Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0558/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Ռոբերտ Խաչատրյան Գուրգենի
Ռոբերտ Խաչատրյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սամվել Յուզբաշյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սամվել Յուզբաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-08-18 | 16:00 | 6 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-12 | 15:30 | 6 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-23 | 12:00 | 6 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-20 | 11:00 | 6 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-10 | 11:00 | 6 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-25 | 10:30 | 6 | Նիստը կայացել է |
Գործ ԵԴ1/0558/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի Շենգավիթ
վարչական շրջանի դատախազության
դատախազ Ա.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
պաշտպան Վ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
2025 թվականի օգոստոսի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ծնված՝ 16.08.1994թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, ըստ իր խոսքերի՝ խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, դատվածություն չունեցող, բնակվող՝ ք.Երևան, Բաբաջանյան 5/1 շենք, 24 բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով.
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60579524 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 9/:
1.2 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /հատոր 1-ին, գ.թ. 22/:
1.3 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 24/:
1.4 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 40-41/:
1.5 2025 թվականի փետրվարի 03-ին Ռ.Խաչատրյանին մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 50-53/:
1.6 2025 թվականի փետրվարի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 61-62/:
1.7 2025 թվականի փետրվարի 07-ին կազմվել է թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 66-73/:
1.8 2025 թվականի փետրվարի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
1.9 2025 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60579524 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը թիվ ԵԴ1/0558/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունվարի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
1.10 2025 թվականի փետրվարի 14-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.11 2025 թվականի հուլիսի 23-ին որոշում է կայացվել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը փոխելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանք կիրառելու մասին:
1.12 2025 թվականի օգոստոսի 14-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի 2025 թվականի օգոստոսի 08-ի գրությունը, որի համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը 2025 թվականի օգոստոսի 07-ին տեղափոխվել է «Արմավիր» ՔԿՀ:
1.13 2025 թվականի օգոստոսի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված կալանքը փոխելու, որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու և նրան դատական նիստի դահլիճում անմիջապես ազատելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, հարբած (ոչ սթափ) վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոցը.
Այսպես.
2024 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 23:00-ին Երեւան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայում Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում արտաշնչած մեկ լիտր օդում մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,199 մգ/լ վարել է «Օպել» մակնիշի, 34 AR 536 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից և կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն»:
3. Արագացված վարույթ.
3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպան Վ.Հայրապետյանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
3.2 Հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող /հատոր 1-ին, գ.թ 15-16, դատական նիստի արձանագրություն/,
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի 2025 թվականի փետրվարի 21-ի գրությունը և դրան կից էլեկտրոնային փաստաթուղթը, որոնց համաձայն՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը չի հանդիսացել վարձու աշխատող և չի ունեցել որևէ եկամուտ /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.2 Հետազոտվեց նաև՝ զինվորական գրքույկը, որի համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը ՀՀ զինված ուժերում անցել է զինվորական ծառայություն և իրականացրել մարտական հերթապահություն /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.3 Մեղադրյալը հայտնեց, որ եթե Դատարանն իր նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակի ինքն ի վիճակի չէ այն միանգամից և անհապաղ վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/:
5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3 Մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն 2-րդ մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ են դիտարկվում դատվածություն չունենալը և ՀՀ զինված ուժերում զինվորական ծառայություն անցած և մարտական հերթապահություն իրականացրած լինելու հանգամանքները:
5.6 Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «/…/ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1-4.2 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
5.8 Հաշվի առնելով, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը դատաքննության ընթացքում՝ 11 /տասնմեկ/ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու տուգանք՝ 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ:
5.9 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.3 կետում արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 4 /չորս/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարել 25.000 /քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
5.10 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինմանը հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
5.11 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոց բացակայելի արգելքի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ռ.Խաչատրյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.12 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու տուգանք՝ 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 4 /չորս/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 25.000 /քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի Շենգավիթ
վարչական շրջանի դատախազության
դատախազ Ա.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
պաշտպան Վ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
2025 թվականի օգոստոսի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ծնված՝ 16.08.1994թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, ըստ իր խոսքերի՝ խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, դատվածություն չունեցող, բնակվող՝ ք.Երևան, Բաբաջանյան 5/1 շենք, 24 բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով.
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60579524 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 9/:
1.2 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /հատոր 1-ին, գ.թ. 22/:
1.3 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 24/:
1.4 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 40-41/:
1.5 2025 թվականի փետրվարի 03-ին Ռ.Խաչատրյանին մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 50-53/:
1.6 2025 թվականի փետրվարի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 61-62/:
1.7 2025 թվականի փետրվարի 07-ին կազմվել է թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 66-73/:
1.8 2025 թվականի փետրվարի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
1.9 2025 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60579524 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը թիվ ԵԴ1/0558/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունվարի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
1.10 2025 թվականի փետրվարի 14-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.11 2025 թվականի հուլիսի 23-ին որոշում է կայացվել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը փոխելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանք կիրառելու մասին:
1.12 2025 թվականի օգոստոսի 14-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի 2025 թվականի օգոստոսի 08-ի գրությունը, որի համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը 2025 թվականի օգոստոսի 07-ին տեղափոխվել է «Արմավիր» ՔԿՀ:
1.13 2025 թվականի օգոստոսի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված կալանքը փոխելու, որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու և նրան դատական նիստի դահլիճում անմիջապես ազատելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, հարբած (ոչ սթափ) վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոցը.
Այսպես.
2024 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 23:00-ին Երեւան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայում Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում արտաշնչած մեկ լիտր օդում մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,199 մգ/լ վարել է «Օպել» մակնիշի, 34 AR 536 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից և կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն»:
3. Արագացված վարույթ.
3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպան Վ.Հայրապետյանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
3.2 Հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող /հատոր 1-ին, գ.թ 15-16, դատական նիստի արձանագրություն/,
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի 2025 թվականի փետրվարի 21-ի գրությունը և դրան կից էլեկտրոնային փաստաթուղթը, որոնց համաձայն՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը չի հանդիսացել վարձու աշխատող և չի ունեցել որևէ եկամուտ /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.2 Հետազոտվեց նաև՝ զինվորական գրքույկը, որի համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը ՀՀ զինված ուժերում անցել է զինվորական ծառայություն և իրականացրել մարտական հերթապահություն /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.3 Մեղադրյալը հայտնեց, որ եթե Դատարանն իր նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակի ինքն ի վիճակի չէ այն միանգամից և անհապաղ վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/:
5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3 Մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն 2-րդ մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ են դիտարկվում դատվածություն չունենալը և ՀՀ զինված ուժերում զինվորական ծառայություն անցած և մարտական հերթապահություն իրականացրած լինելու հանգամանքները:
5.6 Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «/…/ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1-4.2 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
5.8 Հաշվի առնելով, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը դատաքննության ընթացքում՝ 11 /տասնմեկ/ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու տուգանք՝ 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ:
5.9 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.3 կետում արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 4 /չորս/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարել 25.000 /քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
5.10 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինմանը հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
5.11 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոց բացակայելի արգելքի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ռ.Խաչատրյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.12 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու տուգանք՝ 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 4 /չորս/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 25.000 /քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0558/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 13-02-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60579524 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ռոբերտ Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, հարբած (ոչ սթափ) վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոցը |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Գուրգենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 344 Մաս 2 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 13-02-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Յուզբաշյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 14-02-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹՆ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ §14¦ փետրվարի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ս.Յուզբաշյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով. ՊԱՐԶԵՑԻ 2025 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60579524 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը թիվ ԵԴ1/0558/01/25 համարի ներքո մակարգվել և նույն թվականի հունվարի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով, ՈՐՈՇԵՑԻ 1. Թիվ ԵԴ1/0558/01/25 քրեական գործով, ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ստանձնել վարույթը և նշանակել նախնական դատալսումներ՝ 2025 թվականի փետրվարի 25-ին՝ ժամը 10:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթ նստավայրում (ք.Երևան, Արշակունյաց պող., 24/1, դահլիճ համար 6): 2. Գործը վարույթ ընդունելու պահից երկու օրվա ընթացքում այդ մասին տեղյակ պահել հանրային մեղադրողին, վարույթի մասնավոր մասնակցին՝ ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթ` հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հարցերի կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի պարզաբանմամբ: 3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից և ենթակա չէ բողոքարկման: ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՌՈԲԵՐՏ |
| Ազգանուն | ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ |
| Հայրանուն | ԳՈՒՐԳԵՆԻ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | ԲԱԴԱԼՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 25-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 25-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալի բացակայության հիմքով |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 23-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի փոխելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0558/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.07.2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ՝ Ա.Քոչարյանի, մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60579524 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 9/: 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /հատոր 1-ին, գ.թ. 22/: 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 24/: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 40-41/: 2025 թվականի փետրվարի 03-ին Ռ.Խաչատրյանին մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 50-53/: 2025 թվականի փետրվարի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 61-62/: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին կազմվել է թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 66-73/: 2025 թվականի փետրվարի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին: 2025 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60579524 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը թիվ ԵԴ1/0558/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունվարի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին: 2025 թվականի փետրվարի 14-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի փետրվարի 25-ի և ապրիլի 10-ի դատական նիստերին մեղադրյալի Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը չի ներկայացել, իսկ նրան ուղարկված ծանուցագրերը հետ են վերադարձվել «անհայտ» գրառմամբ: 2025 թվականի ապրիլի 10-ին որոշում է կայացվել Ռ.Խաչատրյանին վարույթն իրականացնող մարմին հարկադրաբար ներկայացնելու մասին, սակայն հնարավոր չի եղել վերջինիս ներկայությունն ապահովել դատական նիստերին, քանի որ Ռ.Խաչատրյանը չի բնակվել նշված հասցեում, իսկ նույն հասցեում բնակվող անձը հայտնել է, որ այդպիսի տվյալներով անձ այդ հասցեում երբեք չի բնակվել: 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատական նիստը չի կայացել, սակայն մեղադրյալ Ռ.Խաչատրյանին առձեռն տրվել է ծանուցագիր: 2025 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստին մեղադրյալ Ռ.Խաչատրյանը եղել է պատշաճ ծանուցված, սակայն չի ներկայացել: Դատարանի աշխատակազմի հեռախոսազանգերին պատասխանել է մեղադրյալի մայրը, հայտնելով, որ վերջինս քնած է: Ծանր քուն ունենալու պատճառով նրան չեն կարողանում արթնացնել: 2. Դատալսումների ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանը հայտնեց, որ մեղադրյալը պարբերաբար չի ներկայացել դատալսումներին, ուստի գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառվի հարկադրանքի միջոց: 3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Դատարանը, լսելով դատական վարույթի մասնակցի դիրքորոշումը, ուսումնասիրելով քրեական վարույթի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ անհրաժեշտ է փոխել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը և Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ պետք է կիրառել կալանք խափանման միջոցը, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով /.../ անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/.../ 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: /.../»: Նույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: /.../ 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: /.../»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: /.../» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 272-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Մեղադրյալի մաuնակցությունը դատական նիստին պարտադիր է, բացառությամբ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերի: Եթե այլ դեպքերում մեղադրյալը դատական նիստին չի ներկայանում, ապա դատալսումները հետաձգվում են: 2. Դատական նիստին առանց հարգելի պատճառի չներկայացած մեղադրյալի նկատմամբ դատարանի որոշմամբ կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքով նախատեսված հարկադրանքի միջոցներ հետագա դատական նիստերին նրա ներկայությունն ապահովելու նպատակով: /.../»: Վերոշարադրվածի ներքո Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից սույն քրեական գործով նշանակված դատական նիստերին մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանն առանց հարգելի պատճառների չի ներկայացել: Վերջինիս կողմից խախտվել են իր նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցի պայմանները: Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնել է իր հաշվառման և բնակության վերաբերյալ տվյալներ, սակայն նշված հասցե ուղարկված ծանուցագրերը հետ են վերադարձել «անհայտ» նշումով, իսկ նրա կողմից նախաքննության ընթացքում հայտնած հասցեից հնարավոր չի եղել վերջինիս հարկադրաբար ներկայացնել վարույթն իրականացնող մարմին, քանի որ նա չի բնակվել այդ հասցեում: Միաժամանակ՝ մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանը 2025 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստին եղել է պատշաճ ծանուցված, սակայն առանց հարգելի պատճառի չի ներկայացել դատական նիստին: Ավելին, վերջինիս մայրը հայտնել է, որ քնած լինելու պատճառով չի ներկայացել: Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռ.Խաչատրյանը, Դատարանի կանչով առանց հարգելի պատճառների չներկայանալով դատալսումներին, չի կատարում իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտում է դատարանում գործի քննությանը: Բացի այդ, վերջինս հայտնել է իր բնակության հասցեի վերաբերյալ տեղեկություններ, որոնք, փաստացի, չեն համապատասխանում իրականությանը: Հարկ է նկատել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքը վկայում է այն մասին, որ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու վտանգավորության աստիճանը չի կարող չափվել միայն նախատեսվող պատժի խստությամբ: Այն պետք է գնահատվի մի շարք այլ վերաբերելի գործոններ հաշվի առնելով, որոնք կարող են հաստատել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու վտանգի առկայությունը (տե՛ս, ի թիվս այլ վճիռների, Յագսին և Սարգինն ընդդեմ Թուրքիայի (Yagci and Sargin v. Turkey), 1995 թվականի հունիսի 8-ի վճիռը, 52-րդ կետ, Իդալովն ընդդեմ Ռուսաստանի (Idalov v. Russia), 2012 թվականի մայիսի 22-ի վճիռը, 145-կետ, Գարիցկին ընդդեմ Լեհաստանի (Garycki v. Poland) 2007 թվականի փետրվարի 6-ի վճիռը, 47-կետ, Չրաիդին ընդդեմ Գերմանիայի (Chraidi v. Germany) 2007 թվականի հունվարի 26-ի վճիռը, 40-րդ կետ), ինչպիսիք սույն դեպքում առկա են: Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելու և ավելի խիստ խափանման միջոց կիրառելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պահանջներն առկա են: Տվյալ դեպքում մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ առավել խիստ խափանման միջոցի կիրառումը նպատակ է հետապնդում ապահովել նրա կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների պատշաճ կատարումը: Հիմք ընդունելով վերոնշվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ նախնական դատալսումների ընթացքում կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը պետք է փոխել և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանք՝ 3 ամիս ժամկետով: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-117-րդ, 270-րդ և 272-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի (ծնված՝ 16.08.1994թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բնակվող՝ ք.Երևան, Առնո Բաբաջանյան փողոց 5/1 շենք, 32 բնակարան հասցեում, հեռ. 077-37-89-09) նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը փոխել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: 2. Կալանքի սկիզբը հաշվել մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: 3. Որոշման կատարումը հանձնարարել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնին, ինչպես նաև ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկին: 4. Որոշումը ենթակա է անհապաղ կատարման: 5. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 12-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Հետաձգվել է մեղադրյալի բացակայության հիմքով: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Որոշում | ԵԴ1/0558/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 18.08.2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ՝ Ա.Քոչարյանի, մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանի, պաշտպան Վ.Հայրապետյանի, մեղադրյալ Ռ.Խաչատրյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60579524 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 9/: 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /հատոր 1-ին, գ.թ. 22/: 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 24/: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 40-41/: 2025 թվականի փետրվարի 03-ին Ռ.Խաչատրյանին մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 50-53/: 2025 թվականի փետրվարի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 61-62/: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին կազմվել է թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 66-73/: 2025 թվականի փետրվարի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին: 2025 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60579524 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը թիվ ԵԴ1/0558/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունվարի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին: 2025 թվականի փետրվարի 14-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հուլիսի 23-ին որոշում է կայացվել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը փոխելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանք կիրառելու մասին: 2. Դատալսումների ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանը հայտնեց, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ: Պաշտպան Վ.Հայրապետյանը միջնորդեց փոխել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը, նշելով, որ մեղադրյալը իր սխալի պատճառով շուրջ տասնմեկ օր գտնվում է անազատության մեջ, միաժամանակ՝ անձն ընդունում է իր մեղքը և ցանկանում են միջնորդել արագացված վարույթ կիրառել: Մեղադրյալ Ռ.Խաչատրյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: 3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Դատարանը, լսելով դատական վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումը, ուսումնասիրելով քրեական վարույթի նյութերը, հանգում է հետևյալ հետևության. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով /.../ անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/.../ 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: /.../»: Նույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: /.../ 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: /.../»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: /.../» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝ 1) վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. 2) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը. 3) մեղադրյալի նկատմամբ կայացվել է արդարացման վերդիկտ. 4) դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ. 5) լրացել է դատարանի կողմից սահմանված կալանքի ժամկետը, և չի ստացվել այն երկարաձգելու մասին դատարանի որոշումը. 6) լրացել է անձին կալանքի տակ պահելու՝ սույն օրենսգրքով սահմանված առավելագույն ժամկետը. 7) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով կալանքը որպես խափանման միջոց փոխվել կամ վերացվել է: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 2-4-րդ կետերով նախատեսված դեպքերում մեղադրյալին դատարանը կալանքից ազատում է անմիջապես դատական նիստի դահլիճում: /…/» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: 3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել` 1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը. 2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը. 3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: 4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 23-ի որոշմամբ Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, ինչի հիմքում փաստվել է, հետևյալը. «/.../Վերոշարադրվածի ներքո Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից սույն քրեական գործով նշանակված դատական նիստերին մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանն առանց հարգելի պատճառների չի ներկայացել: Վերջինիս կողմից խախտվել են իր նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցի պայմանները: Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնել է իր հաշվառման և բնակության վերաբերյալ տվյալներ, սակայն նշված հասցե ուղարկված ծանուցագրերը հետ են վերադարձել «անհայտ» նշումով, իսկ նրա կողմից նախաքննության ընթացքում հայտնած հասցեից հնարավոր չի եղել վերջինիս հարկադրաբար ներկայացնել վարույթն իրականացնող մարմին, քանի որ նա չի բնակվել այդ հասցեում: Միաժամանակ՝ մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանը 2025 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստին եղել է պատշաճ ծանուցված, սակայն առանց հարգելի պատճառի չի ներկայացել դատական նիստին: Ավելին, վերջինիս մայրը հայտնել է, որ քնած լինելու պատճառով չի ներկայացել: Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռ.Խաչատրյանը, Դատարանի կանչով առանց հարգելի պատճառների չներկայանալով դատալսումներին, չի կատարում իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները՝ խոչընդոտում է դատարանում գործի քննությանը: Բացի այդ, վերջինս հայտնել է իր բնակության հասցեի վերաբերյալ տեղեկություններ, որոնք, փաստացի, չեն համապատասխանում իրականությանը: Հարկ է նկատել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքը վկայում է այն մասին, որ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու վտանգավորության աստիճանը չի կարող չափվել միայն նախատեսվող պատժի խստությամբ: Այն պետք է գնահատվի մի շարք այլ վերաբերելի գործոններ հաշվի առնելով, որոնք կարող են հաստատել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու վտանգի առկայությունը (տե՛ս, ի թիվս այլ վճիռների, Յագսին և Սարգինն ընդդեմ Թուրքիայի (Yagci and Sargin v. Turkey), 1995 թվականի հունիսի 8-ի վճիռը, 52-րդ կետ, Իդալովն ընդդեմ Ռուսաստանի (Idalov v. Russia), 2012 թվականի մայիսի 22-ի վճիռը, 145-կետ, Գարիցկին ընդդեմ Լեհաստանի (Garycki v. Poland) 2007 թվականի փետրվարի 6-ի վճիռը, 47-կետ, Չրաիդին ընդդեմ Գերմանիայի (Chraidi v. Germany) 2007 թվականի հունվարի 26-ի վճիռը, 40-րդ կետ), ինչպիսիք սույն դեպքում առկա են: Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելու և ավելի խիստ խափանման միջոց կիրառելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պահանջներն առկա են: Տվյալ դեպքում մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ առավել խիստ խափանման միջոցի կիրառումը նպատակ է հետապնդում ապահովել նրա կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների պատշաճ կատարումը: /.../»: Վերը շարադրվածի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, Դատարանն, անդրադառնալով մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի իրավաչափության հարցին, արձանագրում է, որ վերոնշյալ որոշմամբ արձանագրված հիմքերը գործի քննության սույն փուլում էապես նվազել են, հետևաբար՝ վերացել է նաև կալանքի կիրառման անհրաժեշտությունը: Նշվածն արձանագրելիս Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի խնամքին մեկ անչափահաս երեխա ունենալու (ըստ նրա խոսքերի), ինչպես նաև վերջինիս ոչ մեծ ծանրության հանցանք մեղսագրվելու պայմաններում՝ 11 /տասնմեկ/ օր կալանքի տակ գտնվելու հանգամանքները: Բացի այդ, մեղադրյալը Դատարանին հայտնեց իր բնակության վայրի և կապի միջոցների մասին տվյալներ: Միաժամանակ՝ Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի մեղքն ընդունելն ու արագացված վարույթ կիրառելու մասին պաշտպանի հայտարարությունը: Նման պայմաններում Դատարանը փաստում է, որ գրեթե վերացել են մեղադրյալ Ռ.Խաչատրյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները, մասնավորապես՝ դատարանում գործի քննությանը խոչընդոտելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու ռիսկերը: Հետևաբար` Դատարանը գտնում է, որ առավել մեղմ՝ բացակայելու արգելք խափանման միջոցի կիրառմամբ հնարավոր է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Այլ կերպ՝ Դատարանը փաստում է, որ բացակայելու արգելքը նպատակ է հետապնդում ապահովել մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների պատշաճ կատարումը և չեզոքացնում է վերոշարադրված ռիսկերը: Հիմք ընդունելով վերոնշվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է փոփոխել մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը, և մեղադրյալի կողմից իր վրա օրենքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու, ինչպես նաև նրա Հայաստանի Հանրապետության տարածքից հեռանալու հնարավորությունը բացառելու նպատակով, նրա նկատմամբ կիրառել բացակայելու արգելքը: Միաժամանակ՝ Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին պետք է անմիջապես ազատել դատական նիստի դահլիճում: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-117-րդ, 120-րդ, 122-րդ, 127-րդ, 270-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված կալանքը փոխել և որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը: 2. Մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին անմիջապես ազատել դատական նիստի դահլիճում: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-08-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 18-08-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 18-08-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
| Լրացուցիչ պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/0558/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ պաշտպան Վ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ մեղադրյալ Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ 2025 թվականի օգոստոսի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ծնված՝ 16.08.1994թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, ըստ իր խոսքերի՝ խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, դատվածություն չունեցող, բնակվող՝ ք.Երևան, Բաբաջանյան 5/1 շենք, 24 բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով. 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1.1 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60579524 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 9/: 1.2 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /հատոր 1-ին, գ.թ. 22/: 1.3 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 24/: 1.4 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 40-41/: 1.5 2025 թվականի փետրվարի 03-ին Ռ.Խաչատրյանին մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 50-53/: 1.6 2025 թվականի փետրվարի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական վարույթով Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 61-62/: 1.7 2025 թվականի փետրվարի 07-ին կազմվել է թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 66-73/: 1.8 2025 թվականի փետրվարի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 60579524 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին: 1.9 2025 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60579524 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը թիվ ԵԴ1/0558/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունվարի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին: 1.10 2025 թվականի փետրվարի 14-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 1.11 2025 թվականի հուլիսի 23-ին որոշում է կայացվել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը փոխելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանք կիրառելու մասին: 1.12 2025 թվականի օգոստոսի 14-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի 2025 թվականի օգոստոսի 08-ի գրությունը, որի համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը 2025 թվականի օգոստոսի 07-ին տեղափոխվել է «Արմավիր» ՔԿՀ: 1.13 2025 թվականի օգոստոսի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված կալանքը փոխելու, որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու և նրան դատական նիստի դահլիճում անմիջապես ազատելու մասին: 2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2.1 Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, հարբած (ոչ սթափ) վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոցը. Այսպես. 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին, ժամը 23:00-ին Երեւան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայում Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում արտաշնչած մեկ լիտր օդում մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,199 մգ/լ վարել է «Օպել» մակնիշի, 34 AR 536 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից և կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն»: 3. Արագացված վարույթ. 3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպան Վ.Հայրապետյանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: 3.2 Հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել: 3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: 4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ. 4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝ - ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող /հատոր 1-ին, գ.թ 15-16, դատական նիստի արձանագրություն/, - ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի 2025 թվականի փետրվարի 21-ի գրությունը և դրան կից էլեկտրոնային փաստաթուղթը, որոնց համաձայն՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը չի հանդիսացել վարձու աշխատող և չի ունեցել որևէ եկամուտ /դատական նիստի արձանագրություն/: 4.2 Հետազոտվեց նաև՝ զինվորական գրքույկը, որի համաձայն՝ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը ՀՀ զինված ուժերում անցել է զինվորական ծառայություն և իրականացրել մարտական հերթապահություն /դատական նիստի արձանագրություն/: 4.3 Մեղադրյալը հայտնեց, որ եթե Դատարանն իր նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակի ինքն ի վիճակի չէ այն միանգամից և անհապաղ վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/: 5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները. 5.1 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 5.3 Մեղադրյալ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն 2-րդ մասի համաձայն՝ «Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը` պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: 5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից: 5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը: Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը): Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Որպես Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ են դիտարկվում դատվածություն չունենալը և ՀՀ զինված ուժերում զինվորական ծառայություն անցած և մարտական հերթապահություն իրականացրած լինելու հանգամանքները: 5.6 Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «/…/ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»: 5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1-4.2 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից: 5.8 Հաշվի առնելով, որ Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանը դատաքննության ընթացքում՝ 11 /տասնմեկ/ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու տուգանք՝ 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ: 5.9 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.3 կետում արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/.../ 7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։ 8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը` 1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով, 2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 4 /չորս/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարել 25.000 /քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով: 5.10 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինմանը հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։ 5.11 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոց բացակայելի արգելքի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ռ.Խաչատրյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 5.12 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու տուգանք՝ 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, չափով: Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 4 /չորս/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 25.000 /քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ռոբերտ Գուրգենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել: Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 18-08-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 30-09-2025 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 15-10-2025 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի կողմից ստացվել է տեղեկատվություն այն մասին, որ Ռոբերտ Խաչատրյանը սահմանված կարգով վերցվել է հաշվառման: |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-10-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2 հատորից, 1-ին հատորը՝ 74 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 94 թերթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 28-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր՝ 1-74 թերթ, 2-94 թերթ: |