ԵԴ1/0385/01/25


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)՝

Նախագահող դատավոր Հ.Ավագյան
Քարտուղարությամբ` Մ․Թովմասյանի
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Վ.Եդիգարյանի
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Հ.Գրիգորյանի
Պաշտպան Ռ.Հարությունյանի
Մեղադրյալ Ա.Արմենակյանի

2026 թվականի մարտի 5-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանի՝ (ծնված` 1983 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում դատապարտված՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի մարտի 10-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ 2 դրվագով և հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ է նշանակել տուգանքը՝ 780.000 ՀՀ դրամի չափով, տուգանքն ամբողջությամբ վճարվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբյանց փողոցի 8/3 տանը) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 12805724 քրեական վարույթը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետի, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Նույն օրը «Թիմ Լոջիսթիքս» ՓԲ ընկերությունը ճանաչվել է տուժող։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Դավիթ Հովհաննիսյանը ճանաչվել է տուժող։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ․Եդիգարյանի 2025 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ՝ Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրն Արթուր Արմենակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հունվարի 18-ի մեղադրանքը ներկայացվել է Արթուր Արմենակյանին:
2025 թվականի հունվարի 30-ին վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է ԵԴ1/0385/01/25 համարը:
2025 թվականի փետրվարի 3-ին Դատարանի դատավոր Հ․Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։

2. Մեղադրանքի փաստական և իրավական հիմնավորումները.
Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա կատարել է ուրիշի տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշի հափշտակություն, ինչպես նաև ուրիշի մանր չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն:
Այսպես․
Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանը, 2024թ. նոյեմբերի 14-ի` ժամը 22:00-ից մինչև նոյեմբերի 15-ի՝ ժամը 08:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ուրիշի տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշ հափշտակելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Աջափնյակ վարչական շրջանի Ռուստամյան փողոցի 36-րդ տան մոտակայքում կայանված Դավիթ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին պատկանող «Օպել» մակնիշի «Զաֆիրա» մոդելի ավտոմեքենայի վրայից հափշտակել է 35 OC 819 պետհամարանիշները: Այնուհետև, նույն ժամանակահատվածում, հափշտակված նույն պետհամարանիշները տեղադրել է իր կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայի վրա տեղադրված 36 DM 462 հաշվառման համարանիշի փոխարեն և ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ուղևորվել է դեպի Երևան քաղաքի Արցախի պողոտա 59/2 հասցե, որտեղից գաղտնի հափշտակել է «Թիմ Լոջիսթիքս» ՓԲԸ-ին պատկանող շինության դրսի պատին ամրացված ընդհանուր՝ 270.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Midea» ապրանքանիշի «MOU-60HNI-R» մոդելի օդորակիչի բլոկ-ագրեգատը՝ «Թիմ Լոջիսթիքս» ընկերությանը պատճառելով մանր չափի գույքային վնաս:
Այսպիսով՝ Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում»։

3. Արագացված վարույթի կիրառություն.
Նախնական դատական լսումների ընթացքում մեղադրյալ Արթուր Արմենակյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ և հայտարարել է, որ մեղադրանքներն իրեն պարզ են, համաձայն է մեղադրանքների հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Պաշտպան Ռ.Հարությունյանը հայտարարել է, որ իր կողմից մեղադրյալին պարզաբանվել են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և միանում է միջնորդությանը։
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Հ․Գրիգորյանը հայտարարել է, որ ընկերությանը պատճառված նյութական վնասը վերականգնվել է և որևէ առարկություն չունեն վարույթն արագացված կարգով քննելու միջնորդության դեմ։
Հանրային մեղադրող Վ.Եդիգարյանն արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև՝ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքներին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները՝ Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արթուր Արմենակյանի միջնորդությունը բավարարելու մասին։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Ուրիշի անձնագիրը կամ նույնականացման քարտը կամ իրավունք վերապահող, պարտականությունից կամ պատասխանատվությունից ազատող կամ իրավաբանական նշանակություն ունեցող տեղեկություն պարունակող փաստաթուղթը, դրոշմը, կնիքը կամ տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշը հափշտակելը, շորթելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հաստատված է համարում Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարելը և գտնում է, որ վերջինն իր կատարած արարքների համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(․․․)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4․1-ին մասի համաձայն` «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Մեղադրյալ Արթուր Արմենակյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։
Անդրադառնալով հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ
ա) արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
բ) արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը և բնույթը (հանրորեն վտանգավոր հետևանքներ), հանցագործության կատարման եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով մեղադրյալի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը՝ Դատարանը փաստում է, որ Արթուր Արմենակյանի կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններն օժտված են հանրության համար վտանգավորության որոշակի աստիճանով։
Դատարանը մեղադրյալ Արթուր Արմենակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում այն, որ փաստացի ընդունել է իր մեղքը և միջնորդել վարույթը քննել արագացված կարգով, պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս զավակները:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Արթուր Արմենակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը։
Այսպիսով, մեղադրյալ Արթուր Արմենակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս՝ Դատարանը ղեկավարվում է պատժի նպատակներով, որպիսիք են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ Արթուր Արմենակյանի կատարած արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված հանրային աշխատանքների ձևով՝ 100 (մեկ հարյուր) ժամ տևողությամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նախատեսված հանրային աշխատանքների ձևով՝ 100 (մեկ հարյուր) ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից (․․․)»:
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժներն ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Արթուր Արմենակյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է սահմանել հանրային աշխատանքները՝ 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակներն իրագործելու համար։

Քննության առնելով Արթուր Արմենակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքի հարցը՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով նախատեսված կարգավորումների համաձայն՝ Դատարանը գտնում է, որ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Դավիթ Հովհաննիսյանին ի պահ հանձնված 35OC819 հաշվառման համարանիշը, ինչպես նաև՝ «Թիմ Լոջիսթիքս» ՓԲ ընկերությանը ի պահ հանձնված օդորակիչը պետք է թողնել վերջինների տնօրինությանը, իսկ պայուսակը վերադարձնել Արթուր Արմենակյանին:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին և հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի կարգով գործը քննելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առկա չեն վնասի հատուցման ապահովման կամ քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցներ, ինչպես նաև՝ հանցագործությունների արդյունքում պատճառված վնասները հատուցելու պահանջ, հետևաբար այդ հարցերը ևս պետք է համարվեն լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464․1-464․5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 100 (մեկ հարյուր) ժամ տևողությամբ։
Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքները՝ 100 (մեկ հարյուր) ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժներն ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել հանրային աշխատանքները՝ 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ։
Արթուր Շալիկոյի Արմենակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Դավիթ Հովհաննիսյանին ի պահ հանձնված 35OC819 հաշվառման համարանիշը, ինչպես նաև՝ «Թիմ Լոջիսթիքս» ՓԲ ընկերությանը ի պահ հանձնված օդորակիչը թողնել վերջինների տնօրինությանը, իսկ պայուսակը վերադարձնել Արթուր Արմենակյանին:
Վարույթային ծախսերի և մյուս վերաբերելի հարցերը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով):


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ