ԵԴ1/0457/01/25






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«17» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Գ.Գասպարյանի

դատական նիստերի քարտուղար Դ.Գրիգորյանի

հանրային մեղադրող Ա․Դավթյանի

մեղադրյալ Հ․Հովհաննիսյանի

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի՝ (ծնված 1972 թվականի մայիսի 04-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում դատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ՀՀ, ք․Երևան, Ա․Բաբաջանյան փ․, 5-րդ շ․ 36-րդ բն․ հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի հոկտեմբերի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ․Թադևոսյանը կազմել է թիվ 60-0535-23 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը: (հատոր 1-ին գ.թ.8)
2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Դավթյանի որոշմամբ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: (հատոր 1-ին գ.թ. 36/1)
2025 թվականի հունվարի 24-ին Հակոբ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը: (հատոր 1-ին գ.թ. 26/2)
2025 թվականի հունվարի 29-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը: (հատոր 1-ին գ.թ. 38-44)
2025 թվականի փետրվարի 04-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Ոսկանյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը: (հատոր 2-րդ գ.թ. 4)
2025 թվականի փետրվարի 06-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/0457/01/25 համարի ներքո մակագրվել է դատավոր Գ.Գասպարյանին: (հատոր 2-րդ գ.թ. 1-2)
2025 թվականի փետրվարի 07-ին կայացվել է որոշում թիվ ԵԴ1/0457/01/25 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատական լսումներ նշանակելու մասին: (հատոր 2-րդ գ.թ. 5)
1.1 Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանը մեղադրվում է «այն հանցանքի կատարման համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի մայիսի 05-ից մինչև 2024 թվականի մայիսի 06-ը, զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 16-ին՝ ժամը 10:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զ.Անդրանիկի փողոցում, վարել է «Մերսեդես-Բենզ» մակնիշի 09 LU 485 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է սվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180257890 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:»
2.Նախնական դատալսումներ.
Նախնական դատալսումների ընթացքում կողմերի կողմից միջնորդություններ չներկայացվեցին:
3. Հիմնական դատալսումներ.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին և գնահատվեցին հետևյալ ապացույցները.
3.1 Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը համաձայն որի՝ 2025 թվականի հունվարի 20-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդից 20.10.2023թ. ստացված թիվ 91/91/1/76903-23 ուղեկցական գրությանը կցված Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ կազմված նյութերում առկա 04.05.2023թ. կազմված արձանագրության և թիվ 8180292032 որոշման, թիվ 00122 ալկոհոլի ստուգաչափման կտրոնի, թիվ 098429 ստուգաչափման վկայականի, 16.06.2023թ. կազմված թիվ 8180257890 արձանագրության պատճեներով, որոնց զննությամբ պարզվել է, որ «առկա է 2023 թվականի մայիսի 04-ին՝ ժամը 02:22-ին, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Արագածոտնի գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի պարեկ Սերգեյ Ռոբերտի Հովակիմյանի (01354) կողմից կազմված արձանագության և թիվ 8180292032 որոշման պատճենն այն մասին, որ Երևան քաղաքի, Բաբաջանյան փողոցի, 5-րդ շենքի թիվ 36 բնակարանի բնակիչ, 04.05.1972թ. ծնված Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանը (վարորդական վկայական՝ RB108281) Մարգարա-Վանաձոր-Տաշիր Մ3 մայրուղու 91կմ, նույն օրը՝ ժամը 02:05-ին, վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 09 LU 485 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոց՝ ոչ սթափ վիճակում: Արձանագրության «իրավախատում կատարած անձի ազգանունը, ստորագրությունը» դաշտում առկա է ստորագրություն և գրառում՝ «դիտողություն չունեմ եղել եմ ոչ սթափ»: 05.05.2023թ.-ին կայացված թիվ 8180292032 որոշմամբ Հակոբ Հովհաննիսյանը մեկ տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից: Որոշման տակ առկա է քաղաքացու ստորագրությունը:
Բացի այդ, նյութերում առկա է ալկոհոլի ստուգաչափման կտրոնի պատճեն, որի համաձայն թիվ 91101200 համարի սարքով 04.05.2023թ.՝ ժամը 02:19:28-ին կատարվել է թիվ 00122 զննումը: Զննման արդյունքում Հակոբ Հովհաննիսյանի մոտ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.304 մգ/:
Առկա է նաև թիվ 098429 ստուգաչափման վկայականի պատճենը, որի համաձայն 2022 թվականի դեկտեմբերի 23-ին կատարվել է թիվ 91101200 գործարանային համարով։
Ալկոտեստեր սարքավորման ստուգաչափում, որն ուժի մեջ է մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 23-ը:
(հատոր 1-ին գ.թ. 18-19, 20-21)
4. Լրացուցիչ դատալսումներ.
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտոնից ստացված ձև 8 տեղեկանքի համաձայն որի՝ մեղադրյալը նախկինում եղել է դատապարտված։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը և իրավաչափությունը․
Վերլուծելով սույն դատավճռի (այսուհետ՝ Դատավճիռ) 3.1-3․1-րդ կետերում ներկայացված ապացույցները մեղադրյալ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքի շրջանակներում, Դատարանը՝ ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա գտնում է, որ մեղադրյալ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանին պետք է մեղավոր ճանաչել Դատավճռի 1․1 կետում շարադրված մեղադրանքով նկարագրված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Այսպես․
5․1․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները)։
Մասնավորապես՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Դատավաճռի 3.1-3.1-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների բավարար համակցությամբ ապացուցվել և հիմնավորվել է, որ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանը 23.05.2023թ.-ից մինչև 24.05.2024թ. զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից, 2023 թվականի հունիսի 16-ին՝ ժամը 10:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ․Անդրանիկ փողոցում վարել է «Մերսեդեն-Բենզ» մակնիշի 09 LU 485 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։
5․2․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելու համար:
Հաշվի առնելով, որ նախորդ կետում հաստատվել է մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները՝ դատարանը գտնում է, որ դրանք համապատասխանում են վերը նշված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին, հետևաբար ապացուցված է, արարքի հակաիրավականությունը։
5․3․ Դատարանը գտնում է, որ Դատավաճռի 3.1-3.1-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների գնահատման արդյունքում ապացուցված է այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը.
5․4․ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը գիտակցել է իր արարքի հակաիրավականությունը, ուստի ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանը հաստատված է համարում Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը, գտնում է, որ նրան պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Ելնելով վերոգրյալից Դատարանը կայացրեց մեղադրական վերդիկտ՝ հաստատված համարելով, որ ապացուցված է, որ մեղադրյալ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանը կատարել է իրեն վերագրվող արարքը, ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները, ապացուցված է արարքի քրեական հակաիրավական լինելու փաստը, ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ հետևաբար ապացուցված արարքի նկատմամբ ենթակա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
6․ Անդրադառնալով մեղադրյալ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(...):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է «(...) [Պ]ատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) [Պ]ատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) [որը պետք է կիրառվի] պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ:
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
6․1 Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել կատարված արարքները ընդունելը և զղջալը։
6․2 Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում նախկինում դատապարտված լինելը:
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի տեսքով նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով:
Միաժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը հանցանքներն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի ունեցել աշխատանք, ուստի Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի չափը հաշվարկելիս որպես ելակետ պետք է ընդունել նրա կողմից հանցանքները կատարելու պահին գործող Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը, այսինքն՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը, որպիսի պայմաններում նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվելիք պատժաչափը կազմում է 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը:
3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 30 տարին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ անձը կատարում է այնպիսի հանցագործություն, որի համար նախատեսված է նաև ցմահ ազատազրկում:
4. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից:
5. Դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս լրացուցիչ պատիժների միացումը կատարվում է սույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 10-րդ մասով սահմանված կանոններով:
6. Ցմահ ազատազրկում կրող դատապարտյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու դեպքում նոր նշանակված պատիժը կլանվում է ցմահ ազատազրկմամբ:»
Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանը ներկայումս դեռևս չի կրել իր նկատմամբ Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ի թիվ ԳԴ/0487/01/24 դատավճռով նշանակված պատժից 125.000 (հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը, ուստի Դատարանը գտնում է, որ համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի կանոնների սույն դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասուն հազար) ՀՀ դրամին պետք է մասնակի գումարել Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ի թիվ ԳԴ/0487/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը և Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ 500․000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
7. Անդրադառնալով տուգանքի ձևով նշանակված պատժի կատարման կարգին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝
«Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (...)»:
Վերոհիշյալի լույսի ներքո նկատի ունենալով մեղադրյալի գույքային դրությունը, Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է նրան թույլատրել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուգանքը՝ 500․000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը վճարել պետական բյուջե 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո միայն ենթակա է վերացման։
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով նախատեսված վարույթային ծախսերը բացակայում են:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը



ՎՃՌԵՑ
1․ Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանք պատժին մասնակի գումարել Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ի թիվ ԳԴ/0487/01/24 դատավճռով նշանակված պատժից 125.000 (հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը և Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի նկատմանբ վերջնական պատիժ նշանակել 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
3. Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանին թույլատրել դատավճիոն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուգանքը՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը, վճարել պետական բյուջե 1 տարվա ընթացքում:
4. Հակոբ Սուրենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
6. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ