ԵԴ1/0373/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը. (այսուհետ նաև` Դատարան),


Նախագահող դատավոր Ն.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
Քարտուղարությամբ Ա.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Դ. ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
Մեղադրյալ ---------------------


2025 թվականի հուլիսի 30-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
--------------------- (ծնված՝ --------------------- Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում դատված, դատվածությունը չմարված, հաշվառված և բնակվող՝ --------------------- հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց`

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
31.07.2024թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-2923-24 քրեական վարույթը։
15.01.2025թ. կայացվել է որոշում՝ --------------------- նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, որը 16.01.2025թ. ներկայացվել է վերջինիս:
16.01.2025թ. --------------------- նկատմամբ թիվ 60-2923-24 քրեական վարույթով որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունվարի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի ---------------------՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Հիշյալ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0373/01/25 դատական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 30-ին հանձնվել է դատավոր Ն. Բաղդասարյանին:
2025 թվականի հունվարի 31-ին որոշում է կայացվել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Դատարանի՝ 30․07․2025թ․ որոշմամբ --------------------- նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։
2025 թվականի հուլիսի 30-ին մեղադրյալ --------------------- նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Մեղադրյալ --------------------- նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա «2024 թվականի հուլիսի 28-ին' ժամը 02:15֊ի սահմաններում, վարել է «---------------------» մակնիշի --------------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան' չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և միաժամանակ գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում:
Ասյպես.
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից տրված թիվ ԱՖ 407587 վարչական իրավախախտման գործով 2020 թվականի հուլիսի 12-ին կայացված որոշմամբ --------------------- 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից' սկսած 2020 թվականի հուլիսի 12-ից մինչև 2021 թվականի հուլիսի 12-ը, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորագրությամբ ստացել որոշման պատճենը: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետն ավարտվելուց հետո ---------------------, չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2024 թվականի հուլիսի 28-ին' ժամը 02:15-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության զննման կտրոնի համարը' 02049)' մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.983 մգ/լ (առնվազն՛ 0.8847 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 9101086 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում վարել է «---------------------» մակնիշի --------------------- հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ --------------------- կողմից նույն օրը՝ ժամը 02:45-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407694 արձանագրությունը:»:

Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի' 2024 թվականի հուլիսի 28-ին' ժամը 02:45-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի --------------------- կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407694 արձանագրությունը, համաձայն որի' ---------------------, չունենալով տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ժամը 02:15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի --------------------- փողոցում, ոչ սթափ վիճակում, վարել է «---------------------» մակնիշի --------------------- հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը: Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է եղել արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված է եղել' 203.5 թիվը: Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննությամբ պարզվել է, որ ստուգաչափման սարքի համարն եղել է' 91101086, զննման համարը' 02049, զննման ամսաթիվը' 05.04.2024թ., զննման ժամը' 02:21:40, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը' 17.08.2023թ., դատարկ թեստ' 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը' ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը' 0.983 մգ/լ, վարորդի անունը' ---------------------, ազգանունը՝ ---------------------, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը' ---------------------, Վ/Վ համարը, անձնագիր' ---------------------, Պ/Ծ ազգանունը՝ Գրիգորյան, կրծքանշանի համարը' ---------, ստորաբաժանում' ---- գումարտակ, ----- վաշտ:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազագային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 120895 ստուգաչաւիման վկայականի զննությամբ պարզվել է, որ վկայականն ուժի մեջ է 2024 թվականի ապրիլի 05-ից մինչև 2025 թվականի ապրիլի 05-ը, ստուգաչաւիման սարքի գործարանային համարն եղել է 91101086, տեսակը' Jupiter X/RP, չափման տիրույթը' 0.000-2.000մգ/լ ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ ±5-10%, արտադրողը' Չինաստան, պատկանել է ՀՀ ՊԾ-ին, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի' MU2835-2008 МП 242-1353-2012, սւոուգաչափող անվան դիմաց առկա է եղել ստորագրույթուն և նշված է Ս.Գուլքանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրույթյուն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության զննությամբ պարզվել է, որ վարորդական իրավունքի վկայական' RF094557, թողարկված 19.02.2015թ., 12.07.2020թ.- ից մինչև 12.07.2021 թ.-ը թիվ ԱՖ 407587 որոշմամբ --------------------- զրկվել է վարորդական իրավունքի վկայականից և նոր վարորդական իրավունքի վկայական չի ստացել:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկանքի զննությամբ պարզվել է, որ ---------------------, ծնվել է ---------------------, անձնագիր' ---------------------, ՀԾՀ համարանիշն է' ---------------------, հաշվառված է Երևան քաղաքի, --------------------- հասցեում:
/դատական նիստի արձանագրություն, վ.թ. 4, 6, 10-11, 18, 20-21/

Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին՝ 2024 թվականի նյոեմբերի 01-ին կայացված որոշումը, համաձայն որի՝ --------------------- նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407694 արձանագրության, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02049 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 120895 վկայականի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները ճանաչվել են արտավարութային փաստաթուղթ և կցվել քրեական վարույթին:

/դատական նիստի արձանագրություն, վ.թ. 22-23/


Մեղադրյալ --------------------- առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության ընթացքում --------------------- ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընդունում է դեպքի փաստական հանգամանքները, համաձայն որի' 2024 թվականի հուլիսի 28֊ին' ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր կողմից վարվող «---------------------» մակնիշի -------------------հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով անցել է Երևան քաղաքի --------------------- փողոցով, միաժամանակ չի ունեցել տրասնպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Այդ ժամանակ իրեն կանգնեցրել են ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցները, ստուգել են սթափության աստիճանը, որից հետո կազմել են համապատասխան արձանագրություն:
/դատական նիստի արձանագրություն, վ.թ. 26-27, 38-40/

Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
---------------------, 2024 թվականի հուլիսի 28-ին' ժամը 02:15֊ի սահմաններում, վարել է «---------------------» մակնիշի --------------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան' չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և միաժամանակ գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում:
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից տրված թիվ ԱՖ 407587 վարչական իրավախախտման գործով 2020 թվականի հուլիսի 12-ին կայացված որոշմամբ --------------------- 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից' սկսած 2020 թվականի հուլիսի 12-ից մինչև 2021 թվականի հուլիսի 12-ը, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորագրությամբ ստացել որոշման պատճենը: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետն ավարտվելուց հետո ---------------------, չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2024 թվականի հուլիսի 28-ին' ժամը 02:15-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության զննման կտրոնի համարը' 02049)' մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.983 մգ/լ (առնվազն՛ 0.8847 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 9101086 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քաղաքի --------------------- փողոցում վարել է «---------------------» մակնիշի --------------------- հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ --------------------- կողմից նույն օրը՝ ժամը 02:45-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407694 արձանագրությունը:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է --------------------- Չաթոյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ --------------------- կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ --------------------- մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:»:
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման մեջ՝ արձանագրելով, որ «(...) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (...)» (տե՛ս Անդրանիկ Մեսրոպի Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ԵԱՆԴ/0091/01/09 որոշման 20-րդ կետը)»:
Վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. (…)
դրա չափը (…),
արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (…):
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս:
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…)»:
Մեղադրյալ --------------------- նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:
Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործություն կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Մեղադրյալ --------------------- նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, դատարանը, որպես --------------------- անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ երիտասարդ է, դատապարտվել է նույնաբնույթ արարքի համար, դատվածությունը մարված չէ:
Մեղադրյալ --------------------- կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է կատարած արարքի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, ինչը որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ --------------------- պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը նախատեսում է պատիժ՝ տուգանք՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Վերոգրյալի հիման վրա, պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանք կատարելու հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ --------------------- կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ տուգանքի ձևով՝ վեցապատիկի չափով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործման, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
Միաժամանակ, անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի ձևով պատժի չափին՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից»։
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ --------------------- չունի եկամուտ՝ դատարանը գտնում է, որ նշանակվող տուգանքի չափի հաշվարկային հիմք պետք է ընդունել արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ հոդվածների պահանջները՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ --------------------- նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին:
...
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
10. Հանցագործությունների համակցության դեպքում նշանակված հիմնական պատժին կարող են միացվել համակցությունը կազմող հանցանքների համար նշանակված լրացուցիչ պատիժները: Լրացուցիչ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում վերջնական լրացուցիչ պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը::
Դատարանն արձանագրում է, որ --------------------- Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի թիվ ԵԴ1/3735/01/24 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել է տուգանք՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կիրառմամբ պետք է սույն դատավճռով նշանակվող պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի ԵԴ1/3735/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի չվճարված մասը՝ 218.000 /երկու հարյուր տասնութ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղադրյալ --------------------- պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` «Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։(...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ --------------------- չունի մշտական աշխատանք, կայուն եկամուտ, նյութական դրությունից ելնելով՝ չի կարող անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել նշանակված տուգանքը, սակայն պատրաստակամ է այն վճարել՝ դատարանը գտնում է, որ պետք է տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 /մեկ/ տարի ժամկետ:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն, սույն գործով վարութային ծախսեր չկան:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ հոդվածով՝ դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ --------------------- նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացկայելու արգելքը ճիշտ է և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-349-րդ հոդվածներով` դատարանը.


Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Մեղադրյալ --------------------- մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ, և նրան դատապարտել տուգանքի` վեցապատիկի՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի թիվ ԵԴ1/3735/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 218.000 /երկու հարյուր տասնութ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը և --------------------- նկատմամբ նշանակել վերջնական պատիժ՝ 668.000 /վեց հարյուր վաթսունութ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Մեղադրյալ --------------------- նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 /մեկ/ տարի ժամկետ:
Մեղադրյալ --------------------- նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված փաստաթղթերի պատճենները պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ