Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0402/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Արմեն Հակոբյան Արթուրի
Արմեն Հակոբյան Արթուրի
Արմեն Հակոբյան
Արմեն Հակոբյան
Արմեն Հակոբյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Մուշեղ Արամյան
Քրեական վերաքննիչ
Կարեն Հովհաննիսյան
Աննա Մաթևոսյան
Լուսինե Ալավերդյան
Հոդվածներ
Երևանի քրեական դատարան
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 344 Մաս 1
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Մուշեղ Արամյան
Քրեական վերաքննիչ
Կարեն Հովհաննիսյան
Աննա Մաթևոսյան
Լուսինե Ալավերդյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-08-13 | 16:30 | 1 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-03-13 | 14:00 | 9 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-02-27 | 17:00 | 9 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-07 | 09:30 | 9 | Նիստը չի կայացել |
ԵԴ1/0402/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 մարտի 2025թ․ ք.Երևանում
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Պողոսյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ե․Աբովյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Հակոբյանի
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Արթուրի Հակոբյանի / ծնվաել է 10.09.1999թ., ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, դատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է՝ քաղաք Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Քանաքեռ 6 փողոց, 64 տուն հասցեում/։
Արմեն Արթուրի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60617324 քրեական վարույթը։
2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 09-ին Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք խափանման միջոցը:
Արմեն Հակոբյանը մեղադրվում է հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում վարել է տրանսպորտային միջոց,
Այսպես.
Արմեն Հակոբյանը վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կայացված թիվ 8180266730 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավուքնից զրկված լինելու պայմաններու՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180405739 արձանագրությունը։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Արմեն Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում»:
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները:
Դատարանը որոշեց թույլատրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքը համաձայն որի՝ «Ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հայտնել է, որ 2023 թվականի նոյեմբերի 30-ին 1 (մեկ) տար ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, նույն օր պատշաճ ծանոթացել է այդ որոշմանը, որից հետո վարել է ավտոմեքենա։Ընդունել է մեղավորությունը և զղջացել կատարածի համար»:Վ.Թ. 44-46
Որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, զննված և քրեական վարույթի նյութերին կցված հետևյալ փաստաթղթերը.
Զննում կատարելու մասին արձանագրություն, համաձայն որի՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ ժամը 02:10-ին, Երևան քաղաքի Պ․ Սևակի փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի, 3-րդ վաշտի պարեկ Ռուբեն Պապիկյանի /կրծքանշան թիվ 06882/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180266730 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը (ծնված՝ 10.09.1999թ.) ժամը 02:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ․Սևակի փողոցում վարել է ԲՄՎ մակնիշի 37 XN 603 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ ոչ սթափ վիճակում:
30.11.2023թ. թիվ 8180266730 վարչական գործով որոշում է կայացվել, որով Արմեն Արթուրի Հակոբյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 73 թիվը։
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննությամբ պարզվեց, որ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91101039, զննման համարը՝ 00681, զննման ամսաթիվը՝ 20.11.2023թ., զննման ժամը՝ 02:07:22, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 14.11.2023թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.179 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Արմեն, ազգանունը՝ Հակոբյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 XN 603, վարորդական վկայականի սերիա համարը RB350692, Պ/Ծ ազգանունը՝ Պապիկյան, կրծքանշանի համարը՝ 06882:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազագային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 110923 ստուգաչափման վկայականի զննությամբ պարզվեց, որ վկայականը ուժի մեջ է 2023 թվականի նոյեմբերի 14-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91101039, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷0.200մգ/լ ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ ±5÷±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրույթուն և նշված է Վ.Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրույթյուն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 01:00-ին, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղիում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Գրիգոր Դավթյանի /կրծքանշան թիվ 10168/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180405739 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը (ծնված՝ 10.09.1999թ.) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված վիճակում, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում վարել է Մերսեդես մակնիշի 60 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավուքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 201.1 թիվը։
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում Արմեն Արթուրի Հակոբյանի (ՀԾ համարանիշ 2009990137) մուտքագրման արդյունքում պարզվել է, որ վերջինիս տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը (RB350692 սերիա համարի վարորդական վկայական) սույն քրեական վարույթը նախաձեռնելուց առաջ ունեցել է զրկված կարգավիճակ՝ սկիզբը 03.01.2024 թվականից, ավարտը՝ 03.01.2025 թվականը:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկանքի զննությամբ՝ պարզվեց, որ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը, ծնված՝ 10.09.1999թ., անձնագիր՝ AT0364818, ՀԾՀ համարանիշն է՝ 2009990137, հաշվառված է քաղաք Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Քանաքեռ 6 փողոց, 64 տուն հասցեում:Վ.Թ. 15-17
Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180405739 և 8180266730 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 00681 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 110923 վկայականի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճեններով:Վ.Թ. 4-8, 13-14, 18-19
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին զրկված է եղել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից
-Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 00:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքումն հետազոտվել են.
Մեղադրյալի Ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն պարզվել է, որ վերջինս նախկինում դատապարտված է եղել համասեռ հանցանքներ կատարելու համար և սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն ազատազրկման սահմանապակման հետ չկապված պատժի դատապարտված լինելու պայմաններում:
Հետազոտվել են նաև թիվ ԵԴ1/1674/01/24, թիվ ԳԴ/0110/01/24 և թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռները, պարզվել է, որ թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռը որով համակցվել է նաև նախկինում օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանք պատիժը, վերջնական պատիժ է նշանակված եղել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք:Նշված դատավճիռը 20.02.2025 թվականին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նաշանակված տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, նշված 3 դրվագ արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ․
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Գոռ Մելքոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝ 1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը»:
Արմեն Հակոբյանը սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելի դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատիժ և պատիժը կատարված չի եղել:
Նման պարագայում Դատարանը Ա.Հակոբյանի արարքում արձանագրում է պատիժը ծանրացնող հանգամանք՝ համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում:
Ա.Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղքը ընդունելը:
Մեղադրյալի կողմից կատարված հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում են ոչ մեծ ծանրության հանցանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ.
1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն /․․․/
1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է:
2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:/.../:
Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը առարկություն հայտնեց հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն /․․․/ 1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝ 1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:/.../:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Ա.Հակոբյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանք կատարելու ժամանակ ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ հանցանքներ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակված է եղել ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժ և այդ պայմաններում դատվածությունը չմարված վիճակում վերջինս կատարել է համասեռ նոր հանցանք, բացի այդ մեղադրյալը առարկություն է հայտնել հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ:
Դատարանը հաշվի առնելով վերոգրյալը փաստում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ և նրա նկատմամբ նշանակում է կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժ 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 9-րդ և 11-րդ մասերը սահմանում են./․․․/
1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:/.../ 2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին: /.../9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:/.../ 11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժին հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք և 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում։
Նկատի ունենալով, որ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին:
Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Ա.Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արմեն Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 տանհինգ օր ժամկետով և տուգանք 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով։
Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Արմեն Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից:
Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արմեն Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 մարտի 2025թ․ ք.Երևանում
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Պողոսյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ե․Աբովյանի
մեղադրյալ՝ Ա․Հակոբյանի
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Արթուրի Հակոբյանի / ծնվաել է 10.09.1999թ., ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, դատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է՝ քաղաք Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Քանաքեռ 6 փողոց, 64 տուն հասցեում/։
Արմեն Արթուրի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60617324 քրեական վարույթը։
2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 09-ին Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք խափանման միջոցը:
Արմեն Հակոբյանը մեղադրվում է հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում վարել է տրանսպորտային միջոց,
Այսպես.
Արմեն Հակոբյանը վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կայացված թիվ 8180266730 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավուքնից զրկված լինելու պայմաններու՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180405739 արձանագրությունը։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Արմեն Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում»:
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները:
Դատարանը որոշեց թույլատրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքը համաձայն որի՝ «Ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հայտնել է, որ 2023 թվականի նոյեմբերի 30-ին 1 (մեկ) տար ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, նույն օր պատշաճ ծանոթացել է այդ որոշմանը, որից հետո վարել է ավտոմեքենա։Ընդունել է մեղավորությունը և զղջացել կատարածի համար»:Վ.Թ. 44-46
Որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, զննված և քրեական վարույթի նյութերին կցված հետևյալ փաստաթղթերը.
Զննում կատարելու մասին արձանագրություն, համաձայն որի՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ ժամը 02:10-ին, Երևան քաղաքի Պ․ Սևակի փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի, 3-րդ վաշտի պարեկ Ռուբեն Պապիկյանի /կրծքանշան թիվ 06882/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180266730 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը (ծնված՝ 10.09.1999թ.) ժամը 02:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ․Սևակի փողոցում վարել է ԲՄՎ մակնիշի 37 XN 603 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ ոչ սթափ վիճակում:
30.11.2023թ. թիվ 8180266730 վարչական գործով որոշում է կայացվել, որով Արմեն Արթուրի Հակոբյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 73 թիվը։
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննությամբ պարզվեց, որ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91101039, զննման համարը՝ 00681, զննման ամսաթիվը՝ 20.11.2023թ., զննման ժամը՝ 02:07:22, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 14.11.2023թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.179 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Արմեն, ազգանունը՝ Հակոբյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 XN 603, վարորդական վկայականի սերիա համարը RB350692, Պ/Ծ ազգանունը՝ Պապիկյան, կրծքանշանի համարը՝ 06882:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազագային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 110923 ստուգաչափման վկայականի զննությամբ պարզվեց, որ վկայականը ուժի մեջ է 2023 թվականի նոյեմբերի 14-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91101039, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷0.200մգ/լ ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ ±5÷±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրույթուն և նշված է Վ.Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրույթյուն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 01:00-ին, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղիում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Գրիգոր Դավթյանի /կրծքանշան թիվ 10168/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180405739 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը (ծնված՝ 10.09.1999թ.) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված վիճակում, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում վարել է Մերսեդես մակնիշի 60 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավուքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 201.1 թիվը։
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում Արմեն Արթուրի Հակոբյանի (ՀԾ համարանիշ 2009990137) մուտքագրման արդյունքում պարզվել է, որ վերջինիս տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը (RB350692 սերիա համարի վարորդական վկայական) սույն քրեական վարույթը նախաձեռնելուց առաջ ունեցել է զրկված կարգավիճակ՝ սկիզբը 03.01.2024 թվականից, ավարտը՝ 03.01.2025 թվականը:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկանքի զննությամբ՝ պարզվեց, որ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը, ծնված՝ 10.09.1999թ., անձնագիր՝ AT0364818, ՀԾՀ համարանիշն է՝ 2009990137, հաշվառված է քաղաք Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Քանաքեռ 6 փողոց, 64 տուն հասցեում:Վ.Թ. 15-17
Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180405739 և 8180266730 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 00681 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 110923 վկայականի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճեններով:Վ.Թ. 4-8, 13-14, 18-19
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին զրկված է եղել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից
-Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 00:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքումն հետազոտվել են.
Մեղադրյալի Ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն պարզվել է, որ վերջինս նախկինում դատապարտված է եղել համասեռ հանցանքներ կատարելու համար և սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն ազատազրկման սահմանապակման հետ չկապված պատժի դատապարտված լինելու պայմաններում:
Հետազոտվել են նաև թիվ ԵԴ1/1674/01/24, թիվ ԳԴ/0110/01/24 և թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռները, պարզվել է, որ թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռը որով համակցվել է նաև նախկինում օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանք պատիժը, վերջնական պատիժ է նշանակված եղել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք:Նշված դատավճիռը 20.02.2025 թվականին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նաշանակված տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, նշված 3 դրվագ արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ․
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Գոռ Մելքոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝ 1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը»:
Արմեն Հակոբյանը սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելի դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատիժ և պատիժը կատարված չի եղել:
Նման պարագայում Դատարանը Ա.Հակոբյանի արարքում արձանագրում է պատիժը ծանրացնող հանգամանք՝ համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում:
Ա.Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղքը ընդունելը:
Մեղադրյալի կողմից կատարված հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում են ոչ մեծ ծանրության հանցանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ.
1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն /․․․/
1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է:
2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:/.../:
Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը առարկություն հայտնեց հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն /․․․/ 1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝ 1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:/.../:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Ա.Հակոբյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանք կատարելու ժամանակ ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ հանցանքներ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակված է եղել ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժ և այդ պայմաններում դատվածությունը չմարված վիճակում վերջինս կատարել է համասեռ նոր հանցանք, բացի այդ մեղադրյալը առարկություն է հայտնել հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ:
Դատարանը հաշվի առնելով վերոգրյալը փաստում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ և նրա նկատմամբ նշանակում է կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժ 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 9-րդ և 11-րդ մասերը սահմանում են./․․․/
1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:/.../ 2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին: /.../9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:/.../ 11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժին հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք և 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում։
Նկատի ունենալով, որ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին:
Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Ա.Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արմեն Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 տանհինգ օր ժամկետով և տուգանք 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով։
Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Արմեն Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից:
Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արմեն Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
ԵԴ1/0402/01/25
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«13» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր Կ.Հովհաննիսյան
դատավորներ Ա.Մաթևոսյան
Լ.Ալավերդյան
քարտուղարությամբ՝ Ն․Աբրահամյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրյալ Ա.Հակոբյանի
դռնբաց դատական նիստում, քննելով թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Մ.Արամյանի) 2025 թվականի մարտի 14-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Նարեկ Սիմոնյանի կողմից կազմված արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60617324 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 9-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանի որոշմամբ թիվ 60617324 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2025 թվականի փետրվարի 3-ին Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ թիվ 60617324 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան), որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0402/01/25 համարը:
2025 թվականի մարտի 14-ին թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով.
-Արմեն Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարվել է թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 տասնհինգ օր ժամկետով և տուգանք 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով։
-Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվվել է Արմեն Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից:
-Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
-Վճռվել է դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արմեն Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել:
-Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարվել է լուծված:
-Վճռվել է քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի մարտի 28-ին:
2025 թվականի ապրիլի 23-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը:
Թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի մայիսի 5-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 6-ին:
2025 թվականի մայիսի 14-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է՝ սույն որոշմամբ արձանագրված թերությունները վերացնելու և 5-օրյա ժամկետում կրկին ներկայացնելու համար:
Վերաքննիչ դատարանի որոշումը մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի մայիսի 27-ին:
2025 թվականի հունիսի 4-ին որոշմամբ արձանագրված թերությունները շտկելուց հետո Վերաքննիչ դատարանում կրկին ստացվել է մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2025 թվականի հունիսի 2-ին:
2025 թվականի հունիսի 5-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և ստացված քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության:
Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
2025 թվականի հունվարի 9-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանի որոշմամբ թիվ 60617324 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ «նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Արմեն Հակոբյանը վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կայացված թիվ 8180266730 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավուքնից զրկված լինելու պայմաններու՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180405739 արձանագրությունը»:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռում, մասնավորապես նշված է.
«Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին զրկված է եղել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից:
-Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 00:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքումն հետազոտվել են.
Մեղադրյալի Ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն պարզվել է, որ վերջինս նախկինում դատապարտված է եղել համասեռ հանցանքներ կատարելու համար և սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն ազատազրկման սահմանապակման հետ չկապված պատժի դատապարտված լինելու պայմաններում:
Հետազոտվել են նաև թիվ ԵԴ1/1674/01/24, թիվ ԳԴ/0110/01/24 և թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռները, պարզվել է, որ թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռը որով համակցվել է նաև նախկինում օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանք պատիժը, վերջնական պատիժ է նշանակված եղել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք: Նշված դատավճիռը 20.02.2025 թվականին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
(...)
[Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, նշված 3 դրվագ արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ․(...)]
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար [Գոռ Մելքոնյանը] ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
(...)
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝ 1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը»:
Արմեն Հակոբյանը սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելի դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատիժ և պատիժը կատարված չի եղել:
Նման պարագայում Դատարանը Ա.Հակոբյանի արարքում արձանագրում է պատիժը ծանրացնող հանգամանք՝ համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում:
Ա.Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղքը ընդունելը:
Մեղադրյալի կողմից կատարված հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում են ոչ մեծ ծանրության հանցանք։
(...)
Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը առարկություն հայտնեց հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ:
(...)
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Ա.Հակոբյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանք կատարելու ժամանակ ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ հանցանքներ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակված է եղել ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժ և այդ պայմաններում դատվածությունը չմարված վիճակում վերջինս կատարել է համասեռ նոր հանցանք, բացի այդ մեղադրյալը առարկություն է հայտնել հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ:
Դատարանը հաշվի առնելով վերոգրյալը փաստում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ և նրա նկատմամբ նշանակում է կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժ 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով:
(...)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժին հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք և 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում։
Նկատի ունենալով, որ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին:
Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Ա.Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ներկայացված վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը իր նկատմամբ կիրառել է ավելի խիստ պատիժ քան նախատեսված է եղել օրենքով: Ըստ մեղադրյալի Առաջին ատյանի դատարանը կարող էր նշանակել պատիժ տուգանքի տեսքով, որը ավելի արդյունավետ կլիներ:
Նշել է, որ ինքը երիտասարդ է, հանրությանը և պետությանը պիտանի, զղջացել է իր կատարած հանցանքի համար, գիտակցում է դրա քրեաիրավական հետևանքը, սակայն չի ցանկանում հայտնվել անազատության մեջ, մուտք գործել քրեակատարողական հիմնարկ:
Մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում չհասկանալով հրաժարվել է հանրային աշխատանքներից, սակայն հիմա փոշմանել է:
Ամփոփելով, մեղադրյալը խնդրել է վիճարկվող դատավճիռը բեկանել և փոփոխել, իր նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք կամ հանրային աշխատանքեր:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
2025 թվականի օգոստոսի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ե.Աբովյանի գրությունը, որով վերջինս հայտնել է, որ ընտանիքի անդամի մահվան պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, խնդրել է այն անցկացնել իր բացակայությամբ, միաժամանակ հայտնել է, որ ներկայացված բողոքը հիմնավոր և պատճառաբանված չէ, ուստի խնդրել է այն մերժել:
Դատական նիստի ժամանակ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը պնդեց իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»:
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները.
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
(…)
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
(…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝
1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով,
2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով,
3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է:
2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:
3. Կարճաժամկետ ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է 15 օրից պակաս լինել»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը:
3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 30 տարին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ անձը կատարում է այնպիսի հանցագործություն, որի համար նախատեսված է նաև ցմահ ազատազրկում:
4. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը նույն արարքի համար օրենքով սահմանված պատասխանատվության կիրառումից հետո` մեկ տարվա ընթացքում՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնհինգապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(...)»:
Վերը նշված իրավական նորմերի համատեքստում, գնահատելով վիճարկվող դատական ակտով մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, մեղադրյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, փորձաշրջանի ընթացքում հանցագործություն կատարելը և վերջինիս նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակել՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում:
Մասնավորապես՝ Առաջին ատյանի դատարանը․
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրել,
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է արձանագրել համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում,
-որպես անձը բնութագրող հանգամանք է համարել՝ մեղադրյալի կողմից մեղքը ընդունելը:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի է առնվել նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը մեղսագրվող արարքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելու դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատժի և պատիժը կատարված չի եղել:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, ինչպես նաև իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ առերևույթ հանցանքներ, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժի տեսակը՝ կարճաժամկետ ազատազրկումը բավարար է դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալի բողոքի այն փաստարկներին, որ ինքը երիտասարդ տղա է, հանրությանը և պետությանը պիտանի, խորին զղջացել է իր կատարած հանցանքի համար և գիտակցում է դրա քրեաիրավական հետևանքը, սակայն չի ցանկանում հայտնվել անազատության մեջ, մուտք գործել քրեակատարողական հիմնարկ, դատաքննության ընթացքում չհասկանալով հրաժարվել է հանրային աշխատանքներից, սակայն հիմա փոշմանել է և համաձայն չէ նման պատիժ կրել, ապա Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ ակնհայտ է, որ մեղադրյալի նկատմամբ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարողացել վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունը, մեղադրյալը պարբերաբար դրսևորել է հանցավոր վարքագիծ, վերջինս մի քանի անգամ առերևույթ կատարել է նույնաբնույթ արարք, ուստի Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատժատեսակի հետ չհամաձայնելու հիմքեր չկան, իսկ բողոքաբերի կողմից ներկայացված փաստարկներն անհիմն են և ենթակա են մերժման:
Վերը նշված եզրահանգումների պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք թույլ կտան մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ կիրառել առավել մեղմ պատժատեսակ, այն է՝ տուգանք կամ հանրային աշխատանքներ, ուստի նման պարագայում վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումներն ի զորու չեն չեզոքացնելու Առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից բավարար չափով հիմնավորված են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդեցություն է ունեցել կամ կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմք չկա, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 352-րդ, 359-րդ, 361-րդ, 363-րդ, 367-րդ, 370-րդ և 371-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով՝ 2025 թվականի մարտի 14-ին կայացված դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«13» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր Կ.Հովհաննիսյան
դատավորներ Ա.Մաթևոսյան
Լ.Ալավերդյան
քարտուղարությամբ՝ Ն․Աբրահամյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրյալ Ա.Հակոբյանի
դռնբաց դատական նիստում, քննելով թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Մ.Արամյանի) 2025 թվականի մարտի 14-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Նարեկ Սիմոնյանի կողմից կազմված արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60617324 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 9-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանի որոշմամբ թիվ 60617324 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2025 թվականի փետրվարի 3-ին Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ թիվ 60617324 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան), որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0402/01/25 համարը:
2025 թվականի մարտի 14-ին թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով.
-Արմեն Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարվել է թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 տասնհինգ օր ժամկետով և տուգանք 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով։
-Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվվել է Արմեն Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից:
-Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
-Վճռվել է դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արմեն Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել:
-Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարվել է լուծված:
-Վճռվել է քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի մարտի 28-ին:
2025 թվականի ապրիլի 23-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը:
Թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի մայիսի 5-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 6-ին:
2025 թվականի մայիսի 14-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է՝ սույն որոշմամբ արձանագրված թերությունները վերացնելու և 5-օրյա ժամկետում կրկին ներկայացնելու համար:
Վերաքննիչ դատարանի որոշումը մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի մայիսի 27-ին:
2025 թվականի հունիսի 4-ին որոշմամբ արձանագրված թերությունները շտկելուց հետո Վերաքննիչ դատարանում կրկին ստացվել է մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2025 թվականի հունիսի 2-ին:
2025 թվականի հունիսի 5-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և ստացված քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության:
Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
2025 թվականի հունվարի 9-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանի որոշմամբ թիվ 60617324 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ «նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Արմեն Հակոբյանը վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կայացված թիվ 8180266730 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավուքնից զրկված լինելու պայմաններու՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180405739 արձանագրությունը»:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռում, մասնավորապես նշված է.
«Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին զրկված է եղել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից:
-Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 00:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքումն հետազոտվել են.
Մեղադրյալի Ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն պարզվել է, որ վերջինս նախկինում դատապարտված է եղել համասեռ հանցանքներ կատարելու համար և սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն ազատազրկման սահմանապակման հետ չկապված պատժի դատապարտված լինելու պայմաններում:
Հետազոտվել են նաև թիվ ԵԴ1/1674/01/24, թիվ ԳԴ/0110/01/24 և թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռները, պարզվել է, որ թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռը որով համակցվել է նաև նախկինում օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանք պատիժը, վերջնական պատիժ է նշանակված եղել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք: Նշված դատավճիռը 20.02.2025 թվականին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
(...)
[Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, նշված 3 դրվագ արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ․(...)]
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար [Գոռ Մելքոնյանը] ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
(...)
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝ 1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը»:
Արմեն Հակոբյանը սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելի դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատիժ և պատիժը կատարված չի եղել:
Նման պարագայում Դատարանը Ա.Հակոբյանի արարքում արձանագրում է պատիժը ծանրացնող հանգամանք՝ համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում:
Ա.Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղքը ընդունելը:
Մեղադրյալի կողմից կատարված հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում են ոչ մեծ ծանրության հանցանք։
(...)
Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը առարկություն հայտնեց հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ:
(...)
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Ա.Հակոբյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանք կատարելու ժամանակ ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ հանցանքներ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակված է եղել ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժ և այդ պայմաններում դատվածությունը չմարված վիճակում վերջինս կատարել է համասեռ նոր հանցանք, բացի այդ մեղադրյալը առարկություն է հայտնել հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ:
Դատարանը հաշվի առնելով վերոգրյալը փաստում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ և նրա նկատմամբ նշանակում է կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժ 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով:
(...)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժին հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք և 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում։
Նկատի ունենալով, որ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին:
Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Ա.Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ներկայացված վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը իր նկատմամբ կիրառել է ավելի խիստ պատիժ քան նախատեսված է եղել օրենքով: Ըստ մեղադրյալի Առաջին ատյանի դատարանը կարող էր նշանակել պատիժ տուգանքի տեսքով, որը ավելի արդյունավետ կլիներ:
Նշել է, որ ինքը երիտասարդ է, հանրությանը և պետությանը պիտանի, զղջացել է իր կատարած հանցանքի համար, գիտակցում է դրա քրեաիրավական հետևանքը, սակայն չի ցանկանում հայտնվել անազատության մեջ, մուտք գործել քրեակատարողական հիմնարկ:
Մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում չհասկանալով հրաժարվել է հանրային աշխատանքներից, սակայն հիմա փոշմանել է:
Ամփոփելով, մեղադրյալը խնդրել է վիճարկվող դատավճիռը բեկանել և փոփոխել, իր նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք կամ հանրային աշխատանքեր:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
2025 թվականի օգոստոսի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ե.Աբովյանի գրությունը, որով վերջինս հայտնել է, որ ընտանիքի անդամի մահվան պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, խնդրել է այն անցկացնել իր բացակայությամբ, միաժամանակ հայտնել է, որ ներկայացված բողոքը հիմնավոր և պատճառաբանված չէ, ուստի խնդրել է այն մերժել:
Դատական նիստի ժամանակ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը պնդեց իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»:
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները.
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
(…)
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
(…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝
1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով,
2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով,
3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է:
2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:
3. Կարճաժամկետ ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է 15 օրից պակաս լինել»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը:
3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 30 տարին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ անձը կատարում է այնպիսի հանցագործություն, որի համար նախատեսված է նաև ցմահ ազատազրկում:
4. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը նույն արարքի համար օրենքով սահմանված պատասխանատվության կիրառումից հետո` մեկ տարվա ընթացքում՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնհինգապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(...)»:
Վերը նշված իրավական նորմերի համատեքստում, գնահատելով վիճարկվող դատական ակտով մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, մեղադրյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, փորձաշրջանի ընթացքում հանցագործություն կատարելը և վերջինիս նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակել՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում:
Մասնավորապես՝ Առաջին ատյանի դատարանը․
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրել,
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է արձանագրել համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում,
-որպես անձը բնութագրող հանգամանք է համարել՝ մեղադրյալի կողմից մեղքը ընդունելը:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի է առնվել նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը մեղսագրվող արարքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելու դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատժի և պատիժը կատարված չի եղել:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, ինչպես նաև իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ առերևույթ հանցանքներ, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժի տեսակը՝ կարճաժամկետ ազատազրկումը բավարար է դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալի բողոքի այն փաստարկներին, որ ինքը երիտասարդ տղա է, հանրությանը և պետությանը պիտանի, խորին զղջացել է իր կատարած հանցանքի համար և գիտակցում է դրա քրեաիրավական հետևանքը, սակայն չի ցանկանում հայտնվել անազատության մեջ, մուտք գործել քրեակատարողական հիմնարկ, դատաքննության ընթացքում չհասկանալով հրաժարվել է հանրային աշխատանքներից, սակայն հիմա փոշմանել է և համաձայն չէ նման պատիժ կրել, ապա Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ ակնհայտ է, որ մեղադրյալի նկատմամբ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարողացել վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունը, մեղադրյալը պարբերաբար դրսևորել է հանցավոր վարքագիծ, վերջինս մի քանի անգամ առերևույթ կատարել է նույնաբնույթ արարք, ուստի Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատժատեսակի հետ չհամաձայնելու հիմքեր չկան, իսկ բողոքաբերի կողմից ներկայացված փաստարկներն անհիմն են և ենթակա են մերժման:
Վերը նշված եզրահանգումների պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք թույլ կտան մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ կիրառել առավել մեղմ պատժատեսակ, այն է՝ տուգանք կամ հանրային աշխատանքներ, ուստի նման պարագայում վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումներն ի զորու չեն չեզոքացնելու Առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից բավարար չափով հիմնավորված են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդեցություն է ունեցել կամ կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմք չկա, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 352-րդ, 359-րդ, 361-րդ, 363-րդ, 367-րդ, 370-րդ և 371-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով՝ 2025 թվականի մարտի 14-ին կայացված դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0402/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 03-02-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60617324 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արմեն Արթուրի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում վարել է տրանսպորտային միջոց, Այսպես. Արմեն Հակոբյանը վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կայացված թիվ8180266730 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավուքնից զրկված լինելու պայմաններով 2024 թվականի սեպտեմբերի 12֊ին, ժամը 00:50֊ ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180405739 արձանագրությունը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Արթուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 03-02-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մուշեղ |
| Ազգանուն | Արամյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 04-02-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 04-02-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/0402/01/25 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 04 փետրվարի 2025 թվական ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Արամյանի, ստանալով քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Արմեն Արթուրի Հակոբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի՝ 2025 թվականի փետրվարի 03-ին ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60617324 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Արթուրի Հակոբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2025 թվականի փետրվարի 03-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ։ Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի փետրվարի 04-ին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 34-րդ և 310-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Քրեական գործը վարույթ ստանձնել և 2025 թվականի փետրվարի 07-ին՝ ժամը 09։30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ-1 նստավայրում (ք. Երևան, Նազարբեկյան թաղամաս 40, թիվ 9 դահլիճ) նշանակել նախնական դատալսումներ՝ դատավոր Մ․ Արամյանի նախագահությամբ։ Երկօրյա ժամկետում որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, մեղադրյալին, ինչպես նաև վկային` դրան կցելով մեղադրյալի իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ, ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը և դրանց կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին պարզաբանում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ․ ԱՐԱՄՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ե |
| Ազգանուն | Աբովյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Արթուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 07-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 07-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալի չներկայանալու հանգամանքով պայմանավորված։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 27-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նշանակված դատական նիստը չի կայացել կողմերի պատշաճ ծանուցված չլինելու հանգամանքով պայմանավորված։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:40 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Վերդիկտ
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Արթուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Կայացվել է վերդիկտ | Մեղադրական |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:10 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 13-03-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
| Այլ պատժաչափեր | Պատիժ նշանակելը հանցագործությունների համակցության դեպքում (ՀՀ քր. օր. 74 հոդված) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/0402/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 13 մարտի 2025թ․ ք.Երևանում Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր՝ Մ․Արամյանի քարտուղարությամբ՝ Մ.Պողոսյանի մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող՝ Ե․Աբովյանի մեղադրյալ՝ Ա․Հակոբյանի դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Արթուրի Հակոբյանի / ծնվաել է 10.09.1999թ., ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, դատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է՝ քաղաք Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Քանաքեռ 6 փողոց, 64 տուն հասցեում/։ Արմեն Արթուրի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը: Դատավճռի նկարագրական մաս. 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60617324 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին: 2025 թվականի հունվարի 09-ին Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք խափանման միջոցը: Արմեն Հակոբյանը մեղադրվում է հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում վարել է տրանսպորտային միջոց, Այսպես. Արմեն Հակոբյանը վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կայացված թիվ 8180266730 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավուքնից զրկված լինելու պայմաններու՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180405739 արձանագրությունը։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ Արմեն Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում»: Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ Մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները: Դատարանը որոշեց թույլատրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքը համաձայն որի՝ «Ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հայտնել է, որ 2023 թվականի նոյեմբերի 30-ին 1 (մեկ) տար ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, նույն օր պատշաճ ծանոթացել է այդ որոշմանը, որից հետո վարել է ավտոմեքենա։Ընդունել է մեղավորությունը և զղջացել կատարածի համար»:Վ.Թ. 44-46 Որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, զննված և քրեական վարույթի նյութերին կցված հետևյալ փաստաթղթերը. Զննում կատարելու մասին արձանագրություն, համաձայն որի՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ ժամը 02:10-ին, Երևան քաղաքի Պ․ Սևակի փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի, 3-րդ վաշտի պարեկ Ռուբեն Պապիկյանի /կրծքանշան թիվ 06882/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180266730 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը (ծնված՝ 10.09.1999թ.) ժամը 02:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ․Սևակի փողոցում վարել է ԲՄՎ մակնիշի 37 XN 603 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ ոչ սթափ վիճակում: 30.11.2023թ. թիվ 8180266730 վարչական գործով որոշում է կայացվել, որով Արմեն Արթուրի Հակոբյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 1/մեկ/ տարի ժամկետով։ Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն: Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն: Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 73 թիվը։ Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննությամբ պարզվեց, որ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91101039, զննման համարը՝ 00681, զննման ամսաթիվը՝ 20.11.2023թ., զննման ժամը՝ 02:07:22, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 14.11.2023թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.179 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Արմեն, ազգանունը՝ Հակոբյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 XN 603, վարորդական վկայականի սերիա համարը RB350692, Պ/Ծ ազգանունը՝ Պապիկյան, կրծքանշանի համարը՝ 06882: ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազագային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 110923 ստուգաչափման վկայականի զննությամբ պարզվեց, որ վկայականը ուժի մեջ է 2023 թվականի նոյեմբերի 14-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91101039, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷0.200մգ/լ ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ ±5÷±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրույթուն և նշված է Վ.Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրույթյուն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 01:00-ին, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղիում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Գրիգոր Դավթյանի /կրծքանշան թիվ 10168/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180405739 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը (ծնված՝ 10.09.1999թ.) տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված վիճակում, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում վարել է Մերսեդես մակնիշի 60 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը: Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն: Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավուքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն: Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 201.1 թիվը։ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում Արմեն Արթուրի Հակոբյանի (ՀԾ համարանիշ 2009990137) մուտքագրման արդյունքում պարզվել է, որ վերջինիս տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը (RB350692 սերիա համարի վարորդական վկայական) սույն քրեական վարույթը նախաձեռնելուց առաջ ունեցել է զրկված կարգավիճակ՝ սկիզբը 03.01.2024 թվականից, ավարտը՝ 03.01.2025 թվականը: ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկանքի զննությամբ՝ պարզվեց, որ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը, ծնված՝ 10.09.1999թ., անձնագիր՝ AT0364818, ՀԾՀ համարանիշն է՝ 2009990137, հաշվառված է քաղաք Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Քանաքեռ 6 փողոց, 64 տուն հասցեում:Վ.Թ. 15-17 Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180405739 և 8180266730 արձանագրությունների, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 00681 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 110923 վկայականի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճեններով:Վ.Թ. 4-8, 13-14, 18-19 Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես. -Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին զրկված է եղել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից -Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 00:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը: Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքումն հետազոտվել են. Մեղադրյալի Ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն պարզվել է, որ վերջինս նախկինում դատապարտված է եղել համասեռ հանցանքներ կատարելու համար և սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն ազատազրկման սահմանապակման հետ չկապված պատժի դատապարտված լինելու պայմաններում: Հետազոտվել են նաև թիվ ԵԴ1/1674/01/24, թիվ ԳԴ/0110/01/24 և թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռները, պարզվել է, որ թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռը որով համակցվել է նաև նախկինում օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանք պատիժը, վերջնական պատիժ է նշանակված եղել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք:Նշված դատավճիռը 20.02.2025 թվականին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նաշանակված տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին: Դատավճռի պատճառաբանական մաս. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել: 2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝ 1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն). 2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին. 3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները. 4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ. 5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները. 6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները. 7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը. 8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից. 9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները. 10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ: 3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ /․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/: Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, նշված 3 դրվագ արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ․ ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։ 3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի: Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Գոռ Մելքոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։ Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝ 1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը»: Արմեն Հակոբյանը սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելի դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատիժ և պատիժը կատարված չի եղել: Նման պարագայում Դատարանը Ա.Հակոբյանի արարքում արձանագրում է պատիժը ծանրացնող հանգամանք՝ համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում: Ա.Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղքը ընդունելը: Մեղադրյալի կողմից կատարված հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում են ոչ մեծ ծանրության հանցանք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ. 1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։ 2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ/.../: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն /․․․/ 1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է: 2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:/.../: Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը առարկություն հայտնեց հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն /․․․/ 1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները/.../: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝ 1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:/.../: Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Ա.Հակոբյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանք կատարելու ժամանակ ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ հանցանքներ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակված է եղել ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժ և այդ պայմաններում դատվածությունը չմարված վիճակում վերջինս կատարել է համասեռ նոր հանցանք, բացի այդ մեղադրյալը առարկություն է հայտնել հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ: Դատարանը հաշվի առնելով վերոգրյալը փաստում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ և նրա նկատմամբ նշանակում է կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժ 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 9-րդ և 11-րդ մասերը սահմանում են./․․․/ 1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:/.../ 2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին: /.../9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:/.../ 11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը/.../: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժին հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք և 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում։ Նկատի ունենալով, որ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին: Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Ա.Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից: Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․ Վ Ճ Ռ Ե Ց Արմեն Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 տանհինգ օր ժամկետով և տուգանք 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով։ Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Արմեն Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից: Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արմեն Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել: Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-03-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 30-04-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Բաղկացած է 2 հատորից՝ 1-ին հատորը «59» թերթից, 2-րդ հատորը՝ «75» թերթից |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-04-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 30-04-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 59 |
| Էջերի քանակը | 75 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-50626/25 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 03-11-2025 |
|---|
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-11-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 17-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 59 |
| Էջերի քանակը | 129 |
| ՈՒր(դատարան) | Վճռաբեկ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-134503 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 23-12-2025 |
|---|
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-01-2026 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 19-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր՝ «59» թերթ, 2-րդ հատոր՝ «158» թերթ, |
| ՈՒր(դատարան) | Վճռաբեկ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-6091/26 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 16-03-2026 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 12-12-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Բաղկացած է 2 հատորից՝ 1-ին հատորը «59» թերթից, 2-րդ հատորը՝ «189» թերթից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 29-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Բաղկացած է 2 հատորից՝ 1-ին հատորը «59» թերթից, 2-րդ հատորը՝ «189» թերթից |
Դատական գործ N: ԵԴ1/0402/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 23-04-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-04-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արմեն Հակոբյան Բեկանել Երևան քաղաքի / Աջափնյակ/ առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ 13.03.2025թ-ի դատավճիռը: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Մաթևոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Ալավերդյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 02-06-2025 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արմեն Հակոբյան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/՝ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ 13.03.2025թ. կայացված դատավճիռը և իր նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք կամ հանրային աշխատանքներ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 05-06-2025 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | կողմերի ծանուցված չլինելու, ինչպես նաև դատական կազմի՝ այլ նիստով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-08-2025 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/0402/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «13» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր Կ.Հովհաննիսյան դատավորներ Ա.Մաթևոսյան Լ.Ալավերդյան քարտուղարությամբ՝ Ն․Աբրահամյանի մասնակցությամբ` մեղադրյալ Ա.Հակոբյանի դռնբաց դատական նիստում, քննելով թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Մ.Արամյանի) 2025 թվականի մարտի 14-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Նարեկ Սիմոնյանի կողմից կազմված արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60617324 քրեական վարույթը: 2025 թվականի հունվարի 9-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանի որոշմամբ թիվ 60617324 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2025 թվականի փետրվարի 3-ին Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ թիվ 60617324 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան), որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0402/01/25 համարը: 2025 թվականի մարտի 14-ին թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով. -Արմեն Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարվել է թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 տասնհինգ օր ժամկետով և տուգանք 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով։ -Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվվել է Արմեն Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից: -Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: -Վճռվել է դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արմեն Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել: -Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարվել է լուծված: -Վճռվել է քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի մարտի 28-ին: 2025 թվականի ապրիլի 23-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը: Թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի մայիսի 5-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի մայիսի 6-ին: 2025 թվականի մայիսի 14-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է՝ սույն որոշմամբ արձանագրված թերությունները վերացնելու և 5-օրյա ժամկետում կրկին ներկայացնելու համար: Վերաքննիչ դատարանի որոշումը մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի մայիսի 27-ին: 2025 թվականի հունիսի 4-ին որոշմամբ արձանագրված թերությունները շտկելուց հետո Վերաքննիչ դատարանում կրկին ստացվել է մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2025 թվականի հունիսի 2-ին: 2025 թվականի հունիսի 5-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և ստացված քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության: Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը. 2025 թվականի հունվարի 9-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանի որոշմամբ թիվ 60617324 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ «նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում վարել է տրանսպորտային միջոց: Այսպես. Արմեն Հակոբյանը վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կայացված թիվ 8180266730 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավուքնից զրկված լինելու պայմաններու՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ժամը 00:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180405739 արձանագրությունը»: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռում, մասնավորապես նշված է. «Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես. -Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին զրկված է եղել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից: -Արմեն Հակոբյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ժամը 00:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան փողոցում վարել է «Մերսեդես» մականիշի 66 GG 006 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը: Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքումն հետազոտվել են. Մեղադրյալի Ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն պարզվել է, որ վերջինս նախկինում դատապարտված է եղել համասեռ հանցանքներ կատարելու համար և սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն ազատազրկման սահմանապակման հետ չկապված պատժի դատապարտված լինելու պայմաններում: Հետազոտվել են նաև թիվ ԵԴ1/1674/01/24, թիվ ԳԴ/0110/01/24 և թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռները, պարզվել է, որ թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճիռը որով համակցվել է նաև նախկինում օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանք պատիժը, վերջնական պատիժ է նշանակված եղել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք: Նշված դատավճիռը 20.02.2025 թվականին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին: Դատավճռի պատճառաբանական մաս. (...) [Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, նշված 3 դրվագ արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ․(...)] Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի: Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար [Գոռ Մելքոնյանը] ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: (...) Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝ 1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը»: Արմեն Հակոբյանը սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելի դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատիժ և պատիժը կատարված չի եղել: Նման պարագայում Դատարանը Ա.Հակոբյանի արարքում արձանագրում է պատիժը ծանրացնող հանգամանք՝ համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում: Ա.Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղքը ընդունելը: Մեղադրյալի կողմից կատարված հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում են ոչ մեծ ծանրության հանցանք։ (...) Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը առարկություն հայտնեց հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ: (...) Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Ա.Հակոբյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանք կատարելու ժամանակ ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ հանցանքներ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակված է եղել ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատիժ և այդ պայմաններում դատվածությունը չմարված վիճակում վերջինս կատարել է համասեռ նոր հանցանք, բացի այդ մեղադրյալը առարկություն է հայտնել հանրային աշխատանքներ պատիժ կրելու վերաբերյալ: Դատարանը հաշվի առնելով վերոգրյալը փաստում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ և նրա նկատմամբ նշանակում է կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժ 15 (տասնըհինգ) օր ժամկետով: (...) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժին հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարել թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել 500.000 ՀՀ դրամ տուգանք և 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում։ Նկատի ունենալով, որ թիվ ԵԴ1/2984/01/24 դատավճիռը, որով համակցվել է թիվ ԵԴ1/1674/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի ձևով պատիժը սույն դատավճիռը կայացնելու դրությամբ ուժի մեջ մտած չէ, հետևաբար նաև Դատարանը չի կարող այդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը համակցել սույն դատավճռով նշանակված պատժին: Կարճաժամկետ ազատազրկում պատժի սկիզբ հաշվել Ա.Հակոբյանին պատիժ կրելու համար արգելանքի վերցնելու պահից: Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում»: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը ներկայացված վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը իր նկատմամբ կիրառել է ավելի խիստ պատիժ քան նախատեսված է եղել օրենքով: Ըստ մեղադրյալի Առաջին ատյանի դատարանը կարող էր նշանակել պատիժ տուգանքի տեսքով, որը ավելի արդյունավետ կլիներ: Նշել է, որ ինքը երիտասարդ է, հանրությանը և պետությանը պիտանի, զղջացել է իր կատարած հանցանքի համար, գիտակցում է դրա քրեաիրավական հետևանքը, սակայն չի ցանկանում հայտնվել անազատության մեջ, մուտք գործել քրեակատարողական հիմնարկ: Մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում չհասկանալով հրաժարվել է հանրային աշխատանքներից, սակայն հիմա փոշմանել է: Ամփոփելով, մեղադրյալը խնդրել է վիճարկվող դատավճիռը բեկանել և փոփոխել, իր նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք կամ հանրային աշխատանքեր: Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. 2025 թվականի օգոստոսի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ե.Աբովյանի գրությունը, որով վերջինս հայտնել է, որ ընտանիքի անդամի մահվան պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, խնդրել է այն անցկացնել իր բացակայությամբ, միաժամանակ հայտնել է, որ ներկայացված բողոքը հիմնավոր և պատճառաբանված չէ, ուստի խնդրել է այն մերժել: Դատական նիստի ժամանակ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը պնդեց իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»: ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները. 1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը). (…) 4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ. (…) 7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները. 8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար. 9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ. 10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար: 2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝ 1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով, 2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով, 3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է: 2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով: 3. Կարճաժամկետ ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է 15 օրից պակաս լինել»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը: 2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը: 3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 30 տարին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ անձը կատարում է այնպիսի հանցագործություն, որի համար նախատեսված է նաև ցմահ ազատազրկում: 4. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից: (...)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը նույն արարքի համար օրենքով սահմանված պատասխանատվության կիրառումից հետո` մեկ տարվա ընթացքում՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնհինգապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով: (...)»: Վերը նշված իրավական նորմերի համատեքստում, գնահատելով վիճարկվող դատական ակտով մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, մեղադրյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, փորձաշրջանի ընթացքում հանցագործություն կատարելը և վերջինիս նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակել՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում: Մասնավորապես՝ Առաջին ատյանի դատարանը․ -մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չի արձանագրել, -մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է արձանագրել համասեռ հանցանքի կատարում համասեռ հանցանքի համար դատվածություն ունենալու պայմաններում, -որպես անձը բնութագրող հանգամանք է համարել՝ մեղադրյալի կողմից մեղքը ընդունելը: Միևնույն ժամանակ, հաշվի է առնվել նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանը մեղսագրվող արարքը կատարելու դրությամբ ունեցել է դատվածություն, մասնավորապես հանցանք կատարելու դրությամբ 03.06.2024թ. օրինական ուժի մեջ մտած թիվ ԳԴ/0110/01/24 դատավճռով Արմեն Հակոբյանը դատապարտված է եղել ազատության սահմանափակման հետ կապ չունեցող պատժի և պատիժը կատարված չի եղել: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, ինչպես նաև իրավախախտում կատարելու վերաբերյալ դրսևորած վերաբերմունքը՝ այն, որ այլ հանցանքների համար դատապարտվելուց կարճ ժամանակ անց կատարել է համասեռ առերևույթ հանցանքներ, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժի տեսակը՝ կարճաժամկետ ազատազրկումը բավարար է դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար: Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալի բողոքի այն փաստարկներին, որ ինքը երիտասարդ տղա է, հանրությանը և պետությանը պիտանի, խորին զղջացել է իր կատարած հանցանքի համար և գիտակցում է դրա քրեաիրավական հետևանքը, սակայն չի ցանկանում հայտնվել անազատության մեջ, մուտք գործել քրեակատարողական հիմնարկ, դատաքննության ընթացքում չհասկանալով հրաժարվել է հանրային աշխատանքներից, սակայն հիմա փոշմանել է և համաձայն չէ նման պատիժ կրել, ապա Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ ակնհայտ է, որ մեղադրյալի նկատմամբ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարողացել վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունը, մեղադրյալը պարբերաբար դրսևորել է հանցավոր վարքագիծ, վերջինս մի քանի անգամ առերևույթ կատարել է նույնաբնույթ արարք, ուստի Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատժատեսակի հետ չհամաձայնելու հիմքեր չկան, իսկ բողոքաբերի կողմից ներկայացված փաստարկներն անհիմն են և ենթակա են մերժման: Վերը նշված եզրահանգումների պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք թույլ կտան մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ կիրառել առավել մեղմ պատժատեսակ, այն է՝ տուգանք կամ հանրային աշխատանքներ, ուստի նման պարագայում վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումներն ի զորու չեն չեզոքացնելու Առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արմեն Հակոբյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից բավարար չափով հիմնավորված են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդեցություն է ունեցել կամ կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմք չկա, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` մերժել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 352-րդ, 359-րդ, 361-րդ, 363-րդ, 367-րդ, 370-րդ և 371-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0402/01/25 քրեական գործով՝ 2025 թվականի մարտի 14-ին կայացված դատավճիռը թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-08-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 29-10-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատորից. 1-ին հատոր՝ 59 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 120 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 29-10-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատորից. 1-ին հատոր՝ 59 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 120 թերթ |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 91794/25 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/0402/01/25
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 10-11-2025 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը թողնվել է առանց քննության |
| Որոշման ամսաթիվ | 12-12-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0402/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 12 դեկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա․ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 352-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է վերաքննիչ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած՝ (․․․) 2) վերաքննության արդյունքով կայացված այլ եզրափակիչ դատական ակտը. (․․․)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Վերաքննության արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակումից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ բողոքը բերվում է վճռաբեկ բողոքարկման ենթակա դատական ակտն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: (...)»: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշումը՝ վճռաբեկությամբ վերանայման դատական ակտ է, որի դեմ մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանը 2025 թվականի նոյեմբեր 7-ին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք։ Միաժամանակ, մեղադրյալ Ա․Հակոբյանը ներկայացրել է բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդություն։ Գործի նյութերի և ներկայացված բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշումը Ա․Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, իսկ վճռաբեկ բողոքը բերել է 2025 թվականի նոյեմբեր 7-ին, այսինքն` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված մեկամսյա ժամկետի խախտմամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ 2. Վճռաբեկ բողոքը թողնվում է առանց քննության, եթե՝ (...) 3) բողոքը ժամկետանց է, իսկ հարուցված լինելու դեպքում մերժվել է բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու միջնորդությունը. (...)»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ա․Հակոբյանի՝ բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը պետք է մերժել և մեղադրյալ Ա․Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը թողնել առանց քննության՝ բողոքը ժամկետանց լինելու հիմքով։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 398-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1․ Մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի՝ բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը մերժել։ 2․ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը թողնել առանց քննության: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13-08-2025թ․ որոշման դեմ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 24-11-2025 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
| Գործի տեսակ | Քրեական |
| Այլ նշումներ | Առդիր՝ 2 հատորից․ /59, 129/։ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 24-11-2025 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Սերժիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 17-12-2025 |
|---|---|
| Դատարան | Երևանի քրեական դատարան |
| Այլ նշումներ | 2 հատորից․ /59, 151/։ |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 08-01-2026 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը թողնվել է առանց քննության |
| Որոշման ամսաթիվ | 09-02-2026 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/0402/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 9 փետրվարի 2026 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ` Հ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ` Ս․ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա․ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ․ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ ուսումնասիրելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 14-ի դատավճռով Արմեն Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցության կանոններով գումարվել է թիվ ԱՎԴ3/0034/01/24 դատավճռով նշանակված 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամ տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 տասնհինգ օր ժամկետով և տուգանք՝ 500․000 հինգ հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով։ Ա․Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2025 թվականի օգոստոսի 13-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 14-ի դատավճիռն անփոփոխ թողնելու մասին։ Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել Ա․Հակոբյանը, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2025 թվականի դեկտեմբերի 12-ի որոշմամբ թողնվել է առանց քննության: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ Ա․Հակոբյանը՝ 2026 թվականի հունվարի 5-ին բերել է վճռաբեկ բողոք` միջնորդելով վերականգնել բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը, ինչի կապակցությամբ նշել է հետևյալը․ «Արթուր Հակոբյանի փաստաբանը տեղյակ լինելով բողոքարկման ժամկետների, դրանց բաց թողնված լինելու հետևանքների մասին, բաց է թողել բողոքարկման դատավարական ժամկետը, որով էլ Արթուր Հակոբյանի համար անհարկի ստեղծվել է անբարենպաստ պայմաններ, խախտելով նրա արդար դատաքննության իրավունքը։ (․․․) Արթուր Հակոբյանի շահերից էր բխում և ակնկալում էր, որ վստահելով փաստաբանին կմատուցվի պատշաճ ծառայություն, (․․․) չի առաջանա բողոքարկման ժամկետի խախտում (․․․)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն «Վճռաբեկ բողոքը բերվում է վճռաբեկ բողոքարկման ենթակա դատական ակտն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: (․․․)»: Վարույթի նյութերի և ներկայացված բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական ակտն Ա․Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, իսկ վճռաբեկ բողոքը ներկայացրել է 2026 թվականի հունվարի 5-ին։ Այս համատեքստում հարկ է ընդգծել, որ Վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ շահագրգիռ անձի միջնորդության հիման վրա բաց թողնված ժամկետի վերականգնումը հնարավոր է, երբ պատշաճ բողոքարկումը գործնականում անհնար էր իրավական պաշտպանություն հայցողի կամքից անկախ այլ հատուկ և օբյեկտիվ հանգամանքով։ Նշված դեպքում բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու միջնորդությունը պետք է ունենա որոշակի փաստական հիմք և կոնկրետ դրսևորում՝ հնարավորություն տալով վարույթն իրականացնող մարմնին ողջամտության սահմաններում գնահատելու բողոքարկման ժամկետը բաց թողնելու պատճառի և դատական ակտի վիճարկման հնարավորության հարաբերակցությունը ։ Մեջբերված փաստական տվյալները գնահատելով ձևավորված նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումն Ա․Հակոբյանը ստացել է 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, սակայն նշված որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքը ներկայացրել է 2026 թվականի հունվարի 5-ին, այսինքն, վճռաբեկ բողոքը բերվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված մեկամսյա ժամկետի խախտմամբ։ Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման եզրափակիչ մասով պարզաբանված է դրա բողոքարկման ժամկետը, և դատական ակտը ստանալուց հետո Ա․Հակոբյանն անհրաժեշտ և բավարար ժամանակ է ունեցել օրենքով սահմանված ժամկետում վճռաբեկ բողոք ներկայացնելու համար, իսկ բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու միջնորդությամբ ներկայացված պատճառները բավարար չեն արձանագրելու, որ այդպիսիք գործնականում անհնարին են դարձրել Ա․Հակոբյանի՝ պատշաճ բողոքարկման հնարավորությունը։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու Ա․Հակոբյանի միջնորդությունը ենթակա է մերժման՝ անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ Վճռաբեկ բողոքը թողնվում է առանց քննության, եթե՝ (…) 3) բողոքը ժամկետանց է, իսկ հարուցված լինելու դեպքում մերժվել է բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու միջնորդությունը (…)»: Հետևաբար, Ա․Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքով։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 383-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1․ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի միջնորդությունը՝ վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու վերաբերյալ, մերժել։ 2․ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ Արմեն Արթուրի Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը թողնել առանց քննության: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող` Հ․ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Ա․ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ․ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13-08-2025թ․ որոշման դեմ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 21-01-2026 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
| Գործի տեսակ | Քրեական |
| Այլ նշումներ | Առդիր՝ 2 հատորից․ /59, 158/։ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 21-01-2026 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 09-03-2026 |
|---|---|
| Դատարան | Երևանի քրեական դատարան |
| Այլ նշումներ | 2 հատորից․ /59, 178/։ |