Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/0360/01/25
Վիճակագրական տողի համար : 19.4

Պատասխանող

Աշոտ Բաղդասարյան Հենրիկի
Աշոտ Բաղդասարյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Դավիթ Բալայան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Դավիթ Բալայան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11- րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման, «ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման մեջ փոփոխություն կատարելու մասին» ՀՀ կառավարության 2021 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 1881-Ն, պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում, առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել և 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին' ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27֊ի թիվ 707-Ն որոշմանը կից 1-ին հավելվածի 267-րդ կետով սահմանված, զգալի չափերի՛ 0.23 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոց, որը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Ն. Աղախանյանի կողմից նույն օրը կատարված անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել է Աշոտ Բաղդասարյանի հագին եղած կապույտ բաճկոնի աջ ծոցագրպանից:
Գործ ԵԴ1/0360/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

11.02.2025 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանի, ծնված՝ 26.04.1976 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, բնակվում է ք.Երևան, Արզումանյան փողոց, 10-րդ շենք, 16-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ ժամը 17:02-ին, Աշոտ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է թմրանյութ ձեռք բերելու, պահելու, օգտագործելու և իրացնելու համար անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով /հատոր 1-ին գ.թ. 16/:
Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Մ.Ազդարիդիսը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 10821324 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 19/:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Բաղդասարյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 31-32/:
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հակոբյանը որոշում է կայացրել Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքը կատարելու համար, որ նա որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի` «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման, «ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման մեջ փոփոխություն կատարելու մասին» ՀՀ կառավարության 2021 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 1881-Ն, պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում, առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել և 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի պահել «կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշմանը կից 1-ին հավելվածի 267-րդ կետով սահմանված, զգալի չափերի՝ 0.23 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոց, որը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Ն. Աղախանյանի կողմից նույն օրը կատարված անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել է Աշոտ Բաղդասարյանի հագին եղած կապույտ բաճկոնի աջ ծոցագրպանից /հատոր 1-ին գ.թ. 57-58/:
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին Աշոտ Բաղդասարյանին է ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 59, 60, 64-67/:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Ա.Բաղդասարյանին ազատ արձակել ձերբակալումից՝ նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 76-77/:
Նույն օրը Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 79-80/:
2025 թվականի հունվարի 22-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821324 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով վարույթը՝ 10107425 համարով անջատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 1-7/:
Նույն օրը կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը և կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 135-144, 145-146/:
2025 թվականի հունվարի 27-ին դատախազ Ա.Հակոբյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 4-5/:
Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և երկու օր անց հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 2-րդ գ.թ. 1-2, 3/:
2025 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հիշյալ որոշումը մեղադրյալը ստացել է 04.02.2025 թվականին և որևէ տեղեկատվություն մինչ դատական ակտի հրապարակման օրը չի ներկայացրել / հատոր 2-րդ գ.թ. 6-7, 11/:

II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը

Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։
Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Աշոտ Բաղդասարյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը չունի եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանը հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը 3 օր՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ից 14-ը, գտնվել է անազատության մեջ և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնով, գտնում է, որ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել` այն սահմանելով տուգանք 350.000 ՀՀ դրամի չափով:
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքը վճարել մեկ տարվա ընթացքում ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին դատարանը գտնում է, որ Աշոտ Բաղդասարյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 70.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը կոնկետ դեպքում երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է վերացման մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել` սահմանելով տուգանք 350.000 ՀՀ դրամ չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 70.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0360/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 27-01-2025
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 10107425
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11- րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման, «ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման մեջ փոփոխություն կատարելու մասին» ՀՀ կառավարության 2021 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 1881-Ն, պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում, առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել և 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին' ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27֊ի թիվ 707-Ն որոշմանը կից 1-ին հավելվածի 267-րդ կետով սահմանված, զգալի չափերի՛ 0.23 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոց, որը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Ն. Աղախանյանի կողմից նույն օրը կատարված անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել է Աշոտ Բաղդասարյանի հագին եղած կապույտ բաճկոնի աջ ծոցագրպանից:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հայրանուն Հենրիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Դատվածություն
Դատվածություն դատված
Վիճակագրական տողի համարը 19.4
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.2
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 27-01-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Բալայան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 01-07-2022
Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին
Ամսաթիվ 30-01-2025
Որոշում Գործ ԵԴ1/0360/01/25
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք
նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին

30 հունվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Դ.Բալայանս, ստանալով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի

2025 թվականի հունվարի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Հիշյալ քրեական գործը նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և երկու օր անց հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին:
Ուսումնասիրելով քրեական գործը և մեղադրական եզրակացությանը կից համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6 հոդվածի համաձայն՝
«1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։
2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը:
3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը
/…/»։
Նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6 հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6 հոդվածով սահմանված կարգը»:
Նույն օրենսգրքի 464.8 հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին:
/…/»։
Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6 հոդվածով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Ա.Բաղդասարյանը չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, այսինքն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը ենթակա է կիրառման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-34-րդ, 464.6-464․8 հոդվածներով

Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի

Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործը ստանձնել վարույթ և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով
Դատավճռի կայացման օր նշանակել 2025 թվականի փետրվարի 11-ին:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Ա.
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արսեն
Ազգանուն խառատյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավճռի կայացման օր
Ամսաթիվ 11-02-2025
Վարույթը ստանձ. և համաձայն. տուգանք նշան. վարույթ հարուց. մասին որոշման պատճենը ուղարկվել է հանր. մեղադրողին և վարույթի մասն. մասնակիցներին
Ամսաթիվ 11-02-2025
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 11-02-2025
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 11-02-2025
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ ԵԴ1/0360/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

11.02.2025 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանի, ծնված՝ 26.04.1976 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, բնակվում է ք.Երևան, Արզումանյան փողոց, 10-րդ շենք, 16-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ ժամը 17:02-ին, Աշոտ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է թմրանյութ ձեռք բերելու, պահելու, օգտագործելու և իրացնելու համար անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով /հատոր 1-ին գ.թ. 16/:
Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Մ.Ազդարիդիսը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 10821324 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 19/:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Բաղդասարյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 31-32/:
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հակոբյանը որոշում է կայացրել Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքը կատարելու համար, որ նա որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի` «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման, «ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման մեջ փոփոխություն կատարելու մասին» ՀՀ կառավարության 2021 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 1881-Ն, պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում, առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել և 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի պահել «կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշմանը կից 1-ին հավելվածի 267-րդ կետով սահմանված, զգալի չափերի՝ 0.23 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոց, որը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Ն. Աղախանյանի կողմից նույն օրը կատարված անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել է Աշոտ Բաղդասարյանի հագին եղած կապույտ բաճկոնի աջ ծոցագրպանից /հատոր 1-ին գ.թ. 57-58/:
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին Աշոտ Բաղդասարյանին է ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 59, 60, 64-67/:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Ա.Բաղդասարյանին ազատ արձակել ձերբակալումից՝ նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 76-77/:
Նույն օրը Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 79-80/:
2025 թվականի հունվարի 22-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821324 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով վարույթը՝ 10107425 համարով անջատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 1-7/:
Նույն օրը կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը և կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 135-144, 145-146/:
2025 թվականի հունվարի 27-ին դատախազ Ա.Հակոբյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 4-5/:
Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և երկու օր անց հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 2-րդ գ.թ. 1-2, 3/:
2025 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հիշյալ որոշումը մեղադրյալը ստացել է 04.02.2025 թվականին և որևէ տեղեկատվություն մինչ դատական ակտի հրապարակման օրը չի ներկայացրել / հատոր 2-րդ գ.թ. 6-7, 11/:

II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը

Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։
Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Աշոտ Բաղդասարյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը չունի եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանը հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը 3 օր՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ից 14-ը, գտնվել է անազատության մեջ և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնով, գտնում է, որ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել` այն սահմանելով տուգանք 350.000 ՀՀ դրամի չափով:
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքը վճարել մեկ տարվա ընթացքում ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին դատարանը գտնում է, որ Աշոտ Բաղդասարյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 70.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը կոնկետ դեպքում երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է վերացման մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Աշոտ Հենրիկի Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել` սահմանելով տուգանք 350.000 ՀՀ դրամ չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 70.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 11-02-2025
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 19-03-2025
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 07-04-2025
Էջերի քանակ 172 թերթ
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 14-04-2025
Էջերի քանակը 172