ԵԴ1/0472/01/25
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, (այսուհետ՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Վ.ՎԱՐԺԱՊԵՏՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ե․ԱԲՈՎՅԱՆԻ

ՊԱՇՏՊԱՆ Կ․ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ

ՄԵՂԱԴՐՅԱԼՆԵՐ Ա․ՎԱՀԱՆՅԱՆԻ
Է․ՀԱՋԻՆՅԱՆԻ
Կ․ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Հ․ՆԱՀԱՊԵՏՅԱՆԻ

2025 թվականի ապրիլի 8-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արթուր Գարիկի Վահանյանի՝ ծնվել է 1999 թվականի հունվարի 28-ին՝ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ստացել է միջնակարգ կրթություն, ամուսնացած չէ, չի աշխատում, դատվածություն չունի, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Ավան վարչական շրջանի Հր․Աճարյան փողոցի 22Գ շենքի 17-րդ բնակարանում, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը,
Էդմոնդ Դավիթի Հաջինյանի՝ ծնվել է 2003 թվականի ապրիլի 25-ին՝ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ստացել է 9-ամյա կրթություն, ամուսնացած չէ, չի աշխատում, դատվածություն չունի, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Ավան վարչական շրջանի Նարեկացի թաղամասի 44-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը,
Կորյուն Գագիկի Սիմոնյանի՝ ծնվել է 2002 թվականի հուլիսի 20-ին՝ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ստացել է 9-ամյա կրթություն, ամուսնացած չէ, չի աշխատում, դատվածություն չունի, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր-Նորք վարչական շրջանի Մոլդովական փողոցի 29/4 շենքի 21/1 բնակարանում, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը,
Հարություն Էդուարդի Նահապետյանի՝ ծնվել է 2003 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ստացել է միջնակարգ կրթություն, ամուսնացած չէ, չի աշխատում, արարքը կատարելու պահին դատվածություն չի ունեցել, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Ավան վարչական շրջանի Խուդյակով փողոցի 107-րդ տանը, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1․Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 09108624 քրեական վարույթը:
Արթուր Վահանյանը և Հարություն Նահապետյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ձերբակալվել են՝ հանցագործություն կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով։
Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշումներով Արթուր Վահանյանը և Հարություն Նահապետյանը ազատ են արձակվել՝ արգելանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու կապակցությամբ։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Արթուր Գարիկի Վահանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա խուլիգանություն կատարելու դիտավորությամբ 2024թ-ի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ 23 հասցեում իր ընկերներ Հարություն Նահապետյանի, Էդմոն Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի հետ՝ խմբի կազմում հասարակության նկատմամբ անհարգալից և արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, ավտոմեքենայի մոտիկ անցնելու հանգամանքը ցավագին ընդունելով և այդ չնչին առիթը օգտագործելով՝ վիճաբանություն են սկսել քրեական վարույթով դեռևս չպարզված <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հետ, որի ընթացքում սկսել են հարվածներ հասցնել և սեռական բնույթի բարձր տոնայնությամբ հայհոյանքներ հնչեցնել վերջինիս հասցեին՝ այդ կերպ, համակեցության կանոնոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ խոչընդոտել երթևեկությանը և խախտել մարդկանց անդորրը։
Այսպես.
Արթուր Վահանյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 22:30-ի սահմաններում իր ընկերների հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցից դեպի Ծարավ Աղբյուր տանող ճանապարհատվածին, որտեղ քրեական վարույթով դեռևս չպարզված <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մոտիկ է անցել իրենց, որպիսի հանգամանքը Ա.Վահանյանը, ցավագին ընդունելով և այդ չնչին առիթը օգտագործելով, իր ընկերների՝ Հարություն Նահապետյանի, Էդմոն Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հրաչյա Միքայելյանի հետ՝ Հ.Միքայելյանի կողմից շահագործվող <<Նիսսան>> մակնիշի ավտոմեքենայով սկսել են գնալ <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևից, որպեսզի պարզաբանում ստանան, սակայն վարելու ընթացքում կառավարումը կորցնելով Հ.Միքայելյանի ավտոմեքենան բախվել է երթևեկության մեջ գտնվող <<Լադա>> մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո Հ.Նահապետյանը, Ա.Վահանյանը, Կ.Սիմոնյանը, Է.Հաջինյանը վազելով գնացել են <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևից, Դավիթ Անհաղթի 23 հասցեի մոտ հասել ավտոմեքենային, այնուհետև հասարակության նկատամամբ անհարգալից և բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելով, խմբի կազմում՝ մեկը մյուսի գործողութունները փոխլրացնելով սկսել են հարվածներ հասցնել վերջինիս, մասնավորապես է.Հաջինյանը, հասնելով մեքենային, բացել է ձախ դուռը, իր հետ վերցրած <<Ռուլավոյ կալոնկա>> կոչվող մետաղական ձողը տեղադրել դռան արանքում, որպեսզի այն չփակվի, իսկ Հ.Նահապետյանը, Ա.Վահանյանը և Կ.Սիմոնյանը բռնուցքներով հարվածներ են հասցրել վարորդին՝ այդ կերպ խոչընդոտել երթևեկությանը և խախտել մարդկանց անդորրը:
Դատախազ Ե․Աբովյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Էդմոնդ Դավիթի Հաջինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա խուլիգանություն կատարելու դիտավորությամբ 2024թ-ի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ 23 հասցեում իր ընկերներ Հարություն Նահապետյանի, Կորյուն Սիմոնյանի, Արթուր Վահանյանի հետ՝ խմբի կազմում հասարակության նկատմամբ անհարգալից և արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, ավտոմեքենայի մոտիկ անցնելու հանգամանքը ցավագին ընդունելով և այդ չնչին առիթը օգտագործելով՝ վիճաբանություն են սկսել քրեական վարույթով դեռևս չպարզված <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հետ, որի ընթացքում սկսել են հարվածներ հասցնել և սեռական բնույթի բարձր տոնայնությամբ հայհոյանքներ հնչեցնել վերջինիս հասցեին՝ այդ կերպ, համակեցության կանոնոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ խոչընդոտել երթևեկությանը և խախտել մարդկանց անդորրը.
Այսպես.
Էդմոն Հաջինյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, իր ընկերների հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցից դեպի Ծարավ Աղբյուր տանող ճանապարհատվածին, որտեղ քրեական վարույթով դեռևս չպարզված <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մոտիկ է անցել իրենց, որպիսի հանգամանքը Է.Հաջինյանը, ցավագին ընդունելով և այդ չնչին առիթը օգտագործելով, իր ընկերների՝ Հարություն Նահապետյանի, Կորյուն Սիմոնյանի, Արթուր Վահանյանի և Հրաչյա Միքայելյանի հետ՝ Հ.Միքայելյանի կողմից շահագործվող <<Նիսսան>> մակնիշի ավտոմեքենայով սկսել են գնալ <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևից, որպեսզի պարզաբանում ստանան, սակայն վարելու ընթացքում կառավարումը կորցնելով՝ Հ. Միքայելյանի ավտոմեքենան բախվել է երթևեկության մեջ գտնվող <<Լադա>> մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո Հ.Նահապետյանը, Ա.Վահանյանը, Կ.Սիմոնյանը, Է.Հաջինյանը վազելով գնացել են <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևից, Դավիթ Անհաղթի 23 հասցեի մոտ հասել ավտոմեքենային, այնուհետև հասարակության նկատամամբ անհարգալից և բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելով, խմբի կազմում՝ մեկը մյուսի գործողութունները փոխլրացնելով սկսել են հարվածներ հասցնել վերջինիս, մասնավորապես Է. Հաջինյանը, հասնելով մեքենային, բացել է ձախ դուտը, իր հետ վերցրած <<Ռուլավոյ կալոնկա>> կոչվող մետաղական ձողը տեղադրել դռան արանքում, որպեսզի այն չփակվի, իսկ Հ.Նահապետյանը և Ա.Վահանյանը, Կ.Սիմոնյանը բռնուցքներով հարվածներ են հասցրել վարորդին՝ այդ կերպ խոչընդոտել երթևեկությանը և խախտել մարդկանց անդորրը։
Դատախազ Ե․Աբովյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Կորյուն Գագիկի Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա խուլիգանություն կատարելու դիտավորությամբ 2024թ-ի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ 23 հասցեում իր ընկերներ Հարություն Նահապետյանի, Արթուր Վահանյանի, Էդմոն Հաջինյանի հետ՝ խմբի կազմում հասարակության նկատմամբ անհարգալից և արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, ավտոմեքենայի մոտիկ անցնելու հանգամանքը ցավագին ընդունելով և այդ չնչին առիթը օգտագործելով՝ վիճաբանություն են սկսել քրեական վարույթով դեռևս չպարզված <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հետ, որի ընթացքում սկսել են հարվածներ հասցնել և սեռական բնույթի բարձր տոնայնությամբ հայհոյանքներ հնչեցնել վերջինիս հասցեին՝ այդ կերպ, համակեցության կանոնոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ խոչընդոտել երթևեկությանը և խախտել մարդկանց անդորրը.
Այսպես.
Կորյուն Սիմոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, իր ընկերների հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցից դեպի Ծարավ Աղբյուր տանող ճանապարհատվածին, որտեղ քրեական վարույթով դեռևս չպարզված <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մոտիկ է անցել իրենց, որպիսի հանգամանքը Կ.Սիմոնյանը, ցավագին ընդունելով և այդ չնչին առիթը օգտագործելով, իր ընկերների՝ Հարություն Նահապետյանի, Արթուր Վահանյանի, Էդմոն Հաջինյանի և Հրաչյա Միքայելյանի հետ՝ Հ.Միքայելյանի կողմից շահագործվող <<Նիսսան>> մակնիշի ավտոմեքենայով սկսել են գնալ <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևից, որպեսզի պարզաբանում ստանան, սակայն վարելու ընթացքում կառավարումը կորցնելով Հ.Միքայելյանի ավտոմեքենան բախվել է երթևեկության մեջ գտնվող <<Լադա>> մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո Հ.Նահապետյանը, Ա.Վահանյանը, Կ.Սիմոնյանը, Է.Հաջինյանը վազելով գնացել են <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևից, Դավիթ Անհաղթի 23 հասցեի մոտ հասել ավտոմեքենային, այնուհետև հասարակության նկատամամբ անհարգալից և բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելով, խմբի կազմում՝ մեկը մյուսի գործողութունները փոխլրացնելով սկսել են հարվածներ հասցնել վերջինիս, մասնավորապես է.Հաջինյանը հասնելով մեքենային բացել է ձախ դուռը, իր հետ վերցրած <<Ռուլավոյ կալոնկա>> կոչվող մետաղական ձողը տեղադրել դռան արանքում, որպեսզի այն չփակվի, իսկ Հ.Նահապետյանը և Ա.Վահանյանը, Կ.Սիմոնյանը բռնուցքներով հարվածներ են հասցրել վարորդին՝ այդ կերպ խոչընդոտել երթևեկությանը և խախտել մարդկանց անդորրը:
Դատախազ Ե․Աբովյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Հարություն Էդուարդի Նահապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա խուլիգանություն կատարելու դիտավորությամբ 2024թ-ի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ 23 հասցեում իր ընկերներ Արթուր Վահանյանի, Էդմոն Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի հետ` խմբի կազմում հասարակության նկատմամբ անհարգալից և արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, ավտոմեքենայի մոտիկ անցնելու հանգամանքը ցավագին ընդունելով և այդ չնչին առիթը օգտագործելով` վիճաբանություն են սկսել քրեական վարույթով դեռևս չպարզված <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հետ, որի ընթացքում սկսել են հարվածներ հասցնել և սեռական բնույթի բարձր տոնայնությամբ՝ հայհոյանքներ հնչեցնել վերջինիս հասցեին՝ այդ կերպ, համակեցության կանոնոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ խոչընդոտել երթևեկությանը և խախտել մարդկանց անդորրը.
Այսպես.
Հարություն Նահապետյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, իր ընկերների հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցից դեպի Ծարավ Աղբյուր տանոր ճանապարհատվածին, որտեղ քրեական վարույթով դեռևս չպարզված <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մոտիկ է անցել իրենց, որպիսի հանգամանքը Հ.Նահապետյանը, ցավագին ընդունելով և այդ չնչին առիթը օգտագործելով, իր ընկերների՝ Արթուր Վահանյանի, Էդմոն Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հրաչյա Միքայելյանի հետ՝ Հ.Միքայելյանի կողմից շահագործվող <<Նիսսան>> մակնիշի ավտոմեքենայով սկսել են գնալ <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևից, որպեսզի պարզաբանում ստանան, սակայն վարելու ընթացքում կառավարումը կորցնելով Հ.Միքայելյանի ավտոմեքենան բախվել է երթևեկության մեջ գտնվող <<Լադա>> մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո Հ.Նահապետյանը, Ա.Վահանյանը, Կ.Սիմոնյանը, Է.Հաջինյանը վազելով գնացել են <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևից, Դավիթ Անհաղթի 23 հասցեի մոտ հասել ավտոմեքենային այնուհետև հասարակության նկատամամբ անհարգալից և արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի բացահայտ 16 վարորդի հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելով, խմբի կազմում՝ մեկը մյուսի գործողութունները փոխլրացնելով սկսել են հարվածներ հասցնել վերջինիս, մասնավորապես է.Հաջինյանը, հասնելով մեքենային, բացել է ձախ դուռը, իր հետ վերցրած <<Ռուլավոյ կալոնկա>> կոչվող մետաղական ձողը տեղադրել դռան արանքում, որպեսզի այն չփակվի, իսկ Հ. Նահապետյանը, Ա.Վահանյանը և Կ.Սիմոնյանը բռնուցքներով հարվածներ են հասցրել վարորդին՝ այդ կերպ խոչընդոտել երթևեկությանը և խախտել մարդկանց անդորրը:
Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշումներով Արթուր Վահանյանի, Էդմոնդ Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հարություն Նահապետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2025 թվականի հունվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 09108624 քրեական վարույթից անջատվել է <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի նկատմամբ ֆիզիկական ներգործություն կիրառելու վերաբերյալ մասը, և անջատված մասին շնորհվել է 09106924 համարը:
2025 թվականի փետրվարի 7-ին թիվ 09108624 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է ԵԴ1/0472/01/25 համարը, և գործը մակագրվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: Քրեական գործը դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի փետրվարի 10-ին, և 2025 թվականի փետրվարի 11-ին վերջինիս կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու վերաբերյալ:

2. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանը, Էդմոնդ Հաջինյանը, Կորյուն Սիմոնյանը, Հարություն Նահապետյանը և վերջիններիս պաշտպան Կարինե Մարգարյանը միջնորդեցին կիրառել արագացված վարույթ:
Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը հրապարակելուց հետո մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանը, Էդմոնդ Հաջինյանը, Կորյուն Սիմոնյանը և Հարություն Նահապետյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին, հայտնեցին, որ միջնորդությունը ներկայացնում են կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, ներկայացված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ, ինչպես նաև հայտնեցին, որ ներկայացված մեղադրանքում իրենց մեղավոր են ճանաչում ամբողջությամբ:
Հանրային մեղադրող Ե․Աբովյանը չառարկեց արագացված վարույթով դատաքննություն անցկացնելու միջնորդության դեմ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
Անդրադառնալով մեղադրյալներին վերագրվող արարքների որակման և ըստ այդմ՝ վերջիններիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
Արթուր Վահանյանին, Էդմոնդ Հաջինյանին, Կորյուն Սիմոնյանին և Հարություն Նահապետյանին վերագրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը պատասխանատվություն է նախատեսում մի խումբ անձանց կողմից հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու համար, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով, հայհոյելով, անպարկեշտ արտահայտություններ կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով։
Որպես նկարագրված արարքի համար պատիժ՝ նախատեսված է տուգանքը՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքները՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակումը՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկումը` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանի, Էդմոնդ Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հարություն Նահապետյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
Մեղադրյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրանց անձը բնութագրող հանգամանքներին:
Դատարանը որպես մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանի, Էդմոնդ Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հարություն Նահապետյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում․
- առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանի, Էդմոնդ Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հարություն Նահապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանի, Էդմոնդ Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հարություն Նահապետյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտարկում այն, որ վերջիններս երիտասարդ են և արարքը կատարելու պահին հանդիսացել են դատվածություն չունեցող անձինք։
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանին, Էդմոնդ Հաջինյանին, Կորյուն Սիմոնյանին և Հարություն Նահապետյանին պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջիններս ենթակա են պատժի՝ իրենց կատարած արարքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1 մասի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն>>։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)>>:
Արարքի բնույթի ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է արտահայտել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի՝ <<(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)>>:
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանի, Էդմոնդ Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հարություն Նահապետյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում վերջիններիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նանք կատարել են միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործություն, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակի միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձանց և կանխել հանցագործությունները:
Հետևաբար, Արթուր Վահանյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 220 (երկու հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ։
Էդմոնդ Հաջինյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 220 (երկու հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ։
Կորյուն Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 220 (երկու հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ։
Հարություն Նահապետյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 220 (երկու հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ։
Անդրադառնալով մեղադրյալներ Արթուր Վահանյանի, Էդմոնդ Հաջինյանի, Կորյուն Սիմոնյանի և Հարություն Նահապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Դ․Անհաղթ 8 հասցեում գտնվող <<Դոմոս>> խանութ-սրահի արտաքին հատվածում տեղադրված, Երևան քաղաքի Դ․Անհաղթի 23/4 հասցեում գտնվող <<JW.org>> խանութ-սրահի արտաքին հատվածում տեղադրված, Երևան քաղաքի Դ․Անհաղթի 23/1 հասցեում գտնվող <<Վալան Գրուպ>> խանութ-սրահի արտաքին հատվածում տեղադրված և Երևան քաղաքի Դ․Անհաղթ-Կ․Ուլնեցի փոխոցների խաչմերուկին հարակից հատվածում գտնվող <<Դուսոն>> խանութ-սրահի արտաքին հատվածում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակները պետք է պահել քրեական գործում:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված մյուս հարցերի քննարկմանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այդպիսիք սույն գործով առկա չեն։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 364-րդ, 464․4 և 464․5 հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արթուր Գարիկի Վահանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 220 (երկու հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արթուր Վահանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Էդմոնդ Դավիթի Հաջինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 220 (երկու հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էդմոնդ Հաջինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Կորյուն Գագիկի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 220 (երկու հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Կորյուն Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Հարություն Էդուարդի Նահապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 220 (երկու հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հարություն Նահապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Դ․Անհաղթ 8 հասցեում գտնվող <<Դոմոս>> խանութ-սրահի արտաքին հատվածում տեղադրված, Երևան քաղաքի Դ․Անհաղթի 23/4 հասցեում գտնվող <<JW.org>> խանութ-սրահի արտաքին հատվածում տեղադրված, Երևան քաղաքի Դ․Անհաղթի 23/1 հասցեում գտնվող <<Վալան Գրուպ>> խանութ-սրահի արտաքին հատվածում տեղադրված և Երևան քաղաքի Դ․Անհաղթ-Կ․Ուլնեցի փոխոցների խաչմերուկին հարակից հատվածում գտնվող <<Դուսոն>> խանութ-սրահի արտաքին հատվածում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակները պահել քրեական գործում:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ