ԵԴ1/0501/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«20» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Մ․Արզումանյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հարություն Զորիկի Սարգսյանի (ծնված՝ 1980 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, հաշվառված և բնակվում է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Չափիչ հանրակացարան, 1 շենք, 43 բնակարան)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է կիրառված բացակայելու արգելքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի նոյեմբերի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Վ․Բաղդասարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-0991-23 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ․Մարգարյանը որոշում է կայացրել թիվ 60099123 քրեական վարույթով Հարություն Զորիկի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Հ․Ստեփանյանը որոշում է կայացրել թիվ 60099123 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Զորիկի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ․Մարգարյանը որոշում է կայացրել թիվ 60099123 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Զորիկի Սարգսյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը մեղադրյալի գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու հիմքով կասեցնելու մասին։
2025 թվականի հունվարի 27-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ․Մարգարյանը որոշում է կայացրել թիվ 60099123 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Զորիկի Սարգսյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետի կասեցումը մեղադրյալի հայտնաբերման հիմքով վերսկսելու մասին։
2025 թվականի փետրվարի 6-ին Հ․Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ 60099123 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին կից արձանագրությամբ ուղարկվել է Դատարան, որին շնորհվել է ԵԴ1/0501/01/25 համարը։
2025 թվականի փետրվարի 11-ին թիվ ԵԴ1/0501/01/25 քրեական գործը հանձնվել է դատավոր Մ․Արզումանյանին։
2025 թվականի փետրվարի 12-ին Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․6 հոդվածով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Հարություն Զորիկի Սարգսյանը հանդիսանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, նրան մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում, նա չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին, իսկ դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի փետրվարի 20-ը։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հարություն Զորիկի Սարգսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարման համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցված լինելու պայմաններում, 2023 թվականի մայիսի 4-ին՝ ժամը 12:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մյասնիկյան պողոտայում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի, 37 DV 562 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վրեաբերյալ թիվ 8180254592 արձանագրությունը։

Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Հարություն Զորիկի Սարգսյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
- Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն՝ մեղադրյալ Հարություն Զորիկի Սարգսյանը հայտնել է, որ չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով։ Մեղադրյալը խնդրել է, որպեսզի կիրառվի տուգանքի վճարման տարաժամկետման կարգ՝ մեկ տարի ժամկետով:
Արձանագրությունը ստորագրված է նաև մեղադրյալ Հ․Սարգսյանի և պաշտպան Ա․Բայանդուրյանի կողմից:
2025 թվականի փետրվարի 17-ին Դատարան է ստացվել մեղադրյալ Հ․Սարգսյանի պաշտպան Ա․Բայանդուրյանի միջնորդությունը, համաձայն որի․
«(…) Հայտնում եմ, որ Հարություն Զորիկի Սարգսյանը դեռևս նախորդ տարի տեղափոխվել է ՌԴ մշտական բնակության և նրան աշխատանք է առաջարկվել ՌԴ-ում:
Հայրիկի մահվան հանգամանքով պայմանավորված վերադարձել է ՀՀ և սույն գործով կիրառված խափանման միջոցի կիրառման հանգամանքով պայմանավորված չի կարողանում վերադառնալ ՌԴ և անցնել աշխատանքի, որով պայմանավորված կարող է կորցնել աշխատանքը:
Հարություն Զորիկի Սարգսյանը ի սկզբանե ընդունել է իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունը իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, խնդրելով (նաև գրավոր) քննիչին միջոցներ ձեռնարկել փոխելու կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թեկուզ ավելի խիստ խափանման միջոց՝ գրավով, հնարավորություն ընձեռելու մեկնել ՌԴ և անհրաժեշտության դեպքում առաջին իսկ կանչով վերադառնալ ՀՀ, սակայն մեղադրյալի այդ խնդրանքը ըստ էության չի քննարկվել և անմիջապես գործն ուղարկվել է դատարան, ուստի գործի քննության այս փուլում ստիպված ենք նույնանման խնդրանքով դիմելու Դատարանին:
(…)
Հաշվի առնելով, որ 12.02.2025թ. Դատարանի կողմից կայացվել է քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին որոշում, ինչպես նաև այն, որ պաշտպանյալիս մեղսագրված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն նախատեսվում է պատիժ տուգանքի ձևով, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ պաշտպանյալս վերջին 12 ամիսների ընթացքում չի աշխատել ՀՀ-ում, ուստի օբեկտիվորեն Դատարանի կողմից կայացվելիք դատավճռով ակնկալում ենք, որպես պատիժ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով տուգանք, սակայն Դատարանին խնդրում ենք հաշվի առնելով այդ փաստը, ինչպես նաև նրան վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը, իր գույքային դրությունը՝ վերացնել բացակայելու արգելք խափանման միջոցը կամ նրա նկատմամբ կիրառել գրավը որպես խափանման միջոց, մինչև 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ինչը նույնպես ի զորու է ապահովել պաշտպանյալիս օրինական, պատշաճ վարքագիծը։
Խափանման միջոցի վերացման կամ փոփոխման միջնորդության անհրաժեշտությունը տվյալ փուլում պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ Դատարանի կողմից կայացվելիք դատավճիռը օրինական ուժի մեջ է մտնելու կողմերի կողմից ստանալուց մեկ ամիս հետո, ուստի կիրառված խափանման միջոցը չվերացվելու կամ չփոփոխվելու պայմաններում մեղադրյալը պետք է ևս մեկ ամիս մնա ՀՀ-ում, որպիսի հանգամանքով պայմանավորված, խնդրում ենք Դատարանին մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնել կամ փոխել մեկ այլ խափանման միջոց գրավով, կամ դատավճռով խափանման միջոցի վերացումը պայմանավորել ոչ թե դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելով, այլ դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարելով, հնարավորություն ստեղծելու պաշտպանյալիս համար վճարելու տուգանքը և օր առաջ մեկնելու Ռուսաստանի Դաշնություն»:
Վերոգրյալի հիման վրա պաշտպանը միջնորդել է առանձին դատական ակտով կամ դատավճռով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնել կամ փոխել մեկ այլ՝ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով՝ մինչև 500.000 ՀՀ դրամի չափով, կամ դատավճով խափանման միջոցի վերացումը պայմանավորել մեղադրյալի կողմից դատավճռով սահմանված տուգանքը վճարելով։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական դատավարության 469.9 հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին»:
Մեղադրյալ Հ․Սարգսյանի կողմից ներկայացված մեղադրանքն ամբողջությամբ ընդունելու, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով պետք է կայացնել մեղադրական դատավճիռ՝ մեղադրյալ Հարություն Զորիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելով տուգանքի ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման պայմաններում Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով՝ նրան մեղսագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասը և քրեական գործի նյութերում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում մեղադրյալ Հարություն Զորիկի Սարգսյանի եկամտի վերաբերյալ տվյալների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին (2023 թվականի մայիսի 4) սահմանված նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածը)։ Վերոգրյալի համատեքստում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում (…)։
Միաժամանակ, Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Հարություն Զորիկի Սարգսյանը խնդրել է թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ տասներկու ամսում, և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ մեղադրյալին պետք է հնարավորություն տալ նշանակված 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 31․250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Հ․Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով նաև պաշտպանի կողմից ներկայացված միջնորդությամբ արտացոլված տեղեկությունները, գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանով նախատեսված սահմանափակումների վերացումը պայմանավորել նաև որպես պատիժ նշանակված տուգանքը՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը, ամբողջությամբ վճարելով:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ թիվ 60099123 քրեական վարույթով արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված՝ RJ 559765 համարի վարորդական վկայականի որոնման արդյունքը արտացոլող տեղեկանքը, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180254592 արձանագրության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության կողմից կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին որոշումները և դրանց առաքման ծանուցագրերի պատճենները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է պահել քրեական գործերի նյութերի հետ՝ դրանց պահման ամբողջ ընթացքում։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հանգամանքը, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը՝ առկայության դեպքում, մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 99-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.9-464.10 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հարություն Զորիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Թույլատրել Հարություն Զորիկի Սարգսյանին դատավճռով նշանակված 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 31․250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Հարություն Զորիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանով նախատեսված սահմանափակումների վերացումը պայմանավորել նաև որպես պատիժ նշանակված տուգանքը՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը, ամբողջությամբ վճարելով:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը պահել գործի նյութերի հետ՝ դրանց պահման ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ԱՐԶՈւՄԱՆՅԱՆ