ԵԴ1/0441/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«26» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ռոբերտ Մհերյանի,
պաշտպան՝ Պարույր Սաֆարյանի,
մեղադրյալ՝ Թեյբ Աբդուլքարիմի,
թարգմանիչ՝ Հասան Թամոյանի,

դռնբաց դատական նիստում, արագացված կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի՝
ծնված՝ 11.01.1988թ․ Իրաքի Հանրապետությունում, ազգությամբ քուրդ, Իրաքի Հանրապետության քաղաքացի, դպրոց չի հաճախել, չամուսնացած, զբաղվել է անասնապահությամբ, իր խոսքերից նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է՝ Իրաքի Հանրապետություն, գ. Բավանուր, տուն 6 հասցեում, ՀՀ-ում բնակության վայր չունի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության առաջին վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 58232924 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Աշոտ Ժամկոչյանի որոշմամբ՝ թիվ 58232924 քրեական վարույթով Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/0441/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Թիվ ԵԴ1/0441/01/25 քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի փետրվարի 07-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի փետրվարի 10-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0441/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի փետրվարի 18-ին թիվ ԵԴ1/0441/01/25 քրեական գործով նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը որոշել է մեղադրյալ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 23-ը։

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն բանի համար, որ «նա դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել իր լուսանկարով և տվյալներով լրացված պետական լիազոր մարմնի կողմից տրված, իրավունք վերապահող, իրավաբանական փաստ հավաստող Բելգիայի Հանրապետության քաղաքացու թիվ 529234359 համարի կեղծ կացության քարտ, որի օգտագործմամբ 2024 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, Իրաքի Հանրապետության քաղաքացու իր անվամբ լրացված A22138553 սերիա-համարի անձնագրով «Զվարթնոց» օդանավակայանում, Երևան-Միլան թիվ 6456 չվերթը սպասարկող «Wizz Air» ավիաընկերության աշխատակիցներին ներկայացնելով, հաշվառվել է հիշյալ չվերթին և ստացել է նստեցման կտրոն։
Բացի այդ, Թեյբ Աբդուլրահման Աբդուլքարիմը, վերը նշված կեղծ փաստաթուղթն օգտագործելով ՀՀ ԱԱԾ ՍԶ «Զվարթնոց» հսկիչ-անցագրային կետով առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության փորձել է ելք կատարել ՀՀ-ից, սակայն նրա դիտավորության մեջ ընդգրկված՝ ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու փորձ կատարելու հանցագործությունը իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել, քանի որ սահմանապահ ծառայողների կողմից կեղծ քարտով ՀՀ-ց մեկնելու հանգամանքը բացահայտվել է։»:

3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրողը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանում Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի վերաբերյալ տվյալներ չկան,

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմը ՀՀ-ում նախկինում դատված չի եղել, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել կատարածի համար:

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատված չլինելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նշված հանցագործությունների կատարման համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 յոթ հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով և լրացուցիչ պատիժ՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարել իր մշտական բնակության երկիր և նրան արգելել գտնվել Հայաստանի Հանրապետությունում՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 2.250.000 երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով իր մշտական բնակության երկիր և նրան արգելելով գտնվել Հայաստանի Հանրապետությունում՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմը 2 երկու ամիս 3 երեք օր՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ից մինչև 2025 թվականի փետրվարի 26-ը գտնվել է անազատության մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել՝ վերջնական պատիժ նշանակելով տուգանք՝ 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով իր մշտական բնակության երկիր և նրան արգելելով գտնվել Հայաստանի Հանրապետությունում՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքների բնույթը, մասնավորապես՝ դրանք ներառված են կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, ընդ որում՝ դրանցից մեկը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք, և ոտնձգում են պետական կառավարման բնականոն գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի Իրաքի Հանրապետության քաղաքացի հանդիսանալը, Հայաստանի Հանրապետությունում մշտական բնակության վայր չունենալու, հյուրանոցում բնակվելու, գրանցված որևէ տեղ չաշխատելու հանգամանքները և Իրաքի Հանրապետությունում հաշվառման և մշտական բնակության վայր ունենալու հանգամանքը: Հարկ է նաև արձանագրել, որ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմը Հայաստանի Հանրապետությունում փախստականի կամ ապաստան ստացածի կարգավիճակ չունի, ինչպես նաև բացակայում են վերջինիս Հայաստանի Հանրապետությունից վտարելուն խոչընդոտող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական վարույթով բացակայում է։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ 529234359 համարի բելգիական կացության քարտը պետք է պահել սույն քրեական վարույթի հետ միասին։
Դատարանը գտնում է, որ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանքը պետք է վերացնել, վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել բացակայելու արգելքը՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո այն պետք է վերացնել, քանի որ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու և տուգանքի ձևով վերջնական պատիժ նշանակելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող է հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով դիմելով փախուստի, իսկ բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալի փախուստը կանխելն ապահովելու համար։
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 յոթ հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով իր մշտական բնակության երկիր և նրան արգելելով գտնվել Հայաստանի Հանրապետությունում՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 2.250.000 երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի չափով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով իր մշտական բնակության երկիր և նրան արգելելով գտնվել Հայաստանի Հանրապետությունում՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով իր մշտական բնակության երկիր և նրան արգելելով գտնվել Հայաստանի Հանրապետությունում՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով:
Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը վերացնել, վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Թեյբ Աբդուլրահմանի Աբդուլքարիմին անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 529234359 համարի բելգիական կացության քարտը պահել սույն քրեական վարույթի հետ միասին:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ