Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍԿՍԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«31» հունվարի 2025թ․ ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան), նախագահությամբ դատավոր Ս․Անդրեասյանի, քննության առնելով Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի 2025 թվականի հունվարի 30-ին ներկայացրած քրեական հայցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. 2025 թվականի հունվարի 30-ին դատարան է ստացվել Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի կողմից ներկայացված մասնավոր բողոքը (այսուհետ՝ նաև քրեական հայցը), որով վերջինս հայտնել է Լյալյա Լևի Ղուկասյանի կողմից կատարված ենթադրյալ խարդախության և կեղծ, շինծու ժառանգության իրավունքի վկայագիր ձեռքբերելու մասին։ Քրեական հայցը համակարգչային ծրագրով իրականացվող գործերի բաշխման միջոցով մակագրվել է դատավոր Սաթենիկ Անդրեասյանին և 2025 թվականի հունվարի 31-ին փաստացի հանձնվել է դատավորին։
2. Ուսումնասիրելով քրեական հայցը և կից ներկայացված փաստաթղթերը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
2.1․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 168-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 169-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 170-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 171-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 172-րդ հոդվածով, 173-րդ հոդվածով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 180-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 227-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 228-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 256-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 257-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 259-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 263-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 265-րդ հոդվածով կամ 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարած անձը կարող է ենթարկվել քրեական պատասխանատվության միայն հանցագործությունից տուժածի քրեական հայցի հիման վրա, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքերի»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի շրջանակներում քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կամ մաuնավոր կարգով` հանցանքի բնույթից և ծանրության աստիճանից ելնելով:
2. Հայաստանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեuված հանցանքների վերաբերյալ վարույթներով քրեական հետապնդումն իրականացվում է մաuնավոր կարգով, իսկ մյուս բոլոր հանցանքների վերաբերյալ վարույթներով քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կարգով:
3. Եթե նույն անձին վերագրվող արարքների մի մասը ենթակա է քրեական հետապնդման հանրային կարգով, իսկ մյուս մասը` մասնավոր կարգով, ապա քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կարգով(․․․)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 451-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մասնավոր մեղադրանքով վարույթը կարող է նախաձեռնվել այն դեպքում, երբ այն անձը, որը բավարար հիմքեր ունի ենթադրելու, որ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեuված արարքներով իրեն պատճառվել է վնաս, քրեական հայց է ներկայացնում դատարան:
2. Քրեական հայցը կարող է ներկայացնել միայն սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված անձը կամ նրա օրինական ներկայացուցիչը:
3. Քրեական հայցը պետք է բովանդակի՝
1) սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված անձի անունը, ազգանունը և բնակության կամ հաշվառման վայրը.
2) այն անձի անունը, ազգանունը և բնակության կամ հաշվառման վայրը, որի դեմ ներկայացվել է քրեական հայցը.
3) մեղադրանքի բովանդակությունը, այդ թվում՝ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածը կամ հոդվածի մասը.
4) այն անձանց անունները, ազգանուններն ու բնակության կամ հաշվառման վայրերը, որոնք պետք է կանչվեն դատական նիստին.
5) մեղադրանքը հիմնավորող նյութերը(․․․)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական հայցն ստանալուց հետո դատավորը ստուգում է՝ արդյոք պահպանվել են սույն օրենսգրքի 451-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված` քրեական հայցին ներկայացվող պահանջները, արդյոք քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել մասնավոր կարգով, և հնգօրյա ժամկետում կայացնում է հետևյալ որոշումներից մեկը ․(․․․)
4) քրեական վարույթ սկսելը մերժելու մասին: (․․․)
4. Քրեական վարույթ սկսելը մերժվում է, եթե `(․․․)
3) քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել միայն հանրային կարգով. (․․․)»։
Քննության առնելով ներկայացված քրեական հայցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Ռ․Գևորգյանի կողմից քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքները վերաբերում են այնպիսի ենթադրյալ հանցանքների, որոնց վերաբերյալ վարույթներով քրեական հետապնդումն իրականացվում է հանրային կարգով։ Մասնավորապես՝ ըստ բողոքաբերի «Լյալյա Ղուկասյանը գնել է ժառանգության իրավունքի վկայական և դատարանի վճռով վտարել ինձ մշտական բնակության տանից, խոշոր չափի գումար բռնագանձել։ Առերևույթ խարդախությամբ, կեղծ շինծու ժառանգության իրավունքի վկայականի փաստը հիմնավորվում է անժխտելի և անհերքելի գրավոր ապացույցներով (...)»։
Քրեական հայցում նկարագրված փաստական հանգամանքների առերևույթ ստուգմամբ պարզ է դառնում, որ ենթադրյալ խարդախության դեպքի մասով քրեական հետապնդումն իրականացվում է մասնավոր կարգով, իսկ ենթադրյալ կեղծ փաստաթուղթ իրացնելու մասով՝ հանրային կարգով։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ միևնույն անձին վերագրվող արարքների մի մասը ենթակա է քրեական հետապնդման հանրային կարգով, իսկ մյուս մասը` մասնավոր կարգով, ապա, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի 3-րդ մասը, Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական հետապնդումը կարող է իրականացվել միայն հանրային կարգով, որպիսի պայմաններում Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի կողմից 2025 թվականի հունվարի 30-ին ներկայացված քրեական հայցի վերաբերյալ քրեական վարույթ սկսելն ենթակա է մերժման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ, 33-րդ, 34-րդ, 451-րդ, 452-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ռաֆիկ Հովհաննեսի Գևորգյանի կողմից 2025 թվականի հունվարի 30-ին ներկայացված քրեական հայցի վերաբերյալ քրեական վարույթ սկսելը մերժել։


ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ