառությամբ ուսումնական վարման դեպքերի:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»:
Վերլուծելով մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի կողմից այդ արարքը կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ՝ հանրային աշխատանքների, կարճաժամկետ ազատազրկման և ազատազրկման ձևով:
Ուսումնասիրելով մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի անձը` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ վերջինս ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքի փաստական հանգամանքները, ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու համար իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է կատարածի համար:
Հաշվի առնելով մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց առաջ և հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ վերջինս դատապարտվել է սույն գործով մեղսագրվող արարքները կատարելուց առաջ կատարված հանցագործությունների համար, ինչպես նաև հաշվի առնելով խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը` Դատարանը գտնում է, որ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման:»:
Նկատի ունենալով, որ թեպետ մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանին սույն գործով մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին թիվ ԼԴ/0149/01/20 գործով նշանակված փորձաշրջանն ավարտված է եղել, սակայն պարզվել է, որ դրա ընթացքում այլ հանցանք է կատարել և թիվ ԼԴ/0079/01/23 գործով կայացված դատավճռով նրա նկատմամբ կիրառված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացվել է, ուստի դատարան արձանագրում է ռեցիդիվի առկայությունը:
Միաժամանակ հաշվի առնելով որ մեղադրյալը մինչև սույն գործով մեղսագրվող արարքի կատարումն ազատազրկման ձևով պատիժ չի կրել, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նշանակման կանոնները սույն դեպքում կիրառելի չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)
11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը:
(…)»:
Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճռով Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանը թիվ ԼԴ/0079/01/23 քրեական գործով մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշված դատավճռով նշանակված պատժին՝ 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակի գումարվել է Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի հունվարի 22-ի թիվ ԼԴ/0011/01/22 դատավճռով Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի նկատմամբ նշանակված պատժից 1 (մեկ) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի նկատմամբ պատիժ է սահմանվել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով։
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ թիվ ԼԴ/0149/01/20 քրեական գործով Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2021 թվականի ապրիլի 6-ի դատավճռով Լևոն Աթաբեկյանի նկատմամբ 1 (մեկ) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացվել է:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ թիվ ԼԴ/0149/01/20 քրեական գործով Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2021 թվականի ապրիլի 6-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից մասնակի գումարվել է 1 (մեկ) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Լևոն Աթաբեկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
«Դատալեքս» դատական տեղեկատվական կայքի ուսումնասիրությունից պարզվել է, որ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանը 11.03.2024թ. ժամը 09:50-ին հատնաբերվել է ՀՀ ՆԳՆ ՈԼՄՎ Գուգարքի բաժնի ծառայողների կողմից և տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» ՔԿՀ, հետևաբար նրա պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու նպատակով վերջինիս փաստացի ազատությունից զրկելու պահից:
Նկատի ունենալով, որ նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանը կատարել է սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրված արարքը, Դատարանը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարելով թիվ ԼԴ/0079/01/23 քրեական գործով Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճռով նշանակված վերջնական պատժից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելը՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը, իսկ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը՝ կատարված հանցանքի բնույթի հետ կապված որոշակի գործունեությամբ զբաղվելն արգելելն է:
(…)
5. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ կարող է նշանակվել այն դեպքում, երբ դատարանը, ելնելով հանցավորի պաշտոնավարության կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու ժամանակ նրա կատարած հանցանքի բնույթից, հնարավոր չի համարում անձի կողմից հետագա ժամանակահատվածում որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելը:
(…)»:
Քննարկելով մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինս չունի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք: Ուստի Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ չի կարող նշանակվել լրացուցիչ պատիժ:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցի հարցը, Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս ունի դատապարտյալի կարգավիճակ և 11.03.2024թ-ից գտնվում է անազատության մեջ, ուստի ընտրված խափանման միջոցը ենթակա է վերացման:
Քննարկելով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյան տվյալներով վարորդական վկայականի որոնման արդյունքում արտատպված ձևաթղթի, թիվ 073343 ստուգաչափման վկայականի, վարորդական սթափության վիճակի ստուգաչափման թերթիկի և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արգամ Ալբերտի Կիրակոսյանի կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբարյալ թիվ 8180162932 արձանագրության պատճենների պահպանման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Լևոն Ռոբերտի Աթաբեկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կիրառմամբ սույն գործով նշանակված պատժին մասնակի գումարել թիվ ԼԴ/0079/01/23 քրեական գործով Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճռով նշանակված պատժից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը և Լևոն Աթաբեկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 11.03.2024թ-ից:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ