ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
քրեական գործ թիվ ԵԴ1/0550/01/25
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը,

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ`
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ,

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՄԱԿԱՐՅԱՆԻ,


ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ,
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ
ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱԽԱԶ Ռ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ,

ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ Մ.ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ,


2025 թվականի մարտի 7-ին Երևան քաղաքում
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Միքայել Զավենի Մանասյանի՝
(ծնված 1994 թվականի հունվարի 4-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, ըստ իր հայտարարության՝ աշխատում է որպես ավտոտեխսպասարկող, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Նազարբեկյան թաղամասի 6 Բ շենքի թիվ 4 բնակարանում)
երկու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական ընթացքը.
1. 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում (այսուհետ՝ նաև Նախաքննության մարմին) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60698124 քրեական վարույթը։
1.1. 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին Նախաքննության մարմնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60698224 քրեական վարույթը։
1.2. Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 5-ին որոշմամբ թիվ 60698224 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60698124 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է 60698124 համարով։
2. Հսկող դատախազի 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ քննիչի միջնորդության հիման վրա Միքայել Զավենի Մինասյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում երկու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
3. Նախաքննության մարմնի կողմից 2025 թվականի հունվարի 21-ին Միքայել Զավենի Մինասյանին ներկայացվել է մեղադրանք:
4. Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունվարի 20-ի որոշմամբ Միքայել Զավենի Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է բացակայելու արգելք:
5․ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին թիվ 60698124 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ՝ նաև Դատարան):
6․ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումներով դատական նիստը նշանակվել է նույն թվականի փետրվարի 25-ին:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
7. Մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանին երկու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել հետևյալ արարքների համար. «(...) նա ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180166507 վարչական իրավախախտման գործով 2022 թվականի նոյեմբերի 14-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպոտրային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2022 թվականի նոյեմբերի 18-ից մինչև 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ը, որի մասին վերջինս ծանուցվել է: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետն ավարտվելուց հետո Միքայել Զավենի Մանասյանը, չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 5-րդ մասի իմաստով համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին՝ ժամը 03:05-ին, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 03151)՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.402 մգ/լ (առնվազն՝ 0.3616 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 91100941 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 DB 554 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 180412933 արձանագրությունը:
(...)
Բացի այդ, Միքայել Զավենի Մանասյանը ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180166507 վարչական իրավախախտման գործով 2022 թվականի նոյեմբերի 14-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպուտրային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2022 թվականի նոյեմբերի 18- մինչև 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ը, որի մասին վերջինս ծանուցվել է։ Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետն ավարտվելուց հետո Միքայել Զավենի Մանասյանը, չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 5-րդ մասի մաստով համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին՝ ժամը 00:04-ին, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում աթափության վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 02249)՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.133 մգ/լ (առնվազն՝ 0.1197 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 91101102 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտայում վարել է «Հյունդայի» մակնիշի 35 QZ 829 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180428135 արձանագրությունը:»։

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
11. Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից Միքայել Զավենի Մինասյանի վերաբերյալ 2022 թվականի հոկտեմբերի 27-ին կազմված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180166507 արձանագրության և թիվ 8180166507 որոշման պատճենը, որի համաձայն՝ Միքայել Զավենի Մինասյանը 2022 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ժամը 03:20-ին` Երևան քաղաքի Անաստաս Միկոյան փողոցում ոչ սթափ վիճակում վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 36 VU 722 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
«Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումն ստացա» հատվածում առկա է ստորագրություն:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 7)
12․ Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության՝ Միքայել Զավենի Մինասյանի վերաբերյալ 2022 թվականի նոյեմբերի 14-ի կազմված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180166507 որոշման պատճենը, որի համաձայն՝ մեկ տարվա ընթացքում կրկին անգամ տրանսպորտային միջոցը ոչ սթափ վիճակում վարելու համար Միքայել Մանասյանը ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության՝ զրկվելով մեկ տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 7)
13․ Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 00422 կտրոնի պատճենը, որի համաձայն՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 27-ին՝ ժամը 03։50։41-ին, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայողի կողմից «Alcovisor-Jupiter X/RP» տեսակի, 91100981 համարի սարքով կատարված ստուգման արդյունքում Միքայել Զավենի Մինասյանի մոտ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.375 մգ/լ:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 8)
14. Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲ ընկերության կողմից տրված ստուգաչափման թիվ 073708 վկայականի պատճենը, որի համաձայն՝ Ալկոմետր «Jupiter X/RP» տեսակի, 91100981 համարի սարքը ստուգաչափվել է 2022 թվականի հուլիսի 07-ին, ուժի մեջ է մինչև 2023 թվականի հուլիսի 07-ը, սխալանքը >1,15 մգ/լ դեպքում կազմում է +10%, չափման տիրույթը՝ 0,000-2,000մգ/լ։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 9, 29)
15․ Հայփոստի ծանուցման կտրոնի պատճենը, որի համաձայն՝ թիվ 8180166507 որոշման պատճենն ուղարկվել է Երևան, Նուբարաշենի խճուղի /ՔԿՀ/ Միքայել Մինասյանին։ «Ամսաթիվ և ստորագրություն» հատվածում առկա է ստորագրություն և «18․11․2022» գրառումը։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 11, 31)
16. Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից Միքայել Զավենի Մինասյանի վերաբերյալ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին կազմված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180412933 արձանագրության պատճենը, որի համաձայն՝ Միքայել Զավենի Մինասյանը 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ժամը 03:05-ին` Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում չունենալով վարորդական վկայական և ոչ սթափ վիճակում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 DB 554 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
«Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումն ստացա» հատվածում առկա է ստորագրություն:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 4)
17․ Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 03151 կտրոնի պատճենը, որի համաձայն՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին՝ ժամը 03։08։21-ին, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայողի կողմից «Alcovisor-Jupiter X/RP» տեսակի, 91100941 համարի սարքով կատարված ստուգման արդյունքում Միքայել Զավենի Մինասյանի մոտ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.402 մգ/լ:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 5)
18. Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲ ընկերության կողմից տրված ստուգաչափման թիվ 135702 վկայականի պատճենը, որի համաձայն՝ Ալկոմետր «Jupiter X/RP» տեսակի, 91100941 համարի սարքը ստուգաչափվել է 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, ուժի մեջ է մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ը, սխալանքը >1,15 մգ/լ դեպքում կազմում է +10%, չափման տիրույթը՝ 0,000-2,000մգ/լ։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 6)
19. Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից Միքայել Զավենի Մինասյանի վերաբերյալ 2024 թվականի նոյեմբերի 5-ին կազմված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180428135 արձանագրության պատճենը, որի համաձայն՝ Միքայել Զավենի Մինասյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 5-ին ժամը 00։04-ին` Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտայում, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, վարել է «Հյունդայի» մակնիշի 35 QZ 829 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
«Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումն ստացա» հատվածում առկա է ստորագրություն:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 24)
20․ Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02249 կտրոնի պատճենը, որի համաձայն՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 5-ին՝ ժամը 00։06։03-ին, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայողի կողմից «Alcovisor-Jupiter X/RP» տեսակի, 91101102 համարի սարքով կատարված ստուգման արդյունքում Միքայել Զավենի Մինասյանի մոտ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.133 մգ/լ:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 25)
21. Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲ ընկերության կողմից տրված ստուգաչափման թիվ 135795 վկայականի պատճենը, որի համաձայն՝ Ալկոմետր «Jupiter X/RP» տեսակի, 91101102 համարի սարքը ստուգաչափվել է 2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, ուժի մեջ է մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 24-ը, սխալանքը >1,15 մգ/լ դեպքում կազմում է +10%, չափման տիրույթը՝ 0,000-2,000մգ/լ։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 26)
22․ Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված տեղեկատվությունը, որի համաձայն՝ Միքայել Զավենի Մինասյանի անվամբ առկա է վարորդական իրավունքի վկայական, որն ունի զրկված կարգավիճակ, զրկման սկիզբը՝ 2022 թվականի նոյեմբերի 18-ը, ավարտը՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ը:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 12, 32)
23. Զննություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունվարի 17-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ զննության են ենթարկվել սույն դատավճռի 8-11-րդ կետերում նշված որպես ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 41-43)

Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված ապացույցները և նյութերը․
24. «ԷԿԵՆԳ» ՓԲ ընկերության փոխգործելիության հարթակի միջոցով 2025 թվականի փետրվարի 25-ին արտատպված Դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Միքայել Զավենի Մինասյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 340․000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
24.1. «ԴատաԼեքս» պաշտոնական տեղեկատվական համակարգից արտատպված թիվ ԵԴ1/2497/01/24 քրեական գործի վերաբերյալ տեղեկատվությունը, որի համաձայն՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի դատավճռով Միքայել Զավենի Մանասյանը մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել տուգանք՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Հիշյալ դատավճիռը կատարման է ուղարկվել 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
24.1. ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետի 2025 թվականի մարտի 4-ի թիվ /29․2․1/13933-2025 գրությունը, որի համաձայն՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 15-ի թիվ ԵԴ1/0582/13/24 որոշմամբ թիվ ԵԴ1/2497/01/24 քրեական գործով 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ի դատավճռով Միքայել Զավենի Մինասյանի նկատմամբ նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի վճարման համար տրամադրվել է 12 ամիս ժամկետ՝ 10 ամիսների ընթացքում յուրաքանչյուր ամիս 30․000 (երեսուն հազար)ՀՀ դրամ, իսկ վերջին երկու ամիսների ընթացքում՝ 20․000 (քսան հազար)ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով։
Մ․Մինասյանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 4-ին ներկայացվել է 30․000 (երեսուն հազար)ՀՀ դրամ գումարի վճարման անդորրագիր։ Պարտավորության չափը առ 2025 թվականի մարտի 3-ը կազմում է 310․000 (երեք հարյուր տասը հազար) ՀՀ դրամ։ Հաշվի առնելով, որ Մ․Մինասյանը չի ներկայացրել 2025 թվականի փետրվար ամսվա ընթացքում վճարման ենթակա 30․000 (երեսուն հազար)ՀՀ դրամի անդորրագիրը, ուստի համապատասխան միջնորդություն է նախապատրաստվում ներկայացնել դատարան՝ 310․000 (երեք հարյուր տասը հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չափին համարժեք գույք բռնագանձելու պահանջով։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
25. «ԷԿԵՆԳ» ՓԲ ընկերության փոխգործելիության հարթակի միջոցով 2025 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի էլեկտրոնային շտեմարանից արտատպված տեղեկատվությունը, որի համաձայն՝ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Միքայել Զավենի Մինասյանի կողմից եկամուտ ունենալու վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)

Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատած փաստական հանգամանքները․
26. Հետազոտելով սույն դատավճռի 11-23-րդ կետերում շարադրված ապացույցները՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք վերաբերելի են սույն քրեական գործին: Հիշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ Դատարանը գտնում է նաև, որ դրանք բովանդակային տեսանկյունից էական հակասություններ չեն պարունակում: Հաշվի առնելով դրանցից յուրաքանչյուրի աղբյուրի հատկանիշները, ձևավորման հանգամանքները, ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք նաև հավաստի են:
27. Դատարանը, պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ ապացուցված է, որ մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանը՝
- թիվ 8180166507 վարչական իրավախախտման գործով ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից 2022 թվականի նոյեմբերի 14-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպոտրային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2022 թվականի նոյեմբերի 18-ից մինչև 2023 թվականի նոյեմբերի 18-ը, որի մասին պատշաճ ծանուցվել է (տե՛ս սույն դատավճռի 11-15-րդ և 22-րդ կետերը),
- տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետը լրանալուց հետո սահմանված կարգով չի վերականգնել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը (տե՛ս սույն դատավճռի 22-րդ կետը),
- չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և գտնվելով ալկոհոլ օգտագործած վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.3616 մգ/լ (սարքի սխալանքի հաշվառմամբ), 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին՝ ժամը 03:05-ին, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 DB 554 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը (տե՛ս սույն դատավճռի 16-18-րդ կետերը):
- չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և գտնվելով ալկոհոլ օգտագործած վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.1197 մգ/լ (սարքի սխալանքի հաշվառմամբ), 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին՝ ժամը 00:04-ին, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտայում վարել է «Հյունդայի» մակնիշի 35 QZ 829 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը (տե՛ս սույն դատավճռի 19-21-րդ կետերը):


Պատճառաբանական մաս.
I. Մեղադրյալին վերագրված արարքների իրավական գնահատականը.
28. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)
5. Սույն օրենսգրքի իմաստով՝ անձը համարվում է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող, եթե նա սահմանված կարգով չի ստացել տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական կամ սահմանված կարգով ստացել է վարորդական վկայական, սակայն օրենքով սահմանված կարգով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, և զրկման ժամկետը լրանալուց հետո սահմանված կարգով չի վերականգնել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը, բացառությամբ ուսումնական վարման դեպքերի:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 27-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«Ոչ սթափ (հարբած) վիճակ է համարվում Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքով սահմանված ոչ սթափ վիճակը:»:
Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ կետի համաձայն՝
«Սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքում անձը համարվում է ոչ սթափ վիճակում գտնվող, եթե ստուգմամբ պարզվում է, որ նրա մեկ լիտր արյան մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.2 գրամից կամ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ 0.1 միլիգրամից ավելի է, կամ եթե անձի արյան կամ մեզի մեջ առկա է թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի պարունակություն: Անձը համարվում է ոչ սթափ վիճակում գտնվող նաև այն դեպքում, երբ նրա արյան կամ արտաշնչած օդի մեջ սույն մասում նշված չափով մաքուր ալկոհոլի կամ արյան կամ մեզի մեջ թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի պարունակությունը ոստիկանության ծառայողի կողմից տրանսպորտային միջոցը կանգնեցնելուց կամ այդ անձին առնչվող ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո, բայց մինչև նրա սթափության վիճակի զննություն անցկացնելը կամ սթափության վիճակի զննություն անցնելուց նրան ազատելը, այդ անձի կողմից ալկոհոլային խմիչք, թմրամիջոց կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ օգտագործելու հետևանք է:»:
29. Վերոգրյալի հիման վրա և հաշվի առնելով Դատարանի կողմից՝ սույն դատավճռի 27-րդ կետում հաստատված փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է, որ մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանը՝
- չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ոչ սթափ վիճակում ուղղակի դիտավորությամբ վարել է տրանսպորտային միջոց: Հետևաբար՝ ապացուցված է մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքում, իսկ նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին (առաջին դրվագ),
- չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին ոչ սթափ վիճակում ուղղակի դիտավորությամբ վարել է տրանսպորտային միջոց: Հետևաբար՝ ապացուցված է մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքում, իսկ նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին (երկրորդ դրվագ)։

II. Մեղադրյալի քրեական պատասխանատվության հարցը.
30. Հաստատված համարելով մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
ա) արդյո՞ք ապացուցված են մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
բ) մեղադրյալն արդյո՞ք ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
գ) ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ.
դ) մեղադրյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
31. Անդրադառնալով «ա» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ»:
31.1. Դատարանը որպես մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում այն, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է իր կատարած արարքի համար (տե՛ս, mutatis mutandis, Սերոբ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 26-րդ կետը):
31.2. Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
32․Անդրադառնալով «բ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանին պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար՝ նա ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար։
33․Անդրադառնալով «գ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ (…):»:
33.1․ Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն։
Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջներից է այն, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևորվում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
33․2․Վերը մեջբերված իրավական նորմերում և դիրքորոշումներում սահմանված չափանիշների համատեքստում մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
- նրա կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կատարված հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված արարքները երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված, դիտավորյալ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են, դրևսորվել են տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից կատարվելու տեսակով, մեղադրյալի արտաշնչած օդում ալկոհոլի պարունակությունը առաջին դրվագով կազմել է է 0.3616 միլիգրամ լիտր, իսկ երկրորդ դրվագով՝ 0.1197 միլիգրամ լիտր (անձը համարվում է ոչ սթափ վիճակում գտնվող, եթե ստուգմամբ պարզվում է, որ նրա մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը 0.1 միլիգրամից ավելի է),
- խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը,
- այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող, սույն դատավճռի 31.1-րդ կետում նշված հանգամանքը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը,
- անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած լինելը և առողջական վիճակը (տե՛ս սույն դատավճռի 13-րդ և 15-րդ կետերը):
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակի՝ տուգանքի միջոցով հնարավոր է ապահովել պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
33․3․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Սույն օրենսգրքում օգտագործվում են հետևյալ հասկացությունները.
(...)
6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը. (...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել:
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (…)»:
«Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝
«Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ:»։
Վերոգրյալի հիման վրա, նկատի ունենալով սույն դատավճռի 33.2-րդ կետում նշված հանգամանքները, այդ թվում՝ անձը բնութագրող տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել՝
- առաջին դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով տուգանք՝ այն սահմանելով նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով,
- երկրորդ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով տուգանք՝ այն սահմանելով նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով:
Նկատի ունենալով, որ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Միքայել Զավենի Մինասյանի կողմից եկամուտ ունենալու վերաբերյալ տվյալները բացակայում են (տե՛ս սույն դատավճռի 15-րդ կետը)` մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մինասյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի` 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի հաշվարկով, որի դեպքում առաջին դրվագով այն կկազմի 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ, երկրորդ դրվագով՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
33.4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(...)
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
(...)
11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը:»:
Մեջբերված նորմերի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ առաջին և երկրորդ դրվագներով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով՝ Միքայել Մանասյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է սահմանել տուգանք՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով, որը սույն դեպքում համաչափ է նրա անձին և կատարած հանցանքներին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին և 11-րդ մասերի կիրառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ Միքայել Զավենի Մանասյանի նկատմամբ նշանակված պատժին անհրաժեշտ է գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի թիվ ԵԴ1/2497/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 310.000 (երեք հարյուր տասը հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը՝ վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք 1.060.00 (մեկ միլիոն վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կիրառմամբ՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի գույքային դրության վերաբերյալ Դատարանին ներկայացված տվյալները՝ Դատարանը հիմնավորված է գնահատում տուգանքի գումարն ամբողջությամբ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ մեղադրյալի փաստարկները։ Հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մանասյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի գումարի վճարման համար անհրաժեշտ է սահմանել մեկ տարի ժամկետ։
34. Անդրադառնալով «դ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մանասյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
35. Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթեր ճանաչված ապացույցներին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
36. Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայցի, գույքի վրա արգելանք դնելու, վարույթային ծախսերի, իրեղեն ապացույցների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերը համարում է լուծված։
37․ Անդրադառնալով մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մանասյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը վերացնելու վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությանը և դրա հիմնավորումներին՝ մեղադրյալի կողմից նշանակվելիք տուգանքը վճարելու նպատակով գումար վաստակելու համար ՀՀ-ից մեկնելու անհրաժեշտության մասին, հանրային և մասնավոր շահերի հավասարակշռված պաշտպանություն ապահովելու անհրաժեշտությունից ելնելով Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մանասյանին մեղավոր ճանաչել առաջին դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
2. Մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մանասյանին մեղավոր ճանաչել երկրորդ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ պատիժները լրիվ գումարելով՝ Միքայել Զավենի Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին և 11-րդ մասերի կիրառմամբ Միքայել Զավենի Մանասյանի նկատմամբ նշանակված պատժին գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի թիվ ԵԴ1/2497/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 310.000 (երեք հարյուր տասը հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը, և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք 1.060.00 (մեկ միլիոն վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով՝ դրա վճարման համար սահմանելով մեկ տարի ժամկետ:
5. Մեղադրյալ Միքայել Զավենի Մանասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնել:
6. Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՆԻ ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ