Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0334/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Ռուբեն Սարգսյան Ժորայի
Ռուբեն Սարգսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Դավիթ Բալայան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Դավիթ Բալայան
Գործ ԵԴ1/0334/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
07.02.2025 թվական ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանի, ծնված՝ 13.03.1979 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է քաղաք Երևան, Նոր Նորք, Միկոյան փողոց, 2-րդ շենք, 1-ին բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 60652124 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 10/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Մարգարյանը որոշում է կայացրել Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքի կատարման համար, որ նա զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից վարել է տրանսպորտային միջոցը.
Այսպես
Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանը, 2024 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ 818 0362342 արձանագրությամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք 2024 թվականի սեպտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23:35-ին, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում 0,910 մգ ալկոհոլի ազդեցության տակ վարել է «Վազ» մակնիշի 77 UB 771 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Հայկ Ղազարյանի կողմից կազմվել է թիվ 818 0428049 արձանագրությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 21-22/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 25-26/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ռուբեն Սարգսյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 29, 30-32/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 43/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին /նշված է դեկտեմբերի 03-ին/ կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 45-52/:
2025 թվականի հունվարի 16-ին դատախազ Վ.Մարգարյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին՝ նշելով, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում /հատոր 1-ին գ.թ. 57-58/:
2025 թվականի հունվարի 22-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 56, 55/:
2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հիշյալ որոշումը նույն օրը ուղարկվել է վարույթի մասնակիցներին, պաշտպանը և մեղադրյալը այն ստացել են 29.01.2025 թվականին և որևէ տեղեկատվություն մինչ դատական ակտի հրապարակման օրը չեն ներկայացրել /հատոր 1-ին գ.թ. 59-60, 62-65/:
II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Ռուբեն Սարգսյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։
Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Ռուբեն Սարգսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը տարաժամկետել ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին, դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Սարգսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը, կոնկետ դեպքում, երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
07.02.2025 թվական ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանի, ծնված՝ 13.03.1979 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է քաղաք Երևան, Նոր Նորք, Միկոյան փողոց, 2-րդ շենք, 1-ին բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 60652124 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 10/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Մարգարյանը որոշում է կայացրել Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքի կատարման համար, որ նա զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից վարել է տրանսպորտային միջոցը.
Այսպես
Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանը, 2024 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ 818 0362342 արձանագրությամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք 2024 թվականի սեպտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23:35-ին, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում 0,910 մգ ալկոհոլի ազդեցության տակ վարել է «Վազ» մակնիշի 77 UB 771 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Հայկ Ղազարյանի կողմից կազմվել է թիվ 818 0428049 արձանագրությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 21-22/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 25-26/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ռուբեն Սարգսյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 29, 30-32/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 43/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին /նշված է դեկտեմբերի 03-ին/ կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 45-52/:
2025 թվականի հունվարի 16-ին դատախազ Վ.Մարգարյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին՝ նշելով, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում /հատոր 1-ին գ.թ. 57-58/:
2025 թվականի հունվարի 22-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 56, 55/:
2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հիշյալ որոշումը նույն օրը ուղարկվել է վարույթի մասնակիցներին, պաշտպանը և մեղադրյալը այն ստացել են 29.01.2025 թվականին և որևէ տեղեկատվություն մինչ դատական ակտի հրապարակման օրը չեն ներկայացրել /հատոր 1-ին գ.թ. 59-60, 62-65/:
II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Ռուբեն Սարգսյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։
Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Ռուբեն Սարգսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը տարաժամկետել ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին, դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Սարգսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը, կոնկետ դեպքում, երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0334/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 22-01-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60652124 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից վարել է տրանսպորտային միջոցը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Ժորայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 344 Մաս 2 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 22-01-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Բալայան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին
| Ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|---|
| Որոշում | Գործ ԵԴ1/0334/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին 24 հունվարի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Դ.Բալայանս, ստանալով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Հիշյալ քրեական գործը նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին: Ուսումնասիրելով քրեական գործը և մեղադրական եզրակացությանը կից համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6 հոդվածի համաձայն՝ «1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։ 2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը: 3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը /…/»։ Նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի համաձայն՝ «1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6 հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝ 1) մեղադրյալն անչափահաս է. 2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար. 3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ. 4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին. 5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար. 6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․ 7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․ 8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6 հոդվածով սահմանված կարգը»: Նույն օրենսգրքի 464.8 հոդվածի համաձայն՝ «1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին: /…/»։ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6 հոդվածով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Ռ.Սարգսյանի չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, այսինքն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը ենթակա է կիրառման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-34-րդ, 464.6-464․8 հոդվածներով Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական գործը ստանձնել վարույթ և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով Դատավճռի կայացման օր նշանակել 2025 թվականի փետրվարի 07-ին: ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վ. |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Քեշիշյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Դատավճռի կայացման օր
| Ամսաթիվ | 07-02-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձ. և համաձայն. տուգանք նշան. վարույթ հարուց. մասին որոշման պատճենը ուղարկվել է հանր. մեղադրողին և վարույթի մասն. մասնակիցներին
| Ամսաթիվ | 07-02-2025 |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 07-02-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 07-02-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/0334/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ 07.02.2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանի, ծնված՝ 13.03.1979 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է քաղաք Երևան, Նոր Նորք, Միկոյան փողոց, 2-րդ շենք, 1-ին բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով I.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 60652124 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 10/: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Մարգարյանը որոշում է կայացրել Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքի կատարման համար, որ նա զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից վարել է տրանսպորտային միջոցը. Այսպես Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանը, 2024 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ 818 0362342 արձանագրությամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք 2024 թվականի սեպտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23:35-ին, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում 0,910 մգ ալկոհոլի ազդեցության տակ վարել է «Վազ» մակնիշի 77 UB 771 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Հայկ Ղազարյանի կողմից կազմվել է թիվ 818 0428049 արձանագրությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 21-22/: 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 25-26/: 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ռուբեն Սարգսյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 29, 30-32/: 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 43/: 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին /նշված է դեկտեմբերի 03-ին/ կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 45-52/: 2025 թվականի հունվարի 16-ին դատախազ Վ.Մարգարյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին՝ նշելով, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում /հատոր 1-ին գ.թ. 57-58/: 2025 թվականի հունվարի 22-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 56, 55/: 2025 թվականի հունվարի 24-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հիշյալ որոշումը նույն օրը ուղարկվել է վարույթի մասնակիցներին, պաշտպանը և մեղադրյալը այն ստացել են 29.01.2025 թվականին և որևէ տեղեկատվություն մինչ դատական ակտի հրապարակման օրը չեն ներկայացրել /հատոր 1-ին գ.թ. 59-60, 62-65/: II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Ռուբեն Սարգսյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով: Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։ Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները. Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։ Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Ռուբեն Սարգսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար: Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը տարաժամկետել ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին, դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Սարգսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը, կոնկետ դեպքում, երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը: Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված: Քննության առնելով մեղադրյալ Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ռուբեն Ժորայի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով: Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Ռուբեն Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով: ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-02-2025 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-03-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 25-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 78 թերթ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 78 |
| Գործին կից նյութերը | մեկ սկավառակ |