Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍԿՍԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ



ԵԴ1/0455/01/25

«12» փետրվարի 2025թ. ք․ Երևան


Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /այսուհետ նաև՝ Դատարան/, նախագահությամբ՝ դատավոր Ա․ Մելիքսեթյանի, քննության առնելով Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի 2025թ․ հունվարի 29-ի քրեական հայցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025թ․ փետրվարի 06-ին Դատարան է ստացվել Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի նույն օրվա քրեական հայցը, որով վերջինս հայտնել է ՀՀ և ՌԴ պետական պատկան մարմինների կողմից իրեն պատկանող դրամական և գույքային միջոցների հատուցման պարտավորությունը չիրականացնելու վերաբերյալ։
Նշված քրեական հայցը թիվ ԵԴ1/0455/01/25 համարի ներքո 2025թ․ փետրվարի 06-ին մակագրվել և 2025թ․ փետրվարի 07-ին հանձնվել է դատավոր Մ. Մարտիրոսյանին:
Ուսումնասիրելով քրեական հայցը, դրան կից ներկայացված փաստաթղթերը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 168-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 169-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 170-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 171-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 172-րդ հոդվածով, 173-րդ հոդվածով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 180-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 227-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 228-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 256-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 257-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 259-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 263-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 265-րդ հոդվածով կամ 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարած անձը կարող է ենթարկվել քրեական պատասխանատվության միայն հանցագործությունից տուժածի քրեական հայցի հիման վրա, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքերի:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի շրջանակներում քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կամ մաuնավոր կարգով` հանցանքի բնույթից և ծանրության աստիճանից ելնելով:
2. Հայաստանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեuված հանցանքների վերաբերյալ վարույթներով քրեական հետապնդումն իրականացվում է մաuնավոր կարգով, իսկ մյուս բոլոր հանցանքների վերաբերյալ վարույթներով քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կարգով:
3. Եթե նույն անձին վերագրվող արարքների մի մասը ենթակա է քրեական հետապնդման հանրային կարգով, իսկ մյուս մասը` մասնավոր կարգով, ապա քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կարգով:(․․․)»։
Նույն օրենսգրքի 451-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մասնավոր մեղադրանքով վարույթը կարող է նախաձեռնվել այն դեպքում, երբ այն անձը, որը բավարար հիմքեր ունի ենթադրելու, որ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեuված արարքներով իրեն պատճառվել է վնաս, քրեական հայց է ներկայացնում դատարան:
2. Քրեական հայցը կարող է ներկայացնել միայն սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված անձը կամ նրա օրինական ներկայացուցիչը:
3. Քրեական հայցը պետք է բովանդակի՝
1) սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված անձի անունը, ազգանունը և բնակության կամ հաշվառման վայրը.
2) այն անձի անունը, ազգանունը և բնակության կամ հաշվառման վայրը, որի դեմ ներկայացվել է քրեական հայցը.
3) մեղադրանքի բովանդակությունը, այդ թվում՝ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածը կամ հոդվածի մասը.
4) այն անձանց անունները, ազգանուններն ու բնակության կամ հաշվառման վայրերը, որոնք պետք է կանչվեն դատական նիստին.
5) մեղադրանքը հիմնավորող նյութերը:(․․․)»։
Նույն օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական հայցն ստանալուց հետո դատավորը ստուգում է՝ արդյոք պահպանվել են սույն օրենսգրքի 451-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված` քրեական հայցին ներկայացվող պահանջները, արդյոք քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել մասնավոր կարգով, և հնգօրյա ժամկետում կայացնում է հետևյալ որոշումներից մեկը․
(․․․)
4) քրեական վարույթ սկսելը մերժելու մասին:
(․․․)
4. Քրեական վարույթ սկսելը մերժվում է, եթե`
(․․․)
3) քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել միայն հանրային կարգով. (․․․):»։
Քննարկելով՝ արդյոք հնարավոր է քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը իրականացնել մասնավոր կարգով, Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական հայցով նկարագրված գործողություններն իրենց մեջ առհասարկ չեն պարունակում խարդախության հանցակազմի տարրեր, ավելին՝ Ռ․ Գևորգյանի կողմից նաև հստակեցված չէ ենթադրյալ խարդախության չափերի վերաբերյալ փաստական տվյալ, ուստի այնքանով, որքանով ՀՀ քրեական օրենսգքրի 255-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի երկրորդ և երրորդ մասերով նախատեսված հանցանքները քննվում են հանրային, այլ ոչ թե՝ մասնավոր կարգով, հետևապես, նկատի ունենալով, որ Դատարանը սույն պարագայում զրկված է գնահատելու քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը մասնավոր կարգով իրականացման հնարավորությունը, գտնում է, որ Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի կողմից 2025թ․ փետրվարի 06-ին ներկայացված վերոհիշյալ քրեական հայցի վերաբերյալ քրեական վարույթ սկսելը ենթակա է մերժման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ, 33-րդ, 34-րդ, 451-րդ, 452-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի կողմից 2025թ․ փետրվարի 06-ին ներկայացված քրեական հայցի վերաբերյալ քրեական վարույթ սկսելը մերժել։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա․ ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ