ԵԴ1/0460/01/25


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ
ԵՎ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ


«1» Դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝
նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ.
հանրային մեղադրողներ՝ ՆԱՐԵԿ ՄՀԵՐՅԱՆԻ
ԵՎ ԴԱՎԻԹ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
մեղադրյալ՝ ԴԱՎԻԹ ՆԵՆԵՋՅԱՆԻ
պաշտպան՝ ԿԱՐԻՆԵ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկելով 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի համար մեղադրյալ Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանի (1) նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու հարցը.




Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին թիվ 15952620 քրեական վարույթով Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է ներկայացվել հետևյալ արարքի համար.
«[Նա], 2020 թվականի օգոստոս ամսին «լիստ.ամ» կայքից տեղեկանալով Արա Կարապետյանի կողմից տեղադրված և վերջինին պատկանող «Նիսսան Մարչ» մակնիշի 36 OQ 534 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ հայտարարության մասին, ի սկզբանե չունենալով տրանսպորտային միջոցը որպես սեփականություն ձեռք բերելու մտադրություն, նշված պատրվակով՝ ավտոմեքենան որպես միջոց օգտագործելու և խարդախության եղանակով ուրիշի խոշոր չափի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ պայմանավորվել է Արա Կարապետյանի հետ ավտոմեքենան տարաժամկետ վճարման պայմանով գնելու վերաբերյալ, վերջինիս մոտ վստահություն ձևավորելու նպատակով վճարել 400 ԱՄՆ դոլար և 2020 թվականի օգոստոս ամսին՝ նրանից վերցրել նշված ավտոմեքենան: Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանը վերը նշված ավտոմեքենան վաճառելու վերաբերյալ հայտարարություն է տեղադրել «լիստ.ամ» կայքում, որի միջոցով 2020 թվականի սեպտեմբերի 1-ին իր հետ կապ է հաստատել Արտյոմ Ժորեսի Փիլիպոսյանը և ցանկություն հայտնել գնել նշված ավտոմեքենան: Պայմանավորվել և նույն օրը հանդիպել են Նոր Հաճնից դեպի Աբովյան քաղաք գնացող ճանապարհին, որտեղ Դավթի Նենեջյանը ցուցադրել է մեքենան: Հանդիպման ժամանակ Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանը Արտյոմ Փիլիպոսյանին և վերջինիս եղբորը՝ Լյուդվիգ Փիլիպոսյանին վստահություն ներշնչելու նպատակով երաշխավորել է ավտոմեքենայի անխափան աշխատանքը և հայտնել, որ ավտոմեքենան պատկանում է իր ընկերոջը, իսկ անվանափոխության հետ կապված խնդիրներ չեն լինի: Դրանից հետո Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանը Արտյոմ Ժորեսի Փիլիպոսյանին վստահություն ներշնչելու նպատակով վերը նշված ավտոմեքենայի վերաբերյալ որևէ գործարք, ինչպես նաև անվանափոխություն կատարելու իրավասություն չունենալու պայմաններում վերջինիս կեղծ խոստում է տվել ավտոմեքենան նրա անվամբ հաշվառելու վերաբերյալ, խաբեությամբ հայտնել, որ մեքենան շտապ վաճառում է մայրիկի գերեզմանաքարի համար առկա ծախսերը հոգալու նպատակով և 2020 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում Արա Կարապետյանի պատկանող ավտոմեքենան 777.600 ՀՀ դրամին համարժեք 1.600 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Արտյոմ Փիլիպոսյանին, վերջինիս պատճառելով խոշոր չափերի գույքային վնաս»:
2. 2025 թվականի նոյեմբերի 28-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալ Դավիթ Նենեջյանը և վերջինի պաշտպան Կարինե մարգարյանը միջնորդեցին քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով դադարեցնել Դավիթ Նենեջյանի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը:
Պաշտպան Կարինե Մարգարյանը նշեց, որ սույն քրեական գործով Դավիթ Նենեջյանին մեղսագրված արարքի համար քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն ընդհատվել է թիվ ԵԴ/0696/01/21 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի ապրիլի 25-ի դատավճռով հաստատված մեկ այլ միջին ծանրության հանցանքի կատարմամբ, որը նա կատարել է 2020 թվականի նոյեմբերի 7-ին:
3. Հանրային մեղադրող Դավիթ Մարգարյանն, ըստ էության չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշելով, որ սույն քրեական գործով անցել են Դավիթ Նենեջյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները։ Հանրային մեղադրողը նաև նշեց, որ քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետները կասեցված չեն եղել։
4. Կիրառման ենթակա իրավունքը.
4.1 Սույն որոշմամբ լուծման ենթակա հարցերի նկատմամբ ՀՀ նախկին և գործող քրեական օրենսգրքերի կիրառելիության մասով Դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 9 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«1. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենսդրությունը հետադարձ ուժ չունի»։
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նաև ՀՀ նախկին քրեական օրենսգիրք) 5 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով»։
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 12 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով»։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ Դավիթ Նենեջյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատող օրենքի տեսանկյունից պետք է կիրառել վերջինի արարքն ավարտվելու պահին՝ 2020 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, գործող՝ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 75 հոդվածի դրույթները, քանի որ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքով նախատեսվել են անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ավելի երկար ժամկետներ, այսինքն՝ ՀՀ գործող օրենսգիրքն այդ մասով նախատեսում է անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող նորմեր, որոնք նույն օրենսգրքի 9 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ չունեն հետադարձ ուժ:
4.2 ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 19 հոդվածի համաձայն.
«1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
(...)
3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը:
(...)»։
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 75 հոդվածի համաձայն.
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
(…)
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
(...)»։
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն.
«2. Խարդախությունը, որը կատարվել է՝
(...)
2) խոշոր չափերով,
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12 հոդվածի համաձայն.
«1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`
(...)
12) անձը Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատաuխանատվությունից.
(...)
4. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ կետերով նախատեսված հանգամանքների առկայությունը քրեական հետապնդումը բացառող չէ, եթե անձն առարկում է դրա դեմ այն հիմքով, որ չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը: Այս դեպքում քրեական վարույթը շարունակվում է ընդհանուր կարգով, սակայն մեղադրական վերդիկտ կայացնելու դեպքում այդ անձի նկատմամբ պատիժ չի նշանակվում:
(...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13 հոդվածի համաձայն.
«1. Քրեական վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
1) (...)
3) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը, և սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները. (...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315 հոդվածի 2-ին մասի համաձայն.
« 1. Սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-14-րդ կետերով նախատեսված որևէ հանգամանքի առկայության դեպքում, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման, դատարանը որոշում է կայացնում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին: Եթե քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը վերաբերում է մեղադրյալներից մեկին, ապա քրեական հետապնդումը դադարեցվում է միայն նրա նկատմամբ՝ առանց վարույթը կարճելու:
2. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշմամբ վերացվում են տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները, իսկ վարույթը կարճելու դեպքում` նաև այլ անձանց նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները: Վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ լուծվում է նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
3. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին որոշման պատճենն ուղարկվում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին»։
5. Դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
5.1 Որոշման 5-րդ կետում ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքից և ՀՀ գործող քրեական դատավարության օրենսգրքի 12 հոդվածից մեջբերված իրավանորմերի համադրված վերլուծությունից բխում է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում (այդ թվում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում) մեղադրյալի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումն իմպերատիվ կարգով ենթակա է դադարեցման, եթե.
ա) Անցել են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները:
բ) Մեղադրյալը չի առարկում քրեական հետապնդման դադարեցման դեմ՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու պատճառաբանությամբ։
Միայն վերը նշված «ա» և «բ» կետերում սահմանված պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում է, երբ կարող է քննարկման առարկա դարձվել անձի նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդման դադարեցման հարցը։
Այսպես.
5.2 Մեջբերված իրավանորմերը և դրանց վերաբերյալ վերլուծությունները կիրառելով սույն քրեական գործի փաստերի նկատմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ.
-Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանին ներկայացված մեղադրանքի փաստական նկարագրից երևում է, որ նրան մեղսագրված հանցանքն ավարտվել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 1-ին հետևաբար, որպես Դավիթ Նենեջյանին վերագրվող հանցանքի ավարտի պահ պետք է համարել հենց այդ օրը։
-Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանին մեղսագրված է միջին ծանրության հանցանքի կատարում, որն ավարտված համարելու օրվանից անցել է ավելի քան հինգ տարի։
-Դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի, ինչպես նաև «DataLex.am» դատական տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների համաձայն՝ սույն քրեական գործով Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանին մեղսագրված հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից նրա կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք կատարած լինելու մասին տվյալ առկա չէ։
-Մեղադրյալ Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանը չի առարկել քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով իր նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ այն հիմքով, որ չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը:
5.3 Անդրադառնալով կողմերի դիրքորոշումներին առ այն, որ սույն քրեական գործով Դավիթ Նենեջյանին մեղսագրված հանցանքի համար քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն ընդհատվել է թիվ ԵԴ/0696/01/21 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի ապրիլի 25-ի դատավճռով հաստատված՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 7-ին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարմամբ՝ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ.
«DataLex.am» դատական տեղեկատվական համակարգում նշված դատավճռի բովանդակության ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ թիվ ԵԴ/0696/01/21 քրեական գործով, ի թիվս մյուս հանցանքների, ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը (տուժողներ Հովսեփ Գնելի Արսենյանի և Սևակ Մակիչի Մնացականյանի մասով) Դավիթ Նենեջյանը կատարել է ոչ թե 2020, այլ 2019 թվականի նոյեմբերի 7-ին: Այդ մասին են վկայում նաև նշված դատավճռում արձանագրված՝ տուժողներ Հովսեփ Գնելի Արսենյանի և Սևակ Մակիչի Մնացականյանի ցուցմունքները, ովքեր, ի թիվս այլնի, հայտնել են՝ մեջբերում. «կայքում տեսել է հայտարարություն՝ «Նիսսան Մարչ» մակնիշի 36 GZ 843 համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ։ Զանգահարել է հայտարարության մեջ նշված համարով և պայմանավորվել հանդիպել։ Պայմանավորվածության համաձայն՝ 2019թ․ նոյեմբերի 7-ին ընկերոջ հետ գնացել է Սեբաստիա-Տիչինա փողոցների խաչմերուկ, որտեղ հանդիպել է ավտոմեքենան վաճառող անձին՝ Դ․ Նենեջյանին։ Վերջինիս հետ պայմանավորվել են նշված ավտոմեքենան 620․000 /վեց հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամով գնելու շուրջ, ինչից հետո նրան առձեռն տվել են իրենց ընդհանուր՝ 620․000 /վեց հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ գումարը և վերցրել ավտոմեքենան»։
Ավելին՝ նշված դատավճռով արձանագրվել է նաև, որ Սևակ Մնացականյանը նախաքննության մարմնի 2020 թվականի հունվարի 9-ի, իսկ Հովսեփ Արսենյանը 2020 թվականի հունվարի 16-ի որոշումներով են ճանաչվել որպես տուժող, ինչը բացառում է Դավիթ Նենեջյանի կողմից 2020 թվականի նոյեմբերի 7-ին նշված դատավճռով հաստատված հանցանքը կատարելու հանգամանքը:
5.4 Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ թիվ ԵԴ/0696/01/21 քրեական գործով կայացված դատավճռի բովանդակության ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ, ի թիվս մյուս հանցանքների, Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանը 2020 թվականի հոկտեմբեր ամսին՝ քննությամբ չպարզված օրը, Միսակ Գրիգորյանին պատկանող «BMW» մակնիշի ավտոմեքենան 5․000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց հանձնել է Հայկ Մարգարյանին, որից հետո նշված ավտոմեքենան վաճառվել է որպես պահեստամաս։ Այնուհետև Դավիթ Նենեջյանը Միսակ Գրիգորյանին որևէ գումար չի վճարել և խաբեության ու վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է վերջինին պատկանող «BMW» մակնիշի ավտոմեքենան՝ պատճառելով 3․649․575 ՀՀ դրամին համարժեք 7․500 ԱՄՆ դոլարի գույքային վնաս, իսկ այդ հանցանքը դատարանի կողմից որակվել է ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 255 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ինչը նշանակում է, որ մինչև սույն քրեական գործով Դավիթ Նենեջյանին վերագրվող հանցանքի համար քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցնելը նա կատարել է միջին ծանրության նոր հանցանք, հետևաբար սույն քրեական գործով վաղեմության ժամկետի հաշվարկը սկսվում է 2020 թվականի հոկտեմբեր ամսին կատարված հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
Այլ կերպ՝ սույն քրեական գործով Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանին վերագրվող հանցանքի համար քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետը լրացել է 2025 թվականի հոկտեմբեր ամսին։
5.5 Ինչ վերաբերում է Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանի վերաբերյալ «DataLex.am» դատական տեղեկատվական համակարգում, ինչպես նաև նրա դատվածությունների Ձև 8 տեղեկանքում առկա մյուս քրեական գործերին՝ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դրանցից որևէ մեկով օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճռի մասին տվյալներ առկա չեն։
գ Վերոգրյալի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ առկա են մեղադրյալ Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հետևանքով դադարեցնելու բոլոր հիմքերը։
Միևնույն ժամանակ թիվ ԵԴ1/0460/01/25 քրեական գործով առկա չէ այլ մեղադրյալ Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանին մեղսագրված է մեկ հանցանքի կատարում և նրա նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեպքում քրեական գործով վարույթը հնարավոր չէ շարունակել։
Այսպիսով.
Դատարանն արձանագրում է, որ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի համար մեղադրյալ Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով։
Հաշվի առնելով սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցի նկատմամբ իրավունքի մասին քաղաքացիական դատավարության կարգով վեճի բացակայությունը, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցը Վահագն Էդվարդի Ավետիսյանին պատկանելու և նրան հանձնված լինելու հանգամանքները(2), Դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հունվարի 30-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Նիսսան Մարչ» մակնիշի ավտոմեքենայի տնօրինման հարցը պետք է համարել լուծված՝ այն թողնելով դրա սեփականատիրոջ տնօրինմանը:
Միևնույն ժամանակ հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315 հոդվածի 2-րդ մասը՝ Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանի նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքի ձևով կիրառված խափանման միջոցը պետք է վերացնել:
Նկատի ունենալով, որ սպառվել են թիվ ԵԴ1/0460/01/25 քրեական գործով վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները՝ քրեական գործով վարույթը պետք է կարճել։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12, 13, 270 և 315 հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով մեղադրյալ Դավիթ Ռուբիկի Նենեջյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնել։
2. Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հունվարի 30-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Նիսսան Մարչ» մակնիշի ավտոմեքենան թողնել Վահագն Էդվարդի Ավետիսյանի տնօրինմանը:
3. Մեղադրյալ Դավիթ Նենեջյանի նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքի ձևով կիրառված խափանման միջոցը վերացնել:
4. Թիվ ԵԴ1/0460/01/25 քրեական գործով վարույթը կարճել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ


(1) Ծնված՝ 1996 թվականի օգոստոսի 7-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, նախկինում դատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, նախքան արգելանքի վերցվելը բնակվել է Երևան քաղաքի Գերցենի փողոցի 15/2 տանը:
(2)Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 249։