ԵԴ1/0369/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

<<14>> ապրիլի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Վ.Շահինյանի և
Լ.Ալոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Տ.Պետրոսյանի,
մեղադրյալ՝ Մ.Դարբինյանի,
պաշտպան՝ Պ.Գյուլումյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի (ծնված՝ 1983 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 7-րդ շենքի 24-րդ բնակարան հասցեում) Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի հունվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԶՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սարումյանի կողմից կազմված <<Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին>> արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 90251624 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԶՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սարումյանի կողմից կազմված զեկուցագրի համաձայն՝ վերջինս ՀՀ քննչական կոմիտեի ԶՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի պետ Հ.Միքայելյանին խնդրել է աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունից ելնելով վարույթում քննվող թիվ 90251624 քրեական վարույթի նախաքննությունը հանձնարարել մեկ այլ քննիչի: Նշված զեկուցագրի վրա առկա է Վ.Սարգսյանին գրառումը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության դատախազ Տ.Պետրոսյանի կողմից կայացված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 90251624 քրեական վարույթով Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում, որը Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանին ներկայացվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԶՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնում կայացված <<Խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 90251624 քրեական վարույթով Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունվարի 20-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության դատախազ Տ.Պետրոսյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 90251624 քրեական վարույթով հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը և վարույթի նյութերը հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
2025 թվականի հունվարի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0369/01/25 համարը:
2025 թվականի հունվարի 29-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի հունվարի 30-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի փետրվարի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/0369/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի մարտի 04-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ <<[Ն]ա, հանդիսանալով ՊՆ 88865 զորամասի հրամանատարի պարտականությունները ժամանակավոր կատարող, կոչումով մայոր, պարտավոր լինելով ապահովել ՀՀ պաշտպանության նախարարության համակարգում միանվագ պարգևատրում վճարելու մասին ՀՀ պաշտպանության նախարարի 2023 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ 1861 հրամանի պահանջների կատարումը, մասնավորապես՝ քրեական հետապնդման մեջ գտնվող զինծառայողներին միանվագ դրամական պարգևատրում չվճարելու մասով, և <<ՀՀ զինված ուժերի ներքին ծառայության կանոնագիրքը հաստատելու մասին>> ՀՀ օրենքի 39-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով պատասխանատվություն կրելով նշված հրամանի հիման վրա տրված հրամանի ու դրա հետևանքների համար, իսկ նույն օրենքի 91-րդ հոդվածի 1-ին մասի 18-րդ կետի ուժով պարտավոր լինելով ղեկավարել գնդի ֆինանսական և տնտեսական գործունեությունը՝ ապահովելով նյութական և դրամական միջոցների օրինական ծախսումը, իր ծառայողական պարտականությունների կատարման նկատմամբ դրսևորել է անփույթ վերաբերմունք, այն է՝ տեղյակ լինելով իր և զինծառայողներ Սամվել Սերյոժայի Ստեփանյանի, Տիգրան Ժորայի Գյուլումյանի ու Թեհմինե Մնացականի Սարգսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցված լինելու վերաբերյալ, ոչ պատշաճ է կատարել իր ծառայողական պարտականությունները և առանց նշված հանգամանքը հաշվի առնելու՝ արձակել է ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի հրամանատարի 2023 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ 88 հրամանը, ինչի արդյունքում ինքը և նշված երեք անձինք ընդհանուր ստացել են 869.547 (ութ հարյուր վաթսունինը հազար հինգ հարյուր քառասունյոթ) ՀՀ դրամի միանվագ դրամական պարգևատրում՝ պետության օրինական շահերին պատճառելով էական վնաս>>:

Արագացված վարույթ.
3. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Տ.Պետրոսյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
5. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
6. Սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա, Դատարանի կողմից հետազոտված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատապարտված չլինելը։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև վերջինիս կողմից դեռևս 2024 թվականի հուլիսի 16-ին որպես վնասի վերականգնման գումար 950.300 ՀՀ դրամ վճարած լինելու հանգամանքը:
Դատարանն արձանագրում է, որ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
<<Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի՝ հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:(…)>>:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից>> (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է զինվորական պաշտոնեական անզգուշությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ է նախատեսված զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
8. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 6-րդ կետում արձանագրված՝ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայության փաստի հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
9. Անդրադառնալով մեղադրյալ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ հանգամանքները, մասնավորապես՝ այն, որ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է կատարածի համար, դեռևս նախաքննության փուլում կամովին վերականգնել է պատճառված վնասը:
Հատուկ ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանը քրեական գործի սկզբնական փուլից սկսած տվել է ըստ էության խոստովանական ցուցմունքներ և զղջացել է կատարածի համար:
10. Սույն դատավճռի 8-րդ և 9-րդ կետերում նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք էականորեն նվազեցնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը: Բացի այդ, մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նաև Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում:
Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 1 (մեկ) տարի ժամկետով փորձաշրջան, որի ընթացքում Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ պետք է սահմանել պարտականություն՝ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել նոր բնակության վայրի հասցեն:
11. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
12. Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
13. Ինչ վերաբերվում է վարութային ծախսերի հարցին, ապա այն պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի:
14. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 550-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ նշանակված 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մկրտիչ Էդուարդի Դարբինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:



ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ