ԵԴ1/3978/01/24





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«25» հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահող դատավոր Ռազմիկ Մարիկյան
դատական նիստերի քարտուղար Գոռ Բադալյան

մասնակցությամբ`

հանրային մեղադրող Վահե Սամսոնյանի
պաշտպաններ Քաջիկ Լազարյանի
Տաթևիկ Հակոբյանի
մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Անգելինա Արսենի Եղիյանի (ծնված՝ 19.09.2000թ., հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, արարքը կատարելու պահին դատվածություն չի ունեցել, ներկայում ունի դատվածություն, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխաներ, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցի 6 շենքի 22 բնակարան հասցեում), մեղադրանք է ներկայացվել 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 17190323 քրեական վարույթը (այսուհետ՝ քրեական վարույթ):
2023 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ Էլենա Արսենի Մկրտչյանը քրեական վարույթով ճանաչվել է որպես տուժող:
2024 թվականի օգոստոսի 29-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Մարիա Խաչատրյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Անգելինա Արսենի Եղիյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Անգելինա Արսենի Եղիյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի հունիսի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 257-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 48-0735-24 քրեական վարույթը (այսուհետ՝ քրեական վարույթ):
2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ի որոշմամբ թիվ 48-0735-24 քրեական վարույթի է միացվել թիվ 17190323 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 17190323 քրեական վարույթի համարի ներքո:
2024 թվականի նոյեմբերի 1-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Մարիա Խաչատրյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Անգելինա Արսենի Եղիյանի նկատմամբ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունից մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է մուտքագրվել թիվ 17190323 նախաքննական համարով քրեական գործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3978/01/24 համարը և մակագրվել է դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանին:
2025 թվականի հունվարի 3-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյան ընդհանուր իրավասության դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3978/01/24 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու մասին:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Անգելինա Արսենի Եղիյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի համար, որ «նա 2023 թվականի փետրվարի 27-ին իրեն պատկանող «Ինստագրամ» հավելվածի միջոցով կապ է հաստատել Էլեն Արսենի Մկրտչյանի անվամբ նույն հավելվածում բացված «She Lingerie» օգտատիրոջ էջի հետ և հետաքրքվել վերջինիս էջում առկա հագուստի և օծանելիքների վաճառքով: Էլեն Մկրտչյանից ապրանքները՝ այն է՝ թվով 3 հատ 14.000 ՀՀ դրամ արժողության «Ralph Lauren Polo» ապրանքանիշի զուգագուլպաներ, «Guess» ապրանքանիշի 18.000 ՀՀ դրամ արժողության կանացի ակնոց, 25.000 ՀՀ դրամ արժողության «River Island» ապրանքանիշի պայուսակ, թվով 3 հատ «Juicy Couture» ապրանքանիշի 20.000 ՀՀ դրամ արժողության օծանելիք, թվով 1 հատ 15.000 ՀՀ դրամ արժողության «Moschino» և մեկ հատ 6.000 ՀՀ դրամ արժողության «Victoria Secret» ապրանքանիշի վարտիքներ, մեկ հատ 23.000 ՀՀ դրամ արժողության ներքնազգեստի «Lounge» ապրանքանիշի հավաքածու հափշտակելու և չվերադարձնելու նախնական դիտավորությամբ, խաբեության եղանակով, դրանք փորձելու և հավանելու դեպքում գնելու վերաբերյալ Էլեն Մկրտչյանին իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ է հայտնել և վերջինիս վստահությունը չարաշահելով՝ վերը նշված հագուստների դիմաց 121.000 ՀՀ դրամ գումարը վճարելու շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով, 2023 թվականի փետրվարի 27-ին Էլեն Մկրտչյանի կողմից առաքիչի միջոցով նախապես պայմանավորված Երևան քաղաքի Շերամի 115 հասցե է ուղարկվել վերը նշված ապրանքները, որտեղ Անգելինա Եղիյանը ապօրինի, անհատույց հափշտակել է Էլեն Մկրտչյանին պատկանող զգալի չափերի՝ 121.000 ՀՀ դրամ արժողության զուգագուլպաները, կանացի ակնոցն ու պայուսակը, 2 հատ վարտիքները և մեկ հատ ներքնազգեստի հավաքածուն՝ այդ կերպ Էլեն Արսենի Մկրտչյանին պատճառելով զգալի չափերի՝ 121.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Անգելինա Արմենի Եղիյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Անգելինա Արսենի Եղիյանը, մանր չափերի գույք հափշտակելու նախնական դիտավորությամբ, 2024 թվականի գարնանը՝ քննությամբ դեռևս չպարզված օրը, օգտվել է Հարութ Բաբայանի կողմից մատուցվող տաքսի ծառայությունից, որի ընթացքում վերջինիցս խնդրել է իր՝ «Աջարաբեթ էյ էմ» կայքում առկա թիվ 7020303 նույնականացման համարով խաղային հաշվին փոխանցել է 1.000 ՀՀ դրամ գումար, որի համար վերցրել և իմացել է վերջինիս պատկանող, «Արցախբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտի վրա նշված 12 նիշանոց թվերն ու նույն քարտի հակառակ կողմում նշված եռանիշ թվերը և այդ պահին առձեռն նրան է վերադարձրել 1.000 ՀՀ դրամը՝ այդ կերպ վստահություն ձեռք բերելով իր ապագա վարքագծի կապակցությամբ: Այնուհետև՝ 2024 թվականի հունիսի 18-ին, նախապես իմանալով Հարութ Բաբայանին պատկանող «Արցախբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտի տվյալները, նշված քարտի հաշվեհամարից իր՝ «Աջարաբեթ էյ էմ» կայքում առկա թիվ 7020303 նույնականացման համարով խաղային հաշվին մաս-մաս փոխանցել է ընդհանուր 50.000 ՀՀ դրամ գումար՝ Հարութ Բաբայանին պատճառելով մանր չափերի՝ 50.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Անգելինա Արմենի Եղիյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով:»:
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանը և պաշտպան Տաթևիկ Հակոբյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ:
Հանրային մեղադրողը հրապարակել է մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին, հայտնել է, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, ինչպես նաև հայտնել է, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, որի համաձայն Անգելինա Եղիյանը արարքը կատարելու պահին դատվածություն չի ունեցել, ներկայում ունի դատվածություն:
 ՊԵԿ տվյալների շտեմարանից արտատպված տեղեկատվության համաձայն՝ դեպքին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Անգելինա Եղիյանի եկամուտը կազմել է 100.000 ՀՀ դրամ:
 ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանից արտատպված տեղեկատվության համաձայն Անգելինա Եղիյանն ունի երեք անչափահաս երեխաներ՝ Գագիկ Արմենի Մանուչարյան, ծնված՝ 23.12.2019թ., Ջուլիանա Արմենի Մանուչարյան, ծնված՝ 03.02.2021թ. և Ադելինա Վանիկի Եղիյան, ծնված՝ 04.03.2024թ.:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ՝ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի կողմից ընդունելու, արագացված վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի մեղավորությունը 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
- դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին,
- անձը բնութագրող հանգամանքներին:
Դատարանը որպես մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտարկում՝
-առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշումը),
- խնամքին երեք անչափահաս երեխաների առկայությունը (Գագիկ Արմենի Մանուչարյան, ծնված՝ 23.12.2019թ., Ջուլիանա Արմենի Մանուչարյան, ծնված՝ 03.02.2021թ. և Ադելինա Վանիկի Եղիյան, ծնված՝ 04.03.2024թ.):
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես անձը բնութագրող տվյալներ՝ Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը կին է, ներկայում ունի դատվածություն:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար իր կատարած հանցանքի համար նա ենթակա է պատժի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
1. հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ կետի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
Նույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակությունը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Ազատության սահմանափակումը դատապարտյալին առանց ուսումնառությունից կամ աշխատանքից կտրելու տնային պայմաններում հսկողության տակ պահելն է:
2. Ազատության սահմանափակումը նշանակվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար` 6 ամսից 3 տարի ժամկետով: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։
3. Դատարանի նշանակած արգելքները չեն կարող սահմանափակել դատապարտյալի հետ համատեղ բնակվող անձանց ազատության կամ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։
4. Որոշակի ժամերի տնից բացակայելու արգելքը չի կարող պակաս լինել օրական 8 և չի կարող ավելի լինել օրական 12 ժամից:
5. Ազատության սահմանափակումը չի կարող նշանակվել ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվող զինծառայողների նկատմամբ:
6. Սույն հոդվածով նախատեսված պատժից դատապարտյալի խուսափելու դեպքում այն փոխարինվում է ազատազրկմամբ` ազատության սահմանափակման 2 օրը հաշվարկելով ազատազրկման 1 օրվա դիմաց: Ազատության սահմանափակումն ազատազրկմամբ փոխարինելիս ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է: Եթե հաշվարկի արդյունքով ազատազրկման ժամկետը պակաս է ստացվում այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված նվազագույն ժամկետից, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է, ապա պատիժը նշանակվում է հաշվարկի արդյունքով ստացված ժամկետի չափով:
7. Սույն հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված կանոնով է իրականացվում հաշվարկը նաև այն դեպքում, երբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի սանկցիայով ազատազրկում նախատեսված չէ: Այդ դեպքում ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել 1 տարին:
8. Սույն հոդվածի իմաստով՝ պատժից խուսափող է համարվում այն դատապարտյալը, որը երկու և ավելի անգամ խախտել է դատարանի սահմանած արգելքը:»:
Մինչ մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի տեսակի, չափի և կրման նպատակահարմարության հարցերին անդրադառնալը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի վերլուծությունից երևում է, որ այն այլընտրանքային է և հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթից և աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ՝ ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը` տուգանք՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Անդրադառնալով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակների՝ տուգանքի և հանրային աշխատանքների նշանակման հարցին և հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալի խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները, մեղադրյալի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակվել է 1.001.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանք, որը նա դեռևս չի վճարել՝ Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ տուգանք և հանրային աշխատանքներ պատժատեսակները նպատակահարմար չէ նշանակել, քանի որ այդ դեպքում դրանց կատարումը հնարավոր չի լինի ապահովել, և ըստ այդմ հնարավոր չի լինի հասնել պատժի նպատակներին:
Բացի այդ, Դատարանի կարծիքով՝ տուգանք և հանրային աշխատանքներ պատժատեսակները տվյալ դեպքում կարող են բացասական ազդեցություն ունենալ մեղադրյալի կյանքի պայմանների վրա և ըստ այդմ՝ լինել անհամաչափ և ոչ մարդասիրական պատիժ (Դատարանի հետևությունները համահունչ են ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի Ս. Աղախանյանի վերաբերյալ թիվ ԱՎԴ/0082/01/12 որոշմամբ արտահայտած դիրքորոշումներին):
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև նրա կողմից կատարված հանցանքների բնույթն ու նշանակությունը, գտնում է, որ Անգելինա Եղիյանի նկատմամբ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով յուրաքանչյուր դրվագով պատիժ պետք է նշանակվի ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ հանցանքների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Անգելինա Եղիյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Անգելինա Եղիյանը 2025 թվականի հունվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/3014/01/24 դատավճռով որպես տուգանք նշանակված 1.001.000 (մեկ միլիոն հազար) ՀՀ դրամից չունի որևէ չափով կատարած վճարում, գտնում է, որ հանցանքների համակցությամբ նշանակված տուգանքին պետք է լրիվ գումարել 2025 թվականի հունվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/3014/01/24 դատավճռով որպես տուգանք նշանակված 1.001.000 (մեկ միլիոն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը, և վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով և տուգանք՝ 1.001.000 (մեկ միլիոն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Քննարկելով մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի դեմ քրեական գործի շրջանակներում ներկայացված գույքային հայցերը, Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 159-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Քրեական վարույթի ընթացքում հատուցման ենթակա են մեղադրյալին վերագրվող արարքի հետևանքով պատճառված հետևյալ վնասները․
1) անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը.
2) կորցված, վնասված կամ ոչնչացված գույքը փոխարինելու կամ նորոգելու համար կատարված ծախսերը.
3) առողջությունը վերականգնելու, ներառյալ լրացուցիչ սննդի, հավելյալ խնամքի համար կատարված ողջամիտ ծախսերը.
4) մահացած տուժողի կամ տուժող ճանաչվելու ենթակա անձի հուղարկավորության, հուշաքարի, տապանաքարի տեղադրման, ինչպես նաև գերեզմանի բարեկարգման համար կատարված ողջամիտ ծախսերը:»:
Անդրադառնալով տուժող Էլեն Արսենի Մկրտչյանի գույքային հայցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ, և մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանից հօգուտ տուժող Էլեն Մկրտչյանի պետք է բռնագանձել 121.000 (հարյուր քսանմեկ հազար) ՀՀ դրամ գումար:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Անգելինա Եղիյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Անգելինա Եղիյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված փաստաթղթերը պետք է պահել գործի հետ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Անգելինա Արսենի Եղիյանին մեղավոր ճանաչել 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման համար, և նրա նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագի համար պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Անգելինա Արսենի Եղիյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցանքների համակցությամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռով որպես տուգանք նշանակված 1.001.000 (մեկ միլիոն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը, և Անգելինա Արսենի Եղիյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով և տուգանք՝ 1.001.000 (մեկ միլիոն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Անգելինա Արսենի Եղիյանին արգելել առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել մշտական բնակության վայրը: Դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա:
Անգելինա Արսենի Եղիյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Անգելինա Արսենի Եղիյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել:
Տուժող Էլեն Արսենի Մկրտչյանի գույքային հայցը բավարարել ամբողջությամբ, և մեղադրյալ Անգելինա Արսենի Եղիյանից հօգուտ տուժող Էլեն Մկրտչյանի բռնագանձել 121.000 (հարյուր քսանմեկ հազար) ՀՀ դրամ գումար:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՌԱԶՄԻԿ ՄԱՐԻԿՅԱՆ