ԵԴ1/0461/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«27» ապրիլի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Սիմոն Սիմոնյանի,
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Լեոնդիդ Նահապետյանի,
պաշտպաններ Էլեն Բեկթաշյանի,
Արսեն Խառատյանի,
Սուզաննա Խչեյանի,
մեղադրյալներ Գրիգոր Մկրտչյանի,
Նարեկ Մկրտչյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի՝
ծնված՝ առկա է անձնական տվյալ ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, չի աշխատում, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող՝ առկա է անձնական տվյալհասցեում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով,

Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի՝
ծնված՝ առկա է անձնական տվյալ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, չի աշխատում, իննամյա կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, հաշվառված՝ Կոտայքի մարզ, Զովունի համայնք, 39-րդ փողոց, 53-րդ շենք, 1-ին բնակարան հասցեում, բնակվող՝ առկա է անձնական տվյալ հասցեում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024թ․ օգոստոսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 10176124 քրեական վարույթը:
2024թ․ օգոստոսի 26-ին թիվ 10176124 քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության մեջ կատարվել է փոփոխություն, և դրանում նկարագրված արարքներին տրված իրավական գնահատականը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
2024 թվականի օգոստոսի 27-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Լ․ Նահապետյանի որոշմամբ՝ թիվ 10176124 քրեական վարույթով Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի օգոստոսի 27-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Լ․ Նահապետյանի որոշմամբ՝ թիվ 10176124 քրեական վարույթով Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով՝ դրա սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի օգոստոսի 25-ից:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով՝ դրա սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի օգոստոսի 25-ից:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 երկու ամիս ժամկետով:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 երկու ամիս ժամկետով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունվարի 31-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Լ․ Նահապետյանի որոշմամբ՝ թիվ 10176124 քրեական վարույթով Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունվարի 31-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Լ․ Նահապետյանի որոշմամբ՝ թիվ 10176124 քրեական վարույթով Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունվարի 31-ի որոշմամբ թիվ 10176124 քրեական վարույթից մաս է անջատվել, անջատված մասին շնորհվել է թիվ 10111225 քրեական վարույթի համարը:
2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/0461/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի փետրվարի 10-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի փետրվարի 11-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0461/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի որոշմամբ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 28-ը։
Դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի որոշմամբ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 26-ը։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 16-ի որոշմամբ Դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի որոշումը բեկանվել է, և Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը:
Դատարանի 2025 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 28-ը։
Դատարանի 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշմամբ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 28-ը։
Դատարանի 2025 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշմամբ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 28-ը։
2026 թվականի փետրվարի 20-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/0461/01/25 քրեական գործով կայացրել է արդարացման վերդիկտ՝ ճանաչելով և հռչակելով Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ՝ այն փաստական հանգամանքներով, որոնք դրվել են մեղադրանքի հիմքում:
Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները վերացվել են։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «նա, խմբի կազմում, մասնավորապես շահադիտական դրդումներով խոշոր չափի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու հարցի շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր քրոջ որդու՝ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի հետ, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել ընդհանուր խոշոր չափի 20,02 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես՝
Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը շահադիտական դրդումներով խոշոր չափի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու հարցի շուրջ, նախնական համաձայնության գալով իր քրոջ որդու՝ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի հետ, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով թմրամիջոցներ, հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութեր պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու առաքելու կամ դրանք իրացնելու թույլտվություն, 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին «Telegram» սոցիալական կայքի քրեական վարույթով դեռևս ինքնությունը չպարզված «GIJ 420» ալիքի օգտատիրոջից, այլ անձանց գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով քրեական վարույթով դեռևս չպարզված հանգամանքներում Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի հետ միասին ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և իր մոտ, ինչպես նաև Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի մոտ գտնվող ակնոցի սև գույնի կտորե պատյանի մեջ ապօրինի պահել է ընդհանուր թվով 42 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված ընդհանուր խոշոր չափի 20,02 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց և երբ 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ ժամը 22:05-ի սահմաններում, վերջինս իր քրոջ որդու Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի հետ միասին հիշյալ թվով 42 փաթեթներում փաթեթավորված թմրամիջոցը գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով, մասնավորապես դրանք Երևան քաղաքի տարբեր վայրերում տեղադրելու նպատակով, գտնվել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 1-ին թաղամասում գտնվող այգու տարածքում, նկատվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից և ապօրինի կերպով թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածանքով ձերբակալվել ու տեղափոխվել է ոստիկանության բաժին, որտեղ վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է նշված 42 փաթեթներից թվով 1 փաթեթ 0.31 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը, նկատելով ոստիկանության պարեկային ծառայողներին, դիմել է փախուստի, որի ընթացքում վերջինս իր մոտ գտնվող հիշյալ 41 փաթեթները նետել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 32-րդ շենքի հարակից ճանապարհի եզրին, սակայն հետապնդվել է ոստիկանների կողմից, հայտնաբերվել և ապօրինի կերպով թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածանքով ձերբակալվել ու տեղափոխվել է ոստիկանության բաժին։ Այնուհետև Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել իր կողմից նետված ակնոցի սև գույնի կտորե պատյանի մեջ գտնվող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 41 փաթեթները, որոնց մեջ առկա է եղել ընդհանուր խոշոր չափի՝ 19.71 գրամ քաշով, «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը վերցվել է հիշյալ քննչական գործողության արդյունքում։»:
Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «նա, խմբի կազմում, մասնավորապես շահադիտական դրդումներով խոշոր չափի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու հարցի շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր մորեղբայր՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի հետ, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել ընդհանուր խոշոր չափի 20,02 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես՝
Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը շահադիտական դրդումներով խոշոր չափի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու հարցի շուրջ, նախնական համաձայնության գալով իր մորեղբայր՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի հետ, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով թմրամիջոցներ, հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութեր պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու առաքելու կամ դրանք իրացնելու թույլտվություն, 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին «Telegram» սոցիալական կայքի քրեական վարույթով դեռևս ինքնությունը չպարզված «GIJ 420» ալիքի օգտատիրոջից, այլ անձանց գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով քրեական վարույթով դեռևս չպարզված հանգամանքներում Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի հետ միասին ապօրինի կերպով ձեռք է բերել ընդհանուր թվով 42 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված ընդհանուր խոշոր չափի 20,02 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որոնցից 41 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը ապօրինի պահել է իր մոտ գտնվող ակնոցի սև գույնի կտորե պատյանի մեջ, իսկ 1 փաթեթը Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը ապօրինի պահել է իր մոտ: Երբ 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ ժամը 22:05-ի սահմաններում, Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը իր մորեղբայր Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի հետ միասին հիշյալ թվով 42 փաթեթներում փաթեթավորված թմրամիջոցը գումարի դիմաց իրացնելու նպատակով, մասնավորապես դրանք Երևան քաղաքի տարբեր վայրերում տեղադրելու նպատակով, գտնվել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 1-ին թաղամասում գտնվող այգու տարածքում, նկատելով ոստիկանության պարեկային ծառայողներին՝ դիմել է փախուստի, որի ընթացքում վերջինս իր մոտ գտնվող հիշյալ 41 փաթեթները նետել Երևան քաղաքի Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 32-րդ շենքի հարակից ճանապարհի եզրին, սակայն հետապնդվել է ոստիկանների կողմից, հայտնաբերվել և ապօրինի կերպով թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածանքով ձերբակալվել ու տեղափոխվել է ոստիկանության բաժին։ Նույն ժամանակահատվածում ապօրինի կերպով թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածանքով ձերբակալվել ու ոստիկանության բաժին է տեղափոխվել Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը, որտեղ վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է նշված 42 փաթեթներից թվով 1 փաթեթ 0.31 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը: Այնուհետև Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել իր կողմից նետված ակնոցի սև գույնի կտորե պատյանի մեջ գտնվող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 41 փաթեթները, որոնց մեջ առկա է եղել ընդհանուր խոշոր չափի՝ 19.71 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը վերցվել է հիշյալ քննչական գործողության արդյունքում։»:
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Մեղադրյալներ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը, օգտվելով իրենց սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեցին ցուցմունք տալ։
Հանրային մեղադրողի միջնորդությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով սահմանված կարգով հրապարակվեցին մեղադրյալների նախաքննական ցուցմունքները:
2024 թվականի օգոստոսի 27-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Հրաժարվել է ցուցմունք տալ: Հայտնել է, որ «iPhone XR բջջային հեռախոսի գաղտնաբառն է՝ 100102: Իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Ամերիաբանկի» բանկային քարտը պատկանում է իրեն և ինքն է օգտագործում: Դրանով միայն ինքն է գործարքներ կատարել: Դա եղել է իր աշխատավարձի քարտը: Հիմնականում աշխատավարձն է նստել և վարկերն է փակել, իսկ ստացված այլ գործարքների վերաբերյալ չի հիշում: Քննիչի մնացած հարցերին հրաժարվել է պատասխանել»:
2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Արմավիր ՔԿՀ-ի խցում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսի հետ ինքն առնչություն չունի:»
2025 թվականի հունվարի 31-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալ իրեն առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ:
2024 թվականի օգոստոսի 27-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «2024 թվականի օգոստոսի 25-ին երեկոյան ժամը 9-ի կամ 10-ի մոտերը քեռու՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի հետ ցանկանում էին գնալ տատիկի տուն: Դավթաշեն 2-րդ կամ 1-ին թաղամասի մոտ այգու մոտ քար նկատեցին, մոտեցան, սև ակնոցի չխոլ էր և զարմացավ, մոտիկացավ վերցնի, բայց չնայեց՝ մեջն ինչ է, վերցրեց, դրեց գրպանը և քեռու հետ միասին քայլեցին այդտեղից, անցնում էին հետիոտնային անցումով, մոտեցան պարեկային ծառայության աշխատակիցները և այդ ժամանակ շոկային ինչ-որ բան իր մոտ տեղի ունեցավ և անգիտակից վազեց և այդ ընթացքում պարկը նետեց, որից հետո իր կամքով կանգնեց և ոստիկանները մոտեցան և ձերբակալեցին: Մորեղբայրը ցանկանում էր հասկանալ՝ ինչ է մեջը: Ինքը ևս ցանկանում էր տանել մի վայր, որտեղ կհասկանար, թե ինչ է մեջը: Եթե «Մարիխուանա» լիներ, դեն նետեր: Այդ ժամանակ իր քեռին իր մոտ էր և իրեն հարցրեց՝ ինչ վերցրեց, ինքն էլ պատասխանեց, որ չգիտի, կնստի, կհասկանա՝ ինչ է: Ճշմարտությունը նրանում է, որ ինքը չի իմացել՝ ակնոցի պատյանում ինչ է եղել, ինքն այդ ամենը գտել է և ցանկացել դրանք դեն նետել: Հայտնել է, որ ինքը թմրամիջոց չի տեղադրել: «Տելեգրամ» բջջային հավելվածում գրանցված է 077-95-25-70 բջջային հեռախոսահամարով, Նարեկ Մկրտչյան անգլերեն տվյալներով: Հեռախոսի գաղտնաբառը սխալ չի ասել, շոկի և վախի ազդեցության տակ է եղել: Հեռախոսի գաղտնաբառը 1001 է: Շատ հազվադեպ է թմրանյութեր օգտագործել: Օգտագործել է միայնակ: Մի քիչ հոգեկան շեղումներ ունի, դրա համար էլ օգտագործել է: Չի հիշում, թ երբ է օգտագործել: Եղել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց: Երբևէ մորեղբորը թմրամիջոց չի տվել և չի պատրաստվում թմրանյութերի հետ առնչություն ունենալ: Օգտագործում է ոչ սմարթֆոն տեսակի բջջային հեռախոս՝ «Նոկիա» մոդելի: Թմրամիջոցներ չի տեղադրել, դրա դիմաց գումար չի ստացել: Պարզապես ակնոցի պատյան է տեսել քարի տակ և վերցրել: Սոցիալական կարգավիճակը նորմալ է: Մայրն աշխատում է, զորացրվելուց հետո ինքն էլ է աշխատել, հիմա աշխատանք է ման գալիս, մյուս քեռիներն են աշխատում, տատիկն է աշխատում: Ավելացնելու այլ բան չունի:»:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Իր անվամբ հաշվառված վճարահաշվարկային համակարգերով և բանկային հաշիվներով ինքն է գործարքներ կատարել: Կազինո է խաղացել՝ Վիվառո, Տոտո: Եղել են դեպքեր, որ գումարներ է շահել, նաև դեպքեր են եղել, որ պարտվել է: Դաջվածքներ է կատարել, որի համար վճարումներ է կատարել, սակայն չի հիշում, թե ով է փոխանցել և որքան գումար: Եղել են դեպքեր, որ «Տոտո» և «Վիվառո» համակարգերով գործարքները բանկային քարտով կատարելու դեպքում խնդիրներ են եղել, և փոխանցումները կատարվել են դրամապանակներ, ապա նոր միայն բանկային քարտեր: Դաջվածքների համար վճարումները նույնպես եղել են դրամապանակներին, որը նույնպես կցված է բանկային քարտին: Իր և Գրիգորի միջև բանկային գործարքներ են եղել, քանի որ Գրիգորը ֆուտբոլի պարապմունքների է գնում և իրենից պարտքով գումարներ էր խնդրում: Փոխանցումները եղել են նաև կոմունալ վճարումների հետ կապված: Գումարները եղել են տարբեր, որը կախված է եղել ճանապարհների տարբերությունից: Տան վճարումների գումարները նրան տվել է պարտքով: Տնային կալանքի ժամանակ իրենց մեկ-մեկ այցելել է հորական տատիկը՝ Հասմիկ Էդիլյանը, փոքր եղբայրն է բանակից գալիս՝ կարճատև արձակուրդի ընթացքում, ինչպես նաև պաշտպանը: Ո՛չ ինքը, ո՛չ մայրը մորական տատի, քեռու կամ մորական կողմի այլ ազգականների հետ կամ չեն ունեցել: Եղել է ժամանակ, որ ինքը և Գրիգոր Մկրտչյանը միասին են բնակվել, սակայն երկար ժամանակ է, որ իրենց բնակության հասցեները տարբեր են: Ավելացնելու այլ բան չունի:»:
2025 թվականի հունվարի 31-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալ և հարցերին պատասխանել:
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 167-171, հատոր 2, գ.թ. 258-260, հատոր 4, գ.թ. 92-94, հատոր 1, գ.թ. 154-158, հատոր 3, գ.թ. 242-246, հատոր 4, գ.թ. 98-100
- 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանին ձերբակալելու մասին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ ժամը 22։05-ին Երևան քաղաքի Գ․Աղաբաբյանց 19-րդ հասցեից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների կողմից ձերբակալվել է ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով։ Որպես ձերբակալված Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը հայտարարել է, որ գետնին նետված պատյանը իրենն է մեջը 41 փաթեթ մարիխուանա, որը շարելու է Դավթաշենում։
(հատոր 1, գ.թ. 25, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանին ձերբակալելու մասին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ ժամը 22։05-ին Երևան քաղաքի Գ․Աղաբաբյանց 19-րդ հասցեից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների կողմից ձերբակալվել է ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով։
(հատոր 1, գ.թ. 28, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի հագին եղած սև սպորտային տաբատի աջ կողային գրպանից հայտնաբերվել է Այֆոն մոդելի IMEI 357337090133617 գործարանային համարով բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 098-13-20-26 բջջային հեռախոսահամարը։ Նույն հեռախոսի պատյանի մեջ Գրիգոր Մկրտչյանի անվամբ 9051195200333935 համարով Ամերիա բանկի բանկային քարտ։ Հագին եղած սև սպորտային ձախ կոշիկի ներդիրի տակից հայտնաբերվել է փայլաթիթեղյա փաթեթ, որի մեջ լցված է դեղնականաչավուն զանգված ընդհանուր 1․41 գ քաշով։
(հատոր 1, գ.թ. 29, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի և Խաչիկ Արտյոմի Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ դեպքի վայր հանդիսացող տեղանքի զննում կատարելու արձանագրությունը, համաձայն որի՝ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի 32-րդ շենքի դիմացի ճանապարհի մայթեզրը, որտեղ հայտնաբերվել է սև գույնի պարկ, որի վերաբերյալ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը հայտարարել է, որ նշված պարկը ինքն է նետել, որի մեջ առկա են եղել թվով 41 փաթեթներով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը ինքը պետք է շարեր Երևան քաղաքի տարբեր հատվածներում։ Սև կտորե պարկից հայտնաբերվել է թվով 41 հատ թիթեղյա փաթեթներ կպչուն ժապավենով ամրացված 40*0․5 գ, 1*1 գ գրառումներով, որոնք «Zilan» ապրանքանիշի կշեռքով կշռվել են և ընդհանուր կազմել են 74 գրամ, որոնք վերցվել և փաթեթավորվել են մեկ փաթեթում և կնիքվել ՀՀ ՔԿ 655 կնիքով։
(հատոր 1, գ.թ. 51-54, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված ՀՀ ՆԳՆ Պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Բենիկ Շահբազյանի ծառայության համար հատկացված անհատական տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ տեսագրությունում Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանին ձերբակալումից հետո մատնացույց է կատարում իր կողմից նետված կտորե սև գույնի պատյանը և հայտարարում է, որ դրանում դեղ չէ, այլ խոտ, իսկ իր հետի անձը հանդիսանում է իր մորեղբայրը՝ Գրիգոր Մկրտչյանը։ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը հայտարարում է, որ ինքը երբևէ թմրամիջոցներ չի օգտագործել։ Բենիկ Շահբազյանը հայտարարում է, որ երկուսով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածանքով ձերբակալվում են։
(հատոր 2, գ.թ. 15-18, դատական նիստի արձանագրություն)
- «Վիվա Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից ստացված Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի կողմից օգտագործված 098-13-20-26 և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի կողմից օգտագործվող 077-95-25-70 բջջային հեռախոսահամարների տեղեկատվության պահանջի զննության արձանագրությունը, համաձայն որոնց՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի կողմից օգտագործված 098-13-20-26 և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի կողմից օգտագործված 077-95-25-70 բջջային հեռախոսահամարների ինտերնետ հասանելիությունը սպասարկվել են Վիվա Արմենիա ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Դավթաշեն վարչական շրջանում, Կոտայքի մարզի Քասախ և Զովունի համայնքներում սպասարկող ալեհավաք սարքերի կողմից։
(հատոր 2, գ.թ. 24-30, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի հունվարի 28-ին ՀՀ ԳԱԱ Փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ-ից ստացված Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Այֆոն XR մոդելի բջջային հեռախոսի համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2025 թվականի հունվար 24-ի թիվ 24-2438 եզրակացությամբ տրամադրված տեղեկատվությունը պարունակող թվով երեք լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Այֆոն XR մոդելի 357337090133617 և 357337090180311 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել են Գրիգոր Մկրտչյանի և Նարեկ Մկրտչյանի լուսանկարներ, նրանց միջև տեղի ունեցած կարճ հաղորդագրություններ։
(հատոր 4, գ.թ. 57-59, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Նարեկ Ժորայի Մկրտչյանի և Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի բանկային հաշիվների և վճարահաշվարկային համակարգերի միջոցով միմյանց իրականացվել են փոխանցումներ։
(հատոր 3, գ.թ. 78-210, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի և Նարեկ Ժորայի Մկրտչյանի բանկային հաշիվների և վճարահաշվարկային համակարգերի միջոցով միմյանց իրականացվել են փոխանցումներ։
(հատոր 3, գ.թ. 2-77, դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավում կատարելու արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ Կենտրոնական բանկից ԵԴ1/5708/07/24 որոշման հիման վրա առգրավվել են Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին ընկած ժամանակահատվածի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունները։
(հատոր 2, գ.թ. 273-275, դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավում կատարելու արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ Կենտրոնական բանկից ԵԴ1/5705/07/24 որոշման հիման վրա առգրավվել են Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին ընկած ժամանակահատվածի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունները։
(հատոր 2, գ.թ. 286-288, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատանյութագիտական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 1285 Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված փաթեթում առկա «Գրիգոր Մկրտչյան թմրանյութ 1-ին փաթեթ» գրառմամբ փաթեթում առկա 0․31 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննությանը ներկայացված «թիվ 10176124 քր․ վարույթ թվով 41 փաթեթներ․ 2-րդ փաթեթ» գրառմամբ փաթեթում առկա թվով 41 հատ և ընդհանուր 19․71 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգվածները հանդիսանում են մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցներ։
(հատոր 2, գ.թ. 35-39, դատական նիստի արձանագրություն)
- Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2025 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 24-2438 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Փորձաքննությանը ներկայացված «iPhone XR» մոդելի բջջային հեռախոսի նույնականացման «IMEI» (International Mobile Equipment Identity) արժեքներն են՝ «357337090133617» և «357337090180311», սերիական համարը՝ «C6KXG39LKXL8», հեռախոսի ներքին հիշողության կրիչի ծավալը՝ 256 գիգաբայթ:
Փորձաքննությանը ներկայացված «iPhone XR» մոդելի բջջային հեռախոսի գործարկման ընթացքում աշխատունակության հետ կապված թերություններ ի հայտ չեն եկել:
Փորձաքննությանը ներկայացված «iPhone XR» մոդելի բջջային հեռախոսի ներքին հիշողության կրիչի փորձագիտական պատճենի ստացմամբ վերծանվել են գործի հանգամանքների հետ հնարավոր առնչություն ունեցող կարճ հաղորդագրությունների վերաբերյալ թվով 279 գրառում (առկա), սոցիալական ցանցերի վերաբերյալ թվով 9 գրառում (առկա), հեռախոսազանգերի վերաբերյալ թվով 2006 գրառում (առկա), զննարկիչների գրանցամատյանների (Журнал просмотра веб-страниц) վերաբերյալ թվով 158 գրառում (առկա), գրանցամատյանային գրառումների /Записи журнала) վերաբերյալ թվով 4210 գրառում (առկա), թվով 1094 կոնտակտային տվյալ (առկա), ծածկագրերի վերաբերյալ թվով 811 գրառում (առկա), տարրերի որոնումների (Поиск элементов) վերաբերյալ թվով 15 գրառում (առկա), նշումների (Примечания) վերաբերյալ թվով 7 գրառում (որոնցից 3 ջնջված), օգտատիրոջ հաշիվների (Учетные записи пользователей) վերաբերյալ թվով 26 գրառում (առկա), բջջային հեռախոսի գործավարական համակարգում տեղադրված «imessage» (որոնցից 1 ջնջված), «iPhoneRecentsLog», «Viber» և «WhatsApp» բջջային հավելվածների միջոցով իրականացված նամակագրությունների վերաբերյալ թվով 35 գրառում (առկա), արխիվային թվով 3 (առկա), ձայնագրային թվով 9 (առկա), տեսաձայնագրային թվով 300 (առկա), տեքստային թվով 1 (առկա) և լուսանկարչական թվով 1059 (առկա)
ֆայլեր: Վերոնշյալ տեղեկատվությունը և դրա վերաբերյալ էլեկտրոնային հաշվետվությունը՝ «ReportJPhone XR» անվանումով «html» ձևատեսակի ֆայլի տեսքով տրամադրվում են սույն եզրակացության անբաժանելի մասը կազմող «24-2438-1», «24- 2438-2» և «24-2438-3» ձեռագիր գրառումներով լազերային սկավառակների «iPhone XR» պանակների «ReportJPhone XR» ենթապանակներում:
Բջջային հեռախոսի գործավարական համակարգում տեղադրված «Telegram», «Messenger», «Instagram» և «TikTok» բջջային հավելվածների միջոցով իրականացված հաղորդակցությունների վերաբերյալ տեղեկատվությունը՝ լուսանկարչական «png» ձևատեսակի թվով 811 ֆայլերի տեսքով տրամադրվում են սույն եզրակացության անբաժանելի մասը կազմող «24-2438-3» ձեռագիր գրառումով լազերային սկավառակի համապատասխան ենթապանակներում:
Բջջային հեռախոսի գործավարական համակարգում տեղադրված «Snapchat», «Threads» և այլ բջջային հավելվածների հետազոտությամբ գործի հանգամանքներին առնչվող նամակագրություններ չեն հայտնաբերվել:
Բջջային հեռախոսի գործավարական համակարգում տեղադրված «Mail» բջջային հավելվածի հետազոտությամբ գրանցված օգտատեր չի հայտնաբերվել:
Փորձաքննությանը ներկայացված «iPhone XR» մոդելի բջջային հեռախոսի իրանում տեղադրված «VIVA MTS», «8937493309129548529F» գրառումներով հեռախոսային քարտի հետազոտությամբ կարճ հաղորդագրությունների /sms/ կոնտակտային տվյալների և հեռախոսազանգերի վերաբերյալ առկա և նախկինում ջնջված տեղեկատվություն չի հայտնաբերվել։
(հատոր 4, գ.թ. 48-57, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Բենիկ Շահբազյանին ամրակցված անհատական տեսանկարահանող սարքերի 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ ժամը 21։37-ից մինչև նույն օրը՝ ժամը 22։03-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները պարունակող թվով 1 լազերային սկավառակը։
(հատոր 2, գ.թ. 20-23, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված Վիվա Արմենիա ՓԲ ընկերությունից ստացված Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի կողմից օգտագործված 098-13-20-26 բջջային հեռախոսահամարի և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի կողմից օգտագործված 077-95-25-70 բջջային հեռախոսահամարի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին ընկած ժամանակահատվածի տեղեկատվությունը պարունակող թվով 1 լազերային սկավառակը։
(հատոր 2, գ.թ. 31-34, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավված Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի և Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկություններ պարունակող թվով 2 լազերային սկավառակները։
(հատոր 2, գ.թ. 247-248, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության մաշտոցի բաժնի Դավթաշենի բաժանմունքի ծառայողների կողմից Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանին հարցման ենթարկելու արձանագրությանը, համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 24-2438 եզրակացությամբ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Այֆոն XR մոդելի բջջային հեռախոսի տեղեկատվությունը պարունակող թվով երեք լազերային սկավառակները։
(հատոր 4, գ.թ. 61-62, դատական նիստի արձանագրություն)
- Իրեղեն ապացույց ճանաչված Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 32-րդ շենքի դիմացի ճանապարհի հատվածից վերցված թվով 41 փաթեթներում ընդհանուր՝ 19,71 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը՝ փաթեթավորված 1 փաթեթում, կնիքված ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ Փորձագետի թիվ 67 կնիքով և Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ ձախ կոշիկի ներդիր տակից հայտնաբերված թվով 1 փաթեթում եղած ընդհանուր 0․31 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը՝ փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ Փորձագետի թիվ 67 կնիքով։
(հատոր 2, գ.թ. 44-47, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Խաչիկ Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը չի հիշում: Այդ օրը Դավթաշեն վարչական շրջանում ծառայության են ընդգրկված եղել նույն վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Բենիկ Շահբազյանի հետ: Երեկոյան՝ ժամը 21:30-22:00-ն ընկած ժամանակահատվածում նկատել են երկու քաղաքացիների, որոնք, իրենց նկատելով, անկանոն շարժումներ են արել, կասկածելի վարքագիծ դրսևորել, ձեռքերը գրպանները տարել, ինչը իրենց կասկածելի է թվացել: Մոտեցել են հիշյալ քաղաքացիներին: Նարեկ Մկրտչյանն անմիջապես դիմել է փախուստի՝ որևէ գործողություն չկատարած: Նարեկին հետապնդել են մոտ 500-600 մետր ճանապարհով: Այդ ընթացքում Նարեկն իր մոտից նետել է ակնոցի համար նախատեսված կտորից պատյան: Այնուհետև Նարեկին հետապնդել է և ձերբակալել: Նարեկը հայտնել է, որ պատյանի մեջ թմրանյութի փաթեթներ են: Այլ պարեկային կարգախմբի հետ նետված փաթեթի վայրում իրականացրել են դեպքի վայրի պահպանություն, իսկ գործընկերը հսկողության տակ էր պահել մյուս քաղաքացուն՝ Գրիգորին: Այնուհետև վերջիններիս ձերբակալել են և տեղափոխել Ոստիկանության Դավիթաշենի բաժին: Եթե չի սխալվում, դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերվել են թվով 31 կպչուն ժապավենով փաթեթներ: Նարեկը հայտնել է, որ փաթեթները ձեռք է բերել «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով՝ իրացման նպատակով: Հայտնել է, որ վերցրել է հենց Դավթաշենի այգուց: Նպատակը եղել է մայրիկին ֆինանսապես օգնելը: Ենթադրվում է, որ իրացնելուց գումար էր վաստակելու: Մյուս քաղաքացին հայտարարել է, որ դրա հետ կապ չունի, սակայն Նարեկը հայտնել է, որ մի անգամ թմրամիջոց տեղադրելիս քաղաքացիները դա նկատել են և լավ չեն վերաբերվել իրեն, և դրանից հետո ինքը Գրիգորին իր հետ տարել է, որպեսզի իրեն աջակցի: Հայտնեց, որ Նարեկի անձնական խուզարկությունն ինքն է իրականացրել, որի արդյունքում անօրինական ոչինչ չի հայտնաբերվել: Տեղյակ է, որ Գրիգորի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված: Հայտնեց, որ ինքը մասնակցել է դեպքի վայրի զննությանը: Այդ քննչական գործողությունն իրականացվել է տեսաձայնագրմամբ, դրան մասնակցել են պարեկային ծառայողները և փաթեթները նետած քաղաքացին՝ Նարեկ Մկրտչյանը: Քննիչի կողմից փաթեթները դուրս են բերվել պատյանից, լուսանկարահանվել են, կշռվել և կնիքվել:
Հայտնեց, որ Նարեկին ձերբակալելուց հետո իրենք մնացել են դեպքի վայրում այնքան ժամանակ, մինչև որ այլ կարգախումբ է ժամանել, իրականացրել դեպքի վայրի պահպանություն: Հայտնեց, որ դեպքի վայր պարեկային կարգախումբ հրավիրելը չի իրականացվում ահազանգ ներկայացնելու ձևով, այլ դա իրականացվում է՝ համաձայնեցնելով վաշտի հրամանատարի հետ: Այդ մասին հայտնում են հրամանատարին, և որևէ ազատ կարգախումբ է մոտենում և պահպանում դեպքի վայրը: Դրա վերաբերյալ որևէ արձանագրություն չի կազմվում: Հայտնեց, որ Նարեկ Մկրտչյանին ինքն է հետապնդել և բերման ենթարկել: Հայտնեց, որ դեպքի վայրը գեթ մեկ վայրկյան առանց հսկողության չի թողնվել: Հայտնեց, որ Արամ Գևորգյան և Նարեկ Միքայելյան պարեկային կարգախումբը մոտեցել է դեպքի վայր, որից հետո միայն իրենք հեռացել են:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Բենիկ Շահբազյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը և ժամը չի հիշում: Երկու հոգով ծառայություն էին իրականացնում, երբ նկատեցին երկու քաղաքացիների: Ժամը չի հիշում, սակայն մութ էր: Այդ քաղաքացիները խուսափողական վարքագիծ էին դրսևորում: Նրանցից մեկն անմիջապես փախուստի դիմեց, սակայն իր գործընկերոջը հաջողվեց հասնել նրան: Հիշում է, որ այդ քաղաքացին նետել էր մեծ թվով թմրանյութեր պարունակող փաթեթ: Քաղաքացիներին ձերբակալել են և տեղափոխել Դավթաշենի բաժին: Քաղաքացին հայտնել է, որ նետվածը թմրանյութ է: Փաթեթները եղել են իրացման նպատակով: Նետված փաթեթը վերցվել է քննիչի կողմից՝ դեպքի վայրի զննության ժամանակ: Դեպքի վայրի պահպանությունն իրականացվել է պարեկային ծառայության այլ կարգախմբի միջոցով:
Հայտնեց, որ դեպքի օրը ծառայություն են իրականացրել ինքը, Խաչիկ Հովհաննիսյանը, ինչպես նաև իրեն կցված երկու պրակտիկանտներ: Հստակ չի հիշում, թե կոնկրետ ով, բայց իրենցից որևէ մեկը այլ պարեկային կարգախմբի հեռախոսով հրավիրել է, որպեսզի իրականացվի դեպքի վայրի պահպանություն: Բացառում է, որ պրակտիկանտներն իրականացրած լինեն դեպքի վայրի պահպանությունը: Դա իրականացվել է պարեկային որևէ կարգախմբի կողմից:
Հայտնեց, որ ինքն անձամբ մասնակցել է դեպքի վայրի զննությանը: Չի հիշում, թե դեպքի վայրը պահպանած կարգախումբը դրան մասնակցել է, թե ոչ: Հայտնեց, որ իրենք պարեկային այլ կարգախմբերի դեպքի վայր են կանչում հեռախոսազանգի կամ ռադիոկապի միջոցով: Ամփոփեց, որ երբ իրենք նկատել են կասկածելի վարքագիծ դրսևորող երկու քաղաքացիների, նրանցից մեկն անմիջապես դիմել է փախուստի, իսկ մյուսն ասել է, որ չի փախչում, մնում է այդտեղ: Իրենք հետապնդել են փախչող քաղաքացուն, որին հասել է Խաչիկ Հովհաննիսյանը: Երբ տեղեկացել են, որ նա թմրամիջոց է նետել, ինքը հետ է վերադարձել և անձամբ ձերբակալել պրակտիկանտների հետ մնացած քաղաքացուն: Պրակտիկանտներն այդ քաղաքացուն ազատությունից չեն զրկել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հետազոտման ենթակա ապացույցների ծավալը լրացնելու արդյունքում վկա Թամարա Մկրտչյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է Նարեկ Մկրտչյանի մայրը և Գրիգոր Մկրտչյանի քույրը: Նարեկը և Գրիգորը գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ: Նրանք մշտական կապի մեջ են եղել: Նարեկն աշխատել է «Սիթիում»: Մեկ ամիս էլ չկար, որ դուրս էր եկել աշխատանքից: Այլ զբաղմունք ևս ունեցել է. դաջվածքներ է արել: Նարեկը և Գրիգորն ունեցել են բանկային քարտեր: Նարեկի հաճախորդները երբեմն գումարները փոխանցել են Նարեկի և Գրիգորի քարտերին: Նարեկը Գրիգորին փոխանցել է գումարներ, երբ կարիք է եղել: Նարեկը «Աջարաբեթ» է խաղացել, գումարներ է շահել և փոխանցել քարտին: Ինքը բարկացել է և դրանից հետո չի նկատել, որ դարձյալ խաղացած լինի: Նարեկն ունի նյարդային համակարգի հետ կապված խնդիրներ: Նրա մոտ նկատվում է մարմնի դող, գոռում է, ցենզուրայից դուրս է գալիս: Չի նկատել, որ Նարեկը կամ Գրիգորը թմրամիջոց օգտագործած լինեն: Գրիգորից ընդհանրապես նման բան չի սպասում, քանի որ նա ֆուտբոլով է զբաղվում: Կասկածելի ոչինչ չի նկատել: Ինքը միշտ Նարեկի նկատմամբ ուշադիր է եղել: Զինվորական ծառայության ընթացքում Նարեկը մոտ վեց ամիս հոգեբուժարանում բուժվել է, որից հետո դարձյալ գնացել է ծառայության:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հետազոտման ենթակա ապացույցների ծավալը լրացնելու արդյունքում վկա Արամ Գևորգյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտում՝ որպես ավագ պարեկ: Նարեկ և Գրիգոր Մկրտչյաններին առաջին անգամ է տեսնում: 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին հավանաբար ծառայություն է իրականացրել Աջափնյակ վարչական շրջանում: Իրենք օրական բազմաթիվ ահազանգեր են ստանում դեպքի վայրի պահպանություն իրականացնելու համար, որոնք ինքը առանձնապես չի ֆիքսում: Այս կամ այն գործողությունը կատարելու վերաբերյալ իրենց ցուցում տալիս է վաշտի հրամանատարը: Հակառակ դեպքում ծառայում են իրենց սահմանված երթուղիով:
Վկայի դիտարկմանը ներկայացվեց Բենիկ Շահբազյանին ամրակցված տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը:
Հայտնեց, որ երբ կարգախումբը մոտենում է դեպքի վայր, փորձում են հնարավորինս մանրամասն ճշտել եղելությունը: Հայտնեց, որ տեսագրությունում երևացող ոստիկանն ինքն է: Դեպքի վայրը գտնվել է Դավթաշեն վարչական շրջանում՝ «Երևան Սիթի» սուպերմարկետին հարակից շենքերի մոտ, որի հստակ հասցեն չի հիշում: Իրենց ցույց են տվել դեպքի վայրը, և մինչև քննիչի ժամանելն իրենք իրականացրել են դեպքի վայրի պահպանություն: Եղել է իր գործընկերոջ՝ Նարեկի հետ: Չի կարող ասել՝ տեսագրությունում հարց հնչեցնող ոստիկանն ինքն է, թե ոչ: Դեպքի վայրն իրենց մատնացույց են արել Բենիկը և Խաչիկը: Չի հիշում, թե ինչու է մոտեցել մեքենային և նայել դրա ներսը: Վարորդի կողքին նստած ոստիկանն ինքը չէ: Չի հիշում, թե դեպքի օրը հրամանատարից դեպքի վայրի պահպանություն իրականացնելու կարգադրություն ստացել են, թե ոչ, սակայն ենթադրում է, որ այո: Հետևել են, որ դեպքի վայրին ոչ մեկ չմոտենա, քամու պատճառով դեպքի վայրում գտնվող առարկաները չկորչեն: Դեպքը եղել է թմրանյութ պահելու և իրացնելու կասկածանքի վերաբերյալ: Հայտնեց, որ մինչև հարցաքննության գալը խոսել է Խաչիկի հետ, վերջինը հայտնել է, թե ինչ դեպքի վերաբերյալ է կանչվել դատարան: Այդ պահին չի հիշել, թե ինչ դեպքի մասին է խոսքը: Խաչիկն իրեն ոչինչ չի ասել, միայն ասել է, որ հնարավոր է՝ իրենց կանչեն դատարան: Իրենց վաշտում միայն իր անունն է Արամ, այդ պատճառով էլ վստահ է, որ տեսագրությունում հնչող հեռախոսազանգն իր հետ է եղել: Վաշտի հրամանատարն իրենց հետ կապ է հաստատում կա՛մ ռադիոկապով, կա՛մ հեռախոսակապով: Չի կարծում, որ այդ ռադիոկապի խոսակցությունները որևիցե տեղում պահպանվում են: Հայտնեց, որ պրակտիկանտները որևիցե գործողության մասնակցելու իրավասություն չունեն: Համոզված է, որ ինքն է իրականացրել դեպքի վայրի պահպանությունը: Հայտնեց, որ իրենք ծառայության են դուրս գալիս «դիսլոկացիայի» հիման վրա:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հետազոտման ենթակա ապացույցների ծավալը լրացնելու արդյունքում վկա Նարեկ Միքայելյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտում՝ որպես պարեկ: Չի հիշում Նարեկ և Գրիգոր Մկրտչյաններին: 2025 թվականի օգոստոսի 25-ին ծառայություն են իրականացրել Աջափնյակ վարչական շրջանում: Այդ օրն իրականացրել են դեպքի վայրի պահպանություն: Դեպքի վայրը եղել է Աղաբաբյան փողոցում: Տղաներն իրենց հայտնել են, որ դեպքի վայրում ակնոցի պատյան կա, որի մեջ թմրամիջոց է: Դեպքի մանրամասներ չի հիշում: Առանց վաշտի հրամանատարի ցուցումի տեղամասը չեն լքում: Դեպքի վայրում սահմանազատել են տարածքը, թույլ չեն տվել, որ այլ մարդիկ մոտենան: Եթե չի սխալվում, ապա Բենիկի և Խաչիկի հետ պրակտիկանտներ են եղել: Պրակտիկանտներն իրենց հետ դեպքի վայրում չեն մնացել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի համաձայն.
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(...)
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) շահադիտական դրդումներով,
3) խոշոր չափերով,
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով: (...)»:
Հետազոտելով սույն գործով ձեռք բերված ապացույցները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
Դատարանն արձանագրում է, որ որպես Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանին և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորում ներկայացված և հետազոտված ապացույցների վերլուծության արդյունքում պարզվել է, որ իրականում դրանցով մեղադրանքը չի հիմնավորվում։
Այսպես, Դատարանը փաստում է, որ մեղադրյալներ Գրիգոր Մկրտչյանը և Նարեկ Մկրտչյանը չեն ընդունել իրենց առաջադրված մեղադրանքը: Գրիգոր Մկրտչյանը մեղադրանքի վերաբերյալ հնչեցված հարցերին ըստ էության չի պատասխանել, իսկ Նարեկ Մկրտչյանը հերքել է իր առնչությունը թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը:
2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանին ձերբակալելու մասին կազմված արձանագրությունով հաստատվում է, որ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանը 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ ժամը 22։05-ին Երևան քաղաքի Գ․Աղաբաբյանց 19-րդ հասցեից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների կողմից ձերբակալվել է ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով։ Անդրադառնալով սույն ապացույցին՝ որպես ձերբակալված Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի կողմից արված հայտարարությունների մասով՝ Դատարանը արձանագրում է, որ 2025 թվականի դեկտեմբերի 29-ի «Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու մասին միջնորդությունը քննության առնելու մասին» որոշմամբ հիշյալ ապացույցի օգտագործումն այդ մասով սահմանափակվել է և այն հանվել է ապացույցների զանգվածից, ուստի այն չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում:
2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանին ձերբակալելու մասին կազմված արձանագրությունով հաստատվում է, որ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ ժամը 22։05-ին Երևան քաղաքի Գ․Աղաբաբյանց 19-րդ հասցեից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների կողմից ձերբակալվել է ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով։
2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին կազմված արձանագրությունով, ի թիվս այլնի, հաստատվում է, որ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի հագին եղած սև սպորտային ձախ կոշիկի ներդիրի տակից հայտնաբերվել է փայլաթիթեղյա փաթեթ, որի մեջ լցված է դեղնականաչավուն զանգված ընդհանուր 1․41 գ քաշով։
2024 թվականի օգոստոսի 26-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի և Խաչիկ Արտյոմի Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ դեպքի վայր հանդիսացող տեղանքի զննում կատարելու արձանագրությունով հաստատվում է, որ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի 32-րդ շենքի դիմացի ճանապարհի մայթեզրը, որտեղ հայտնաբերվել է սև գույնի պարկ։ Սև կտորե պարկից հայտնաբերվել է թվով 41 հատ թիթեղյա փաթեթներ կպչուն ժապավենով ամրացված 40*0․5 գ, 1*1 գ գրառումներով, որոնք «Zilan» ապրանքանիշի կշեռքով կշռվել են և ընդհանուր կազմել են 74 գրամ, որոնք վերցվել և փաթեթավորվել են մեկ փաթեթում և կնիքվել ՀՀ ՔԿ 655 կնիքով։ Անդրադառնալով սույն ապացույցին՝ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի կողմից արված հայտարարությունների մասով՝ Դատարանը արձանագրում է, որ 2025 թվականի դեկտեմբերի 29-ի «Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու մասին միջնորդությունը քննության առնելու մասին» որոշմամբ հիշյալ ապացույցի օգտագործումն այդ մասով սահմանափակվել է և այն հանվել է ապացույցների զանգվածից, ուստի այն չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում:
2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված ՀՀ ՆԳՆ Պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Բենիկ Շահբազյանի ծառայության համար հատկացված անհատական տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության զննության արձանագրությունով հաստատվում է, որ տեսագրությունում Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանին ձերբակալումից հետո մատնացույց է կատարում իր կողմից նետված կտորե սև գույնի պատյանը և հայտարարում է, որ դրանում դեղ չէ, այլ խոտ, իսկ իր հետի անձը հանդիսանում է իր մորեղբայրը՝ Գրիգոր Մկրտչյանը։ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանը հայտարարում է, որ ինքը երբևէ թմրամիջոցներ չի օգտագործել։ Բենիկ Շահբազյանը հայտարարում է, որ երկուսով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածանքով ձերբակալվում են։
«Վիվա Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից ստացված Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի կողմից օգտագործված 098-13-20-26 և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի կողմից օգտագործվող 077-95-25-70 բջջային հեռախոսահամարների տեղեկատվության պահանջի զննության արձանագրությունով հաստատվում է, որ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի կողմից օգտագործված 098-13-20-26 և Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի կողմից օգտագործված 077-95-25-70 բջջային հեռախոսահամարների ինտերնետ հասանելիությունը սպասարկվել են «Վիվա Արմենիա» ՓԲԸ-ի Երևան քաղաքի Դավթաշեն վարչական շրջանում, Կոտայքի մարզի Քասախ և Զովունի համայնքներում սպասարկող ալեհավաք սարքերի կողմից:
2025 թվականի հունվարի 28-ին ՀՀ ԳԱԱ Փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ-ից ստացված Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն XR» մոդելի բջջային հեռախոսի համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2025 թվականի հունվար 24-ի թիվ 24-2438 եզրակացությամբ տրամադրված տեղեկատվությունը պարունակող թվով երեք լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունով հաստատվում է, որ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն XR» մոդելի 357337090133617 և 357337090180311 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել են Գրիգոր Մկրտչյանի և Նարեկ Մկրտչյանի լուսանկարներ, նրանց միջև տեղի ունեցած կարճ հաղորդագրություններ, որոնցով վերջիններին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվում։
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունների զննության արձանագրությունով հաստատվում է, որ Նարեկ Ժորայի Մկրտչյանի և Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի բանկային հաշիվների և վճարահաշվարկային համակարգերի միջոցով միմյանց իրականացվել են փոխանցումներ, որոնցով վերջիններին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվում։
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունների զննության արձանագրությունով հաստատվում է, որ Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի և Նարեկ Ժորայի Մկրտչյանի բանկային հաշիվների և վճարահաշվարկային համակարգերի միջոցով միմյանց իրականացվել են փոխանցումներ, որոնցով վերջիններին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվում։
ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավում կատարելու արձանագրությունով հաստատվում է, որ 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ Կենտրոնական բանկից ԵԴ1/5708/07/24 որոշման հիման վրա առգրավվել են Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին ընկած ժամանակահատվածի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունները, որոնցով վերջիններին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվում։
ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավում կատարելու արձանագրությունով հաստատվում է, որ 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ Կենտրոնական բանկից ԵԴ1/5705/07/24 որոշման հիման վրա առգրավվել են Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի 2024 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին ընկած ժամանակահատվածի բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունները, որոնցով վերջիններին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվում։
Դատարանն արձանագրում է, որ հիշյալ բանկային փոխանցումների մասին մեղադրյալ Նարեկ Մկրտչյանը նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքներով հայտնել է, որ դրանք կրել են կենցաղային բնույթ և ինքը Գրիգոր Մկրտչյանին գումար է փոխանցել կենցաղային ծախսերը հոգալու նպատակով: Այս հանգամանքը հաստատվում է նաև վկա Թամարա Մկրտչյանի ցուցմունքով:
Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2025 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 24-2438 եզրակացությունով Գրիգոր և Նարեկ Մկրտչյաններին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված գեթ մեկ փաստական հանգամանք չի հաստատվում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 32-րդ շենքի դիմացի ճանապարհի հատվածից վերցված թվով 41 փաթեթներում ընդհանուր՝ 19,71 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի՝ ապացուցողական նշանակությանը, Դատարանն արձանագրում է, որ 2025 թվականի դեկտեմբերի 29-ի «Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու մասին միջնորդությունը քննության առնելու մասին» որոշմամբ հիշյալ ապացույցի օգտագործումն այդ մասով սահմանափակվել է և այն հանվել է ապացույցների զանգվածից, ուստի այն չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում:
Անդրադառնալով դատանյութագիտական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 1285 Ք-24 եզրակացության ապացուցողական նշանակությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանով հաստատվում է, որ փորձաքննությանը ներկայացված փաթեթում առկա «Գրիգոր Մկրտչյան թմրանյութ 1-ին փաթեթ» գրառմամբ փաթեթում առկա 0․31 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։ Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ փորձաքննությանը ներկայացված «թիվ 10176124 քր․ վարույթ թվով 41 փաթեթներ․ 2-րդ փաթեթ» գրառմամբ փաթեթում առկա թվով 41 հատ և ընդհանուր 19․71 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգվածների վերաբերյալ առկա փորձագիտական հետևությունը չի կարող հավաստի գնահատվել և դրվել դատավճռի հիմքում՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ 2025 թվականի դեկտեմբերի 29-ի «Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու մասին միջնորդությունը քննության առնելու մասին» որոշմամբ նախաքննության մարմնի կողմից 2024թ․ հոկտեմբերի 10-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 41 փաթեթներում ընդհանուր 19,71 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի օգտագործումը սահմանափակվել է, և այն հանվել է ապացույցների զանգվածից։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ հիշյալ ապացույցով հաստատվում է, որ Գրիգոր Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0․31 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, սակայն դրանով չի կարող հաստատվել ինչպես թմրամիջոց իրացնելու նպատակը, այնպես էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմի առկայությունը, քանի որ՝ համաձայն ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման համաձայն՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի մանր չափ է համարվում 0,5-2,5 գրամը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի չափեր են համարվում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի համաձայն, Կառավարության սահմանած թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերի նվազագույն շեմի հնգապատիկից մինչև քսանհինգապատիկը ներառող չափերը, այսինքն՝ առնվազն 2,5 գրամը:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված ցուցմունքները բավարար չեն կարող համարվել մեղադրյալներին մեղսագրվող արարքները հիմնավոր համարելու նպատակով:
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում բացառապես պարեկային ծառայողների ցուցմունքները բավարար չեն հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատված համարելու այն փաստը, որ մեղադրյալներ Գրիգոր Մկրտչյանը և Նարեկ Մկրտչյանը կատարել են իրենց մեղսագրված արարքները:
Դատարանի նշված դիրքորոշումը բխում է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի` Մուշեղ Սաղաթելյանն ընդդեմ Հայաստանի (Mushegh Saghatelyan v. Armenia) գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումից այն մասին, որ «Չնայած դիմումատուին դատապարտելիս ներպետական դատարանները, ոստիկանության ծառայողների ցուցմունքներից բացի, հղում են կատարել այլ ապացույցների, միակ ապացույցը, որով ուղղակիորեն ենթադրվում էր դիմումատուի մասնակցությունն այդ արարքների կատարմանը, և որով տրամադրվում էր դրանց մանրամասները, տվյալ ցուցմունքներն էին։ Բոլոր մյուս ապացույցները, որոնց դատարանները հղում են կատարել, անուղղակի ապացույցներ են, և չի կարելի ասել, որ դրանք ուղղակիորեն ցույց են տալիս դիմումատուի առնչությունը մեղսագրվող արարքներին: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը քննել է մի շարք գործեր, որոնց դեպքում հրապարակային միջոցառման ժամանակ անհատին իր պահվածքի պատճառով քրեական հետապնդման են ենթարկել և դատապարտել՝ հիմնվելով բացառապես այն ոստիկանության ծառայողների ցուցմունքների վրա, որոնք ակտիվորեն ներգրավված են եղել վիճարկվող իրադարձություններում։ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը գտել է, որ այդ վարույթներում դատարանները պատրաստակամորեն և անվերապահորեն ընդունել են ոստիկանության ծառայողների ցուցմունքները և դիմումատուին որևէ հնարավորություն չեն տվել հակառակ ապացույցներ ներկայացնելու։ Այն վճռել է, որ այս մեղադրանքների հիմքում ընկած այն հիմնական փաստերի վերաբերյալ վեճի դեպքում, երբ մեղադրանքի կողմի միակ վկաներն այն ոստիկանության ծառայողներն են եղել, որոնք ակտիվ դեր են ունեցել վիճարկվող իրադարձություններում, դատարանները պետք է պարտադիր օգտագործեին յուրաքանչյուր ողջամիտ հնարավորություն՝ ստուգելու նրանց մեղադրական ցուցմունքները:» (տես՝ նշված վճիռը, գանգատ թիվ 23086/08, 206 և 207 կետեր)։»:
Դատարանի նշված դիրքորոշումը բխում է նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Դավիթ Աղայանի վերաբերյալ թիվ ԵՔՐԴ/0286/01/08 գործով 2020 թվականի մայիսի 25-ին արտահայտած իրավական դիրքորոշումից առ այն, որ «(...) ստորադաս դատարանները Դ.Աղայանի մեղադրանքը հիմնավորելիս առավելապես հիմնվելով ոստիկանության աշխատակիցների ցուցմունքների վրա` չեն ապահովել Մուշեղ Սաղաթելյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից մատնանշված՝ արդար դատաքննության իրավունքի երաշխիքները։ Դատարանները Դ.Աղայանի մեղքը հիմնավորող ապացուցողական զամբյուղում ծանրակշիռ դեր հատկացնելով ոստիկանության աշխատակիցների ցուցմունքներին՝ պատշաճ գնահատման չեն ենթարկել այն, որ վերջիններս ակտիվորեն ներգրավված են եղել վիճարկվող իրադարձություններում, ինչը ողջամտորեն կասկածի տակ է դնում նրանց ցուցմունքների արժանահավատությունը։ Մասնավորապես, սույն գործով վճռորոշ ապացույցները, որոնցով ուղղակիորեն հիմնավորվել է Դ.Աղայանի մասնակցությունը նրան վերագրված արարքների կատարմանը՝ դա վիճարկվող իրադարձություններին անմիջական մասնակցություն ունեցած՝ ՀՀ ոստիկանության ծառայողներ Արկադի Նավասարդյանի, Վահան Սարատիկյանի, Նորայր Աբրահամյանի, Մհեր Գևորգյանի ցուցմունքներն են: Միևնույն ժամանակ, զննության արձանագրությունները և փորձագիտական եզրակացությունները, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանապետի առաջին տեղակալի գրությունը(18), որոնց դատարանները ևս հղում են կատարել, չեն հաստատում Դ.Աղայանի առնչությունը մեղսագրվող արարքներին:» (տե՛ս նշված որոշման 15-րդ կետը):
Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի հետևությունը Նարեկ և Գրիգոր Մկրտչյանների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքներ կատարելու մասին չի հաստատվում վարույթում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված չէ Նարեկ Մկրտչյանին և Գրիգոր Մկրտչյանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալների կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրանց մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք …:
2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան: …»:
Նույն կոնվենցիայի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Ոչ ոք չպետք է մեղավոր ճանաչվի որևէ գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին գործող ներպետական կամ միջազգային իրավունքի համաձայն, հանցագործություն չի համարվել: …»:
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք: …»:
ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղքն ապացուցված չէ օրենքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ: …»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 103-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացույցները հավաքվում են քրեական վարույթի ընթացքում՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով` օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
Վերոգրյալ իրավանորմերի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ: Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: Ապացուցման գործընթացի առաջին տարրն ապացույցներ հավաքելն է: Քրեական վարույթի ընթացքում ապացույցները հավաքվում են երկու եղանակով՝ ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով և Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով՝ օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով: Օրենսգիրքն ապացույցի ստուգման հասկացության մեջ, ստուգման ավանդական եղանակների (ապացույցների համադրում, նոր ապացույցների հավաքում, ապացույցի ստացման աղբյուրի վերհանում) շարքում ներառել է նաև ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծությունը: Քրեական դատավարության օրենսգրքով ապացույցի ձևին ներկայացվող պահանջներին ապացույցի համապատասխանության ստուգման արդյունքում վարույթն իրականացնող մարմինը հավաստիանում է, որ պահպանված են ապացույցի արժանահավատության ապահովմանն ու ապացուցողական գործողության մասնակցի իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված՝ օրենսգրքով առանձին ապացույցների ձևին ներկայացվող պահանջները: Ինչ վերաբերում է ապացույցների գնահատմանը, այն կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) վարույթն իրականացնող մարմինը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցագործության մեջ անձի մեղավորության հարցը լուծվում է դրա մասին վկայող բավարար ապացույցների ամբողջությամբ: «Ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը գնահատողական է և իրենից ներկայացնում է ապացույցների համակցության գնահատման վերջնական արդյունք (ապացույցների բավարարության չափանիշների` վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 15-19-րդ կետերը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշների վերաբերյալ ձևավորած իրավական դիրքորոշումներն ամբողջացրել և զարգացրել է Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի գործով որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ անձի դատապարտման համար անհրաժեշտ է ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու, անձի մեղավորության առնչությամբ ցանկացած ողջամիտ կասկած բացառելու և ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի մոտ համապատասխան ներքին համոզմունք ձևավորելու համար: Ներքին համոզմունքը` որպես սուբյեկտիվ կատեգորիա, պետք է օբյեկտիվ հիմքեր ունենա, այն է` բխի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստական տվյալների ամբողջությունից, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ կձևավորեն անձի մեղավորության վերաբերյալ համոզվածություն: Ընդ որում, ներքին համոզմունքն օբյեկտիվանում և իրավական նշանակություն է ձեռք բերում դատական ակտերի հիմնավորման և պատճառաբանման միջոցով (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 29-32-րդ կետերը):
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31.3-32-րդ կետերը):
Վճռաբեկ դատարանը քննարկվող որոշմամբ արձանագրել է, որ «Քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 33-րդ կետը):
Ընդհանրացնելով մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Դատարանը փաստում է, որ հանցագործության համար դատապարտումը չի կարող պայմանավորված լինել անձի հավանական մեղավորության վերաբերյալ հետևություններով կամ ենթադրություններով, այլ պետք է բխի նրա կողմից տվյալ արարքը կատարելու հարցում դատարանի համոզմունքից: Միաժամանակ, դատարանի համոզմունքը չի կարող կամայական և սուբյեկտիվ լինել, այն պետք է ձևավորվի պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ հետազոտման և գնահատման արդյունքում: Ավելին՝ մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: Կասկածները համարվում են չփարատված, եթե դրանք շարունակում են մնալ, երբ քրեական գործի բոլոր հանգամանքները հետազոտվում են լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի, քրեադատավարական ապացուցման բոլոր միջոցներով: Կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելը նշանակում է, որ հանցագործության դեպքի, դրանում մեղադրյալի մասնակցության, մեղադրյալին մերկացնող, նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներն ապացուցող փաստերը ճանաչվում են գոյություն չունեցող և հակառակը՝ մեղադրյալի մեղավորությունը կասկածի տակ դնող, նրան արդարացնող կամ մեղմացնող հանգամանքները ճանաչվում են հաստատված, եթե դրանց գոյությունն արժանահավատորեն հերքված չէ:
Դատարանն արձանագրում է, որ «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշին համապատասխան չի հիմնավորվել մեղադրյալների կողմից խուլիգանություն կատարելը:
Բացի այդ, նրանց վերագրված և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքներում բացակայում են այլ հանցակազմի հատկանիշները։
Դատարանն ընդգծում է, որ դատարանը չպետք է պարզապես ընտրություն կատարի այլընտրանքային վարկածների միջև և դա անելով՝ մեղադրյալին մեղավոր ճանաչի, եթե իր համար նախընտրելի է մեղադրանքի վարկածը, քանի որ մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։ Վերջինը ենթադրում է, որ խոսքը ոչ թե այլընտրանքային վարկածի ապացուցվածությանն է վերաբերում, այլ մեղադրական վարկածի ապացուցվածության վերաբերյալ հիմնավոր կասկածի առկայությանը։
Այսպիսով, շարադրված փաստերը գնահատելով վերոհիշյալ իրավական վերլուծության լույսի ներքո՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Նարեկ Մկրտչյանը և Գրիգոր Մկրտչյանը կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքներ: Մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ մեղադրյալներին մեղսագրվող հանցավոր արարքների փաստական հանգամանքները (արարքները), ինչպես նաև մեղադրյալների մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված համարելու համար: Այլ կերպ ասած՝ նշված փաստական հանգամանքների վերաբերյալ առկա են ողջամիտ կասկածներ, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, ուստի դրանք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի հիման վրա և «չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու» (in dubio pro reo) կանոնի կիրառմամբ պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալների:
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Նարեկ Մկրտչյանը և Գրիգոր Մկրտչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետով ներկայացված մեղադրանքում պետք է արդարացվեն՝ մեղսագրվող արարքները նրանց կողմից կատարված լինելն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ:
Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, inter alia, պարտավոր է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեն արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի համար, ինչպես նաև գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
Անդրադառնալով պաշտպան Ա. Խառատյանի և Ս. Խչեյանի միջնորդություններին՝ արդարացված մեղադրյալներ Գրիգոր Մկրտչյանի և Նարեկ Մկրտչյանի ռեաբիլիտացիայի վերաբերյալ, Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք պետք է թողնել առանց լուծման՝ իրավունք վերապահելով պահանջը ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արդարացված մեղադրյալն իրավունք ունի պահանջելու անօրինական քրեական հետապնդում հարուցելու, հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու, դատապարտելու, ինչպես նաև իրավունքների կամ ազատությունների անօրինական այլ սահմանափակումների հետևանքով իրեն պատճառված վնասի հատուցում:
2. Արդարացված մեղադրյալը որպես հատուցում իրավունք ունի ստանալու`
1) աշխատավարձը, թոշակը, նպաստը կամ այլ եկամուտը, որից նա զրկվել է.
(…)
3) անազատության մեջ գտնվելու հետևանքով ծախսված գումարը․
4) փաստաբանին վճարված գումարը․
(…)
6. Սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-9-րդ կետերով նախատեսված հանգամանքներով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ վերաքննիչ դատարանի կողմից արդարացման դատավճիռ կայացվելու դեպքում անձը սույն հոդվածով նախատեսված ռեաբիլիտացիա կարող է պահանջել միայն քաղաքացիական դատավարության կարգով:»։
Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարության օրենսգիրքը չի նախատեսել փաստաբանին վճարված գումարների հատուցման ծավալի ողջամտությունը գնահատելու որևէ չափանիշ, ինչը ստեղծում է մի իրավիճակ, երբ դատարանը պետք է մեխանիկորեն հաստատի արդարացվածի ներկայացրած և փաստաթղթային հիմնավորում ունեցող ցանկացած պահանջ: Բացի այդ, օրենսդիրը չի նախատեսել, թե նշված հատուցումը, որ փաստաբանին պետք է տրվի, քանի որ կարող են լինել դեպքեր, երբ անձն իր պաշտպանությունն իրականացնի բազմաթիվ փաստաբանների օգնությամբ և եթե Դատարանը առաջնորդվի տառացի օրենսդրական կարգավորմամբ կստացվի մի իրավիճակ, երբ հատուցման ենթակա կլինեն նաև այն փաստաբանին վճարված գումարները, ով չի հանդիսացել գործով պաշտպան և քրեական գործով իրավաբանական խորհրդատվություն է տրամադրել մեղադրյալին, քանի որ օրենքը օգտագործում է «փաստաբան» եզրույթը:
Դատարանն արձանագրում է, որ արդարացված մեղադրյալին առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով փաստաբանին վճարված գումարների հատուցման հարցը կարգավորող օրենսդրությունը թերի և անորոշ է, ինչը հնարավորություն չի տալիս դատարանին գնահատման ենթարկել նշված հարցի հետ կապված բազմաթիվ գործոններ, այդ թվում՝ վարձատրության ողջամիտ չափը: Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում արձանագրել է, որ դատական ծախսերը պետք է լինեն իրական և անհրաժեշտ ու ողջամիտ իրենց չափով: Ընդ որում, Դատարանը պետք է հաշվի առնի վարույթի բարդությունը, ծավալը և այլ վերաբերելի հանգամանքները: (օրինակի համար տե´ս PECK v. THE UNITED KINGDOM, 2003 թվականի ապրիլի 28-ի վճիռը, դիմում հ. 44647/98): Փաստաբանին վճարված գումարի փոխհատուցման չափի ողջամտությանն անդրադարձել է նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանը քաղաքացիական գործերով մի շարք նախադեպային որոշումներով՝ սահմանելով բազմաթիվ չափանիշներ (օրինակի համար տե՛ս Նարինե Ռոստոմյանն ընդդեմ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ի թիվ ԵԱՔԴ/1401/02/11 քաղաքացիական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 29.06.2012 թվականի որոշումը):
Դատարանը նաև հարկ է համարում նշել, որ ի տարբերություն քրեական դատավարության օրենսգրքի ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքը, որպես գործի քննության հետ կապված ծախս դիտում է ոչ թե փաստաբանին վճարված գումարը, այլ գործի քննության հետ կապված փաստաբանի խելամիտ վարձատրության գումարները (105-րդ հոդված), իսկ նույն օրենսգրքի 107-րդ հոդվածը սահմանել է չափանիշներ, որոնցով դատարանը պետք ղեկավարվի փաստաբանի համար կատարված ծախսերը գնահատելիս, որպես չափանիշ դիտարկելով՝ փաստաբանի կատարած աշխատանքի ծավալը, գործի բարդությունը, Հայաստանի Հանրապետության փաստաբանների պալատի խորհրդի կողմից սահմանված փաստաբանական գործունեության վճարների միջին գնացուցակը:
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/3025/02/11 քաղաքացիական գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ապօրինի դատապարտման արդյունքում նյութական վնասների հատուցում պահանջելու իրավունքը ծագում է միայն անձի արդարացվածի կարգավիճակ ձեռք բերելուց հետո և համապատասխան սուբյեկտները կարող են իրացնել իրենց վնասի հատուցման իրավունքը, եթե ապացուցեն, որ իրենց վնասը պատճառվել է ապօրինի դատապարման արդյունքում և չապացուցվի, որ այդ հանգամանքների ժամանակին բացահայտումը լիովին կամ մասամբ կախված էր տվյալ անձից:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ ՀՀ իրավական համակարգում վերը նշված պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում արդարացվածի համար երաշխավորված է փաստաբանին վճարված գումարների հատուցման իրավունքը:
Միաժամանակ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ չնայած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում ուղղակիորեն նախատեսված չէ այլ անձանց կողմից փաստաբանին վճարված գումարների հատուցման իրավունքը, սակայն վերը նշվածը չի նշանակում, որ ՀՀ-ում այլ անձինք պետք է զրկված լինեն պետական մարմինների ապօրինի գործողությունների հետևանքով պատճառված վնասի, մասնավորապես` արդարացվածի իրավունքների վերականգնման համար փաստաբանին վճարված գումարների հատուցման իրավական հնարավորությունից՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետում օրենսդիրը սահմանել է, որ փաստաբանները քրեական գործով վարույթին որպես պաշտպան մասնակցում են կասկածյալի, մեղադրյալի, նրա օրինական ներկայացուցչի, ազգականի, ինչպես նաև կասկածյալի կամ մեղադրյալի խնդրանքով կամ համաձայնությամբ` այլ անձանց հրավերով:
Այսպիսով, օրենսդիրը սահմանել է, որ քրեական գործով վարույթին փաստաբանը՝ որպես պաշտպան, կարող է ներգրավել ոչ միայն կասկածյալի կամ մեղադրյալի հրավերով, այլ նաև կասկածյալի կամ մեղադրյալի օրինական ներկայացուցչի, ազգականի, ինչպես նաև կասկածյալի կամ մեղադրյալի խնդրանքով կամ համաձայնությամբ` այլ անձանց հրավերով: Հետևաբար պետական իշխանության մարմինների գործողությունների արդյունքում, մասնավորապես՝ անձին ապօրինի դատապարտելու արդյունքում նյութական վնաս կարող է պատճառվել նաև այն անձանց, ովքեր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված իրավական հնարավորություն ունեն հրավիրելու կասկածյալի կամ մեղադրյալի համար փաստաբան:
Հիմք ընդունելով վերը նշված իրավական դիրքորոշումները, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ անձին ապօրինի դատապարտելու, այսինքն` հանրային իշխանության ոչ իրավաչափ գործունեության արդյունքում վնաս կարող է պատճառվել նաև այլ անձանց, մասնավորապես` նրանց, ովքեր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված իրավական հնարավորություն ունեն կասկածյալի կամ մեղադրյալի համար հրավիրելու փաստաբան, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ արդարացվածի իրավունքների վերականգնման համար, փաստաբանին վճարված գումարների մասով ապօրինի դատապարտման հետևանքով պատճառված նյութական վնասի հատուցման իրավունքը Հայաստանի Հանրապետությունում երաշխավորված է նաև այն անձանց համար, ովքեր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված իրավական հնարավորություն ունեն կասկածյալի կամ մեղադրյալի համար հրավիրելու փաստաբան, որը քրեական գործով վարույթի ընթացքում կներկայացնի կասկածյալի կամ մեղադրյալի օրինական շահերը՝ նրանց ցույց տալով իրավաբանական օգնություն:
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ վերը նշված պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում, ապօրինի դատապարտելու հետևանքով արդարացվածին, ինչպես նաև այն անձանց պատճառված վնասը, մասնավորապես՝ փաստաբանին վճարված գումարները, որոնք ՀՀ օրենսդրության համաձայն՝ իրավական հնարավորություն ունեն կասկածյալի կամ մեղադրյալի համար հրավիրելու փաստաբան, ենթակա են հատուցման լրիվ ծավալով:»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումից պարզ է դառնում, որ անօրինական գործողությունների, հանցագործության և իշխանության չարաշահման արդյունքում վնաս կրած անձինք իրենց կարգավիճակով նույնացվում են, և նրանց նկատմամբ պահանջվում է համարժեք վերաբերմունք և նրանք ձեռք են բերում նույն իրավունքներն ու պարտականությունները ինչ արդարացվածները, հետևաբար այդ անձինք են հանդիսանում կոնկրետ դեպքում շահագրգիռ անձ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո դիտարկելով պաշտպան Ս. Խչեյանի կողմից ներկայացված միջնորդությունը՝ փաստաբանին վճարված գումարը որպես հատուցում ստանալու՝ Նարեկ Մկրտչյանին վերապահված իրավունքին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում փաստաբանին վճարման ենթակա գումարների մասով պատճառված նյութական վնասի հատուցում պահանջելու իրավունքը վերապահված է Թամարա Մկրտչյանին, քանի որ ներկայացված պայմանագրերի պատվիրատու կողմ է հանդիսացել Թամարա Մկրտչյանը։
Մասնավորապես՝ «Սուզաննա Խչեյան» ԱՁ-ի՝ ի դեմս տնօրեն Ս. Խչեյանի, և պատվիրատու Թամարա Ժորային Մկրտչյանի միջև 13․09․2024թ․ կնքվել է փաստաբանական ծառայությունների վճարովի մատուցման պայմանագիր, որի համաձայն՝ կատարողը պարտավորվել է պատվիրատուին մատուցել պայմանագրում նշված ծառայությունները, իսկ պատվիրատուն պարտավորվել է վճարել մատուցված ծառայությունների դիմաց։
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն պաշտպան Ա.Խարատյանի կողմից ներկայացված վճարման հանձնարարականի անդորրագրի՝ «ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ ԸՆԴ ՓԱՐԹՆԵՐՍ» ՍՊԸ-ին 400.000 չորս հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով փաստաբանական ծառայությունների դիմաց վճարում է կատարել Արմեն Ժորայի Մկրտչյանը, ինչն էլ իր հերթին նշանակում է, որ տվյալ դեպքում փաստաբանին վճարման ենթակա գումարների մասով պատճառված նյութական վնասի հատուցում պահանջելու իրավունքը վերապահված է Արմեն Ժորայի Մկրտչյանին՝ հիմք ընդունելով վերը շարադրված պատճառաբանությունները:
Անդրադառնալով Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի և «Ամերիաբանկ» ՓԲԸ-ի միջև կնքված վարկային պայմանագրով առաջացած ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք դուրս են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված այն ծախսերի շրջանակից, որոնք արդարացված մեղադրյալը որպես հատուցում իրավունք ունի ստանալ:
Ինչ վերաբերում է անազատության մեջ գտնվելու յուրաքանչյուր օրվա դիմաց հատուցում ստանալու պահանջին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ևս դուրս են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված այն ծախսերի շրջանակից, որոնք արդարացված մեղադրյալը որպես հատուցում իրավունք ունի ստանալ: Օրենսդիրը սահմանել է անազատության մեջ գտնվելու հետևանքով ծախսված գումարը ստանալու իրավունք, որպիսի հիմնավորումներ և փաստական տվյալներ պաշտպանական կողմը չի ներկայացրել։
Անդրադառնալով Գրիգոր Մկրտչյանի արգելանքի վերցվելուց հետո աշխատանքից զրկվելու և դրա դիմաց հատուցում ստանալու իրավունքին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նշված հանգամանքը հիմնավորող որևէ փաստական տվյալ Դատարանին չի ներկայացվել։
Այսպիսով, Դատարանն արձանագրում է, որ քաղաքացիական դատավարության օրենսգիրքը, քաղաքացիական գործերով Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումները և քաղաքացիական գործերով ձևավորված դատական պրակտիկան հնարավորություն են տալիս քաղաքացիական գործեր քննող դատարանին, հաշվի առնելով հանրային մասնավոր շահերի հավասարակշռությունն, առավել ճիշտ գնահատել փաստաբանին վճարված գումարների հատուցման ծավալի ողջամտությունը:
Հիմք ընդունելով նշվածը Դատարանը եզրահանգում է, որ առանց պաշտպանության կողմի իրավունքի սահմանափակման, հանրային ու մասնավոր շահերի հավասարակշռումը, զուգակցումը ներկա օրենսդրական կարգավորումների պարագայում պահանջում է, որ քրեական գործերով արդարացվածի կողմից փաստաբանին վճարած գումարների փոխհատուցման հարցը լուծվի քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Ուստի, Դատարանը գտնում է, որ լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում փաստաբանի ներկայացրած պահանջը պետք է թողնվի առանց քննարկման՝ իրավունք վերապահելով քաղաքացիական դատավարության կարգով ներկայացնելու համապատասխան պահանջը:
Բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև արգելադրման ենթակա գույքի վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն։
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին` Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թվով 41 փաթեթներում ընդհանուր՝ 19,71 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը՝ փաթեթավորված 1 փաթեթում, և Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ ձախ կոշիկի ներդիրի տակից հայտնաբերված թվով 1 փաթեթում եղած ընդհանուր 0․31 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը՝ փաթեթավորված 1 փաթեթում, պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 10176124 քրեական վարույթի նյութերին կցելու նպատակով:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալների յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցներն արդեն իսկ վերացվել էին վերջիններիս նկատմամբ արդարացման վերդիկտ կայացված լինելու պայմաններում:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալների արդարացման պայմաններում դրանք չեն կարող դրվել նրանց վրա։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 164-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Ճանաչել և հռչակել Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ մեղսագրված արարքը նրա կողմից կատարված լինելը ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Ճանաչել և հռչակել Նարեկ Երվանդի Մկրտչյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ մեղսագրված արարքը նրա կողմից կատարված լինելը ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Պաշտպան Ա. Խառատյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Գրիգոր Մկրտչյանի ռեաբիլիտացիայի հարցը լուծելու մասին, թողնել առանց լուծման՝ իրավունք վերապահելով պահանջը ներկայացնել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Պաշտպան Ս. Խչեյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Նարեկ Մկրտչյանի ռեաբիլիտացիայի հարցը լուծելու մասին, թողնել առանց լուծման՝ իրավունք վերապահելով պահանջը ներկայացնել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թվով 41 փաթեթներում ընդհանուր՝ 19,71 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը՝ փաթեթավորված 1 փաթեթում, և Գրիգոր Ժորայի Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ ձախ կոշիկի ներդիրի տակից հայտնաբերված թվով 1 փաթեթում եղած ընդհանուր 0․31 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը՝ փաթեթավորված 1 փաթեթում, հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 10176124 քրեական վարույթի նյութերին կցելու նպատակով:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ