Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0464/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Արման Կոլյան Կոլյայի
Արման Կոլյան
Արման Կոլյան
Արման Կոլյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գևորգ Պողոսյան
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Էդգար Մանասյան
Արմեն Բեկթաշյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գևորգ Պողոսյան
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Էդգար Մանասյան
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2026-04-28 | 12:00 | 6 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-10-17 | 10:30 | 6 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-10-01 | 13:30 | 6 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-21 | 17:00 | 6 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-06-30 | 16:00 | 6 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-22 | 09:30 | 3 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-26 | 11:30 | 3 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/0464/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
<<17>> հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)
նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Լ.Ալոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Բ.Ղազինյանի,
մեղադրյալ՝ Ա.Կոլյանի,
պաշտպան՝ Ա.Բաղդասարյանի,
դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի (ծնված՝ 1980 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ՀՀ Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, նախկինում դատված, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Սարի Թաղ 6-րդ շարքի 96/1-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանի կողմից կազմված <<Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին>> արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60107425 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 14-ին կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանը միջնորդել է թիվ 60107425 քրեական վարույթով դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունվարի 14-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված <<Անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որը վերջինիս ներկայացվել է 2025 թվականի հունվարի 29-ին:
2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Սահրադյանի կողմից կայացված <<Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և այն վարույթային նյութերի հետ միասին դատարան հանձնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 60107425 քրեական վարույթով ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0464/01/25 համարը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի <<Քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործն ստանձնվել է վարույթ և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գագիկ Պողոսյանի 2025 թվականի հունիսի 03-ից լիազորությունները դադարեցվելու կապակցությամբ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը դատավորի օգնական Մ.Մաթևոսյանի նույն օրվա զեկուցագրի հիման վրա հանձնվել է վերաբաշխման:
2025 թվականի հունիսի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ <<[Ն]ա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 21:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան փողոցի թիվ 9 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածում հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.720 մգ/լ, վարել է <<Մերսեդես>> մակնիշի 35 VQ 332 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424161 արձանագրությամբ>>:
Արագացված վարույթ.
3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Արման Կոլյայի Կոլյանի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60197624 քրեական վարույթը, որն ուղարկվել է դատարան: Դատապարտման, պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 50159822) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ տուգանքը փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
Արման Կոլյայի Կոլյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 60584724) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
4.1. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԳԴ4/0050/01/22 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 50159822) ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ վճարման ժամկետ սահմանելով 1 (մեկ) տարի՝ այն հաշվելով դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից: 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման:
4.2. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60584724) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով:
4.3. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60197624) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
4.4. 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի թիվ /29.2.1/70574-2025 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր 01.10.2025թ. թիվ 111198 գրության հայտնում եմ, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.04.2025թ որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով: Ա.Կոլյանը հրաժարվել է կատարել հանրային աշխատանքներ: Միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով: Դատաքննությունը դեռ չի ավարտվել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 06.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 (ԵԴ1/3129/01/24) դատավճռով նշանակված՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից՝ առ 08.10.2025թ. մասնակի վճարվել է 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումար:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.06.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 դատավճռով նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից դեռ վճարում չի կատարվել>>:
4.5. 2025 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
6. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
<<Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի՝ հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)>>:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից>> (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (արարքի կատարաման պահին և մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 02-ը գործող) նախատեսված հանցագործությունը դասվում է երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>> (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշումը):
8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը, քանի որ տվյալ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը, արդեն իսկ երկու անգամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման համար դատապարտվել է տուգանքի, տվյալ դեպքում թեև վերը նշված դատվածությունները նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չեն հանդիսանում, սակայն չեն կարող հաշվի չառնվել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ հնարավոր չէ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով դատապարտվել է 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի, որը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով, որը ևս Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից չի կատարվել, ինչի հիման վրա ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատարան՝ հանրային աշխատանքներ պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու պահանջով: Նման պայմաններում Դատարանը հանգում է նաև այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների նշանակման միջոցով ևս հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ավելին ուշադրության է արժանի նաև այն հագմանքը, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեռևս 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, սակայն վերջինս մինչև սույն դատավճռի կայացման օրը չի կատարել վերը նշված 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժից նույնիսկ մեկ ժամ:
Վերոգրյալնների հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
9. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանն ի թիվս սույն դատավճռի 4-րդ, 6-րդ և 8-րդ կետերում առկա փաստական տվյալների և հետևությունների հաշվի է առնում նաև վերջինիս անձը և արձանագրում է, որ վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ դրանք էականորեն բարձրացնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն նվազում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում:
Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի վերջինս այն պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, որի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վերը նշված հետևության հանգելիս առանձնակի ուշադրության է արժանի սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա մեղադրյալի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանում առկա տվյալները:
10. Նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից կատարել 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով վճարում, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Բացի այդ, նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից վճարում չի կատարել, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել նաև թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միաժամանակ անդրադառնալով Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ դատական նիստում արված հայտարարությանը և հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
11. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով նշանակված 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժին գումարելու հարցին և նկատի ունենալով, որ վերը նշված դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, այնուհետև միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան այն ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով, այսինքն՝ սույն դատավճիռը կայացնելու պահի դրությամբ այն գտնվում է ազատազրկամբ փոխելու գործընթացի մեջ, ավելին՝ ինչպես բխում է սույն դատավճռի 4.4-րդ կետից մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը, հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինվելուց հետ այն ազատազկմամբ փոխարինելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը գտնվում է քննության փուլում, հետևաբար այդ մասով առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած որոշում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ստեղծված իրավիճակում ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի վերը նշված դատավճռի մասով հնարավոր չէ կիրառել դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները:
12. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
13. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
14. Ինչ վերաբերում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա այն պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի: Բացի այդ, հարկ է արձանագրել նաև, որ սույն քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն:
15. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված կարգով՝ թույլատրել Արման Կոլյայի Կոլյանին դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:
ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
<<17>> հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)
նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Լ.Ալոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Բ.Ղազինյանի,
մեղադրյալ՝ Ա.Կոլյանի,
պաշտպան՝ Ա.Բաղդասարյանի,
դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի (ծնված՝ 1980 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ՀՀ Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, նախկինում դատված, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Սարի Թաղ 6-րդ շարքի 96/1-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանի կողմից կազմված <<Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին>> արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60107425 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 14-ին կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանը միջնորդել է թիվ 60107425 քրեական վարույթով դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունվարի 14-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված <<Անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որը վերջինիս ներկայացվել է 2025 թվականի հունվարի 29-ին:
2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Սահրադյանի կողմից կայացված <<Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և այն վարույթային նյութերի հետ միասին դատարան հանձնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 60107425 քրեական վարույթով ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0464/01/25 համարը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի <<Քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործն ստանձնվել է վարույթ և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գագիկ Պողոսյանի 2025 թվականի հունիսի 03-ից լիազորությունները դադարեցվելու կապակցությամբ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը դատավորի օգնական Մ.Մաթևոսյանի նույն օրվա զեկուցագրի հիման վրա հանձնվել է վերաբաշխման:
2025 թվականի հունիսի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ <<[Ն]ա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 21:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան փողոցի թիվ 9 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածում հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.720 մգ/լ, վարել է <<Մերսեդես>> մակնիշի 35 VQ 332 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424161 արձանագրությամբ>>:
Արագացված վարույթ.
3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Արման Կոլյայի Կոլյանի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60197624 քրեական վարույթը, որն ուղարկվել է դատարան: Դատապարտման, պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 50159822) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ տուգանքը փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
Արման Կոլյայի Կոլյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 60584724) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
4.1. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԳԴ4/0050/01/22 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 50159822) ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ վճարման ժամկետ սահմանելով 1 (մեկ) տարի՝ այն հաշվելով դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից: 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման:
4.2. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60584724) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով:
4.3. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60197624) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
4.4. 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի թիվ /29.2.1/70574-2025 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր 01.10.2025թ. թիվ 111198 գրության հայտնում եմ, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.04.2025թ որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով: Ա.Կոլյանը հրաժարվել է կատարել հանրային աշխատանքներ: Միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով: Դատաքննությունը դեռ չի ավարտվել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 06.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 (ԵԴ1/3129/01/24) դատավճռով նշանակված՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից՝ առ 08.10.2025թ. մասնակի վճարվել է 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումար:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.06.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 դատավճռով նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից դեռ վճարում չի կատարվել>>:
4.5. 2025 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
6. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
<<Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի՝ հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)>>:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից>> (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (արարքի կատարաման պահին և մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 02-ը գործող) նախատեսված հանցագործությունը դասվում է երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>> (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշումը):
8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը, քանի որ տվյալ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը, արդեն իսկ երկու անգամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման համար դատապարտվել է տուգանքի, տվյալ դեպքում թեև վերը նշված դատվածությունները նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չեն հանդիսանում, սակայն չեն կարող հաշվի չառնվել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ հնարավոր չէ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով դատապարտվել է 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի, որը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով, որը ևս Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից չի կատարվել, ինչի հիման վրա ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատարան՝ հանրային աշխատանքներ պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու պահանջով: Նման պայմաններում Դատարանը հանգում է նաև այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների նշանակման միջոցով ևս հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ավելին ուշադրության է արժանի նաև այն հագմանքը, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեռևս 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, սակայն վերջինս մինչև սույն դատավճռի կայացման օրը չի կատարել վերը նշված 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժից նույնիսկ մեկ ժամ:
Վերոգրյալնների հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
9. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանն ի թիվս սույն դատավճռի 4-րդ, 6-րդ և 8-րդ կետերում առկա փաստական տվյալների և հետևությունների հաշվի է առնում նաև վերջինիս անձը և արձանագրում է, որ վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ դրանք էականորեն բարձրացնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն նվազում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում:
Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի վերջինս այն պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, որի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վերը նշված հետևության հանգելիս առանձնակի ուշադրության է արժանի սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա մեղադրյալի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանում առկա տվյալները:
10. Նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից կատարել 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով վճարում, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Բացի այդ, նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից վճարում չի կատարել, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել նաև թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միաժամանակ անդրադառնալով Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ դատական նիստում արված հայտարարությանը և հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
11. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով նշանակված 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժին գումարելու հարցին և նկատի ունենալով, որ վերը նշված դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, այնուհետև միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան այն ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով, այսինքն՝ սույն դատավճիռը կայացնելու պահի դրությամբ այն գտնվում է ազատազրկամբ փոխելու գործընթացի մեջ, ավելին՝ ինչպես բխում է սույն դատավճռի 4.4-րդ կետից մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը, հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինվելուց հետ այն ազատազկմամբ փոխարինելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը գտնվում է քննության փուլում, հետևաբար այդ մասով առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած որոշում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ստեղծված իրավիճակում ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի վերը նշված դատավճռի մասով հնարավոր չէ կիրառել դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները:
12. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
13. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
14. Ինչ վերաբերում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա այն պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի: Բացի այդ, հարկ է արձանագրել նաև, որ սույն քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն:
15. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված կարգով՝ թույլատրել Արման Կոլյայի Կոլյանին դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:
ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
ԵԴ1/0464/01/25
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ `Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Ն.Հովակիմյան
դատավորներ` Ա.Բեկթաշյան
Է.Մանասյան
քարտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրյալ՝ Ա․Կոլյանի
պաշտպան՝ Ա.Բաղդասարյանի
28.04.2026թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում, մեղադրյալ Արման Կոլյանի պաշտպան Ա․Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 17.10.2025թ. թիվ ԵԴ1/0464/01/25 դատավճիռը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանի կողմից կազմված «Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60107425 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 14-ին կազմված «Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին» միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանը միջնորդել է թիվ 60107425 քրեական վարույթով դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունվարի 14-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված «Անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որը վերջինիս ներկայացվել է 2025 թվականի հունվարի 29-ին:
2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Սահրադյանի կողմից կայացված «Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված «Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և այն վարույթային նյութերի հետ միասին դատարան հանձնելու մասին» որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 60107425 քրեական վարույթով ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0464/01/25 համարը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի «Քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործն ստանձնվել է վարույթ և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գագիկ Պողոսյանի 2025 թվականի հունիսի 03-ից լիազորությունները դադարեցվելու կապակցությամբ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը դատավորի օգնական Մ.Մաթևոսյանի նույն օրվա զեկուցագրի հիման վրա հանձնվել է վերաբաշխման:
2025 թվականի հունիսի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ։
Դատարանի 17.10.2025թ. դատավճռով վճռվել է.
«Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված կարգով՝ թույլատրել Արման Կոլյայի Կոլյանին դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
(…)»:
2026 թվականի հունվարի 29-ին Դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել պաշտպան Ա.Բաղդասարյանից:
Վերաքննիչ դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել:
2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա. «Չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 21:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան փողոցի թիվ 9 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածում հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.720 մգ/լ, վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 35 VQ 332 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424161 արձանագրությամբ։»։
Դատարանը կատարել է հետևյալ վերլուծությունները.
«(…)Արագացված վարույթ.
3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Արման Կոլյայի Կոլյանի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60197624 քրեական վարույթը, որն ուղարկվել է դատարան: Դատապարտման, պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 50159822) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ տուգանքը փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
Արման Կոլյայի Կոլյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 60584724) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
4.1. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԳԴ4/0050/01/22 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 50159822) ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ վճարման ժամկետ սահմանելով 1 (մեկ) տարի՝ այն հաշվելով դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից: 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման:
4.2. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60584724) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով:
4.3. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60197624) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
4.4. 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի թիվ /29.2.1/70574-2025 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր 01.10.2025թ. թիվ 111198 գրության հայտնում եմ, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.04.2025թ որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով: Ա.Կոլյանը հրաժարվել է կատարել հանրային աշխատանքներ:
Միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով: Դատաքննությունը դեռ չի ավարտվել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 06.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 (ԵԴ1/3129/01/24) դատավճռով նշանակված՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից՝ առ 08.10.2025թ. մասնակի վճարվել է 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումար:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.06.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 դատավճռով նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից դեռ վճարում չի կատարվել>>:
4.5. 2025 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
6. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը։
(…)
8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը, քանի որ տվյալ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը, արդեն իսկ երկու անգամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման համար դատապարտվել է տուգանքի, տվյալ դեպքում թեև վերը նշված դատվածությունները նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չեն հանդիսանում, սակայն չեն կարող հաշվի չառնվել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ հնարավոր չէ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով դատապարտվել է 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի, որը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով, որը ևս Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից չի կատարվել, ինչի հիման վրա ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատարան՝ հանրային աշխատանքներ պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու պահանջով: Նման պայմաններում Դատարանը հանգում է նաև այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների նշանակման միջոցով ևս հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ավելին ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեռևս 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, սակայն վերջինս մինչև սույն դատավճռի կայացման օրը չի կատարել վերը նշված 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժից նույնիսկ մեկ ժամ:
Վերոգրյալնների հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
9. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանն ի թիվս սույն դատավճռի 4-րդ, 6-րդ և 8-րդ կետերում առկա փաստական տվյալների և հետևությունների հաշվի է առնում նաև վերջինիս անձը և արձանագրում է, որ վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ դրանք էականորեն բարձրացնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն նվազում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում:
Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի վերջինս այն պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, որի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վերը նշված հետևության հանգելիս առանձնակի ուշադրության է արժանի սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա մեղադրյալի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանում առկա տվյալները:
10. Նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից կատարել 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով վճարում, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Բացի այդ, նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից վճարում չի կատարել, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել նաև թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միաժամանակ անդրադառնալով Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ դատական նիստում արված հայտարարությանը և հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
11. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով նշանակված 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժին գումարելու հարցին և նկատի ունենալով, որ վերը նշված դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, այնուհետև միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան այն ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով, այսինքն՝ սույն դատավճիռը կայացնելու պահի դրությամբ այն գտնվում է ազատազրկմամբ փոխելու գործընթացի մեջ, ավելին՝ ինչպես բխում է սույն դատավճռի 4.4-րդ կետից մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը, հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինվելուց հետ այն ազատազրկմամբ փոխարինելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը գտնվում է քննության փուլում, հետևաբար այդ մասով առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած որոշում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ստեղծված իրավիճակում ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի վերը նշված դատավճռի մասով հնարավոր չէ կիրառել դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները:
12. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
13. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
14. Ինչ վերաբերում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա այն պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի: Բացի այդ, հարկ է արձանագրել նաև, որ սույն քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն։
(…)»:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստերով.
Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս, թիվ ԵԴ1/0464/01/25 որոշմամբ թույլ է տվել նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք էական են և ազդել են գործի ելքի վրա: Ստորադաս դատարանը արդարության և պատասխանատվության անհատականացման տեսանկյունից պատշաճ իրավական գնահատման չի ենթարկել մեղադրյալ Արման Կոլյանի անձը բնութագրող տվյալները, գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որպիսի պայմաններում ստորադաս դատարանը Արման Կոլյանի նկատմամբ նշանակել է ոչ համաչափ պատիժ՝ ակնհայտ խիստ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման, որի հիմքում ստորադաս դատարանը պաշտպանական կողմի կարծիքով դրել է Արման Կոլյան պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ նրա անձը դրական լույսի ներքո բնութագրող, սակայն ամեն դեպքում նշանակել է առավել խիստ պատիժ, որը չի բխում նրան վերագրվող հանցանքից և նրա անձից:
Վկայակոչված իրավական նորմերի և վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման համատեքստում պաշտպանական կողմը կարևորում է հետևյալ հանգամանքների առկայությունը, մեղադրյալին վերագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարում, վերջինիս ընդունել է իր մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին է գտնվում երկու անչափահաս երեխա։
Ուսումնասիրելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պարզ է դառնում, որ Արման Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքին Դատարանը անդրադարձել է և գտել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին և Արման Կոլյանը ամեն դեպքում պետք է պատիժը կրի քրեակատարողական հիմնարկում։
Ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ Դատարանը որպես մեղմացնող հանգամանք չի արձանագրել Արման Կոլյանի խնամքին գտնվող երեխաների փաստը մեկնաբանելով, որ երեխաների հայրությունը ճանաչված չէ, ինչը ընդունելի չէ, քանի որ փաստացի երեխաներին խնամում է Արման Կոլյանը և նրա՝ ՔԿՀ-ում գտնվելու հանգամանքը վատ անդրադարձ կունենա վերջիններիս վրա։
Բացի այդ, գտնում ենք, որ հանրային աշխատանքների կիրառմամբ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին քանի որ Արման Կոլյանը անձամբ պատրաստակամություն է հայտնել կատարել հանրային աշխատանքներ։
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ Վերաքննիչ դատարանն օժտված է ստորադաս դատարանի դատական ակտերի օրինականության, հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության ստուգման բացառիկ լիազորությամբ։ Իր նշված գործառույթն իրականացնելիս Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է դատական ակտը բեկանել կամ փոփոխել, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ։
Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների հիման վրա դիտելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալ Արման Կոլյանի վերաբերյալ կայացրել է սխալ դատական ակտ, ճիշտ չգնահատելով առկա մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները։
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է. «Մասնակի բեկանել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ի դատավճիռը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքների ձևով կամ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան՝ 1 /մեկ/ տարի ժամկետով»։
4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանը ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց մասնակի, խնդրեց կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել: Հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու մասով բողոքը չպնդեց:
Մեղադրյալ Ա.Կոլյանը միացավ պաշտպանի ներկայացված վերաքննիչ բողոքին, նույնպես վերաքննիչ բողոքը պնդեց մասնակի և խնդրեց իր նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել։
Դատախազը պատշաճ ծանուցված լինելով դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, բողոքի քննությանը չի ներկայացել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատական վերանայումը կարող է իրականացվել միայն սույն հոդվածով նախատեսված կառուցակարգերի շրջանակներում:
2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած`
1) դատավճիռը.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»:
Վերաքննիչ դատարանը պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական վերանայման ենթարկելով վիճարկվող դատավճիռը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, լսելով պաշտպանական կողմի դիրքորոշումը հանգում է հետևության այն մասին, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Դատարանի վիճարկվող դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
(…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը. «Վերը նշված իրավադրույթից հետևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ` հաշվի առնելով նշանակված պատիժն առանց փաստացի կրելու պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորության հանգամանքը (տես Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի ՎԲ-01/08 որոշումը):
Մեկ այլ՝ Թամարա Տեր-Գրիգորյանի և Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործերով, անդրադառնալով պատիժ նշանակելու և այն կրելու նպատակահարմարության հարցին, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 և 2009թ. հունիսի 2-ի` Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. հունիսի 2-ի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումները):
«Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրային վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009թ. փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
«Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն» (տես Սերյոժա Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010թ. փետրվարի 12-ի ԼԴ2/0019/01/09 որոշման 15-րդ կետը):
«Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը։ Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը։
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը:
(…)
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում:
(…) Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն է՝
1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է:
2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հարգում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը» (տես Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն)» (տես Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը):
Վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ մեղադրյալ Արման Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով ու մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, հանցավորի անձին, անհրաժեշտ ու բավարար է նրա վերասոցիալականացվելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, այսինքն՝ կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրագործումը, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալ Արման Կոլյանի անձը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները /իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը/ ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը՝ հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը, մեղադրյալի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, վերլուծել և համակցության մեջ գնահատել է դրանք, որն իր համաչափ արտացոլումն է գտել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանը սույն քրեական գործով մեղադրյալ Արման Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ նշանակելով պատիժ՝ կարճաժամկետ ազատազրկում մեկ ամիս ժամկետով, և գտնելով, որ նա կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պետք է կրի, ելել է գործի օբյեկտիվ տվյալներից: Գործի օբյեկտիվ տվյալները թույլ չեն տալիս գալու համոզման, որ մեղադրյալի վերասոցիալականացումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը ռեալ կրելու:
Դատարանի եզրահանգման հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պետք է պայմանականորեն չկիրառել՝ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալին վերագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարում, վերջինիս ընդունել է իր մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, բացի այդ ունի երկու անչափահաս երեխա /թեպետ մեղադրյալը նրանց հայրությունը չի ճանաչել, սակայն երեխաները փաստացի գտնվում են նրա խնամքին/, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանի մատնանշած հանգամանքներն իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում, սակայն այդպիսիք բավարար չեն կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
Ամփոփելով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս դատական սխալ թույլ չի տվել, հետևաբար ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել՝ վիճարկվող դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 369-371-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Ա․Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 17.10.2025թ. թիվ ԵԴ1/0464/01/25 դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստացման օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ
Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ `Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Ն.Հովակիմյան
դատավորներ` Ա.Բեկթաշյան
Է.Մանասյան
քարտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրյալ՝ Ա․Կոլյանի
պաշտպան՝ Ա.Բաղդասարյանի
28.04.2026թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում, մեղադրյալ Արման Կոլյանի պաշտպան Ա․Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 17.10.2025թ. թիվ ԵԴ1/0464/01/25 դատավճիռը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանի կողմից կազմված «Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60107425 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 14-ին կազմված «Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին» միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանը միջնորդել է թիվ 60107425 քրեական վարույթով դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունվարի 14-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված «Անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որը վերջինիս ներկայացվել է 2025 թվականի հունվարի 29-ին:
2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Սահրադյանի կողմից կայացված «Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված «Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և այն վարույթային նյութերի հետ միասին դատարան հանձնելու մասին» որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 60107425 քրեական վարույթով ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0464/01/25 համարը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի «Քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործն ստանձնվել է վարույթ և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գագիկ Պողոսյանի 2025 թվականի հունիսի 03-ից լիազորությունները դադարեցվելու կապակցությամբ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը դատավորի օգնական Մ.Մաթևոսյանի նույն օրվա զեկուցագրի հիման վրա հանձնվել է վերաբաշխման:
2025 թվականի հունիսի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ։
Դատարանի 17.10.2025թ. դատավճռով վճռվել է.
«Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված կարգով՝ թույլատրել Արման Կոլյայի Կոլյանին դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
(…)»:
2026 թվականի հունվարի 29-ին Դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել պաշտպան Ա.Բաղդասարյանից:
Վերաքննիչ դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել:
2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա. «Չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 21:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան փողոցի թիվ 9 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածում հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.720 մգ/լ, վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 35 VQ 332 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424161 արձանագրությամբ։»։
Դատարանը կատարել է հետևյալ վերլուծությունները.
«(…)Արագացված վարույթ.
3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Արման Կոլյայի Կոլյանի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60197624 քրեական վարույթը, որն ուղարկվել է դատարան: Դատապարտման, պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 50159822) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ տուգանքը փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
Արման Կոլյայի Կոլյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 60584724) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
4.1. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԳԴ4/0050/01/22 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 50159822) ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ վճարման ժամկետ սահմանելով 1 (մեկ) տարի՝ այն հաշվելով դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից: 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման:
4.2. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60584724) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով:
4.3. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60197624) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
4.4. 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի թիվ /29.2.1/70574-2025 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր 01.10.2025թ. թիվ 111198 գրության հայտնում եմ, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.04.2025թ որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով: Ա.Կոլյանը հրաժարվել է կատարել հանրային աշխատանքներ:
Միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով: Դատաքննությունը դեռ չի ավարտվել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 06.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 (ԵԴ1/3129/01/24) դատավճռով նշանակված՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից՝ առ 08.10.2025թ. մասնակի վճարվել է 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումար:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.06.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 դատավճռով նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից դեռ վճարում չի կատարվել>>:
4.5. 2025 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
6. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը։
(…)
8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը, քանի որ տվյալ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը, արդեն իսկ երկու անգամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման համար դատապարտվել է տուգանքի, տվյալ դեպքում թեև վերը նշված դատվածությունները նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չեն հանդիսանում, սակայն չեն կարող հաշվի չառնվել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ հնարավոր չէ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով դատապարտվել է 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի, որը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով, որը ևս Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից չի կատարվել, ինչի հիման վրա ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատարան՝ հանրային աշխատանքներ պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու պահանջով: Նման պայմաններում Դատարանը հանգում է նաև այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների նշանակման միջոցով ևս հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ավելին ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեռևս 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, սակայն վերջինս մինչև սույն դատավճռի կայացման օրը չի կատարել վերը նշված 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժից նույնիսկ մեկ ժամ:
Վերոգրյալնների հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
9. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանն ի թիվս սույն դատավճռի 4-րդ, 6-րդ և 8-րդ կետերում առկա փաստական տվյալների և հետևությունների հաշվի է առնում նաև վերջինիս անձը և արձանագրում է, որ վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ դրանք էականորեն բարձրացնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն նվազում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում:
Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի վերջինս այն պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, որի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վերը նշված հետևության հանգելիս առանձնակի ուշադրության է արժանի սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա մեղադրյալի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանում առկա տվյալները:
10. Նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից կատարել 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով վճարում, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Բացի այդ, նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից վճարում չի կատարել, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել նաև թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միաժամանակ անդրադառնալով Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ դատական նիստում արված հայտարարությանը և հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
11. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով նշանակված 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժին գումարելու հարցին և նկատի ունենալով, որ վերը նշված դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, այնուհետև միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան այն ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով, այսինքն՝ սույն դատավճիռը կայացնելու պահի դրությամբ այն գտնվում է ազատազրկմամբ փոխելու գործընթացի մեջ, ավելին՝ ինչպես բխում է սույն դատավճռի 4.4-րդ կետից մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը, հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինվելուց հետ այն ազատազրկմամբ փոխարինելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը գտնվում է քննության փուլում, հետևաբար այդ մասով առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած որոշում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ստեղծված իրավիճակում ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի վերը նշված դատավճռի մասով հնարավոր չէ կիրառել դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները:
12. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
13. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
14. Ինչ վերաբերում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա այն պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի: Բացի այդ, հարկ է արձանագրել նաև, որ սույն քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն։
(…)»:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստերով.
Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս, թիվ ԵԴ1/0464/01/25 որոշմամբ թույլ է տվել նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք էական են և ազդել են գործի ելքի վրա: Ստորադաս դատարանը արդարության և պատասխանատվության անհատականացման տեսանկյունից պատշաճ իրավական գնահատման չի ենթարկել մեղադրյալ Արման Կոլյանի անձը բնութագրող տվյալները, գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որպիսի պայմաններում ստորադաս դատարանը Արման Կոլյանի նկատմամբ նշանակել է ոչ համաչափ պատիժ՝ ակնհայտ խիստ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման, որի հիմքում ստորադաս դատարանը պաշտպանական կողմի կարծիքով դրել է Արման Կոլյան պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ նրա անձը դրական լույսի ներքո բնութագրող, սակայն ամեն դեպքում նշանակել է առավել խիստ պատիժ, որը չի բխում նրան վերագրվող հանցանքից և նրա անձից:
Վկայակոչված իրավական նորմերի և վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման համատեքստում պաշտպանական կողմը կարևորում է հետևյալ հանգամանքների առկայությունը, մեղադրյալին վերագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարում, վերջինիս ընդունել է իր մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին է գտնվում երկու անչափահաս երեխա։
Ուսումնասիրելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պարզ է դառնում, որ Արման Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքին Դատարանը անդրադարձել է և գտել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին և Արման Կոլյանը ամեն դեպքում պետք է պատիժը կրի քրեակատարողական հիմնարկում։
Ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ Դատարանը որպես մեղմացնող հանգամանք չի արձանագրել Արման Կոլյանի խնամքին գտնվող երեխաների փաստը մեկնաբանելով, որ երեխաների հայրությունը ճանաչված չէ, ինչը ընդունելի չէ, քանի որ փաստացի երեխաներին խնամում է Արման Կոլյանը և նրա՝ ՔԿՀ-ում գտնվելու հանգամանքը վատ անդրադարձ կունենա վերջիններիս վրա։
Բացի այդ, գտնում ենք, որ հանրային աշխատանքների կիրառմամբ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին քանի որ Արման Կոլյանը անձամբ պատրաստակամություն է հայտնել կատարել հանրային աշխատանքներ։
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ Վերաքննիչ դատարանն օժտված է ստորադաս դատարանի դատական ակտերի օրինականության, հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության ստուգման բացառիկ լիազորությամբ։ Իր նշված գործառույթն իրականացնելիս Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է դատական ակտը բեկանել կամ փոփոխել, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ։
Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների հիման վրա դիտելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալ Արման Կոլյանի վերաբերյալ կայացրել է սխալ դատական ակտ, ճիշտ չգնահատելով առկա մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները։
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է. «Մասնակի բեկանել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ի դատավճիռը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքների ձևով կամ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան՝ 1 /մեկ/ տարի ժամկետով»։
4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանը ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց մասնակի, խնդրեց կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել: Հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու մասով բողոքը չպնդեց:
Մեղադրյալ Ա.Կոլյանը միացավ պաշտպանի ներկայացված վերաքննիչ բողոքին, նույնպես վերաքննիչ բողոքը պնդեց մասնակի և խնդրեց իր նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել։
Դատախազը պատշաճ ծանուցված լինելով դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, բողոքի քննությանը չի ներկայացել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատական վերանայումը կարող է իրականացվել միայն սույն հոդվածով նախատեսված կառուցակարգերի շրջանակներում:
2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած`
1) դատավճիռը.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»:
Վերաքննիչ դատարանը պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական վերանայման ենթարկելով վիճարկվող դատավճիռը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, լսելով պաշտպանական կողմի դիրքորոշումը հանգում է հետևության այն մասին, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Դատարանի վիճարկվող դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
(…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը. «Վերը նշված իրավադրույթից հետևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ` հաշվի առնելով նշանակված պատիժն առանց փաստացի կրելու պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորության հանգամանքը (տես Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի ՎԲ-01/08 որոշումը):
Մեկ այլ՝ Թամարա Տեր-Գրիգորյանի և Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործերով, անդրադառնալով պատիժ նշանակելու և այն կրելու նպատակահարմարության հարցին, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 և 2009թ. հունիսի 2-ի` Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. հունիսի 2-ի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումները):
«Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրային վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009թ. փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
«Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն» (տես Սերյոժա Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010թ. փետրվարի 12-ի ԼԴ2/0019/01/09 որոշման 15-րդ կետը):
«Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը։ Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը։
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը:
(…)
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում:
(…) Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն է՝
1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է:
2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հարգում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը» (տես Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն)» (տես Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը):
Վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ մեղադրյալ Արման Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով ու մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, հանցավորի անձին, անհրաժեշտ ու բավարար է նրա վերասոցիալականացվելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, այսինքն՝ կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրագործումը, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալ Արման Կոլյանի անձը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները /իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը/ ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը՝ հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը, մեղադրյալի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, վերլուծել և համակցության մեջ գնահատել է դրանք, որն իր համաչափ արտացոլումն է գտել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանը սույն քրեական գործով մեղադրյալ Արման Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ նշանակելով պատիժ՝ կարճաժամկետ ազատազրկում մեկ ամիս ժամկետով, և գտնելով, որ նա կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պետք է կրի, ելել է գործի օբյեկտիվ տվյալներից: Գործի օբյեկտիվ տվյալները թույլ չեն տալիս գալու համոզման, որ մեղադրյալի վերասոցիալականացումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը ռեալ կրելու:
Դատարանի եզրահանգման հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պետք է պայմանականորեն չկիրառել՝ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալին վերագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարում, վերջինիս ընդունել է իր մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, բացի այդ ունի երկու անչափահաս երեխա /թեպետ մեղադրյալը նրանց հայրությունը չի ճանաչել, սակայն երեխաները փաստացի գտնվում են նրա խնամքին/, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանի մատնանշած հանգամանքներն իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում, սակայն այդպիսիք բավարար չեն կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
Ամփոփելով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս դատական սխալ թույլ չի տվել, հետևաբար ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել՝ վիճարկվող դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 369-371-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Ա․Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 17.10.2025թ. թիվ ԵԴ1/0464/01/25 դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստացման օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ
Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0464/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-02-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60107425 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արման Կոլյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ժամը 21:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան փողոցի թիվ 9 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածում հարբած (ոչ սթափ), վարել է «Աերսեդես» մակնիշի 35 VQ 332 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424161 արձանագրությամբ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Կոլյան |
| Հայրանուն | Կոլյայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 344 Մաս 2 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-02-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 10-02-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 12-02-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/0464/01/25 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 12 փետրվարի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դա-տավոր Գ.Պողոսյանս, 2025 թվականի փետրվարի 12-ին ստանալով Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով թիվ ԵԴ1/0464/01/25 (60107425) քրեական գործն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը ստանձնել վարույթ և 2025 թվականի փետրվարի 26-ին՝ ժամը 11։30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի «Կենտրոն» նստավայրում (ք.Երևան, Տիգրան Մեծի 23/1) նշանակել նախնական դատալսումներ։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՐՄԱՆ |
| Ազգանուն | ԿՈԼՅԱՆ |
| Հայրանուն | ԿՈԼՅԱՅԻ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՋԱՓՆՅԱԿ ԵՎ ԴԱՎԹԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱԽԱԶ ՊԱՐՈՆ Բ․ՂԱԶԻՆՅԱՆ |
| Կազմակերպության հասցե | * |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 26-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 22-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը տեղի չի ունեցել դատավոր Գ․Պողոսյանի անաշխատունակության մեջ գտնվելու պատճառով: |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 12-06-2025 |
|---|---|
| Փոփոխության հիմքը | Լիազորությունները դադարեցվել են |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
Մակագրել
| Երբ | 12-06-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 16-06-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/0464/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ <<16>> հունիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը, ՊԱՐԶԵՑԻ 1. 2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0464/01/25 համարը: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի աշխատակազմին: 2025 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի <<Քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործն ստանձնվել է վարույթ և նախնական դատալսումներ է նշանակվել։ 2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գագիկ Պողոսյանի 2025 թվականի հունիսի 03-ից լիազորությունները դադարեցվելու կապակցությամբ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը դատավորի օգնական Մ.Մաթևոսյանի նույն օրվա զեկուցագրի հիման վրա հանձնվել է վերաբաշխման։ 2025 թվականի հունիսի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին: 2. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2025 թվականի հունիսի 30-ին՝ ժամը 16:00-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Ավանի նստավայրում: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բ. |
| Ազգանուն | Ղազինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Կոլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 30-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի՝ թիվ ԵԴ1/0853/06/25 դատական գործով առանձին սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 21-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 21-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 01-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 01-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 01-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0464/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ <<01>> հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, (այսուհետ նաև՝ Դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ՝ Լ.Ալոյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող՝ Բ.Ղազինյանի, մեղադրյալ՝ Ա.Կոլյանի, պաշտպան՝ Ա.Բաղդասարյանի, դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մինչդատական վարույթում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ անփոփոխ թողնելու հարցը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2025 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանի կողմից կազմված <<Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին>> արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60107425 քրեական վարույթը: 2025 թվականի հունվարի 14-ին կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանը միջնորդել է թիվ 60107425 քրեական վարույթով դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում: 2025 թվականի հունվարի 14-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված <<Անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որը վերջինիս ներկայացվել է 2025 թվականի հունվարի 29-ին: 2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Սահրադյանի կողմից կայացված <<Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը: 2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և այն վարույթային նյութերի հետ միասին դատարան հանձնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 60107425 քրեական վարույթով ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրական եզրակացությունը: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0464/01/25 համարը: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի աշխատակազմին: 2025 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի <<Քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործն ստանձնվել է վարույթ և նախնական դատալսումներ է նշանակվել: 2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գագիկ Պողոսյանի 2025 թվականի հունիսի 03-ից լիազորությունները դադարեցվելու կապակցությամբ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը դատավորի օգնական Մ.Մաթևոսյանի նույն օրվա զեկուցագրի հիման վրա հանձնվել է վերաբաշխման: 2025 թվականի հունիսի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին: 2025 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել: Դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 2. Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, լսելով կողմերի կարծիքը, արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ տվյալ խափանման միջոցն ի զորու է ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը և այն վերացնելու կամ փոխելու հիմքեր առկա չեն: Դատարանի նման եզրահանգման հիմքում ընկած են հետևյալ փաստարկները՝ - մեղադրյալի վերաբերյալ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան, - առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող է հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով չկատարելով վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով ներկայանալու պարտականությունը, - բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով ներկայանալու պարտականության կատարումն ապահովելու համար: 3. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-րդ, 116-րդ, 122-րդ, 127-րդ, 270-րդ և 316-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 01-10-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 01-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:45 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 01-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Դատական նիստի տևողությունը | 15 րոպե |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 17-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 17-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Դատական նիստի տևողությունը | 46 րոպե |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-10-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Կոլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 17-10-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կարճաժամկետ ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Պատիժ նշանակելը հանցագործությունների համակցության դեպքում (ՀՀ քր. օր. 74 հոդված) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/0464/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ <<17>> հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ՝ Լ.Ալոյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող՝ Բ.Ղազինյանի, մեղադրյալ՝ Ա.Կոլյանի, պաշտպան՝ Ա.Բաղդասարյանի, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի (ծնված՝ 1980 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ՀՀ Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, նախկինում դատված, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Սարի Թաղ 6-րդ շարքի 96/1-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2025 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանի կողմից կազմված <<Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին>> արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60107425 քրեական վարույթը: 2025 թվականի հունվարի 14-ին կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանը միջնորդել է թիվ 60107425 քրեական վարույթով դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում: 2025 թվականի հունվարի 14-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված <<Անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որը վերջինիս ներկայացվել է 2025 թվականի հունվարի 29-ին: 2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Սահրադյանի կողմից կայացված <<Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը: 2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և այն վարույթային նյութերի հետ միասին դատարան հանձնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 60107425 քրեական վարույթով ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրական եզրակացությունը: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0464/01/25 համարը: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի աշխատակազմին: 2025 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի <<Քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործն ստանձնվել է վարույթ և նախնական դատալսումներ է նշանակվել: 2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գագիկ Պողոսյանի 2025 թվականի հունիսի 03-ից լիազորությունները դադարեցվելու կապակցությամբ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը դատավորի օգնական Մ.Մաթևոսյանի նույն օրվա զեկուցագրի հիման վրա հանձնվել է վերաբաշխման: 2025 թվականի հունիսի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին: 2025 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել: 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ: Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2. Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ <<[Ն]ա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 21:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան փողոցի թիվ 9 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածում հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.720 մգ/լ, վարել է <<Մերսեդես>> մակնիշի 35 VQ 332 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424161 արձանագրությամբ>>: Արագացված վարույթ. 3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը: Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները. 4. Արման Կոլյայի Կոլյանի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60197624 քրեական վարույթը, որն ուղարկվել է դատարան: Դատապարտման, պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան: Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 50159822) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ տուգանքը փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան: Արման Կոլյայի Կոլյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 60584724) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան: 4.1. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԳԴ4/0050/01/22 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 50159822) ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ վճարման ժամկետ սահմանելով 1 (մեկ) տարի՝ այն հաշվելով դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից: 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման: 4.2. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60584724) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով: 4.3. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60197624) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում: 4.4. 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի թիվ /29.2.1/70574-2025 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր 01.10.2025թ. թիվ 111198 գրության հայտնում եմ, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.04.2025թ որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով: Ա.Կոլյանը հրաժարվել է կատարել հանրային աշխատանքներ: Միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով: Դատաքննությունը դեռ չի ավարտվել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 06.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 (ԵԴ1/3129/01/24) դատավճռով նշանակված՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից՝ առ 08.10.2025թ. մասնակի վճարվել է 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումար: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.06.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 դատավճռով նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից դեռ վճարում չի կատարվել>>: 4.5. 2025 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող: Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. 5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը: 6. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից): Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը: 7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ <<Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ <<Պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի՝ հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)>>: Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝ ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից>> (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (արարքի կատարաման պահին և մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 02-ը գործող) նախատեսված հանցագործությունը դասվում է երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>> (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշումը): 8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը, քանի որ տվյալ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը, արդեն իսկ երկու անգամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման համար դատապարտվել է տուգանքի, տվյալ դեպքում թեև վերը նշված դատվածությունները նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չեն հանդիսանում, սակայն չեն կարող հաշվի չառնվել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ հնարավոր չէ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով դատապարտվել է 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի, որը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով, որը ևս Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից չի կատարվել, ինչի հիման վրա ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատարան՝ հանրային աշխատանքներ պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու պահանջով: Նման պայմաններում Դատարանը հանգում է նաև այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների նշանակման միջոցով ևս հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը: Ավելին ուշադրության է արժանի նաև այն հագմանքը, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեռևս 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, սակայն վերջինս մինչև սույն դատավճռի կայացման օրը չի կատարել վերը նշված 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժից նույնիսկ մեկ ժամ: Վերոգրյալնների հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով: Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար: Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման: 9. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանն ի թիվս սույն դատավճռի 4-րդ, 6-րդ և 8-րդ կետերում առկա փաստական տվյալների և հետևությունների հաշվի է առնում նաև վերջինիս անձը և արձանագրում է, որ վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ դրանք էականորեն բարձրացնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն նվազում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում: Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի վերջինս այն պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, որի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Վերը նշված հետևության հանգելիս առանձնակի ուշադրության է արժանի սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա մեղադրյալի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանում առկա տվյալները: 10. Նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից կատարել 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով վճարում, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: Բացի այդ, նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից վճարում չի կատարել, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել նաև թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Միաժամանակ անդրադառնալով Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ դատական նիստում արված հայտարարությանը և հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ: 11. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով նշանակված 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժին գումարելու հարցին և նկատի ունենալով, որ վերը նշված դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փախարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, այնուհետև միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան այն ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով, այսինքն՝ սույն դատավճիռը կայացնելու պահի դրությամբ այն գտնվում է ազատազրկամբ փոխելու գործընթացի մեջ, ավելին՝ ինչպես բխում է սույն դատավճռի 4.4-րդ կետից մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը, հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինվելուց հետ այն ազատազկմամբ փոխարինելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը գտնվում է քննության փուլում, հետևաբար այդ մասով առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած որոշում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ստեղծված իրավիճակում ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի վերը նշված դատավճռի մասով հնարավոր չէ կիրառել դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները: 12. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, գործով իրեղեն ապացույցներ չկան: 13. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել: 14. Ինչ վերաբերում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա այն պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի: Բացի այդ, հարկ է արձանագրել նաև, որ սույն քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն: 15. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված կարգով՝ թույլատրել Արման Կոլյայի Կոլյանին դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ: Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-10-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-02-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 3 հատորից՝ 1-ին հատորը՝ <<53>>, 2-րդ հատորը՝ <<19>>, 3-րդ հատորը՝ <<90>> թերթերից |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-01-2026 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 03-02-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից՝ 1-ին հատորը՝ <<53>>, 2-րդ հատորը՝ <<19>>, 3-րդ հատորը՝ <<90>> թերթերից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| ՈՒր | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան |
| Ելքի գրության համարը | ԴԴԱ-8.1-Ե-12433/26 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/0464/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 29-01-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 29-01-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արման Կոլյան Մասնակի բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 17.10.2025թ. դատավճիռը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների ձևով կամ կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 05-02-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 05-02-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Հովակիմյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Մանասյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 12-02-2026 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-04-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-04-2026 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Կոլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/0464/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ `Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Ն.Հովակիմյան դատավորներ` Ա.Բեկթաշյան Է.Մանասյան քարտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի մասնակցությամբ` մեղադրյալ՝ Ա․Կոլյանի պաշտպան՝ Ա.Բաղդասարյանի 28.04.2026թ. ք.Երևան դռնբաց դատական նիստում, մեղադրյալ Արման Կոլյանի պաշտպան Ա․Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 17.10.2025թ. թիվ ԵԴ1/0464/01/25 դատավճիռը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանի կողմից կազմված «Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60107425 քրեական վարույթը: 2025 թվականի հունվարի 14-ին կազմված «Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին» միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հենրիկ Սահրադյանը միջնորդել է թիվ 60107425 քրեական վարույթով դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում: 2025 թվականի հունվարի 14-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված «Անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որը վերջինիս ներկայացվել է 2025 թվականի հունվարի 29-ին: 2025 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Սահրադյանի կողմից կայացված «Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 60107425 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը: 2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի կողմից կայացված «Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և այն վարույթային նյութերի հետ միասին դատարան հանձնելու մասին» որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 60107425 քրեական վարույթով ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրական եզրակացությունը: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Կոլյայի Կոլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0464/01/25 համարը: 2025 թվականի փետրվարի 07-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 12-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի աշխատակազմին: 2025 թվականի փետրվարի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի «Քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործն ստանձնվել է վարույթ և նախնական դատալսումներ է նշանակվել: 2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գագիկ Պողոսյանի 2025 թվականի հունիսի 03-ից լիազորությունները դադարեցվելու կապակցությամբ թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործը դատավորի օգնական Մ.Մաթևոսյանի նույն օրվա զեկուցագրի հիման վրա հանձնվել է վերաբաշխման: 2025 թվականի հունիսի 12-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունիսի 13-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին: 2025 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել: 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ։ Դատարանի 17.10.2025թ. դատավճռով վճռվել է. «Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված կարգով՝ թույլատրել Արման Կոլյայի Կոլյանին դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ: Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: (…)»: 2026 թվականի հունվարի 29-ին Դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել պաշտպան Ա.Բաղդասարյանից: Վերաքննիչ դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության: Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել: 2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը. Արման Կոլյայի Կոլյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա. «Չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 21:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան փողոցի թիվ 9 հասցեի դիմացի ճանապարհահատվածում հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.720 մգ/լ, վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 35 VQ 332 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180424161 արձանագրությամբ։»։ Դատարանը կատարել է հետևյալ վերլուծությունները. «(…)Արագացված վարույթ. 3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը: Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։ Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները. 4. Արման Կոլյայի Կոլյանի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ 2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60197624 քրեական վարույթը, որն ուղարկվել է դատարան: Դատապարտման, պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան: Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 50159822) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ տուգանքը փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան: Արման Կոլյայի Կոլյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 60584724) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան: 4.1. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԳԴ4/0050/01/22 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 50159822) ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ վճարման ժամկետ սահմանելով 1 (մեկ) տարի՝ այն հաշվելով դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից: 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման: 4.2. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60584724) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով: 4.3. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 60197624) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռի համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում: 4.4. 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի թիվ /29.2.1/70574-2025 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր 01.10.2025թ. թիվ 111198 գրության հայտնում եմ, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.04.2025թ որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով: Ա.Կոլյանը հրաժարվել է կատարել հանրային աշխատանքներ: Միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով: Դատաքննությունը դեռ չի ավարտվել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 06.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 (ԵԴ1/3129/01/24) դատավճռով նշանակված՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից՝ առ 08.10.2025թ. մասնակի վճարվել է 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումար: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.06.2025թ. թիվ ԵԴ1/2304/01/24 դատավճռով նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից դեռ վճարում չի կատարվել>>: 4.5. 2025 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող: Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. 5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը: 6. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից): Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, արձանագրում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը։ (…) 8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը, քանի որ տվյալ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանը, արդեն իսկ երկու անգամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման համար դատապարտվել է տուգանքի, տվյալ դեպքում թեև վերը նշված դատվածությունները նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չեն հանդիսանում, սակայն չեն կարող հաշվի չառնվել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ հնարավոր չէ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով դատապարտվել է 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի, որը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով, որը ևս Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից չի կատարվել, ինչի հիման վրա ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատարան՝ հանրային աշխատանքներ պատիժը որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու պահանջով: Նման պայմաններում Դատարանը հանգում է նաև այն հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ հանրային աշխատանքների նշանակման միջոցով ևս հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը: Ավելին ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի վերաբերյալ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.07.2023թ. թիվ ԳԴ4/0050/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեռևս 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, սակայն վերջինս մինչև սույն դատավճռի կայացման օրը չի կատարել վերը նշված 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժից նույնիսկ մեկ ժամ: Վերոգրյալնների հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով: Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար: Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման: 9. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանն ի թիվս սույն դատավճռի 4-րդ, 6-րդ և 8-րդ կետերում առկա փաստական տվյալների և հետևությունների հաշվի է առնում նաև վերջինիս անձը և արձանագրում է, որ վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ դրանք էականորեն բարձրացնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն նվազում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում: Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի վերջինս այն պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, որի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Վերը նշված հետևության հանգելիս առանձնակի ուշադրության է արժանի սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա մեղադրյալի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանում առկա տվյալները: 10. Նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի չափով՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրվել է տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից կատարել 150.000 (հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով վճարում, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել թիվ ԵԴ1/3129/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: Բացի այդ, նկատի ունենալով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, Արման Կոլյայի Կոլյանին թույլատրվել է նշանակված՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ Արման Կոլյայի Կոլյանը 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դրությամբ նշանակված տուգանքից վճարում չի կատարել, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել նաև թիվ ԵԴ1/2304/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված տուգանքը՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Միաժամանակ անդրադառնալով Արման Կոլյայի Կոլյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ դատական նիստում արված հայտարարությանը և հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել դատավճռով նշանակված 975.000 (ինը հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 81.250 (ութսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ: 11. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի հուլիսի 27-ի դատավճռով նշանակված 340.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժին գումարելու հարցին և նկատի ունենալով, որ վերը նշված դատավճռով նշանակված 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ փոխարինվել է 270 (երկու հարյուր յոթանասուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժով, այնուհետև միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան այն ազատազրկմամբ փոխելու պահանջով, այսինքն՝ սույն դատավճիռը կայացնելու պահի դրությամբ այն գտնվում է ազատազրկմամբ փոխելու գործընթացի մեջ, ավելին՝ ինչպես բխում է սույն դատավճռի 4.4-րդ կետից մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը, հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինվելուց հետ այն ազատազրկմամբ փոխարինելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը գտնվում է քննության փուլում, հետևաբար այդ մասով առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած որոշում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ստեղծված իրավիճակում ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի վերը նշված դատավճռի մասով հնարավոր չէ կիրառել դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները: 12. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, գործով իրեղեն ապացույցներ չկան: 13. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել: 14. Ինչ վերաբերում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա այն պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի: Բացի այդ, հարկ է արձանագրել նաև, որ սույն քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն։ (…)»: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստերով. Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս, թիվ ԵԴ1/0464/01/25 որոշմամբ թույլ է տվել նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք էական են և ազդել են գործի ելքի վրա: Ստորադաս դատարանը արդարության և պատասխանատվության անհատականացման տեսանկյունից պատշաճ իրավական գնահատման չի ենթարկել մեղադրյալ Արման Կոլյանի անձը բնութագրող տվյալները, գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որպիսի պայմաններում ստորադաս դատարանը Արման Կոլյանի նկատմամբ նշանակել է ոչ համաչափ պատիժ՝ ակնհայտ խիստ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման, որի հիմքում ստորադաս դատարանը պաշտպանական կողմի կարծիքով դրել է Արման Կոլյան պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ նրա անձը դրական լույսի ներքո բնութագրող, սակայն ամեն դեպքում նշանակել է առավել խիստ պատիժ, որը չի բխում նրան վերագրվող հանցանքից և նրա անձից: Վկայակոչված իրավական նորմերի և վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման համատեքստում պաշտպանական կողմը կարևորում է հետևյալ հանգամանքների առկայությունը, մեղադրյալին վերագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարում, վերջինիս ընդունել է իր մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին է գտնվում երկու անչափահաս երեխա։ Ուսումնասիրելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պարզ է դառնում, որ Արման Կոլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքին Դատարանը անդրադարձել է և գտել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին և Արման Կոլյանը ամեն դեպքում պետք է պատիժը կրի քրեակատարողական հիմնարկում։ Ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ Դատարանը որպես մեղմացնող հանգամանք չի արձանագրել Արման Կոլյանի խնամքին գտնվող երեխաների փաստը մեկնաբանելով, որ երեխաների հայրությունը ճանաչված չէ, ինչը ընդունելի չէ, քանի որ փաստացի երեխաներին խնամում է Արման Կոլյանը և նրա՝ ՔԿՀ-ում գտնվելու հանգամանքը վատ անդրադարձ կունենա վերջիններիս վրա։ Բացի այդ, գտնում ենք, որ հանրային աշխատանքների կիրառմամբ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին քանի որ Արման Կոլյանը անձամբ պատրաստակամություն է հայտնել կատարել հանրային աշխատանքներ։ Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ Վերաքննիչ դատարանն օժտված է ստորադաս դատարանի դատական ակտերի օրինականության, հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության ստուգման բացառիկ լիազորությամբ։ Իր նշված գործառույթն իրականացնելիս Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է դատական ակտը բեկանել կամ փոփոխել, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ։ Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների հիման վրա դիտելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալ Արման Կոլյանի վերաբերյալ կայացրել է սխալ դատական ակտ, ճիշտ չգնահատելով առկա մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները։ Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է. «Մասնակի բեկանել թիվ ԵԴ1/0464/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ի դատավճիռը և Արման Կոլյայի Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքների ձևով կամ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան՝ 1 /մեկ/ տարի ժամկետով»։ 4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները. Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանը ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց մասնակի, խնդրեց կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել: Հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու մասով բողոքը չպնդեց: Մեղադրյալ Ա.Կոլյանը միացավ պաշտպանի ներկայացված վերաքննիչ բողոքին, նույնպես վերաքննիչ բողոքը պնդեց մասնակի և խնդրեց իր նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել։ Դատախազը պատշաճ ծանուցված լինելով դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, բողոքի քննությանը չի ներկայացել: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Դատական վերանայումը կարող է իրականացվել միայն սույն հոդվածով նախատեսված կառուցակարգերի շրջանակներում: 2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած` 1) դատավճիռը. (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»: Վերաքննիչ դատարանը պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական վերանայման ենթարկելով վիճարկվող դատավճիռը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, լսելով պաշտպանական կողմի դիրքորոշումը հանգում է հետևության այն մասին, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Դատարանի վիճարկվող դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․ (…) 7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները. 8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար. 9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ. 10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը. «Վերը նշված իրավադրույթից հետևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ` հաշվի առնելով նշանակված պատիժն առանց փաստացի կրելու պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորության հանգամանքը (տես Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի ՎԲ-01/08 որոշումը): Մեկ այլ՝ Թամարա Տեր-Գրիգորյանի և Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործերով, անդրադառնալով պատիժ նշանակելու և այն կրելու նպատակահարմարության հարցին, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 և 2009թ. հունիսի 2-ի` Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. հունիսի 2-ի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումները): «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրային վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009թ. փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը): «Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն» (տես Սերյոժա Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010թ. փետրվարի 12-ի ԼԴ2/0019/01/09 որոշման 15-րդ կետը): «Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը։ Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը։ Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը: (…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում: (…) Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն է՝ 1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է: 2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հարգում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում: Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը» (տես Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը): Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն)» (տես Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը): Վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ մեղադրյալ Արման Կոլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով ու մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, հանցավորի անձին, անհրաժեշտ ու բավարար է նրա վերասոցիալականացվելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, այսինքն՝ կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրագործումը, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: Դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալ Արման Կոլյանի անձը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները /իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը/ ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը՝ հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը, մեղադրյալի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, վերլուծել և համակցության մեջ գնահատել է դրանք, որն իր համաչափ արտացոլումն է գտել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանը սույն քրեական գործով մեղադրյալ Արման Կոլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ նշանակելով պատիժ՝ կարճաժամկետ ազատազրկում մեկ ամիս ժամկետով, և գտնելով, որ նա կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պետք է կրի, ելել է գործի օբյեկտիվ տվյալներից: Գործի օբյեկտիվ տվյալները թույլ չեն տալիս գալու համոզման, որ մեղադրյալի վերասոցիալականացումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը ռեալ կրելու: Դատարանի եզրահանգման հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան: Անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը պետք է պայմանականորեն չկիրառել՝ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալին վերագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարում, վերջինիս ընդունել է իր մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, բացի այդ ունի երկու անչափահաս երեխա /թեպետ մեղադրյալը նրանց հայրությունը չի ճանաչել, սակայն երեխաները փաստացի գտնվում են նրա խնամքին/, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանի մատնանշած հանգամանքներն իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում, սակայն այդպիսիք բավարար չեն կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար: Ամփոփելով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս դատական սխալ թույլ չի տվել, հետևաբար ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել՝ վիճարկվող դատավճիռը թողնելով անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 369-371-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Ա․Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 17.10.2025թ. թիվ ԵԴ1/0464/01/25 դատավճիռը թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստացման օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 28-04-2026 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Հովակիմյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 17-06-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 53, 19, 90, 69 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 17-06-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 53, 19, 90, 69 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | 53568/26 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/0464/01/25
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 12-06-2026 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Կոլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 28-04-2026թ․ որոշման դեմ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 19-06-2026 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Գործի տեսակ | Քրեական |
| Այլ նշումներ | Առդիր՝ 4 հատորից․ /53, 19, 90, 69/։ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 19-06-2026 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |