ԵԴ1/0435/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«27» հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝

Նախագահությամբ՝ Մ.ԱՐԶՈւՄԱՆՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Ռ․ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Վ․ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Արամի Հայրապետյանի (ծնված՝ 1997 թվականի ապրիլի 27-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին են երկու անչափահաս երեխաները, հաշմանդամություն ունեցող հայրը, նախկինում դատապարտված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 27-րդ շենքի 23-րդ բնակարանում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Ն․Սիմոնյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60714224 քրեական վարույթը։
2025 թվականի հունվարի 9-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ․Հարությունյանը որոշում է կայացրել թիվ 60714224 քրեական վարույթով Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Ն․Սիմոնյանը որոշում է կայացրել թիվ 60714224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
2025 թվականի փետրվարի 5-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Արամի Հայրապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը մակագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ․Պողոսյանին:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ․Պողոսյանի լիազորությունները դադարեցվելու պատճառաբանությամբ քրեական գործը 2025 թվականի հունիսի 10-ին վերամակագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Մ․Արզումանյանին:
Քրեական գործը դատավորին հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 11-ին։
2025 թվականի հունիսի 13-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Մ.Արզումանյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/0435/01/25 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու վերաբերյալ։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարման համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց։
Այսպես. Վազգեն Արամի Հայրապետյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, այն է՝ 17.05.2023թ.-ից մինչև 17.05.2024թ. օրենքով սահմանված կարգով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և զրկման ժամկետը լրանալուց հետո սահմանված կարգով վերականգնած չլինելով իր տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը, 2024 թվականի նոյեմբերի 02-ին՝ ժամը 03:09-ին, «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի, 10 SH 550 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցում վարել է ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ 0.340 մգ/լ մաքուր ալկոհոլի պարունակությամբ (ստուգաչափող սարքի չափման առավելագույն տոկոսային շեղումների հաշվանցմամբ կազմում է 0.306 մգ/լ), ինչը «Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ» ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն համարվում է անձի ոչ սթափ վիճակում գտնվել, որը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից, և այդ մասին կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416788 արձանագրությունը:

Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունվարի 8-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել 2023 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 02:00-ին, Երևան քաղաքի Ա.Միկոյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Բենիկ Շահբազյանի /կրծքանշան՝ թիվ 00377/ կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180242375 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վազգեն Արամի Հայրապետյանը (ծնված` 27.04.1977թ.) ժամը 01:35-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ա.Միկոյան փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի, 03 BM 030 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ ոչ սթափ վիճակում:
Արձանագրության՝ վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է՝ «Համաձայն եմ» ձեռագիր գրառումը և ստորագրություն:
Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 73 թիվը:
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100950, զննման համարը՝ 02258, զննման ամսաթիվը՝ 16.05.2023թ., զննման ժամը՝ 01:41:01, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 27.06.2022թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.323 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Վազգեն, ազգանունն է՝ Հայրապետյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 03 BM 030, վարորդական վկայականի սերիա համարը՝ RJ637390, ՊԾ ազգանունը՝ Շահբազյան, կրծքանշանի համարը՝ 00377:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 073344 ստուգաչափման վկայականը, համաձայն որի՝ վկայականը ուժի մեջ է 2022 թվականի հունիսի 27-ից մինչև 2023 թվականի հունիսի 27-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է՝ 91100950, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷1.200մգ/լ ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ ±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՊԾ-ին, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրույթուն և նշված է Ա.Գուլքանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրույթյուն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
Թիվ 8180242375 վարչական գործով 2023 թվականի մայիսի 17-ին կայացված որոշումը, համաձայն որի՝ Վազգեն Արամի Հայրապետյանը զրկվել է վարորդական իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Հիշյալ որոշման «որոշման պատճենը և կատարման կարգի մասին քաղվածքն ստացա» հատվածում առկա է իրավախախտում կատարած անձի ստորագրությունը։
2024 թվականի նոյեմբերի 02-ին՝ ժամը 03:20-ին, Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Ազատ Խանգալդյանի /կրծքանշան՝ թիվ 11542/ կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416788 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վազգեն Արամի Հայրապետյանը (ծնված՝ 27.04.1977թ.) ժամը 03:00-ի սահմաններում, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի վկայական չունենալու պայմաններում, Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մակնիշի, 10 SH 550 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը ոչ սթափ վիճակում:
Արձանագրության՝ վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 203.5 թիվը:
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100970, զննման համարը՝ 02458, զննման ամսաթիվը՝ 02.11.2024թ., զննման ժամը՝ 03:10:38, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 07.10.2024թ. դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.340 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Վազգեն, ազգանունն է՝ Հայրապետյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 10 SH 550, անձ.՝ AR0436433, Պ/Ծ ազգանունը՝ Խանգալդյան, կրծքանշանի համարը՝ 11542, ստորաբաժանում՝ 4-գ 2-վ:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազագային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 136838 ստուգաչափման վկայականը, համաձայն որի՝ վկայականը ուժի մեջ է 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 07-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100970, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000 2.000մգ/լ ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ ±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՊԾ-ին, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրույթուն և նշված է Ա.Մանուկյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրույթյուն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում Վազգեն Արամի Հայրապետյանի տվյալների (ՀԾ համարանիշ 3704970441) մուտքագրման արդյունքում ստացված տվյալները, համաձայն որի՝ Վ․Հայրապետյանի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը (RJ637390 սերիա համարի վարորդական վկայական) սույն քրեական վարույթը նախաձեռնելուց առաջ ունեցել է զրկված կարգավիճակ՝ սկիզբը 17.05.2023 թվականից, ավարտը՝ 17.05.2024 թվականը:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Վազգեն Արամի Հայրապետյանը, ծնված՝ 27.04.1997թ., անձնագիր՝ 001577014, ՀԾ համարանիշն է՝ 3704970441, հաշվառված է ք․Երևան, Էրեբունի, Էրեբունի փողոց, 27 շենք, 23 բնակարան հասցնում:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 2025 թվականի հունվարի 8-ի որոշումը, համաձայն որի՝ թիվ 60714224 քրեական վարույթով Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180242375 արձանագրության, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02258 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 073344 վկայականի, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416788 արձանագրության, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02458 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 136838 վկայականի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները ճանաչվել են արտավարութային փաստաթուղթ և կցվել քրեական վարույթի նյութերին:
- Մեղադրյալ Վազգեն Արամի Հայրապետյանը, հայտարարելով, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարվածի համար և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, դատարանում ցուցմունք տալու ցանկություն չհայտնեց:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հրապարակվել է մեղադրյալ Վ․Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Վ.Հայրապետյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար, քանի որ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, ոչ սթափ վիճակում վարել է ավտոմեքենա և օգտվելով իր դատավարական կարգավիճակից հրաժարվում է մանրամասն ցուցմունք տալ և հարցերին պատասխանել:

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցները.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 և 9 տեղեկանքները, համաձայն որոնց՝ Արարատ և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի մայիսի 27-ի դատավճռով Վազգեն Արամի Հայրապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Վճարման ժամկետ է սահմանվել առավելագույնը մեկ տարի ժամանակ՝ Վազգեն Արամի Հայրապետյանին թույլատրելով մաս առ մաս նույն ժամկետում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ յուրաքանչյուր ամսվա համար մինչև հաջորդ ամսվա 27-ը, Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի համապատասխան հաշվեհամարին վճարել 31.250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ։
Դատավճիռը 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին մտել է օրինական ուժի մեջ։
Բացի այդ, Շիրակի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի մարտի 28-ի դատավճռով Վազգեն Արամի Հայրապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի մայիսի 27-ի թիվ ԱՎԴ1/0031/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասուն հինգ հազար) ՀՀ դրամի չվճարված՝ 164.000 (հարյուր վաթսունչորս հազար) ՀՀ դրամը և Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 614.000 (վեց հարյուր տասնչորս հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կիրառմամբ՝ Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի՝ 614.000 (վեց հարյուր տասնչորս հազար) ՀՀ դրամ գումարի վճարումը թույլատրվել է կատարել մաս առ մաս՝ 10 (տաս) ամսվա ընթացքում, յուրաքանչյուր ամիս վճարման չափ սահմանելով 61.400 (վաթսունմեկ հազար չորս հարյուր) ՀՀ դրամ գումար:
- ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնից ստացված գրության համաձայն՝ Վ.Հայրապետյանի կողմից առ 20.06.2025թ. ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին է ներկայացվել թիվ ՇԴ/0178/01/24 դատական ակտով նշանակված տուգանք պատժից մասնակի՝ 35.000 /երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի վճարման անդորրագիր։
- Ծննդի մասին թիվ ԲԱ885924 պետական վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ Արամ Վազգենի Հայրապետյանը ծնվել է 2024 թվականի հուլիսի 23-ին, հայրը հանդիսանում է Վազգեն Արամի Հայրապետյանը,
- Ծննդի մասին թիվ ԲԱ255130 պետական վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ Լիա Վազգենի Հայրապետյանը ծնվել է 2020 թվականի մայիսի 27-ին, հայրը հանդիսանում է Վազգեն Արամի Հայրապետյանը,
- Բժշկասոցիալական փորձաքննության թիվ 1394785 որոշման պատճենը, համաձայն որի՝ Արամ Վոլոդյայի Հայրապետյանը (ծնված՝ 15․10․1963թ․) անժամկետ ճանաչվել է առաջին կարգի հաշմանդամ։
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Վազգեն Արամի Հայրապետյանի ստացած եկամուտների վերաբերյալ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեից ստացված գրությունը, համաձայն որի՝ հայցվող ժամանակահատվածում Վ․Հայրապետյանը չի հանդիսացել վարձու աշխատող և նրա եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն։

Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների բավարար համակցություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու Վազգեն Արամի Հայրապետյանին ներկայացված մեղադրանքի փաստական հանգամանքները՝ բացառելով դրանց ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Վազգեն Արամի Հայրապետյանի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալը,
- Վազգեն Արամի Հայրապետյանի կողմից 2024 թվականի նոյեմբերի 02-ին՝ ժամը 03:09-ին, «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի, 10 SH 550 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցում ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ 0.340 մգ/լ մաքուր ալկոհոլի պարունակությամբ (ստուգաչափող սարքի չափման առավելագույն տոկոսային շեղումների հաշվանցմամբ կազմում է 0.306 մգ/լ), վարելը,
- ներկայացված մեղադրանքում Վազգեն Արամի Հայրապետյանի կողմից իրեն մեղավոր ճանաչելը և զղջալը,
- խնամքին երկու անչափահաս երեխաների և հաշմանդամություն ունեցող հոր գտնվելը,
- հանցանքը կատարելու պահին դատվածություն ունենալը:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների և 2025 թվականի հունիսի 26-ին կայացված մեղադրական վերդիկտի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Վազգեն Արամի Հայրապետյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալ Վ․Հայրապետյանի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը։
Դատարանը, հաստատված համարելով մեղադրյալ Վազգեն Արամի Հայրապետյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Վազգեն Արամի Հայրապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտարկել ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը), խնամքին երկու անչափահաս երեխաների և հաշմանդամություն ունեցող հոր գտնվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Վազգեն Հայրապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանք է հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝
1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով,
2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով,
3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով»:
Վերոգրյալ իրավանորմի լույսի ներքո Դատարանը, ուսումնասիրելով Վազգեն Արամի Հայրապետյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից ստացված գրությունը, արձանագրում է, որ Վ․Հայրապետյանը նախկինում դատապարտված է եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով, ուստի հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որն առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Վ․Հայրապետյանի արարքում հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս պետք է հաշվի չառնվի Վ․Հայրապետյանի ունեցած նախկին դատվածությունը:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Վազգեն Արամի Հայրապետյանը ենթակա է պատժի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) [Ն]շանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
(…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
(…)»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալ Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունր, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքը։ Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի համար տուգանք պատժատեսակի, այն է՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի նշանակման միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասը և մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում մեղադրյալ Վազգեն Արամի Հայրապետյանի եկամտի վերաբերյալ տվյալների բացակայությունը (հիմք՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեից ստացված գրությունը)՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին (2024 թվականի նոյեմբերի 2), սահմանված նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածը)։
Վերոգրյալի համատեքստում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450․000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի համաձայն՝
«Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը»։
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվում է, որ Շիրակի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի մարտի 28-ի դատավճռով Վազգեն Արամի Հայրապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի մայիսի 27-ի թիվ ԱՎԴ1/0031/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասուն հինգ հազար) ՀՀ դրամի չվճարված՝ 164.000 (հարյուր վաթսունչորս հազար) ՀՀ դրամը և Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 614.000 (վեց հարյուր տասնչորս հազար) ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնից ստացված գրության համաձայն՝ Վ.Հայրապետյանի կողմից առ 20.06.2025թ. ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին է ներկայացվել թիվ ՇԴ/0178/01/24 դատական ակտով նշանակված տուգանք պատժից մասնակի՝ 35.000 /երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի վճարման անդորրագիր։
Դատարանն արձանագրում է, որ Վազգեն Արամի Հայրապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին, այսինքն նախքան առաջին գործով (թիվ ՇԴ/0178/01/24) դատավճիռ կայացնելը, ուստի Դատարանը գտնում է, որ պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասով սահմանված կարգով` մասնավորապես՝ սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարել Շիրակի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 28-ի դատավճռով Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ նշանակված տուգանք պատժի չկրած մասից 500․000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 950․000 (ինը հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Տվյալ դեպքում սահմանված պատիժը համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում (…)։
Միաժամանակ, Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Վ․Հայրապետյանը հայտարարեց, որ ինքն անհապաղ ի վիճակի չէ ամբողջությամբ վճարել տուգանքը, այլ կարող է այն վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում, և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ մեղադրյալին պետք է հնարավորություն տալ նշանակված 950․000 (ինը հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ ըստ նրա և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Վ․Հայրապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ թիվ 60714224 քրեական վարույթով Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180242375 արձանագրության, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02258 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 073344 վկայականի, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416788 արձանագրության, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02458 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 136838 վկայականի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները պետք է պահել գործի նյութերի հետ՝ դրանց պահման ամբողջ ընթացքում:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, վարույթային ծախսեր, արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վազգեն Արամի Հայրապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450․000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարել Շիրակի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 28-ի դատավճռով Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ նշանակված տուգանք պատժի չկրած մասից 500․000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով և Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 950․000 (ինը հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Թույլատրել Վազգեն Արամի Հայրապետյանին դատավճռով նշանակված 950․000 (ինը հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ ըստ նրա և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Վազգեն Արամի Հայրապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը պահել գործի նյութերի հետ՝ դրանց պահման ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ԱՐԶՈւՄԱՆՅԱՆ