ԵԴ1/0484/01/25

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ
ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

2025թ. փետրվարի <<27>> ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Ա.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնվեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի` ծնված 1975 թվականի փետրվարի 15-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, բնակվող՝ Երևան քաղաքի Ն.Ստեփանյանի փողոցի 18-րդ շենքի 37-րդ բնակարանում: Հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով․ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի փետրվարի 14-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ․Մուրադյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60826023 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա․Մեժլումյանի որոշմամբ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի համար, որ նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցված և ոչ սթափ վիճակում, վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես. Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցված լինելու պայմաններում, 2022 թվականի դեկտեմբերի 20-ին՝ ժամը 03:40-ին, Երևան քաղաքի Բագրևանդի փողոցում վարել է <<Օպել>> մակնիշի 36 AC 988 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180240819 արձանագրությունը:
Այսինքն, Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանին մեղսագրվում է մեղավորությամբ կատարված արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Պետրոսյանի որոշմամբ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հունվարի 9-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա․Մեժլումյանի որոշմամբ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցվել է՝ մեղադրյալի գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու հիմքով:
2025 թվականի հունվարի 14-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա․Մեժլումյանի որոշմամբ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսվել է:
2025 թվականի հունվարի 21-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Պետրոսյանի արձանագրությամբ մեղադրյալ Գրիգոր Ղևոնդյան նկատմամբ թիվ 60826023 քրեական վարույթով նախաձեռնվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:
2025 թվականի փետրվարի 7-ին թիվ 60826023 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան։
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
2025 թվականի հունվարի 21-ի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ թիվ 60826023 քրեական վարույթի նյութերով՝ մասնակցությամբ մեղադրյալ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի և վերջինի պաշտպան Լյուդվիգ Ավետիսյանի (արտոնագիր 685) և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ հոդվածով և 464.6-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ մեղադրյալ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանը, չցանկանալով ծանոթանալ քրեական վարույթի նյութերին, հայտնել է, որ չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով։ Մեղադրյալ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանը հայտարարել է, որ խնդրում է տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը տարաժամկետել 12 ամիս ժամկետով։
Առկա են մեղադրյալի, պաշտպանի և քննիչի ստորագրությունները։
Դատարանի իրավական վերլուծություններ․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։
Նույն օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4 -րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
Նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-ին հոդվածով նախատեսված հիմքերը և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը բացառող հանգամանքները, գտնում է, որ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանին պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածով սահմանված կարգով պատիժ նշանակել տուգանք հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի (68.000 ՀՀ դրամ) հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Ընդ որում, որպես հաշվարկային դրույք է վերցվում ՀՀ-ում հանցանքի կատարման պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը՝ նկատի ունենալով այն, որ քրեական վարույթի նյութերում բացակայում է տեղեկատվություն առ այն, որ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանը հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող տասներկու ամիսների ընթացքում միջին ամսական եկամուտ է ունեցել, իսկ սույն վարույթն իրականացվում է գրավոր ընթացակարգով, ինչը ենթադրում է, որ Դատարանը կաշկանդված է ներկայացված նյութերով:
Մեղադրյալը խնդրել է նշանակվելիք տուգանք պատժատեսակը տարաժամկետել և թույլատրել մաս առ մաս վճարել, քանի որ ֆինանսական դրությամբ պայմանավորված չի կարող միանվագ վճարում կատարել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պրոբացիայի ծառայություն ներկայանալու դեպքում դատապարտյալը վերցվում է հաշվառման, լրացվում է հաշվառման քարտ, նրան ստորագրությամբ անհապաղ պարզաբանվում են տուգանքի կատարման կարգն ու պայմանները, իր իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև դրանց չկատարման դեպքում օրենսդրությամբ սահմանված պատասխանատվությունը։ Այն դեպքում, երբ դատարանը թույլատրել է տուգանքը մաս առ մաս վճարել, կամ տուգանքի վճարման համար սահմանվել է մինչև մեկ տարի ժամկետ, ապա կազմվում է նաև վերահսկողության պլան:
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի սոցիալական դրությունը, գտնում է, որ նշանակվող պատժի վճարումը պետք է տասներկու ամսով երկարաձգել և թույլատրել վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս 28.335 ՀՀ դրամով:
Դատարանը գտնում է, որ Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի՝ դատապարտված մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ, 342-րդ, 347-350-րդ, 353-րդ, 364-րդ, 464․6-464․10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ նշանակված 340.000 ՀՀ դրամը վճարելու համար Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանին տրամադրել տասներկու ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 28.335 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Գրիգոր Ալբերտի Ղևոնդյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով, 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով):

ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ