ԵԴ1/0458/01/25






Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր՝ Ն.Հովակիմյան
դատավորեր՝ Ա․Բեկթաշյան
Է.Մանասյան

քարտուղարությամբ՝ Հ.Հակոբյանի
տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ՝ Ա.Մաշինյանի
պաշտպան՝ Ռ․Հարությունյանի



12.05.2026թ. ք.Երևան

դռնբաց դատական նիստում, պաշտպան Ռ․Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 14.11.2025թ. թիվ ԵԴ1/0458/01/25 դատավճիռը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2024 թվականի ապրիլի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Կարեն Աբրահամյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի ապրիլի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Կ.Աբրահամյանի կողմից կայացված՝ «Տուժող ճանաչելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթով Տ.Պողպատյանը ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի ապրիլի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Կ.Աբրահամյանի կողմից կայացված՝ «Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթով փաստաբան Արմեն Մաշինյանը ճանաչվել է տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ:
2024 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Կարեն Աբրահամյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 13-0627-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Կ.Աբրահամյանի կողմից կայացված՝ «Թիվ 13-0627-24 քրեական վարույթը թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթին միացնելու և դրանք մեկ վարույթում քննելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 13-0627-24 և թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 13-0533-24 համարով:
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Մհերյանի կողմից կայացված «Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթով Ֆորչեն Իկեմսինաչի Նվայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որը վերջինիս ներկայացվել է 2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին:
2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում կայացված «Բացակայելու արգելք խափանման միջոց ընտրելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթով Ֆորչեն Իկեմսինաչի Նվայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունվարի 27-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Մհերյանի կողմից կայացված «Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթով Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում կայացված «Բացակայելու արգելք խափանման միջոց ընտրելու մասին» որոշմամբ՝ թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթով Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունվարի 30-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Մհերյանի կողմից կայացված «Հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին» որոշմամբ որոշվել է՝ ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Կարեն Աբրահամյանի միջնորդությունը բավարարել: Գուրգեն Աշոտի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Մհերյանի կողմից կայացված «Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին» որոշմամբ որոշվել է հաստատել թիվ 13-0533-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունն ըստ մեղադրանքի Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վարույթի նյութերը հանձնել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ ըստ էության քննելու համար:
2025 թվականի փետրվարի 06-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0458/01/25 համարը:
2025 թվականի փետրվարի 06-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 07-ին հանձնվել է վերջինի աշխատակազմին:
2025 թվականի փետրվարի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/0458/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի մայիսի 13-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ:
2025 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին Դատարանի դատավճռով վճռվել է.
«Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի իննապատիկի՝ 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված կարգով՝ թույլատրել Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին դատավճռով նշանակված 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 56.250 (հիսունվեց հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:(…)»:
2026 թվականի մարտի 6-ին Դատարանի վերոգրյալ դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել մեղադրյալ Ֆուրտունատե Նուայգուեի պաշտպան Ռ.Հարությունյանից:
Թիվ ԵԴ1/0458/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 12․03.2026թ., իսկ նյութերը նախագահող դատավորի աշխատակազմին են փոխանցվել են 03.03.2026թ.:
Վերաքննիչ դատարանի 20.03.2026թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության` դռնբաց դատական նիստում:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել:

2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ. «(…) նա 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 08:05-ից 08:10-ն ընկած ժամանակահատվածում ֆիզիկական ներգործություն է գործադրել Տաթևիկ Վրեժի Պողպատյանի նկատմամբ՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
Այսպես.
2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 08:05-ից 08:10-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Ղազար Փարպեցու փողոցի 15-րդ և 17-րդ շենքերի միջնամասում գտնվող բակում Ֆորտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին Գուրգեն Աշոտի Ասատրյանի հետ հանդիպել է Տաթևիկ Վրեժի Պողպատյանին և տեղյակ լինելով վերջիններիս միջև առկա լարված փոխհարաբերությունների մասին, մոտենալով Տաթևիկ Պողպատյանին՝ հնչեցրել է «մայ ֆրենդ Գուրգեն» արտահայտությունը, որից հետո ֆիզիկական ներգործություն է գործադրել վերջինիս նկատմամբ, այն է՝ բռնել է Տաթևիկ Պողպատյանի մազերից, բռնություն գործադրելով քաշել մազերից, այնուհետև քաշել ձեռքերից, որից հետո իր մոտ գտնվող մազ կտրելու համար նախատեսված գործիքով կտրել է Տաթևիկ Պողպատյանի մազերից որոշակի հատված՝ վերջինիս պատճառելով ճակատային, ձախ նախաբազկի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների ձևով, առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: (…)»:
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
«Մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեն, հիմնական դատալսումների ժամանակ օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, ցուցմունք չտվեց:
Դատարանի որոշմամբ հրապարակվեց նախաքննության ընթացքում Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի կողմից տրված ցուցմունքը, համաձայն որի՝ վերջինս վկայի կարգավիճակում իր տված ցուցմունքում հայտնել է, որ 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ առավոտյան՝ ժամը կոնկրետ չի հիշում, իր ընկեր Գուրգեն Ասատրյանի հետ միասին դուրս են եկել Պուշկին փողոցի «Կալյումե» փաբից և գնացել են դեպի ձախակողմյան փողոց՝ Փարպեցի, Գուրգենն իրեն հայտնել է, որ ցանկանում է զանգահարել ծնողներին, քանի որ իր հեռախոսը կորցրել էր, ինքը այդ ժամանակ իր հեռախոսով զրուցել է Նիգերիա իր ծնողների հետ և Գուրգենին ասել է, որ պետք է սպասի, որից հետո Գուրգենը հայտնել է, որ ցանկանում է հանդիպել իր ընկերուհու հետ, որոնց երկուսի անունները չգիտի, սակայն Գուրգենն իրեն պատմել է իր ընկերուհու մասին, որ սիրում է նրան: Ասել է, որ ընկերուհին ցանկանում է գնալ Ամերիկա, ցանկանում է նրան տեսնել և տեղյակ չի եղել, թե ընկերուհու հետ ինչ նպատակով է հանդիպում: Գուրգենն այդ ժամանակ գնում էր իր առջևից: Հասնելով Փարպեցի փողոցի շենքերի դալան՝ իրենք մտել են դալանից ներս, որից հետո ինքը հեռախոսով խոսելով դուրս է եկել դեպի Փարպեցի փողոց և գնացել եկել է Փարպեցի փողոցով, իսկ Գուրգենը մնացել է դալանի ներսում: Երբ որ շրջվել է, նկատել է, որ Գուրգենը դալանի հակառակ կողմի սկզբնամասում վիճում էր մի աղջկա հետ, որը գեր էր և կարճահասակ, տեղյակ չի, թե ինչ հարցի շուրջ էին վիճում, մոտեցել է Գուրգենին և հարցրել է, թե ինչ է պատահել, այդ պահին Գուրգենը իրեն ոչինչ չի ասել և միասին հեռացել են: Այդ ժամանակ այդ աղջիկը ճչում էր, միայն հասկացել է, որ ասում էր Գուգո Գուգո, ինքն էլ ասել է, որ աղջիկ է թողնի նրան: Ինքն այդ աղջկա նկատմամբ ոչ մի գործողություն չի կատարել, միայն ասել է, որ աղջկան թողնի: Հայտնել է, որ իր ձեռքին մազ կտրելու գործիք չի եղել, ինքն ընդհանրապես այդ աղջկան չի դիպչել, նրա մազերից չի քաշել, մազերը չի կտրել, նրան չի հարվածել, նրա նկատմամբ բռնություն չի կիրառել: Իրենց հետ եղել է իր վաղուցվա ընկերը, նա իր ընկերուհին չի, այդ օրն առավոտյան հանդիպել է նրան փաբից դուրս գալուց հետո, որը նրանց հետ միասին քայլել է: Նրա անունը Գլորիա է, ֆրանսիացի է, այստեղ չի բնակվում և նա գնացել է ճամփորդության: Նա ոչ մեկի նկատմամբ ոչ մի գործողություն չի կատարել։ Ընթացքում նա հեռացել է: Գուրգենն այդ աղջկան չի սպառնացել, չի հարվածել և Գուրգենը նման բան չէր կարող անել:(․․․)
Տուժող Տաթևիկ Վրեժի Պողպատյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Թումանյան 33 հասցեում գործող «Պանտեռա» անվտանգության ծառայությունում: 2024թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 08:03-ի սահմաններում դուրս է եկել աշխատանքի վայրից, քայլելով մոտ 100-150 մետր, հասնելով Ղ.Փարպեցի փողոցի 17 և 15 շենքերի արանքում գտնվող դալան, որտեղ՝ ձախ կողմի վրա ինչ-որ աղջկա հետ կանգնած է եղել սևամորթ մի տղամարդ, որի անունն իր տեղեկություններով Ֆորտուն է։ Վերջինս մոտեցել է իրեն, փակել է ճանապարհը, չի թողել առաջ շարժվել, անգլերեն լեզվով ինչ-որ անհասկանալի բաներ է ասել, միայն հասկացել է, որ ասել է «ֆոր մայ ֆրենդ Գուրգեն»։ Ինքը փորձել է շրջանցելով անցնել նրան, և հասկանալով որ չի կարող, շրջվել և հետ է գնացել, սակայն մի փոքր առաջանալով՝ տեսել է, որ իրեն ընդառաջ՝ բակի կողմից մոտենում է Գուրգեն Ասատրյանը: Երբ Գուրգենի հետ խոսելիս է եղել, սևամորթ տղամարդը գտնվելով իր ետևում, բռնել է իր մազերից՝ մասնավորապես մազերի պոչի հատվածից և ինչ-որ սարքով ճակատային հատվածից մի քանի անգամ փորձել է կտրել իր մազերից։ Այդ ընթացքում ինքը փորձել է ազատվել նրա ձեռքից, սակայն չի կարողացել և ի վերջո սևամորթ տղամարդը կտել է իր մազերից որոշ հատվածներ, ինչի ժամանակ գլխի շրջանում զգացել է ցավ: Այդ առարկան դիպել է նաև իր ձեռքին: Այդ սարքը սև ու կարմիր է եղել և ինչ-որ դզոցի ձայն է լսել: Այդ ամբողջ գործողությունների ընթացքում տվյալ անձը բռնած է եղել իր մազերից, այլապես ինքը կփախներ: Իր մազերը կապած են եղել: Հետո ինքը բղավելով փախել է դեպի բակի կողմ, իսկ նրանք իր բարձր բղավոցից փախել են դեպի Փարպեցի փողոց: Այդ ընթացքում Գուրգենն ասել է․ «սենց ա լինելու, կփոխանցես Էսթերին թող գա քեզ այստեղից տանի»: Սենց ա լինելու արտահայտության տակ ինքը հասկացել է, որ հարձակում է լինելու: Մինչ այդ Գուրգեն Ասատրյանն իրեն ասել է, որ եթե շարունակես շփվել Էսթերի հետ և ինձ չօգնես, որպեսզի ես իմ հարաբերությունները վերականգնեմ Էսթերի հետ քո ու Էսթերի համար լավ չի լինելու: Էսթերի մոտ ասել է, որ եթե քեզ տեսնեմ իր հետ, իրեն կսպանեմ, կսատկացնեմ, լիմոնկա կտանեմ կգցեմ իր վրա, հետևիցս ամեն երեկո գալիս է: Ըստ իրեն՝ մեղադրյալն արել է այն, ինչ նրան ասել են: Ըստ իրեն՝ նրանք ցանկացել են իրեն ցավ պատճառել և վախեցնել: Գուրգենն ասել է, որ մյուս անգամ «բուգը կկտրի»:(․․․)
Վկա Գուրգեն Աշոտի Ասատրյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ինքը և իր ընկեր Ֆորտունան գտնվել են Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցում։ Ինքն ու Ֆորտունան միասին են եղել, քանի որ ինքն է խնդրել Ֆորտունային հանդիպել, որպեսզի վերցնի նրա հեռախոսներից մեկը, նկատի ունենալով, որ իր հեռախոսը գողացել են, որի վերաբերյալ ոստիկանությունում նաև հաղորդում է տվել։ Այնուհետև ինքն ու Ֆորտունան քայլել են դեպի Փարպեցի փողոց, որպեսզի ինքը հանդիպի և խոսի Տաթևիկի հետ։ Տաթևիկն իր ծանոթներից է ում հետ գտնվել են լարված հարաբերությունների մեջ։ Իրենք նստած սպասել են մինչև Տաթևն աշխատանքից դուրս գա: Այնուհետև, Տաթևիկը դուրս է եկել աշխատանքի վայրից, իսկ ինքը գնալով նրա ետևից մտել են դալան ու այդտեղ նրա հետ խոսակցություն է ունեցել: Տաթևիկի հետ խոսելու ընթացքում Ֆորտունան, ինչքանով հիշում է, Նիգերիա է խոսելիս եղել: Դրանից հետո Տաթևիկը բղավել է և իրենք բարձր տոնով են խոսել, իսկ Ֆորտունան մոտեցել է, որպեսզի տեսնի թե ինչ է կատարվում և փորձել է հասկանալ իրավիճակն ու կանխել այն: Ֆորտունան իրենց է մոտեցել Փարպեցու փողոցի կողմի մուտքից: Ինքը չի տեսել, որ Ֆորտունան Տաթևիկի մազերից բռնի և մազ կտրելու հարմարանքով կտրի նրա մազերից որոշակի հատված: Շատ քիչ հավանական է համարում, որ նման իրավիճակ լիներ ու ինքը չտեսներ: Այդ ամենից հետո Տաթևիկը բղավելով հետ է գնացել իր աշխատանքի վայր, իսկ իրենք մի քիչ էլ են մնացել այդտեղ, որից հետո նոր հեռացել են։ Նշել է նաև, որ իր մոտենալը և Տաթևիկի փախնելը մոտավոր տևել է 5 րոպե: Չի կարողանում հիշել, թե ինչ խոսակցություն են ունեցել։ Երբ իրենց ձայները բարձրացել են մեղադրյալը մոտեցել է իրենց, որպեսզի հասկանա, թե ինչ է կատարվում և իրեն ասել է «հանգստացի Գուգո»: Իրենց մեջ թեթև հրմշտոց է տեղի ունեցել: Նշել է նաև, որ ինքը տուժողի մազերից չի քաշել։ Բացառել է նաև, որ մեղադրյալը քաշած լինի տուժողի մազերից:
Դատարանի որոշմամբ հրապարակվեց նախաքննության ընթացքում վկա Գուրգեն Աշոտի Ասատրյանի կողմից տրված ցուցմունքի՝ դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքին հակասող հատվածները, համաձայն որոնց՝ վերջինս հայտնել է, որ 2024 թվականի ապրիլի 17-ին կամ 18-ին, կոնկրետ չի հիշել երբ, Տաթևիկին հանդիպել է Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցում գտնվող Բիթլզ փաբում, ցանկացել է նրա հետ խոսել, տեղեկանալով, որ Էսթերը Ամերիկա է մեկնելու, որպիսի հանդիպի նրան և զրուցի, իրենց մեջ եղած տարաձայնությունները հարթվի: Սակայն այդ ժամանակ Տաթևիկի հետ մարդ է եղել և նա ասել է, որ կարող է գնալ իր աշխատավայր խոսելու: Ինքը դրանից առաջ էլ մշտապես գնացել է Տաթևի աշխատավայր, նրան անգամ հաց է տարել ուտելու: Եվ ինքը 2024թ. ապրիլի 19-ին ամբողջ գիշեր գտնվել է տարբեր փաբերում, գիշերը պատահաբար «Կալյումե» փաբում հանդիպել է իր ծանոթ սևամորթ Ֆորտունային, որի հետ մոտ հարաբերությունների մեջ են: ֆորտունային պատմել է իր, Էսթերի և Տաթևիկի պատմությունը և նրան առաջարկել է 2024թ․ ապրիլի 20-ին առավոտյան գնալ Տաթևիկի աշխատավայր զրուցելու, քանի որ նա ևս ճանաչում էր Տաթևիկին և իր մոտ հեռախոս չի եղել, Ֆորտունայի հետ է գնացել, որ նրա հեռախոսով կապ պահեր տաքսու հետ, քանի որ պետք է գնար Նոյեմբերյան: Տաթևիկն աշխատում է Թումանյան Փարպեցի փողոցներում գտնվող «Պանտեռա» անվտանգության կազմակերպությունում և լինում է գիշերային հերթափոխում: Ժամը 08-ի սահմաններում ինքը, Ֆորտունան և նրա ընկերուհին, որին չի ճանաչում միասին գնացել են Տաթևիկի աշխատավայր, քանի որ նա առավոտյան հերթափոխը հանձնում է և գնում տուն: Երեքով նշված ժամին գնացել են Տաթևիկի աշխատավայրին մոտ գտնվող Փարպեցի փողոցի շենքերից մեկի բակ և սպասել Տաթևիկի դուրս գալուն: Ինքը նստել է շենքի բակում գտնվող մի քարի վրա, Ֆորտունան դալանում ծխում էր, իսկ այդ աղջիկը այս ու այն կողմ էր գնում և հեռախոսով ինչ որ մեկի հետ էր խոսում: Քիչ անց Տաթևիկն անցել է իր մոտով, նրա դեմքի արտահայտությունը ջղային էր, ուստի չի մոտեցել նրան, քանի որ ինքը շատ էմոցիոնալ է, իր մոտ նեգատիվ տպավորություն է թողել և չի ցանկացել մոտենալ նրան, Տաթևիկը մտավ դալան, Ֆորտունան մոտեցել է նրան, ասել է, որ Գուրգենը իր ընկերն է և Էսթերի հետ կապված հարցը ինչպես կարող են կարգավորել, քանի որ Գուրգենը գտնվում է հոգեբանական ծանր վիճակի մեջ: Այդ պահին ինքը հետևից մոտեցել է Տաթևին դալանի մեջ, բարևել է և ասել է, թե Էսթերի հարցը ինչպես կարող են լուծել: Տաթևիկը սկսել է իրեն նախատել, որ ինքը իրեն վատ է պահում, ինքն էլ ասել է, թե ինչ է պետք որ նա չխառնվի իր և Էսթերի հարաբերություններին, նա սկսեց իրեն սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ և վրա գալ, ինքը բռնել է նրա գլխի մազերից, հրել է նրան, որպիսի հեռանա և նա հեռացել է, ինքն էլ ասել է, որ գնա Էսթերին տեղեկացնի այդ մասին: Դրանից հետո իրենք երեքով հեռացել են:
Վեր նշված ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան հայտնեց, որ մինչև դեպքի օրը Ֆորտունատեն իր և տուժողի միջև վատ հարաբերությունների մասին տեղյակ է եղել։ Ֆորտունատեն տուժողին մոտեցել և անգլերենով ասել է «Գուգոն իմ ընկերն է»։ Դրանից հետո իր և տուժողի միջև տեղի ունեցած հրմշտոցը մեղադրյալը փորձել է հանդարտեցնել և այդ ընթացքում եթե նա քաշած կամ կտրած լիներ տուժողի մազերից, ապա ինքը տեսած կլիներ։(․․․)
2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 09:23-ին կազմված «Հանցագործության մասին բանավոր հաղորդում ընդունելու վերաբերյալ» թիվ 013675 արձանագրության համաձայն՝ Տաթևիկ Վրեժի Պողպատյանը հայտնել է, որ 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 08:05-ին դուրս է եկել ք.Երևան, Թումանյան 33Ա հասցեի իր աշխատավայրից և հասնելով Ղ.Փարպեցու փողոցի 17 շենքի մոտ՝ հանդիպել է իր ծանոթ Գուրգեն Աշոտի Ասատրյանին, ում հետ նախկինում կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանություն է ունեցել։ Վերջինս այդտեղ է եղել մի սևամորթ տղամարդու և մի կնոջ հետ: Գ.Ասատրյանը սպառնալիքներ է հնչեցրել իր նկատմամբ, ինչի ընթացքում սևամորթ տղամարդը քաշել է իր մազերից և ձեռքին առկա սուր գործիքով կտրել մի որոշ մաս: Այդ պահին բղավել է և վերջիններս դիմել են փախուստի: (․․․)
2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 13:30-ին կազմված «Դեպքի վայրի զննության մասին» արձանագրության համաձայն՝ Տաթևիկ Պողպատյանը մատնացույց է արել դեպքի վայրը՝ Երևան քաղաքի Ղ.Փարպեցի փողոցի 15 շենքի հատվածով անցնող դալանի մեջտեղի հատվածը, որը երկու կողմից բաց է և հայտարարել է, որ նշված վայրում հանդիպել է սևամորթ տղամարդու, նրա հետ եղած կնոջը և Գուրգենին, որտեղ սևամորթ տղամարդը քաշել է իր մազերից և գրպանից հանելով մազեր կտրելու համար նախատեսված գործիքը՝ կտրել է իր մազերի հատվածից: Դեպքի վայրի զննությամբ Ղազար Փարպեցի 15 շենքի տակ գտնվող դալանի հարևանությամբ գտնվող «GO TRAVEL» տուրիստական կազմակերպության դիմացի և հետևի մասում հայտնաբերվել է տեսանկարահանող սարք:(․․․)
2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 13:35-ին կազմված «Առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ Ղազար Փարպեցի 15 շենքի 1-ին հարկում գտնվող «GO TRAVEL» տուրիստական կազմակերպության մենեջեր Լիլիթ Խաչատրյանը ներկայացրել է այդ տուրիստական կազմակերպության տեսագրող սարքերի տեսագրությունները, որը վերցվել է էլեկտրոնային կրիչի միջոցով:(․․․)
2024 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 16:20-ին կազմված ««GO TRAVEL» տուրիստական կազմակերպության տեսագրող սարքերի տեսագրությունների զննություն կատարելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ տեսագրության մեջ փողոց է, մայթ, մայթի աջ կողմում շինություն։ Ժամը 08։09։45-ին մայթին երևում է սև հագուստով, կաշվից սև բաճկոնով միջին տարիքի մի տղամարդ, որը քայլելով իջնում է դեպի ներքև, որտեղ նրան աջ կողմից միանում է մի անձնավորություն, որոնք քայլելով բարձրանում են դեպի վերև, սև հագուստով անձնավորության հագին բաճկոնի տակից առկա է բաց գույնի վերնաշապիկ, հագին սպորտային կոշիկներ։ Մյուս անձնավորությունը բարձրահասակ, միջին տարիքի, սևամորթ տղամարդ է, գլուխը սափրած, մորուքով, սև գույնի հագուստներով, սպիտակ սպորտային կոշիկներով, որը մյուս տղամարդու հետ խոսելով քայլելով անցնում են։ Ժամը 08։11։12 ներքևից քայլելով բարձրանում է դեպի վերև միջին տարիքի կին, կարճ շրջազգեստով, սև երկարաճիտ կոշիկներով, ջինսից վերնահագուստով, ուսին պայուսակ, ձեռքին պարզած հեռախոս։ Տեսագրությունը ժամը 08։11։20 ավարտվում է:
2-րդ ֆայլի տեսագրության մեջ վերևի ձախ անկյունում գրված է 04-20-2024 Sat 08։04։18, ներքևի աջ անկյունում Camera 01: Տեսագրության մեջ շենքի բակ է, որտեղ կայանված են տարբեր մակնիշի ավտոմեքենաներ, առկա է նաև արգելապատնեշ։ Ժամը 08։05։06-ին ձախ կողմից՝ դալանից մի անձնավորություն սև հագուստներով, նախորդ տեսագրության մեջ երևացող նույն անձնավորությունն է, գնում, նստում է դիմացը կայանված ավտոմեքենաներից մեկի կողքին, նստած տեղում խաչակնքվում է։ Ժամը 08։06։06-ին վեր է կենում, տեղից առաջ է գալիս, ձեռքով ինչ-որ բան է հասկացնում դեպի դալանի կողմը հավանաբար գտնվող ինչ-որ մեկին և հետ գնալով՝ նորից նստում է իր տեղը։ Նորից վեր է կենում, նայում է դեպի աջ կողմի ճանապարհը, նորից նստում է, ժամը 08։08։02 աջ կողմից քայլելով գալիս է միջահասակ, գեր կազմվածքով, կապույտ երկար վերնահագուստով, ուսին պայուսակով մի կին՝ մազերը հավաքված, գնում է դեպի դալանի կողմը։ Նստած տղամարդը նրա հետևից մտնում է դալան։ 08։08։24 նկատվում է կապույտ վերնահագուստով կնոջ մարմնի մի մասը, որը դալանից հետ հետ է գալիս, նորից մտնում է ներս, 08։09։03 նորից կինը հետ հետ է գալիս, ձեռքին հեռախոս, մազերը թափված և արագ քայլելով հեռանում է նույն ճանապարհով, որտեղից որ եկել էր։ 08։09։26 նախորդ տեսագրության մեջ երևացող կարճ շրջազգեստով աղջիկը կայանված մեքենաների մոտից դուրս է գալիս, քայլելով հեռախոսը դեմքին մոտ պարզած, նայելով դեպի աջ կողմը, որտեղ հեռացել էր կապույտ հագուստով կինը, առաջ է գալիս և 08։09։44 դուրս է գալիս տեսադաշտից։ Տեսագրությունը 08։13։52 ավարտվում է:(․․․)
2024 թվականի մայիսի 07-ին՝ ժամը 12:45-ին տուժող Տաթևիկ Պողպատյանի և վերջինիս լիազոր ներկայացուցիչ Արմեն Մաշինյանի մասնակցությամբ կազմված ««GO TRAVEL» տուրիստական կազմակերպության տեսագրող սարքերի տեսագրությունների զննություն կատարելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ տեսագրության մեջ փողոց է, մայթ, մայթի աջ կողմում շինություն: Ժամը 08:09:45-ին մայթին երևում է սև հագուստով, կաշվից սև բաճկոնով միջին տարիքի մի տղամարդ, որը քայլելով իջնում է դեպի ներքև, որտեղ նրան աջ կողմից միանում է մի անձնավորություն, որոնք քայլելով բարձրանում են դեպի վերև, սև հագուստով անձնավորության հագին բաճկոնի տակից առկա է բաց գույնի վերնաշապիկ, հագին սպորտային կոշիկներ։ Մյուս անձնավորությունը բարձրահասակ, միջին տարիքի, սևամորթ տղամարդ է, գլուխը սափրած, մորուքով, սև գույնի հագուստներով, սպիտակ սպորտային կոշիկներով, որը մյուս տղամարդու հետ խոսելով քայլելով անցնում են: Ժամը 08:11:12 ներքևից քայլելով բարձրանում է դեպի վերև միջին տարիքի կին, կարճ շրջազգեստով, սև երկարաճիտ կոշիկներով, ջինսից վերնահագուստով, ուսին պայուսակ, ձեռքին պարզած հեռախոս։ Տեսագրությունը ժամը 08։11։20 ավարտվում է:
2-րդ ֆայլի տեսագրության մեջ վերևի ձախ անկյունում գրված է 04-20-2024 Sat 08։04։18, ներքևի աջ անկյունում Camera 01: Տեսագրության մեջ շենքի բակ է, որտեղ կայանված են տարբեր մակնիշի ավտոմեքենաներ, առկա է նաև արգելապատնեշ։ Ժամը 08։05։06-ին ձախ կողմից՝ դալանից մի անձնավորություն սև հագուստներով, նախորդ տեսագրության մեջ երևացող նույն անձնավորությունն է, գնում նստում է դիմացը կայանված ավտոմեքենաներից մեկի կողքին, նստած տեղում խաչակնքվում է։ Ժամը 08։06։06-ին վեր է կենում տեղից առաջ է գալիս, ձեռքով ինչ-որ բան է հասկացնում դեպի դալանի կողմը հավանաբար գտնվող ինչ-որ մեկին և հետ գնալով՝ նորից նստում է իր տեղը։ Նորից վեր է կենում, նայում է դեպի աջ կողմի ճանապարհը, նորից նստում է, ժամը 08։08։02 աջ կողմից քայլելով գալիս է միջահասակ, գեր կազմվածքով, կապույտ երկար վերնահագուստով, ուսին պայուսակով մի կին, մազերը հավաքված, գնում է դեպի դալանի կողմը։ Նստած տղամարդը նրա հետևից մտնում է դալան: 08։08։24 նկատվում է կապույտ վերնահագուստով կնոջ մարմնի մի մասը, որը դալանից հետ հետ է գալիս, նորից մտնում է ներս, 08։09։03 նորից կինը հետ հետ է գալիս, ձեռքին հեռախոս, մազերը թափված և արագ քայլելով հեռանում է նույն ճանապարհով, որտեղից որ եկել էր: 08։09։26 նախորդ տեսագրության մեջ երևացող կարճ շրջազգեստով աղջիկը կայանված մեքենաների մոտից դուրս է գալիս, քայլելով հեռախոսը դեմքին մոտ պարզած, նայելով դեպի աջ կողմը, որտեղ հեռացել էր կապույտ հագուստով կինը, առաջ է գալիս և 08։09։44 դուրս է գալիս տեսադաշտից: Տեսագրությունը 08:13:52 ավարտվում է:
Մասնակից Տաթևիկ Պողպատյանը, նայելով տեսագրությունը, հայտարարել է, որ 1-ին ֆայլի տեսագրության մեջ 08։09։45-ին երևացող սև հագուստով, կաշվից սև բաճկոնով սպիտակամորթ տղամարդը, ինչպես նաև 2-րդ ֆայլի մեջ 08։05։06-ին դալանից դուրս եկող տղամարդը, որը հետո նստում է մեքենայի կողքին երևացող քարին, դրանք նույն անձն է, որը Գուրգեն Աշոտի Ասատրյանն է, իսկ 1-ին ֆայլի մեջ երևացող սևամորթ տղամարդը Գուրգենի ընկերն է, որի անունը Ֆորտուն է: 1-ին և 2-րդ ֆայլերի տեսագրությունների մեջ երևացող կիսաշրջազգեստով և կապույտ վերնահագուստով կինը, որի անունը չգիտի, եղել է այդ 2 նշված անձանց հետ: (․․․)
2024 թվականի մայիսի 22-ին՝ ժամը 19:20-ին վկա Գուրգեն Ասատրյանի մասնակցությամբ կազմված ««GO TRAVEL» տուրիստական կազմակերպության տեսագրող սարքերի տեսագրությունների զննություն կատարելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ տեսագրության մեջ փողոց է, մայթ, մայթի աջ կողմում շինություն։ Ժամը 08։09։45-ին մայթին երևում է սև հագուստով, կաշվից սև բաճկոնով միջին տարիքի մի տղամարդ, որը քայլելով իջնում է դեպի ներքև, որտեղ նրան աջ կողմից միանում է մի անձնավորություն, որոնք քայլելով բարձրանում են դեպի վերև, սև հագուստով անձնավորության հագին բաճկոնի տակից առկա է բաց գույնի վերնաշապիկ, հագին սպորտային կոշիկներ։ Մյուս անձնավորությունը բարձրահասակ, միջին տարիքի, սևամորթ տղամարդ է, գլուխը սափրած, մորուքով, սև գույնի հագուստներով, սպիտակ սպորտային կոշիկներով, որը մյուս տղամարդու հետ խոսելով քայլելով անցնում են։ Ժամը 08։11։12 ներքևից քայլելով բարձրանում է դեպի վերև միջին տարիքի կին, կարճ շրջազգեստով, սև երկարաճիտ կոշիկներով, ջինսից վերնահագուստով, ուսին պայուսակ, ձեռքին պարզած հեռախոս։ Տեսագրությունը ժամը 08։11։20 ավարտվում է։
2-րդ ֆայլի տեսագրության մեջ վերևի ձախ անկյունում գրված է 04-20-2024 Sat 08։04։18, ներքևի աջ անկյունում Camera 01: Տեսագրության մեջ շենքի բակ է, որտեղ կայանված են տարբեր մակնիշի ավտոմեքենաներ, առկա է նաև արգելապատնեշ։ Ժամը 08։05։06-ին ձախ կողմից՝ դալանից մի անձնավորություն սև հագուստներով, նախորդ տեսագրության մեջ երևացող նույն անձնավորությունն է, գնում նստում է դիմացը կայանված ավտոմեքենաներից մեկի կողքին, նստած տեղում խաչակնքվում է։ Ժամը 08։06։06-ին վեր է կենում տեղից առաջ է գալիս, ձեռքով ինչ-որ բան է հասկացնում դեպի դալանի կողմը հավանաբար գտնվող ինչ-որ մեկին և հետ գնալով՝ նորից նստում է իր տեղը։ Նորից վեր է կենում, նայում է դեպի աջ կողմի ճանապարհը, նորից նստում է, ժամը 08։08։02 աջ կողմից քայլելով գալիս է միջահասակ, գեր կազմվածքով, կապույտ երկար վերնահագուստով, ուսին պայուսակով մի կին, մազերը հավաքված, գնում է դեպի դալանի կողմը։ Նստած տղամարդը նրա հետևից մտնում է դալան: 08։08։24 նկատվում է կապույտ վերնահագուստով կնոջ մարմնի մի մասը, որը դալանից հետ հետ է գալիս, նորից մտնում է ներս, 08։09։03 նորից կինը հետ հետ է գալիս, ձեռքին հեռախոս, մազերը թափված և արագ քայլելով հեռանում է նույն ճանապարհով, որտեղից որ եկել էր: 08։09։26 նախորդ տեսագրության մեջ երևացող կարճ շրջազգեստով աղջիկը կայանված մեքենաների մոտից դուրս է գալիս, քայլելով հեռախոսը դեմքին մոտ պարզած, նայելով դեպի աջ կողմը, որտեղ հեռացել էր կապույտ հագուստով կինը, առաջ է գալիս և 08։09։44 դուրս է գալիս տեսադաշտից: Տեսագրությունը 08:13:52 ավարտվում է:
Մասնակից Գուրգեն Ասատրյանը, նայելով տեսագրությունը, հայտարարել է, որ սև բաճկոնով տղամարդը ինքն է, սևամորթ տղամարդն իր ընկեր Ֆորտունն է, իսկ աղջիկը Ֆորտունի ընկերուհին, որտեղ սպասում են, որպեսզի խոսեն Տաթևի հետ: (․․․)
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0541 եզրակացության համաձայն՝ քաղ. Տ.Պողպատյանի մարմնական վնասվածքները՝ ըստ օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների՝ ճակատային, ձախ նախաբազկի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների ձևով, հասցվել են բութ առարկաներով, հնարավոր են որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: (․․․)
2025 թվականի հունվարի 15-ին՝ ժամը 10:50-ին կազմված «Զննում կատարելու մասին» արձանագրության և «Թիմ Տելեկոմ Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից ստացված 077-32-17-14 բջջային հեռախոսահամարի փոխանցվող տվյալները պարունակող փաստաթղթի համաձայն՝ 077-32-17-14 բջջային հեռախոսահամարը 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 07:13-ից 08:13-ն ընկած ժամանակահատվածում չի սպասարկվել, ժամը 08:32-ից սպասարկվել է Երևան քաղաքի Մյասնիկյան պողոտայի 5 հասցեում:(․․․)
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ ՀՀ ՊԵԿ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում նույնականացումն իրականացվում է հանրային ծառայության համարանիշով կամ ՀԾՀ չունենալու վերաբերյալ տեղեկանքի հիման վրա: Ֆիզիկական անձանց Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի վերաբերյալ ներկայացված հարցմամբ պահանջվող տեղեկատվությունը հնարավոր չէ տրամադրել հանրային ծառայության համարանիշի կամ ՀԾՀ չունենալու վերաբերյալ տեղեկանքի բացակայության պատճառով:
Դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարել, որ.
Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեն, 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 08:05-ից 08:10-ն ընկած ժամանակահատվածում ֆիզիկական ներգործություն է գործադրել Տաթևիկ Վրեժի Պողպատյանի նկատմամբ՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
Այսպես.
2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 08:05-ից 08:10-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Ղազար Փարպեցու փողոցի 15-րդ և 17-րդ շենքերի միջնամասում գտնվող բակում Ֆորտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին Գուրգեն Աշոտի Ասատրյանի հետ հանդիպել է Տաթևիկ Վրեժի Պողպատյանին և տեղյակ լինելով վերջիններիս միջև առկա լարված փոխհարաբերությունների մասին, մոտենալով Տաթևիկ Պողպատյանին՝ հնչեցրել է «մայ ֆրենդ Գուրգեն» արտահայտությունը, որից հետո ֆիզիկական ներգործություն է գործադրել վերջինիս նկատմամբ, այն է՝ բռնել է Տաթևիկ Պողպատյանի մազերից, բռնություն գործադրելով քաշել մազերից, այնուհետև քաշել ձեռքերից, որից հետո իր մոտ գտնվող մազ կտրելու համար նախատեսված գործիքով կտրել է Տաթևիկ Պողպատյանի մազերից որոշակի հատված՝ վերջինիս պատճառելով ճակատային, ձախ նախաբազկի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների ձևով, առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած:
Վերը նշված հետևության հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում մասնավորապես՝ տուժող Տաթևիկ Պողպատյանի ցուցմունքը, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0541 եզրակացությունը և հետազոտված տեսագրություններում առկա տեղեկատվությունը, որոնք իրենց համակցության մեջ Դատարանին հիմք են տալիս եզրահանգելու, որ մեղադրյալը կատարել է իրեն վերագրվող արարքը։
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի՝ վկայի կարգավիճակում տրված նախաքննական ցուցմունքների և վկա Գուրգեն Ասատրյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, մասնավորապես՝ մեղադրյալը նշել է, որ ինքը տեսնելով, որ Գուրգեն Ասատրյանը և Տաթևիկ Պողպատյանը վիճում են միայն այդ ժամանակ է մոտեցել և հարցրել, թե ինչ է պատահել, իսկ վկան իր նախաքննական ցուցմունքով հայտնել է, որ սկզբում տուժողին է մոտեցել մեղադրյալը և խոսել, այնուհետև նոր ինքը։ Բացի այդ, մեղադրյալն իր ցուցմունքով նշել է, որ ոչ ինքը, ոչ էլ Գուրգեն Ասատրյանը տուժողին չեն սպառնացել, չեն հարվածել և որևէ բռնություն չեն կիրառել, իսկ վկան նախ դատաքննական ցուցմունքով նշեց, որ նրանց միջև հրմշտոց է տեղի ունեցել, իսկ նախաքննական ցուցմունքով հայտնել է, որ տուժողն իրեն հայհոյել է, ինքն էլ բռնել է նրա գլխի մազերից ու հրել է նրան:
Վերը նշված հանգամանքները Դատարանին հիմք են տալիս եզրահանգելու, որ մեղադրյալի և վկա Գուրգեն Ասատրյանի ցուցմունքներն արժանահավատ չեն, իսկ տուժող Տ.Պողպատյանի ցուցմունքները՝ Դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատվող մյուս ապացույցների համադրությամբ արժանահավատ են և դրանցով նույնպես հերքվում են մեղադրյալի պատճառաբանությունները։
Տվյալ դեպքում անդրադառնալով սույն դատավճռի 3.2-րդ կետում առկա վկա Գուրգեն Ասատրյանի կողմից հիմնական դատալսումների ժամանակ հայտնած տվյալներին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ դրանք նպատակ են հետապնդում իր պաշտպանության տակ առնել մեղադրյալին:»
Դատարանը կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունը.
«6․Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեն կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
7․ Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
(...)
Նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթը, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մեջբերված իրավական դիրքորոշումը, կիրառելով սույն գործի փաստական տվյալների նկատմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
(...)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է ազատության, պատվի, արժանապատվության, ֆիզիկական կամ հոգեկան անձեռնմխելիության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակման ձևով՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(...)
Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ պետք է նշանակել նվազագույն աշխատավարձի իննապատիկի՝ 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Միաժամանակ անդրադառնալով Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ դատական նիստում արված հայտարարությանը և հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով նվազագույնը 56.250 (հիսունվեց հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, քրեական գործով առկա չեն նաև վարութային ծախսեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել»:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստերով.
Բողոքաբերը նշել է, որ սույն դատական ակտով դատարանի կողմից թույլ է տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, քանի որ Դատարանն ապացույցների անբավարարության պայմաններում համարել է հաստատ¬ված և դեպքը, և դրա հանգա¬մանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն) և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին և մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ, խախտվել է անձի անմեղության կանխավարկածը։
Այնուհետև մեջբերելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով 2013թվականի մայիսի 8-ի ԵԿԴ/0168/01/12, Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, բողոքաբերը նշել է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 14․11․2025թ․ թիվ ԵԴ1/0458/01/25 դատավճռով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, այն է՝ առանց բավարար ապացույցների ապացուցված է համարել մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), ապացուցված է համարել այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, ապացուցված է համարել մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, ապացուցված է համարել մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, մասնավորապես հիմք ընդունելով տուժող Տաթևիկ Պողպատյանի ցուցմունքը, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0541 եզրակացությունը և հետազոտված տեսագրություններում առկա տեղեկատվությունը, արժանահավատ համարելով տուժողի ցուցմունքը, անարժանահավատ համարելով մեղադրյալի և վկա Գուրգեն Ասատրյանի ցուցմունքները։
Նշել, որ Դատարանի կողմից, որպես ապացույց մատնանշված տեսագրությունը տվյալ արարքի կատարման ապացույց չի կարող հանդիսանալ, քանի որ միայն ապացուցվում է վերոնշյալ դեպքով անցնող անձանց այդ ժամին այդ վայրում ներկա գտնվելու փաստը, սակայն հեռու է ապացուցելուց տուժողի նկատմամբ որպես մեղադրյալ ներգրավված անձի կողմից ֆիզիկական ներգործությունը:
Ավելին, հարկ է նշել, որ Դատարանը ցուցմունքներից արժանահավատ է գնահատել միայն տուժող Տ․Պողպատյանի ցուցմունքը, այն պարագայում, երբ վերջինը հայտնել է, որ Գ. Ասատրյանը սպառնալիքներ է հնչեցրել իր նկատմամբ, ինչի ընթացքում սևամորթ տղամարդը քաշել է իր մազերից և ձեռքին առկա սուր գործիքով կտրել մի որոշ մաս: Այդ պահին բղավել է և վերջիններս դիմել են փախուստի:
Ինչպես երևում է տեսագրություններով, փախուստի դիմող մարդիկ այդտեղ չեն երևում, որը հիմք է տալիս մտածելու, որ տուժողի ցուցմունքները հեռու են արժանա¬հավատ լինելուց:
Ըստ բողոքաբերի՝ սույն գործով չի հաղթահարվում անմեղության կանխավարկածը, քանի որ բացակայում է համարժեք ապացույցների բավարար համակցությունը:
Տուժող Տաթևիկ Վրեժի Պողպատյանը հայտնել է, որ 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 08:05-ին դուրս է եկել Երևան քաղաքի Թումանյան 33Ա հասցեի իր աշխատավայրից և հասնելով Ղազար Փարպեցու փողոցի 17 շենքի մոտ՝ հանդիպել է իր ծանոթ Գուրգեն Աշոտի Ասատրյանին, ում հետ նախկինում կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանություն է տեղի ունեցել։ Վերջինս այդտեղ է եղել սևամորթ տղամարդու և կնոջ հետ: Գ. Ասատրյանը սպառնալիքներ է հնչեցրել իր նկատմամբ, ինչի ընթացքում սևամորթ տղամարդը քաշել է իր մազերից և ձեռքին առկա սուր գործիքով կտրել մի որոշ մաս: Այդ պահին բղավել է և վերջիններս դիմել են փախուստի:
Չի հաստատվում Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի կողմից Տաթևիկ Պողպատյանի մազերից բռնելու և ինչ-որ սարքով ճակատային հատվածից մազերից փոքր մաս մազ կտրելու սարքով կտրելը և դրանով վնասվածք պատճառելու փաստը:
Բացի այդ՝ Տաթևիկ Պողպատյանի ստացած մարմնական վնասվածքների մասին թեպետ վկայում է դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը, սակայն այն բացառապես վկայում է մարմնական վնասվածքների առկայության մասին և չի հաստատում դրանց՝ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին մեղսագրվող գործողու¬թյունների արդյունքում փաստը։ Փորձաքննության եզրակացությամբ թեպետ հաստատ¬վում է, որ Տ․ Պողպատյանի ստացած մարմնական վնասվածքները ըստ օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների՝ ճակատային, ձախ նախաբազկի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների ձևով, հասցվել են բութ առարկաներով, հնարավոր են որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, սակայն ինքնին մազերից քաշելը և ձեռքին առկա սուր գործիքով մի որոշ մաս կտրելը հաստատվում է բացառապես տուժող Տաթևիկ Պողպատյանի ցուցմունքով, ինչը բավարար չէ մեղադրյալ Նուայգուե Ֆորտունատեի անմեղության կանխավարկածը հաստատելու և նշված վնասվածքները այլ հնարավոր եղանակով ստացված լինելու վարկածը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական մակարդակում հերքելու համար։
Այլ կերպ ասած Ֆորտունատե Նուայգուեի կողմից Տաթևիկ Պողպատյանի մազերից մի մաս կտրելու հետևանքով ճակատային, ձախ նախաբազկի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների ձևով մարմնական վնասվածքներ ստանալու հանգամանք¬ների ապացուցվա-ծությունը հարուցում է ողջամիտ կասկածներ, բացակայում է այլ ապացույց նշվածը խորապես պարզելու համար, առկա ապացույցները թույլ չեն տալիս ողջամիտ կասկածներն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ լուծված համարելու և Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու համար։
Ըստ բողոքաբերի՝ սույն գործով ձեռք չի բերվել թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը և բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը՝ անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի «հիմնավոր կասկածից վեր» համոզվածություն՝ քրեական օրենքով չթույլատրված ու Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ նրա մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները:»
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է. «Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 14.11.2025 թվականի թիվ ԵԴ1/0458/01/25 դատավճիռը փոփոխել, արդարացնել Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ: Չարդարացնելու դեպքում նշանակել տուգանքի նվազագույն չափ: »:


4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Պաշտպան Ռ.Հարությունյանը պնդեց բերված բողոքը, խնդրեց այն բավարարել՝ իր պաշտպանյալին արդարացնել, իսկ նշված պահանջը չբավարարելու դեպքում նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ։
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Ա․Մաշինյանն առարկեց բողոքի դեմ, հայտնելով, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի քրեական դատարանի դատական ակտն օրինական է հիմնավորված և պատճառաբանված է, խնդրեց բողոքը մերժել։
Դատախազից ստացվել է գրություն, որով առարկել է պաշտպանի ներկայացրած բողոքի դեմ, գտնելով, որ այն անհիմն է և խնդրել է բողոքը մերժել։
Մեղադրյալ և տուժողը դատական նիստին չեն ներկայացել:

5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 352-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած`
1) դատավճիռը.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝
«Դատական ակտ կայացնելիս վերաքննիչ դատարանն իրավասու է իր դատական ակտը հիմնավորելու համար հիմնվելու վերաքննիչ դատարանում չհետազոտված, սակայն առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների վրա»:
Այսպիսով՝ վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում, դատական ստուգման ենթարկելով Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0458/01/254 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 14․112025թ. դատավճիռը, հիմնվելով առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների վրա, ուսումնասիրելով և վերլուծելով բողոքի կապակցությամբ ստացված քրեական գործի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պաշտպանի և տուժողի լիազոր ներկայացուցչի դիրքորոշումները, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակի` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից «Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերող հարցերը քննարկվել և վերլուծվել են Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1)վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3)անմեղության կանխավարկած» (տես Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տես Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Ներքին համոզմունքի՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Իսկ ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ՝ վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա:
Մեջբերված իրավադրույթների և նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո վերլուծելով սույն գործով ձեռք բերված և Դատարանի կողմից դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ինչպես նաև ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում առկա է փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս հետևություն անելու առ այն, որ մեղադրյալ Ֆորտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեն կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը:
Դատարանը կատարել է գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների պատշաճ իրավական վերլուծություն և արդյունքում ճիշտ եզրահանգման է եկել այն մասին, որ մեղադրյալը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը: Դատարանի կատարած իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը ընդունելի է Վերաքննիչ դատարանի համար, դրանց հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Գործով ձեռք բերված և Դատարանում հետազոտված ապացույցների համակցությունը հնարավորություն է տալիս անհրաժեշտ ու բավարար խորությամբ պարզելու ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերը, և հիմնավորված հետևության հանգելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալ Ֆորտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի մեղավորության մասին, ինչը և Դատարանի կողմից կատարվել է:
Արդյունքում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ մեղադրյալ Ֆորտունատե Նուայգուեի մեղավորության մասին Դատարանի հետևությունը հիմնավոր է, այն բխում է դատաքննությամբ հետազոտված հավաստի և գործին վերաբերող փոխկապակցված ապացույցների համակցությունից:
Պաշտպանական կողմի փաստարկները հակառակի մասին, հիմնավոր չեն, չեն բխում գործի նյութերից և հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով:
Անդրադառնալով տուժող Տաթևիկ Պողպատյանի ցուցմունքների արժանահավատությանը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տուժողը թե՛ նախաքննության, թե՛ դատաքննության ընթացքում տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունքներ և հայտնել այնպիսի փաստական տվյալներ, որպիսիք հերքող որևէ ապացույց ոչ միայն չի ներկայացվել պաշտպանական կողմից, այլև դրանց արժանահավատությունը հաստատվել է դատաքննության ընթացքում հետազոտված օբյեկտիվ ապացույցների համակցությամբ, մասնավորապես՝ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0541 եզրակացությամբ և հետազոտված տեսագրություններում առկա տեղեկատվությամբ: Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանն իր հերթին արձանագրում է, որ տուժողի ցուցմունքների արժանահավատությունը կասկածի տակ դնելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն։
Այսինքն` պաշտպանի պահանջը՝ մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող հանցանքում անմեղ ճանաչելու մասին, ենթակա չէ բավարարման:
Անդրադառնալով պաշտպանի հաջորդ պահանջին՝ մեղադրյալի նկատմամբ նվազագույն չափի տուգանք նշանակելու մասին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է ազատության, պատվի, արժանապատվության, ֆիզիկական կամ հոգեկան անձեռնմխելիության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակման ձևով՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2.Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
(…)»:
«Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը։ Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը։
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը:
(…)
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում»։ (տես Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
«(…)այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրային վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տես՝ Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009թ. փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 13- 14-րդ կետերը):
Վերը մեջբերված իրավադրույթների և Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով վիճարկվող դատավճռով մեղադրյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար նվազագույն աշխատավարձի իննապատիկի՝ 675.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նշանակված տուգանքի չափը՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, այն ակնհայտ խիստ է։
Վերաքննիչ դատարանը գնահատելով մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարել է մարդու առողջության դեմ ուղղված ոչ մեծ ծանրության հանցանք/, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների /դատվածություն չունի/, պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բացակայության հետ, հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատժի՝ տուգանքի հնգապատիկի չափով կիրառման միջոցով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ամփոփելով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, նյութական իրավունքի խախտում՝ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակելով ակնհայտ խիստ պատիժ, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի համաձայն, հիմք է վիճարկվող՝ թիվ ԵԴ1/0458/01/25 քրեական գործով 14.11.2025թ. դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու համար:
Այսպիսով՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 370-372-րդ, 375-րդ, 379-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 14.11.2025 թվականի թիվ ԵԴ1/0458/01/25 քրեական գործով դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել։
Մեղադրյալ Ֆուրտունատե Իկեմսինաչի Նուայգուեին նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի ՝ 375.000 (վեց հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:







ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ

Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ