Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/0315/01/25
Վիճակագրական տողի համար : 9.3

Պատասխանող

Սուրեն Կյուրեղյան Սպարտակի
Աշոտ Կարապետյան Արմանի
Աշոտ Կարապետյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Դավիթ Արղամանյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Դավիթ Արղամանյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2024 թվականի հոկտեմբերի 10- ին՝ ժամը 10:34-ի սահմաններում, գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 26/6 հասցեի դիմաց կայանված, Արշակ Պերճի Ղազարյանին պատկանող՝ «ԲՄՎ» մակնիշի 20 II 400 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի կողային զույգ հայելիների ապակիները, իսկ 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, մեկ միասնական դիտավորությամբ և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի օժանդակությամբ, գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի և նույն հասցեում կայանված՝ Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-Benz C240» մակնիշի 07 XK 907 հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայի զույգ հայելիների ապակիները, վերջիններիս պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Երևանի քրեական դատարան 2025-08-21 16:00 6 Կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-08-08 17:00 6 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-07-09 11:30 6 Չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-06-27 14:30 6 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-05-12 17:30 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-04-21 17:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-04-04 14:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-03-13 15:30 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-02-06 14:30 6 Նիստը չի կայացել
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/0315/01/25
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի, Խանետա Ֆթոյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրող՝ Հրանտ Պողոսյանի,
պաշտպան՝ Մհեր Մանգասարյանի,
մեղադրյալներ՝ Սուրեն Կյուրեղյանի,
Աշոտ Կարապետյանի,

2025թ. օգոստոսի 21 ք. Երևան,

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի՝
(ծնված՝ 09.10.1977թ., Լոռու մարզում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, ամուսնացած, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Տիչինայի փողոց, 2-րդ նրբանցք, տուն 23Ա հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Աշոտ Արմանի Կարապետյանի՝
(ծնված՝ 04.04.2000թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված՝ Վայոց Ձորի մարզի, Վայք համայնքի, Գոմք բնակավայրի, 6-րդ փողոցի, տուն 1 հասցեում, բնակվող՝ ք. Երևան, Բաղյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի տուն 1/1 հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2024թ. հոկտեմբերի 15 ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 15161824 քրեական վարույթը։
2. Նույն օրը որոշում է կայացվել Արշակ Ղազարյանին թիվ 15161824 քրեական վարույթով տուժող ճանաչելու մասին։
3. 2024թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13։30-ին, հանցանք կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել են Սուրեն Կյուրեղյանը և Աշոտ Կարապետյանը։
4. Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08138224 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
5. Նույն օրը որոշումներ են կայացվել Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին և Մանե Գագիկի Քարամյանին թիվ 08138224 քրեական վարույթով տուժողներ ճանաչելու մասին։
6. 2024թ. հոկտեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հրանտ Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
7. Նույն օրը որոշումներ են կայացվել Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին ձերբակալումից ազատ արձակելու և նրա նկատմամբ բացակայելու արգելքը որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու մասին։
8. 2024թ. հոկտեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հրանտ Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
9. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը և նա՝ նույն օրը՝ ժամը 13։29-ին, անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճում։
10. Նույն օրը քննիչի որոշմամբ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել է բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը։
11. 2024թ. նոյեմբերի 6-ին թիվ 08138224 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել «Jeep Compas» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հայելու ապակիները որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
12. Նույն օրը որոշում է կայացվել նշված իրեղեն ապացույցը Մանե Գագիկի Քարամյանին ի պահ հանձնելու մասին։
13. 2024թ. նոյեմբերի 6-ին թիվ 08138224 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել «Mercedes» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հայելու ապակիները որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
14. 2024թ. դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել նշված իրեղեն ապացույցը Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին ի պահ հանձնելու մասին։
15. 2024թ. դեկտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 15161824 և թիվ 08138224 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 08138224 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։
16. 2025թ. հունվարի 10-ին թիվ 08138224 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել փորձաքննությունից ստացված՝ Արշակ Ղազարյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջ հայելու ապակին որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
17. 2025թ. հունվարի 10-ին թիվ 08138224 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել փորձաքննությունից ստացված՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակը որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
18. 2025թ. հունվարի 17-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հրանտ Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում։
19. 2025թ. հունվարի 17-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հրանտ Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում։
20. 2025թ․ հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08138224 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
21. 2025թ․ հունվարի 21-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունվարի 22-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին։
22. 2025թ․ հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) դատավոր Դավիթ Արղամանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
23. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. ապրիլի 21-ի որոշմամբ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը 3 ամիս ժամկետով։ Նույն որոշման հիման վրա Սուրեն Կյուրեղյանը 2025թ. մայիսի 2-ին վերցվել է արգելանքի։
24. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 2025թ. մայիսի 12-ին որոշում է կայացրել Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը վերացնելու և նրան անհապաղ ազատ արձակելու մասին։ Նույն որոշմամբ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
25. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. օգոստոսի 8-ի որոշմամբ Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է։ Նույն որոշմամբ Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքների կատարման համար, որ նա «(...) նա 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 10:34-ի սահմաններում, գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 26/6 հասցեի դիմաց կայանված, Արշակ Պերճի Ղազարյանին պատկանող՝ «ԲՄՎ» մակնիշի 20 II 400 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի կողային զույգ հայելիների ապակիները, իսկ 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, մեկ միասնական դիտավորությամբ և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի օժանդակությամբ, գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի և նույն հասցեում կայանված՝ Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-Benz С240» մակնիշի 07 XK 907 հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայի զույգ հայելիների ապակիները, վերջիններիս պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
Այսպես.
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին` ժամը 10:34-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 26/6 հասցեի դիմաց կայանված, Արշակ Պերճի Ղազարյանին պատկանող՝ «ԲՄՎ» մակնիշի 20 II 400 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ յուրաքանչյուրը 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կողային զույգ հայելիների ապակիները՝ Ա.Ղազարյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 50.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ,
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ նախապես համաձայնություն է ձեռք բերել վերջինիս օժանդակությամբ գաղտնի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, որի շրջանակներում Աշոտ Կարապետյանը նախապես խոստացել է պարտակել Սուրեն Կյուրեղյանի կողմից հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները: Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը՝ Աշոտ Արմանքի Կարապետյանի հետ «Nissan Tida» մակնիշի 37 UT 495 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ, որտեղ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը, Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվածության համաձայն, գողություն կատարելու դիտավորությամբ դուրս է եկել հիշյալ տաքսի ավտոմեքենայից, իսկ Աշոտ Արմանի Կարապետյանը նախապես տված խոստման համաձայն՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի հափշտակած առարկաներն իր մոտ պահելու եղանակով վերջինիս օժանդակելու միտումով, մնացել է նշված տաքսի ավտոմեքենայի սրահում: Նշված տաքսի ավտոմեքենայից դուրս գալուց հետո Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը մեկ միասնական դիտավորությամբ գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեում կայանված, Մանե Գազիկի Քարամյանին պատկանող՝ «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ ընդհանուր 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ զույգ հայելիների ապակիները և դրա մոտակայքում կայանված, Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-Benz C240» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ զույգ հայելիների ապակիները, որից հետո «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հափշտակված հայելիները:
Այսինքն՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուերղյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքների կատարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով (...)»։
Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) նա 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, օժանդակել է Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի կողմից մեկ միասնական դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի և նույն հասցեում կայանված՝ Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-BenzC240» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայի զույգ հայելիների ապակիների գաղտնի հափշտակությանը, ինչի արդյունքում Մ.Քարամյանին և Կ.Գրիգորյանին պատճառվել է զգալի չափի գույքային վնաս:
Այսպես.
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ նախապես համաձայնություն է ձեռք բերել վերջինիս օժանդակությամբ գաղտնի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, որի շրջանակներում Աշոտ Կարապետյանը նախապես խոստացել է պարտակել Սուրեն Կյուրեղյանի կողմից հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները: Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ «Nissan Tida» մակնիշի 37 UT 495 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ, որտեղ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը, Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվածության համաձայն, գողություն կատարելու դիտավորությամբ դուրս է հիշյալ տաքսի ավտոմեքենայից, իսկ Աշոտ Արմանի Կարապետյանը նախապես տված խոստման համաձայն՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի հափշտակած առարկաներն իր մոտ պահելու եղանակով վերջինիս օժանդակելու միտումով, մնացել է նշված տաքսի ավտոմեքենայի սրահում: Նշված տաքսի ավտոմեքենայից դուրս գալուց հետո Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը մեկ միասնական դիտավորությամբ գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեում կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող՝ «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ ընդհանուր 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ զույգ հայելիների ապակիները և դրա մոտակայքում կայանված, Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-Benz С240» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ զույգ հայելիների ապակիները, որից հետո «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հափշտակված հայելիները, նախապես ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, Սուրեն Կյուրեղյանը փոխանցել է Աշոտ Արմանի Կարապետյանին, ով, հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները նախապես պարտակելու խոստման համաձայն, հափշտակված հայելիների ապակիները թաքցրել է իր մոտ՝ այդ կերպ օժանդակելով Սուրեն Կյուրեղյանին:
Այսինքն' Աշոտ Արմանի Կարապետյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
(...)»
3. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2025թ. օգոստոսի 8-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալներ Սուրեն Կյուրեղյանը, Աշոտ Կարապետյանը և վերջիններիս պաշտպան Մհեր Մանգասարյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։
Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալներին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալներ Սուրեն Կյուրեղյանը և Աշոտ Կարապետյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն են, բավարար ժամանակ են ունեցել պաշտպանների հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանները պատասխանել են հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում են, որ պարտավոր չեն համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունեն ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր են ներկայացրել միջնորդությունը, չեն օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունեն, տեղյակ են, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացնելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ են, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպան Մհեր Մանգասարյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալների հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել է մեղադրանքի էությունը, որի հետ նրանք համաձայն են, մեղադրյալները հասկանում և գիտակցում են մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալները գիտակցված ընդունում են մեղադրանքը և կամավոր են ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Տուժողներ Արշակ Ղազարյանը, Մանե Քարամայանը և Կարեն Գրիգորյանը 13.03.2025թ. Դատարանին հասցեագրված դիմումներով հայտնել են, որ մեղադրյալների նկատմմաբ որևէ գույքային հայց, բողոք կամ պահանջ չունեն և չեն առարկում հատուկ կարգ կիրառելու դեմ։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին արտատպված ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը՝ Սուրեն Կյուրեղյանի և Աշոտ Կարապետյանի վերաբերյալ,
- 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որոնց՝ Աշոտ Կարապետյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա են, որոնց հաշվարկով սակայն պարզ է դառնում, որ հանցանքն ավարտելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը չի գերազանցում հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, իսկ Սուրեն Կյուրեղյանի եկամուտների վերաբերյալ տեղեկությունները բացակայում են,
- 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին արտատպված Սուրեն Կյուրեղյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը. առկա են թիվ 70924824, 08158722, 08138224, 10180025 և 10116522 քրեական վարույթները։ Թիվ 08158722 և թիվ 10116522 քրեական վարույթները կարճված են։ Թիվ 08138224 քրեական վարույթը հանդիսանում է սույն գործով քրեական վարույթը։ Թիվ 70924824 և թիվ 10180025 քրեական վարույթները ուղարկվել են դատարան՝ դատապարտման վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն,
- 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին արտատպված Աշոտ Կարապետյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը. առկա են թիվ 11190423, 16855722, 16855522, 14852523, 16172622, 08116723, 16861724, 40102525 և 91168823 քրեական վարույթները։ Թիվ 16855722, 16855522 քրեական վարույթներով նյութերը մերժված են։ Թիվ 10190423, 08116723 և 16172622 քրեական վարույթները ուղարկվել են դատարան՝ դատապարտման վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։ Թիվ 14852523 քրեական վարույթը կարճված է։ Թիվ 16861724, 40102525 և 91168823 քրեական վարույթներով առկա են համապատասխանաբար ԵԴ1/0986/01/25, ԳԴ/0164/01/25, ԵԴ1/1131/01/23 դատավճիռները,
- ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից 20.08.2025թ. ստացված գրությունը, համաձայն որի՝ Աշոտ Կարապետյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 16.01.2024թ. թիվ ԵԴ1/1131/06/23 դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով, պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Աշոտ Կարապետյանը 29.03.2024թ. հաշվառման է վերցվել պրոբացիայի ծառայությունում։ Փորձաշրջանի կրման կարգի խախտման հետևանքով՝ 25.12.2024թ. միջնորդություն է ներկայացվել Դատարան, Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ թիվ ԵԴ1/1131/01/23 դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացնելու և ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու ուղարկելու վերաբերյալ։ Միջնորդության քննարկումը Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում հետաձգվել է այլ հերթի։ Աշոտ Կարապետյանի վերաբերյալ 14.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/0986/01/25 և 25.07.2025թ.թիվ ԳԴ/0164/01/25 դատավճիռները պրոբացիայի ծառայության Վայոց Ձորի մարզային մարմնում չեն ստացվել և կատարման չեն ընդունվել։
- մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածքը՝ Աշոտ Կարապետյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ,
- ՀՀ զինված ուժերի կազմում մարտական գործողություններին քաղաքացու մասնակցության մասին տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Աշոտ Կարապետյանը 08.10.2020թ. մինչև 08.11.2020թ. մասնակցել է մարտական գործողությունների,
- կարգադրագիրը՝ Աշոտ Կարապետյանի բուժման վերաբերյալ,
- Աշոտ Կարապետյանի բնակության վայրի վերաբերյալ տեղեկանքը, համաձայն որի՝ վերջինս հաշվառված է և բնակվում է Վայոց Ձորի մարզի Վայք համայնքի Գոմք գյուղի 6-րդ փողոցի տուն 1 հասցեում, համատեղ բնակվում է տատիկի՝ Լյուդմիլա Մաթևոսի Կարապետյանի հետ՝ ծնված՝ 13.05.1954թ., վերջինս գտնվում է Աշոտ Կարապետյանի խնամքի տակ,
- Գոմք բնակավայրի վարչական ղեկավար Մ.Հովհաննիսյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի՝ Աշոտ Կարապետյանը բնութագրվում է որպես կազմակերպված, հայրենասեր և աշխատասեր անձնավորություն։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
(...)»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)»
Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալներ Սուրեն Կյուրեղյանի և Աշոտ Կարապետյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքները մեղավորությամբ կատարելը, միաժամանակ ապացուցված են մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը,
(…)»
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ նախկինում դատապարտված չի եղել, մեղքն ընդունել է, զղջացել է կատարածի համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Անդրադառնալով Աշոտ Կարապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում Աշոտ Կարապետյանի դատվածություն ունենալու հանգամանքը, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից 20.08.2025թ. ստացված գրությամբ, համաձայն որի՝ Աշոտ Կարապետյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 16.01.2024թ. թիվ ԵԴ1/1131/06/23 դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով, պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Աշոտ Կարապետյանը 29.03.2024թ. հաշվառման է վերցվել պրոբացիայի ծառայությունում։ Փորձաշրջանի կրման կարգի խախտման հետևանքով՝ 25.12.2024թ. միջնորդություն է ներկայացվել Դատարան՝ Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ թիվ ԵԴ1/1131/01/23 դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացնելու և ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու ուղարկելու վերաբերյալ։ Ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքը։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս նախկինում դատապարտված չի եղել, մեղքն ընդունել է, զղջացել է կատարածի համար, ունի առողջական խնդիրներ, 08.10.2020թ. մինչև 08.11.2020թ. մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
Մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:»
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, բնույթը, վտանգավորությունը, պատճառված վնասը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի համաձայնությունը՝ իր նկատմամբ հանրային աշխատանքներ նշանակելու վերաբերյալ՝ գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պետք է նշանակել պատիժ՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար նշանակել պատիժ՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ։
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, բնույթը, վտանգավորությունը, պատճառված վնասը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, և ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, Աշոտ Կարապետյանի վերաբերյալ ՀՀ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները՝ գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ պետք է նշանակել՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթնապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը: (...)»
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով՝ գտնում է, որ սահմանված կարգով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժին պետք է լրիվ գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատիժը, և մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակում հանրային աշխատանքներ՝ 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի համաձայն՝
«3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
4. Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:»
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ Դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատժին պետք է հաշվակցել սույն քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ը և 2025 թվականի մայիսի 2-ից մինչև 2025թ. մայիսի 12-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 13 (տասներեք) օրը (1 օրը 8 ժամի դիմաց, այսինքն՝ 13*8=104, 200-104=96) և Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակում հանրային աշխատանքներ՝ 96 (իննսունվեց) ժամ տևողությամբ։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ Դատարանը գտնում է, որ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատժին պետք է հաշվակցել սույն քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը, ուստի անհրաժեշտ է նշված երեք օրը համապատասխանեցնել տուգանք պատժատեսակին։ Նշվածի համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 օրը հավասարազոր է 24 ժամ հանրային աշխատանքներ պատժին, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կարգավորումների համաձայն՝ 24 ժամ հանրային աշխատանքներ պատիժը հավասարազոր է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափին, ուստի Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակում տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով (525.000-75.000=450.000)։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Jeep Compas» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հայելու ապակիների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք անհրաժեշտ է թողնել Մանե Գագիկի Քարամյանի տնօրինության տակ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Mercedes» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հայելու ապակիների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք անհրաժեշտ է թողնել Կարեն Արթուրի Գրիգորյանի տնօրինության տակ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջ հայելու ապակու տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն պետք է վերադարձնել տուժող Արշակ Ղազարյանին։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակի տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու հետո այն անհրաժեշտ է ոչնչացնել։
Անդրադառնալով մյուս ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Սուրեն Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Աշոտ Կարապետյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով՝ փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 67-րդ, 69-րդ, 70-րդ, 74-րդ, 79-րդ, 84-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.4-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և՝
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակել՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ,
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակել՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժին լրիվ գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատիժը և մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատժին հաշվակցել սույն քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ը և 2025 թվականի մայիսի 2-ից մինչև 2025թ. մայիսի 12-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 13 (տասներեք) օրը և Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 96 (իննսունվեց) ժամ տևողությամբ։
4. Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի պատժի կատարումը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա։
5. Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
6. Աշոտ Արմանի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթնապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ՝ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատժին հաշվակցել սույն քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
8. Աշոտ Արմանի Կարապետյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
9. Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
10 . Իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգով՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված եղանակով։
11. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
Դատական գործ N: ԵԴ1/0315/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 21-01-2025
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 08138224
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2024 թվականի հոկտեմբերի 10- ին՝ ժամը 10:34-ի սահմաններում, գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 26/6 հասցեի դիմաց կայանված, Արշակ Պերճի Ղազարյանին պատկանող՝ «ԲՄՎ» մակնիշի 20 II 400 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի կողային զույգ հայելիների ապակիները, իսկ 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, մեկ միասնական դիտավորությամբ և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի օժանդակությամբ, գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի և նույն հասցեում կայանված՝ Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-Benz C240» մակնիշի 07 XK 907 հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայի զույգ հայելիների ապակիները, վերջիններիս պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Աշոտ Արմանի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, օժանդակել է Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի կողմից մեկ միասնական դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի և նույն հասցեում կայանված՝ Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-BenzC240» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայի զույգ հայելիների ապակիների գաղտնի հափշտակությանը, ինչի արդյունքում Մ. Քարամյանին և Կ.Գրիգորյանին պատճառվել է զգալի չափի գույքային վնաս:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Կյուրեղյան
Հայրանուն Սպարտակի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 254 Մաս 1 /2 դրվագ/ Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Կարապետյան
Հայրանուն Արմանի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 46-254 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Վիճակագրական տողի համարը 9.3
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.3
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 21-01-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Արղամանյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 23-01-2025
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 23-01-2025
Որոշում ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ թիվ ԵԴ1/0315/01/25

ՈՐՈՇՈՒՄ
(վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու հարցը քննության առնելու մասին)

2025թ. հունվարի 23 ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Դավիթ Արղամանյանս՝ քննելով թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու հարցը՝

ՊԱՐԶԵՑԻ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025թ․ հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08138224 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2. 2025թ․ հունվարի 21-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունվարի 22-ին հանձնվել է ինձ:
2. Դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով:
2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
3. Եթե պահպանված չէ սույն օրենսգրքի 206-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված ժամկետը, ապա դատարանն առանց նախնական դատալսումներ անցկացնելու մասին որոշում կայացնելու քրեական գործը վերադարձնում է հսկող դատախազին խափանման միջոցի հարցը քննարկելու և գործը կրկին դատարան հանձնելու նպատակով:
4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործը ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, ինչպես նաև նախնական դատալսումների վայրի և ժամանակի մասին:
5. Նախնական դատալսումներով առաջին դատական նիստը նշանակվում է սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշման կայացումից հետո՝ երկշաբաթյա ժամկետում:
6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացնելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին` դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ: Հուշաթերթը ներառում է նաև սույն օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը և դրանց կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին պարզաբանում:»
Նույն օրենսգրքի 206-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Եթե մեղադրյալը կալանավորված է, ապա մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատարան է հանձնվում ոչ ուշ, քան մեղադրյալի կալանքի ժամկետը լրանալուց 15 օր առաջ:»
Քրեական գործի ուսումնասիրությունից պարզվեց, որ մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրվել է «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցը, իսկ մեղադրյալ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրվել է «վարչական հսկողություն» և «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցները, ուստի առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված գործը մեղադրողին վերադարձնելու հիմքը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ, 31-րդ, 33-րդ, 264-րդ և 310-րդ հոդվածներով՝

ՈՐՈՇԵՑԻ
1. Ստանձնել մեղադրյալներ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը և նշանակել դռնբաց նախնական դատալսումներ 2025 թվականի փետրվարի 6-ին` ժամը 14։30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի «Աջափնյակ-1» նստավայրում (հասցե՝ Երևան քաղաք, Նազարբեկյան 40)։
2. Որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին` դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ:
3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից և բողոքարկման ենթակա չէ:



Դատավոր՝ Դավիթ Արղամանյան
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Տ.
Ազգանուն Պողոսյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Կյուրեղյան
Հայրանուն Սպարտակի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Կարապետյան
Հայրանուն Արմանի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Մանե
Ազգանուն Քարամյան
Հայրանուն Գագիկի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Արշակ
Ազգանուն Ղազարյան
Հայրանուն Պերճի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Կարեն
Ազգանուն Գրիգորյան
Հայրանուն Արթուրի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 06-02-2025
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 06-02-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ մեղադրյալների ծանուցագրերը հետ են վերադարձել չպահանջված նշումով նրանց հայտնաբերել հնարավոր չի եղել:
Այլ նշումներ Հաջորդ դատական նիստը նշանակվել է մեկ այլ հերթի:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 13-03-2025
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 13-03-2025
Նիստը Կայացել է
Որոշում Դատարանի կողմից կայացվել է արձանագրային որոշում մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանին հարկադրաբար ներկայացնել վարույթ իրականացնող մարմին:
Այլ նշումներ Դատական նիստը հետաձգվել է, քանի որ Երևան քաղաքի ուղեկցող գումարտակը չի կարողացել ապահովել մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի ներկայությունը կայանալիք դատական նիստին, ինչպեն նաև դատական նիստին չի ներկայացել մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանը:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 04-04-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 04-04-2025
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ Դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների բացակայության պատճառով:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 21-04-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 21-04-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 21-04-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի կիրառելը
Որոշման բովանդակություն ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
(մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննության առնելու մասին)

Գործ թիվ ԵԴ1/0315/01/25

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրող՝ Հրանտ Պողոսյանի,
մեղադրյալ՝ Աշոտ Կարապետյանի,

2025թ. ապրիլի 21 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի
(ծնված՝ 09.10.1977թ., Լոռու մարզում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Տիչինայի փողոցի, 2-րդ նրբանցքի, տուն 23Ա հասցեում)
նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝


ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024թ․ հուլիսի 15-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08138224 քրեական վարույթի նյութերը՝ ըստ մեղադրանքի՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2. 2025թ․ հունվարի 21-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունվարի 22-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
3. 2025 թվականի հունվարի 23-ին նշված գործով Դատարանը որոշում է կայացրել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
4. 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ի քննիչի որոշմամբ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
5. Սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը բազմիցս ծանուցվել է դատական նիստերի վերաբերյալ սակայն վերջինիս ներկայությունը հնարավոր չի եղել ապահովել դատական նիստերին։ Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին Դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին, սակայն վերջինիս հայտնաբերմանը ուղղված ոստիկանության համապատասխան աշխատակիցների գործողությունները արդյունք չեն տվել։ Դատարան ստացված գրության համաձայն՝ նա բացակայում է իր մշտական բնակության վայրից շուրջ մեկ շաբաթ, ընտանիքի անդամները նրա գտնվելու վայրի վերաբերյալ տեղեկություններ չունեն։
2. Հարցի քննության ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը փոխարինել կալանք խափանման միջոցով, քանի որ վերջինս խուսափում է Դատարան ներկայանալուց։
3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(…)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
(…)»
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով.
(…)
բ) անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով,
գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար.
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «գ» ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբակալված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշտոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխանություն և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դատաքննությունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավորվել դատաքննության ներկայանալու երաշխիքներով:
4. Յուրաքանչյուր ոք, ով ձերբակալման կամ կալանավորման պատճառով զրկված է ազատությունից, իրավունք ունի վիճարկելու իր կալանավորման օրինականությունը, որի կապակցությամբ դատարանն անհապաղ որոշում է կայացնում և կարգադրում է նրան ազատ արձակել, եթե կալանավորումն անօրինական է
(…)»
Հռչակելով անձի անձնական ազատության իրավունքը՝ Սահմանադրությունը երաշխավորում է անձի ֆիզիկական ազատությունը՝ նպատակ ունենալով, որ ոչ ոք կամայականորեն չզրկվի ազատությունից: Նշված իրավունքի հռչակմամբ ամրագրվում է պետության պոզիտիվ պարտավորությունը՝ ոչ միայն ձեռնպահ մնալ սահմանված իրավունքը որոշակի գործողությունների կատարմամբ խախտելուց, այլ նաև պատշաճ միջոցներ ձեռնարկել իր իրավասությունում գտնվող յուրաքանչյուր անձի այդ իրավունքների նկատմամբ ապօրինի միջամտությունները պաշտպանելու ուղղությամբ:
ՀՀ Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը համապատասխանում է Կոնվենցիայի՝ անձի ազատության իրավունքին: Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի հիմնական նպատակն է կանխել ազատությունից կամայականորեն կամ անհիմն կերպով զրկելը: Ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքն ամենամեծ կարևորությունն ունի Կոնվենցիայի իմաստով նախատեսված «ժողովրդավարական հասարակությունում»:
Ի ապահովումն Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը պաշտպանելու պոզիտիվ պարտականության՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը սահմանել է անձի անձնական ազատության իրավունքի սահմանափակման կանոններ և մեխանիզմներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը որպես հարկադրանքի միջոցի տեսակ նախատեսել է խափանման միջոցը՝ սահմանելով դրա կիրառման հիմքերը և կարգը:
Խափանման միջոց կիրառելու կարևորագույն հիմքը մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի առկայությունն է: Հանցանք՝ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարք կատարված լինելու հիմնավոր կասկածը ենթադրում է այնպիսի փաստերի և տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում: Նշված փաստերը և տեղեկությունները պետք է բավարարեն որոշակի նվազագույն շեմ, որը կասկածը պետք է հաղթահարի, որպեսզի անաչառ դիտորդն այդ կասկածի հիման վրա հավանական համարի մեղադրանքի հիմնավորվածությունը: Ընդ որում, պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում` անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր` եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է։
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության բաղադրատարր է հանդիսանում խափանման միջոց կիրառելու նպատակի, հիմքի առկայությունը, որոնք թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում:
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
- մեղադրյալի փախուստի վտանգը չի կարող պայմանավորվել բացառապես հնարավոր պատժի ծանրության սպառնալիքով: Թեպետ հնարավոր պատժի խստությունը վերաբերելի գործոն է, սակայն փախուստի վտանգը պետք է գնահատվի՝ հաշվի առնելով այն վերաբերելի հանգամանքները, որոնք կհաստատեն այդ վտանգի առկայությունը և աստիճանը, որը թույլ կտա որոշել անձի նկատմամբ որևէ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության հարցը: Փախուստի վտանգը պետք է գնահատել՝ հաշվի առնելով մի շարք գործոններ, որոնք վերաբերելի են անձի կերպարին, բարոյականությանը, մշտական բնակության վայրին, մասնագիտության, ունեցվածքին, ընտանեկան կամ այլ անձնական կապերին, կապվածությանը երկրին և այլն: Փախուստի վտանգի հիմքի կիրառելությունը չի պարտադրում վարույթի ընթացքում արդեն իսկ փախուստի դիմելու փորձ, կամ փախուստի դիմած լինելու փաստի պարտադիր առկայություն, այլ այն գնահատվում է որպես մեղադրյալի՝ վարույթի հետագա ընթացքում հնարավոր վարքագիծը կանխորոշող ենթադրությունն: Ընդ որում, նշված գործոնները սպառիչ չեն և ենթակա են գնահատման յուրաքանչյուր դեպքում:
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը գնահատվում է այն սանդղակով, որ հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրատեսական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը: Նախկինում դատված լինելը կարող է հիմք լինել մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք գործելու ողջամիտ մտավախության համար: Նման մտավախություն կարող է լինել նաև կախված մեղսագրվող արարքի բնույթից: Հանցանք կատարելու ռիսկը գնահատելիս կարող է հաշվի առնվել ինչպես մեղսագրվող արարքի հանցագործության չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության, հանցափորձի փուլերում գտնվելը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը, կամ հանցագործության տևող կամ շարունակվող լինելը:
- մեղադրյալի կողմից իր վրա քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար խափանման միջոց կիրառելու հիմք սահմանելով՝ օրենսդիրը, ըստ էության, ներպետական օրենսդրության մակարդակում կյանքի է կոչել Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը: Մեղադրյալի պարտականությունները թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, որի համաձայն մեղադրյալը պարտավոր է՝
1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով.
2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ.
3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին.
4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին.
5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
Անդրադառնալով մեղադրյալի վրա դրված պարտավորությունների կատարման ապահովմանը, ապա յուրաքանչյուր պարտականության ապահովումը գնահատվում է տարբեր չափանիշներով: Եթե որոշակի պարտականությունների կատարման ապահովումը կարող է պայմանավորված լինել արդեն իսկ չկատարված պարտականության փաստով, ապա որոշների դեպքում չկատարված պարտականության փաստի առկայություն պարտադիր չէ, այլ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել այդ պարտավորությունների ապագայում չկատարելուն վտանգը չեզոքացնելու նպատակով:
Հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ.
Անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Խափանման միջոցի հիմքերի վերաբերյալ.
Հաշվի առնելով Սուրեն Կյուրեղյանի դատական նիստերին չներկայանալու, վերջինիս հասցեագրված ծանուցումները չստանալու, ինչպես նաև ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Սուրեն Կյուրեղյանին հայտնաբերելու անհնարինության հանգամանքը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը խուսափում է իր վրա քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները կատարելուց։ Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանն գտնում է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու վտանգը:
Անդրադառնալով փախուստի դիմելու վտանգին, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի դատական քննության ընթացքում Սուրեն Կյուրեղյանը իր կողմից դրսևորած վարքագծով թույլ է տալիս Դատարանին գալ այնպիսի եզրահանգման, որ վերջինս փորձում է թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից, ուստի Դատարանը գտնում է, որ առկա է փախուստի դիմելու վտանգը։
Այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության վերաբերյալ.
Քննելով խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալ կարևոր հանգամանքները.
- մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանը խուսափում է դատաքննությանը մասնակցելուց,
- դատարանը սպառել է Սուրեն Կյուրեղյանին ծանուցելու և դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավոր միջոցները,
- առկա է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը,
- առկա է փախուստի դիմելու վտանգ։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը վարույթի քննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ միջոցների կիրառման պայմաններում ապահովվել չի կարող, և նրա նկատմամբ կալանք խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը հիմնավորված է, բխում է քրեական դատավարության ոլորտում հանրային և մասնավոր շահերի հավասարակշռված պաշտպանության անհրաժեշտությունից, մասնավորապես` մի կողմից` վարույթի մասնավոր մասնակիցների և այլ անձանց իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության, մյուս կողմից` վարույթի հանրային մասնակիցների գործառույթների արդյունավետ իրականացման, հանրային շահերի պաշտպանության անհրաժեշտության սկզբունքների էությունից:
Կալանք խափանման միջոցի ժամկետի վերաբերյալ.
Անդրադառնալով կալանք խափանման միջոցի ժամկետի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ կալանքի 3 (երեք) ամիս ժամկետը բավարար է մեղադրյալ հետագա վարքագիծը գնահատելու համար։ Միևնույն ժամանակ չբացառելով հետագայում խափանման միջոցի քննարկման և կրկնակի գնահատման ենթարկելու հնարավորությունը։
Դատարանը հարկ է համարում նաև արձանագրել, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման հարցը պետք է կրկնակի քննության առնվի նաև վերջինիս հայտնաբերվելուց հետո, արդեն նրա ներկայությամբ: Ուստի նրա հայտնաբերվելուց և արգելանքի վերցնելուց հետո Դատարանը հնարավոր սեղմ ժամկետներում վերստին կքննարկի նրա նկատմամբ կիրառված կալանքի հարցը։
Այսպիսով՝ ամփոփելով ողջ վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա են խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը` մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունը չկատարելու և փախուստի դիմելու վտանգը, այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծը, ուստի նրա նկատմամբ անհրաժեշտ է կիրառել կալանք խափանման միջոցը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ
1. Թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
2. Կալանքի սկիզբը հաշվել մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
3. Այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման հնարավորությունը ճանաչել անբավարար:
4. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից:
5. Որոշման դեմ կարող է ներկայացվել հատուկ վերանայման բողոք ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ որոշումը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 27-06-2025
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 27-06-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել հանրային մեղադրողի արձակուրդում գտնվելու պատճառով:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-05-2025
Ժամ 17:30
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-05-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 12-06-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի փոխելը
Որոշման բովանդակություն ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
(մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննության առնելու մասին)

Գործ թիվ ԵԴ1/0315/01/25

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրող՝ Հրանտ Պողոսյանի,
մեղադրյալներ՝ Սուրեն Կյուրեղյանի,
Աշոտ Կարապետյանի,

2025թ. մայիսի 12 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի
(ծնված՝ 09.10.1977թ., Լոռու մարզում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Տիչինայի փողոցի, 2-րդ նրբանցքի, տուն 23Ա հասցեում)
նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝






ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025թ. հունվարի 17-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Պողոսյանի որոշմամբ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2. 2024թ. հոկտեմբերի 28-ի քննիչի որոշմամբ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
3. 2025թ․ հունվարի 21-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08138224 քրեական վարույթի նյութերը՝ ըստ մեղադրանքի՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
4. 2025թ․ հունվարի 21-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունվարի 22-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
5. 2025թ. հունվարի 23-ին նշված գործով Դատարանը որոշում է կայացրել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
6. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 21-ի որոշմամբ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 3 ամիս ժամանակով։ Վերջինս արգելանքի է վերցվել 2025թ. մայիսի 2-ին։
2. Հարցի քննության համար էական փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 21-ի որոշմամբ արձանագրվել է, որ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ կալանք խափանման միջոցի կիրառումը անհրաժեշտ է վերջինիս կողմից իր վրա քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումը ապահովելու և փախուստի դիմելը կանխելու համար: Ինչ վերաբերվում է այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը ապահովելու հնարավորությանը, ապա Դատարանն արձանագրել է, որ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի պատշաճ վարքագիծը վարույթի տվյալ փուլում հնարավոր է եղել ապահովել միայն կալանք խափանման միջոցի պայմաններում։
3. Հարցի քննության ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Մեղադրյալը հայտնեց, որ սույն քրեական գործով դատական նիստերին չներկայանալու պատճառը եղել է ծանուցումները չստանալը։ Միևնույն ժամանակ հայտնեց, որ պատրաստ է պատշաճ ներկայանալ նշանակվող դատական նիստերին։
Հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ ներկա փուլում ընտրված կալանք խափանման միջոցը փոփոխելու հիմքեր առկա չեն։

4. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(…)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
(…)»
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով.
(…)
բ) անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով,
գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար.
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «գ» ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբակալված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշտոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխանություն և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դատաքննությունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավորվել դատաքննության ներկայանալու երաշխիքներով:
4. Յուրաքանչյուր ոք, ով ձերբակալման կամ կալանավորման պատճառով զրկված է ազատությունից, իրավունք ունի վիճարկելու իր կալանավորման օրինականությունը, որի կապակցությամբ դատարանն անհապաղ որոշում է կայացնում և կարգադրում է նրան ազատ արձակել, եթե կալանավորումն անօրինական է
(…)»
Հռչակելով անձի անձնական ազատության իրավունքը՝ Սահմանադրությունը երաշխավորում է անձի ֆիզիկական ազատությունը՝ նպատակ ունենալով, որ ոչ ոք կամայականորեն չզրկվի ազատությունից: Նշված իրավունքի հռչակմամբ ամրագրվում է պետության պոզիտիվ պարտավորությունը՝ ոչ միայն ձեռնպահ մնալ սահմանված իրավունքը որոշակի գործողությունների կատարմամբ խախտելուց, այլ նաև պատշաճ միջոցներ ձեռնարկել իր իրավասությունում գտնվող յուրաքանչյուր անձի այդ իրավունքների նկատմամբ ապօրինի միջամտությունները պաշտպանելու ուղղությամբ:
ՀՀ Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը համապատասխանում է Կոնվենցիայի՝ անձի ազատության իրավունքին: Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի հիմնական նպատակն է կանխել ազատությունից կամայականորեն կամ անհիմն կերպով զրկելը: Ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքն ամենամեծ կարևորությունն ունի Կոնվենցիայի իմաստով նախատեսված «ժողովրդավարական հասարակությունում»:
Ի ապահովումն Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը պաշտպանելու պոզիտիվ պարտականության՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը սահմանել է անձի անձնական ազատության իրավունքի սահմանափակման կանոններ և մեխանիզմներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»
Նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:»
1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված և մասնակի գործող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Խափանման միջոցները հարկադրանքի միջոցներ են, որոնք կիրառվում են կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ` քրեական գործով վարույթի ընթացքում նրանց ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով:
2. Խափանման միջոցներն են`
(…)
3) ստորագրություն` չհեռանալու մասին.
(…)
Նույն օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Չհեռանալու մասին ստորագրություն տված կասկածյալը կամ մեղադրյալը չի կարող առանց հետաքննության մարմնի, քննիչի, դատախազի կամ դատարանի թույլտվության մեկնել այլ տեղանք կամ փոխել բնակության վայրը: Նա պարտավոր է ներկայանալ հետաքննության մարմնի, քննիչի, դատախազի և դատարանի կանչով և նրանց հայտնել իր բնակության վայրը փոխելու մասին:
2. Կասկածյալից կամ մեղադրյալից չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերցնում է քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը:»
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը որպես հարկադրանքի միջոցի տեսակ նախատեսել է խափանման միջոցը՝ սահմանելով դրա կիրառման հիմքերը և կարգը:
Խափանման միջոց կիրառելու կարևորագույն հիմքը մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի առկայությունն է: Հանցանք՝ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարք կատարված լինելու հիմնավոր կասկածը ենթադրում է այնպիսի փաստերի և տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում: Նշված փաստերը և տեղեկությունները պետք է բավարարեն որոշակի նվազագույն շեմ, որը կասկածը պետք է հաղթահարի, որպեսզի անաչառ դիտորդն այդ կասկածի հիման վրա հավանական համարի մեղադրանքի հիմնավորվածությունը: Ընդ որում, պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում` անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր` եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է։
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության բաղադրատարր է հանդիսանում խափանման միջոց կիրառելու նպատակի, հիմքի առկայությունը, որոնք թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում:
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
- մեղադրյալի փախուստի վտանգը չի կարող պայմանավորվել բացառապես հնարավոր պատժի ծանրության սպառնալիքով: Թեպետ հնարավոր պատժի խստությունը վերաբերելի գործոն է, սակայն փախուստի վտանգը պետք է գնահատվի՝ հաշվի առնելով այն վերաբերելի հանգամանքները, որոնք կհաստատեն այդ վտանգի առկայությունը և աստիճանը, որը թույլ կտա որոշել անձի նկատմամբ որևէ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության հարցը: Փախուստի վտանգը պետք է գնահատել՝ հաշվի առնելով մի շարք գործոններ, որոնք վերաբերելի են անձի կերպարին, բարոյականությանը, մշտական բնակության վայրին, մասնագիտությանը, ունեցվածքին, ընտանեկան կամ այլ անձնական կապերին, կապվածությանը երկրին և այլն: Փախուստի վտանգի հիմքի կիրառելությունը չի պարտադրում վարույթի ընթացքում արդեն իսկ փախուստի դիմելու փորձ, կամ փախուստի դիմած լինելու փաստի պարտադիր առկայություն, այլ այն գնահատվում է որպես մեղադրյալի՝ վարույթի հետագա ընթացքում հնարավոր վարքագիծը կանխորոշող ենթադրություն: Ընդ որում, նշված գործոնները սպառիչ չեն և ենթակա են գնահատման յուրաքանչյուր դեպքում:
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը գնահատվում է այն սանդղակով, որ հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրատեսական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը: Նախկինում դատված լինելը կարող է հիմք լինել մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք գործելու ողջամիտ մտավախության համար: Նման մտավախություն կարող է լինել նաև կախված մեղսագրվող արարքի բնույթից: Հանցանք կատարելու ռիսկը գնահատելիս կարող է հաշվի առնվել ինչպես մեղսագրվող արարքի հանցագործության չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության, հանցափորձի փուլերում գտնվելը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը, կամ հանցագործության տևող կամ շարունակվող լինելը:
- մեղադրյալի կողմից իր վրա քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար խափանման միջոց կիրառելու հիմք սահմանելով՝ օրենսդիրը, ըստ էության, ներպետական օրենսդրության մակարդակում կյանքի է կոչել Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը: Մեղադրյալի պարտականությունները թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, որի համաձայն մեղադրյալը պարտավոր է՝
1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով.
2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ.
3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին.
4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին.
5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
Անդրադառնալով մեղադրյալի վրա դրված պարտավորությունների կատարման ապահովմանը, ապա յուրաքանչյուր պարտականության ապահովումը գնահատվում է տարբեր չափանիշներով: Եթե որոշակի պարտականությունների կատարման ապահովումը կարող է պայմանավորված լինել արդեն իսկ չկատարված պարտականության փաստով, ապա որոշների դեպքում չկատարված պարտականության փաստի առկայություն պարտադիր չէ, այլ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել այդ պարտավորությունների ապագայում չկատարելուն վտանգը չեզոքացնելու նպատակով:
Հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ.
Անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Խափանման միջոցի հիմքերի վերաբերյալ.
Հաշվի առնելով, որ Սուրեն Կյուրեղյանի կողմից դատական նիստերին չներկայանալը պայմանավորված է եղել ծանուցումները չստանալու հանգամանքով, իսկ ներկայումս արդեն պարզ է նրա գտնվելու վայրը, ուստի Դատարանը գտնում է, որ այլևս առկա չէ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու վտանգը:
Անդրադառնալով փախուստի դիմելու վտանգին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ 2025 թվականի ապրիլի 21-ին որոշմամբ արձանագրվել է, որ առկա է փախուստի դիմելու վտանգը։ Նշված հիմքը վարույթի ներկա փուլում շարունակում է իրատեսական լինել։
Այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության վերաբերյալ.
Քննելով խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու նվազ վտանգ:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը վարույթի քննության տվյալ փուլում հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ բացակայելու արգելքի կիրառման պայմաններում, նշված խափանման միջոցի կիրառումը բխում է քրեական դատավարության ոլորտում հանրային և մասնավոր շահերի հավասարակշռված պաշտպանության անհրաժեշտությունից, մասնավորապես` մի կողմից` վարույթի մասնավոր մասնակիցների և այլ անձանց իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության, մյուս կողմից` վարույթի հանրային մասնակիցների գործառույթների արդյունավետ իրականացման, հանրային շահերի պաշտպանության անհրաժեշտության սկզբունքների էությունից:
Այսպիսով՝ ամփոփելով ողջ վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է խափանման միջոց կիրառելու հիմքը` մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու վտանգը, այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքն ի զորու է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ուստի նրա նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը անհրաժեշտ է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել, իսկ «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ թողնել անփոփոխ։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ
1. Թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել։
2. Մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ։
3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից:
4․ Որոշման դեմ կարող է ներկայացվել հատուկ վերանայման բողոք ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ որոշումը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 09-07-2025
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 09-07-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել Դատարանի՝ մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում ներկայացված միջնորդություններով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-08-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-08-2025
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
(մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննության առնելու մասին)

Գործ թիվ ԵԴ1/0315/01/25

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Հրանտ Պողոսյանի,
պաշտպան՝ Մհեր Մանգասարյանի,
մեղադրյալներ՝ Սուրեն Կյուրեղյանի,
Աշոտ Կարապետյանի,

2025թ. օգոստոսի 8 ք.Երևան,

դռնփակ դատական նիստում քննելով թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ
Աշոտ Արմանի Կարապետյանի
(ծնված՝ 04.04.2000թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում դատված, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված՝ Վայոց Ձորի մարզի Վայք համայնքի Գոմք բնակավայրի 6-րդ փողոցի տուն 1 հասցեում, բնակվող՝ Երևան քաղաքի Բաղյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի տուն 1/1 հասցեում)
նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝



ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024թ. հոկտեմբերի 28-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Պողոսյանի որոշմամբ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024թ. հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը։
3. 2024թ. հոկտեմբերի 29-ի քննիչի որոշմամբ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
4. 2025թ․ հունվարի 21-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08138224 քրեական վարույթի նյութերը՝ ըստ մեղադրանքի՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
5. 2025թ․ հունվարի 21-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունվարի 22-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
6. 2025թ. հունվարի 23-ին նշված գործով Դատարանը որոշում է կայացրել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2. Հարցի քննության համար էական փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննարկելիս՝ 2024թ. հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ առկա է վարույթին խոչընդոտելու հիմքը, որը կարող է չեզոքացվել վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ։
3. Հարցի քննության ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը նախնական դատալսումների ընթացքում ներկայացված միջնորդությամբ հայտնեց, որ առկա են Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցի հիմքերը և պայմանները, ուստի կիրառված վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ:
Պաշտպանական կողմն առարկեց վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցի շարունակական կիրառման դեմ՝ պատճառաբանելով, որ Դատարանի նախորդ որոշմամբ արձանագրվել է միայն մեկ հիմք՝ վարույթին խոչընդոտելը, որը էապես նվազել է։
4. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(…)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
(…)»
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով.
(…)
բ) անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով,
գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար.
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «գ» ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբակալված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշտոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխանություն և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դատաքննությունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավորվել դատաքննության ներկայանալու երաշխիքներով:
4. Յուրաքանչյուր ոք, ով ձերբակալման կամ կալանավորման պատճառով զրկված է ազատությունից, իրավունք ունի վիճարկելու իր կալանավորման օրինականությունը, որի կապակցությամբ դատարանն անհապաղ որոշում է կայացնում և կարգադրում է նրան ազատ արձակել, եթե կալանավորումն անօրինական է
(…)»
Հռչակելով անձի անձնական ազատության իրավունքը՝ Սահմանադրությունը երաշխավորում է անձի ֆիզիկական ազատությունը՝ նպատակ ունենալով, որ ոչ ոք կամայականորեն չզրկվի ազատությունից: Նշված իրավունքի հռչակմամբ ամրագրվում է պետության պոզիտիվ պարտավորությունը՝ ոչ միայն ձեռնպահ մնալ սահմանված իրավունքը որոշակի գործողությունների կատարմամբ խախտելուց, այլ նաև պատշաճ միջոցներ ձեռնարկել իր իրավասությունում գտնվող յուրաքանչյուր անձի այդ իրավունքների նկատմամբ ապօրինի միջամտությունները պաշտպանելու ուղղությամբ:
ՀՀ Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը համապատասխանում է Կոնվենցիայի՝ անձի ազատության իրավունքին: Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի հիմնական նպատակն է կանխել ազատությունից կամայականորեն կամ անհիմն կերպով զրկելը: Ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքն ամենամեծ կարևորությունն ունի Կոնվենցիայի իմաստով նախատեսված «ժողովրդավարական հասարակությունում»:
Ի ապահովումն Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը պաշտպանելու պոզիտիվ պարտականության՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը սահմանել է անձի անձնական ազատության իրավունքի սահմանափակման կանոններ և մեխանիզմներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը որպես հարկադրանքի միջոցի տեսակ նախատեսել է խափանման միջոցը՝ սահմանելով դրա կիրառման հիմքերը և կարգը:
Խափանման միջոց կիրառելու կարևորագույն հիմքը մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի առկայությունն է: Հանցանք՝ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարք կատարված լինելու հիմնավոր կասկածը ենթադրում է այնպիսի փաստերի և տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում: Նշված փաստերը և տեղեկությունները պետք է բավարարեն որոշակի նվազագույն շեմ, որը կասկածը պետք է հաղթահարի, որպեսզի անաչառ դիտորդն այդ կասկածի հիման վրա հավանական համարի մեղադրանքի հիմնավորվածությունը: Ընդ որում, պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում` անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր` եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքի, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է։
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության բաղադրատարր է հանդիսանում խափանման միջոց կիրառելու նպատակի, հիմքի առկայությունը, որոնք թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում:
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
- մեղադրյալի փախուստի վտանգը չի կարող պայմանավորվել բացառապես հնարավոր պատժի ծանրության սպառնալիքով: Թեպետ հնարավոր պատժի խստությունը վերաբերելի գործոն է, սակայն փախուստի վտանգը պետք է գնահատվի՝ հաշվի առնելով այն վերաբերելի հանգամանքները, որոնք կհաստատեն այդ վտանգի առկայությունը և աստիճանը, որը թույլ կտա որոշել անձի նկատմամբ որևէ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության հարցը: Փախուստի վտանգը պետք է գնահատել՝ հաշվի առնելով մի շարք գործոններ, որոնք վերաբերելի են անձի կերպարին, բարոյականությանը, մշտական բնակության վայրին, մասնագիտության, ունեցվածքին, ընտանեկան կամ այլ անձնական կապերին, կապվածությանը երկրին և այլն: Փախուստի վտանգի հիմքի կիրառելությունը չի պարտադրում վարույթի ընթացքում արդեն իսկ փախուստի դիմելու փորձ, կամ փախուստի դիմած լինելու փաստի պարտադիր առկայություն, այլ այն գնահատվում է որպես մեղադրյալի՝ վարույթի հետագա ընթացքում հնարավոր վարքագիծը կանխորոշող ենթադրությունն: Ընդ որում, նշված գործոնները սպառիչ չեն և ենթակա են գնահատման յուրաքանչյուր դեպքում:
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը գնահատվում է այն սանդղակով, որ հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրատեսական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը: Նախկինում դատված լինելը կարող է հիմք լինել մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք գործելու ողջամիտ մտավախության համար: Նման մտավախություն կարող է լինել նաև կախված մեղսագրվող արարքի բնույթից: Հանցանք կատարելու ռիսկը գնահատելիս կարող է հաշվի առնվել ինչպես մեղսագրվող արարքի հանցագործության չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության, հանցափորձի փուլերում գտնվելը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը, կամ հանցագործության տևող կամ շարունակվող լինելը:
- մեղադրյալի կողմից իր վրա քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար խափանման միջոց կիրառելու հիմք սահմանելով՝ օրենսդիրը, ըստ էության, ներպետական օրենսդրության մակարդակում կյանքի է կոչել Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը: Մեղադրյալի պարտականությունները թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, որի համաձայն մեղադրյալը պարտավոր է՝
1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով.
2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ.
3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին.
4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին.
5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
Անդրադառնալով մեղադրյալի վրա դրված պարտավորությունների կատարման ապահովմանը, ապա յուրաքանչյուր պարտականության ապահովումը գնահատվում է տարբեր չափանիշներով: Եթե որոշակի պարտականությունների կատարման ապահովումը կարող է պայմանավորված լինել արդեն իսկ չկատարված պարտականության փաստով, ապա որոշների դեպքում չկատարված պարտականության փաստի առկայություն պարտադիր չէ, այլ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել այդ պարտավորությունների ապագայում չկատարելուն վտանգը չեզոքացնելու նպատակով:
Հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ.
Անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Խափանման միջոցի հիմքերի վերաբերյալ.
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերից հանցանք կատարելը կանխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանը սույն քրեական վարույթի շրջանակում ենթադրաբար կատարված արարքի վերաբերյալ կարծիք չի հայտնում, քանի որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ վերդիկտ կայացնելը Դատարանը մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցին չի կարող անդրադառնալ։ Միևնույն ժամանակ Դատարան են ստացվել տվյալներ առ այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է և ենթարկվել է քրեական հետապնդման, որպիսի պայմաններում հանցանք կատարելու հիմքը առկա է։
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերից փախուստը կանխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Աշոտ Արմանի Կարապետյանը ազգությամբ հայ է, հանդիսանում է ՀՀ քաղաքացի, ունի մշտական բնակության վայր, որպիսի հանգամանքները Դատարանին թույլ չեն տալիս իրատեսական համարել մեղադրյալի կողմից փախուստ դիմելու հավանականությունը։ Նշվածի համատեքստում՝ Դատարանը գտնում է, որ առկա չէ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հիմքը։
Ինչ վերաբերում է օրենքով իր վրա դրված պարտականությունների չկատարման հիմքին՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դատավարական փուլում, երբ դեռ Դատարանի կողմից հարցաքննված չեն գործով այլ անձինք, մասնավորապես՝ գործով առկա վկաները, տուժողները, մյուս մեղադրյալը, ուստի առերևույթ առկա է վտանգ առ այն, որ Աշոտ Արմանի Կարապետյանը կարող է ապօրինի ազդեցություն գործադրել սույն գործով ներգրավված վերոնշյալ անձանց վրա, սակայն, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալն առերևույթ չի ճանաչում նշված անձանց, որպիսի պարագայում իրատեսական չէ նրա կողմից ապօրինի ազդեցություն գործադրելու վտանգը։
Նվազ խիստ խափանման միջոցի կիրառման հնարավորության վերաբերյալ.
Քննելով նվազ խիստ խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու վտանգ։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված է եղել վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցը, որի կիրառման ժամանակահատվածում մեղադրյալը դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, նաև հաշվի առնելով կիրառված խափանման միջոցի պայմանները՝ Դատարանը գտնում է, որ վարչական հսկողությունը կիրառված պայմաններով որևէ էական ազդեցություն չունի հանցանք կատարելու վտանգի վրա, իսկ ավելի խիստ խափանման միջոցի կիրառման հիմքերը բացակայում են։
Հաշվի առնելով նշվածը և առաջնորդվելով նվազագույնի սկզբունքով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը ներկա փուլում հնարավոր է ապահովել բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցների պայմաններում, ուստի նրա նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցի շարունակական կիրառման անհրաժեշտությունը հիմնավորված չէ։
Անդրադառնալով «բացակայելու արգելք» խափանման միջոցի ընտրության հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ խափանման միջոցի ընտրությունն ուղղված է բացառապես մեղադրյալի փախուստի ռիսկը չեզոքացնելուն։
Ընդ որում, «փախուստ» եզրույթի տակ դիտարկվում է ինչպես մեղադրյալի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ վարույթն իրականացնող մարմնի տեսադաշտից՝ Հայաստանի Հանրապետությունից փախչելը, այնպես էլ ցանկացած այլ նպատակով Հայաստանի Հանրապետությունը լքելը։
Այսպիսով՝ ամփոփելով վերոգրյալը՝ առաջնորդվելով մեղադրյալի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելու նվազագույնի սկզբունքով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է խափանման միջոց կիրառելու հիմքը` վարույթին խոչընդոտելու վտանգը, կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողության շարունակական կիրառման անհրաժեշտությունը բացակայում է, «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցն ի զորու է ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ
1. Թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցը վերացնել:
2. Մեղադրյալ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ։
3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից:
4․ Որոշման դեմ կարող է ներկայացվել հատուկ վերանայման բողոք ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ որոշումը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
Արագացված վարույթ
Ամսաթիվ 08-08-2025
Այո/Ոչ Այո
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 21-08-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 21-08-2025
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 21-08-2025
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Կյուրեղյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 21-08-2025
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Հանրային աշխատանքներ
Հիմնական պատիժ Հանրային աշխատանքներ
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Կարապետյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 21-08-2025
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/0315/01/25
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի, Խանետա Ֆթոյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրող՝ Հրանտ Պողոսյանի,
պաշտպան՝ Մհեր Մանգասարյանի,
մեղադրյալներ՝ Սուրեն Կյուրեղյանի,
Աշոտ Կարապետյանի,

2025թ. օգոստոսի 21 ք. Երևան,

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի՝
(ծնված՝ 09.10.1977թ., Լոռու մարզում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, ամուսնացած, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Տիչինայի փողոց, 2-րդ նրբանցք, տուն 23Ա հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Աշոտ Արմանի Կարապետյանի՝
(ծնված՝ 04.04.2000թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված՝ Վայոց Ձորի մարզի, Վայք համայնքի, Գոմք բնակավայրի, 6-րդ փողոցի, տուն 1 հասցեում, բնակվող՝ ք. Երևան, Բաղյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի տուն 1/1 հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2024թ. հոկտեմբերի 15 ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 15161824 քրեական վարույթը։
2. Նույն օրը որոշում է կայացվել Արշակ Ղազարյանին թիվ 15161824 քրեական վարույթով տուժող ճանաչելու մասին։
3. 2024թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13։30-ին, հանցանք կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել են Սուրեն Կյուրեղյանը և Աշոտ Կարապետյանը։
4. Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08138224 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
5. Նույն օրը որոշումներ են կայացվել Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին և Մանե Գագիկի Քարամյանին թիվ 08138224 քրեական վարույթով տուժողներ ճանաչելու մասին։
6. 2024թ. հոկտեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հրանտ Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
7. Նույն օրը որոշումներ են կայացվել Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին ձերբակալումից ազատ արձակելու և նրա նկատմամբ բացակայելու արգելքը որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու մասին։
8. 2024թ. հոկտեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հրանտ Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
9. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը և նա՝ նույն օրը՝ ժամը 13։29-ին, անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճում։
10. Նույն օրը քննիչի որոշմամբ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել է բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը։
11. 2024թ. նոյեմբերի 6-ին թիվ 08138224 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել «Jeep Compas» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հայելու ապակիները որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
12. Նույն օրը որոշում է կայացվել նշված իրեղեն ապացույցը Մանե Գագիկի Քարամյանին ի պահ հանձնելու մասին։
13. 2024թ. նոյեմբերի 6-ին թիվ 08138224 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել «Mercedes» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հայելու ապակիները որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
14. 2024թ. դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել նշված իրեղեն ապացույցը Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին ի պահ հանձնելու մասին։
15. 2024թ. դեկտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 15161824 և թիվ 08138224 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 08138224 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։
16. 2025թ. հունվարի 10-ին թիվ 08138224 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել փորձաքննությունից ստացված՝ Արշակ Ղազարյանին պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջ հայելու ապակին որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
17. 2025թ. հունվարի 10-ին թիվ 08138224 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել փորձաքննությունից ստացված՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակը որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
18. 2025թ. հունվարի 17-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հրանտ Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում։
19. 2025թ. հունվարի 17-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հրանտ Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 08138224 քրեական վարույթով Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում։
20. 2025թ․ հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08138224 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
21. 2025թ․ հունվարի 21-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունվարի 22-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին։
22. 2025թ․ հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) դատավոր Դավիթ Արղամանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
23. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. ապրիլի 21-ի որոշմամբ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը 3 ամիս ժամկետով։ Նույն որոշման հիման վրա Սուրեն Կյուրեղյանը 2025թ. մայիսի 2-ին վերցվել է արգելանքի։
24. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 2025թ. մայիսի 12-ին որոշում է կայացրել Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը վերացնելու և նրան անհապաղ ազատ արձակելու մասին։ Նույն որոշմամբ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
25. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. օգոստոսի 8-ի որոշմամբ Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է։ Նույն որոշմամբ Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքների կատարման համար, որ նա «(...) նա 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 10:34-ի սահմաններում, գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 26/6 հասցեի դիմաց կայանված, Արշակ Պերճի Ղազարյանին պատկանող՝ «ԲՄՎ» մակնիշի 20 II 400 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի կողային զույգ հայելիների ապակիները, իսկ 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, մեկ միասնական դիտավորությամբ և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի օժանդակությամբ, գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի և նույն հասցեում կայանված՝ Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-Benz С240» մակնիշի 07 XK 907 հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայի զույգ հայելիների ապակիները, վերջիններիս պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
Այսպես.
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին` ժամը 10:34-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 26/6 հասցեի դիմաց կայանված, Արշակ Պերճի Ղազարյանին պատկանող՝ «ԲՄՎ» մակնիշի 20 II 400 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ յուրաքանչյուրը 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կողային զույգ հայելիների ապակիները՝ Ա.Ղազարյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 50.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ,
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ նախապես համաձայնություն է ձեռք բերել վերջինիս օժանդակությամբ գաղտնի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, որի շրջանակներում Աշոտ Կարապետյանը նախապես խոստացել է պարտակել Սուրեն Կյուրեղյանի կողմից հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները: Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը՝ Աշոտ Արմանքի Կարապետյանի հետ «Nissan Tida» մակնիշի 37 UT 495 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ, որտեղ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը, Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվածության համաձայն, գողություն կատարելու դիտավորությամբ դուրս է եկել հիշյալ տաքսի ավտոմեքենայից, իսկ Աշոտ Արմանի Կարապետյանը նախապես տված խոստման համաձայն՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի հափշտակած առարկաներն իր մոտ պահելու եղանակով վերջինիս օժանդակելու միտումով, մնացել է նշված տաքսի ավտոմեքենայի սրահում: Նշված տաքսի ավտոմեքենայից դուրս գալուց հետո Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը մեկ միասնական դիտավորությամբ գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեում կայանված, Մանե Գազիկի Քարամյանին պատկանող՝ «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ ընդհանուր 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ զույգ հայելիների ապակիները և դրա մոտակայքում կայանված, Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-Benz C240» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ զույգ հայելիների ապակիները, որից հետո «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հափշտակված հայելիները:
Այսինքն՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուերղյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքների կատարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով (...)»։
Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) նա 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, օժանդակել է Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի կողմից մեկ միասնական դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի և նույն հասցեում կայանված՝ Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-BenzC240» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայի զույգ հայելիների ապակիների գաղտնի հափշտակությանը, ինչի արդյունքում Մ.Քարամյանին և Կ.Գրիգորյանին պատճառվել է զգալի չափի գույքային վնաս:
Այսպես.
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ նախապես համաձայնություն է ձեռք բերել վերջինիս օժանդակությամբ գաղտնի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, որի շրջանակներում Աշոտ Կարապետյանը նախապես խոստացել է պարտակել Սուրեն Կյուրեղյանի կողմից հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները: Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ «Nissan Tida» մակնիշի 37 UT 495 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեի մոտ, որտեղ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը, Աշոտ Արմանի Կարապետյանի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվածության համաձայն, գողություն կատարելու դիտավորությամբ դուրս է հիշյալ տաքսի ավտոմեքենայից, իսկ Աշոտ Արմանի Կարապետյանը նախապես տված խոստման համաձայն՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի հափշտակած առարկաներն իր մոտ պահելու եղանակով վերջինիս օժանդակելու միտումով, մնացել է նշված տաքսի ավտոմեքենայի սրահում: Նշված տաքսի ավտոմեքենայից դուրս գալուց հետո Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը մեկ միասնական դիտավորությամբ գաղտնի հափշտակել է Երևան քաղաքի Գարեգին Հովսեփյան փողոցի 20 հասցեում կայանված, Մանե Գագիկի Քարամյանին պատկանող՝ «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ ընդհանուր 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ զույգ հայելիների ապակիները և դրա մոտակայքում կայանված, Կարեն Արթուրի Գրիգորյանին պատկանող «Mercedes-Benz С240» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի՝ ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ զույգ հայելիների ապակիները, որից հետո «Jeep Compass» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հափշտակված հայելիները, նախապես ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, Սուրեն Կյուրեղյանը փոխանցել է Աշոտ Արմանի Կարապետյանին, ով, հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները նախապես պարտակելու խոստման համաձայն, հափշտակված հայելիների ապակիները թաքցրել է իր մոտ՝ այդ կերպ օժանդակելով Սուրեն Կյուրեղյանին:
Այսինքն' Աշոտ Արմանի Կարապետյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
(...)»
3. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2025թ. օգոստոսի 8-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալներ Սուրեն Կյուրեղյանը, Աշոտ Կարապետյանը և վերջիններիս պաշտպան Մհեր Մանգասարյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։
Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալներին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալներ Սուրեն Կյուրեղյանը և Աշոտ Կարապետյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն են, բավարար ժամանակ են ունեցել պաշտպանների հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանները պատասխանել են հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում են, որ պարտավոր չեն համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունեն ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր են ներկայացրել միջնորդությունը, չեն օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունեն, տեղյակ են, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացնելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ են, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպան Մհեր Մանգասարյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալների հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել է մեղադրանքի էությունը, որի հետ նրանք համաձայն են, մեղադրյալները հասկանում և գիտակցում են մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալները գիտակցված ընդունում են մեղադրանքը և կամավոր են ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Տուժողներ Արշակ Ղազարյանը, Մանե Քարամայանը և Կարեն Գրիգորյանը 13.03.2025թ. Դատարանին հասցեագրված դիմումներով հայտնել են, որ մեղադրյալների նկատմմաբ որևէ գույքային հայց, բողոք կամ պահանջ չունեն և չեն առարկում հատուկ կարգ կիրառելու դեմ։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին արտատպված ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը՝ Սուրեն Կյուրեղյանի և Աշոտ Կարապետյանի վերաբերյալ,
- 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որոնց՝ Աշոտ Կարապետյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա են, որոնց հաշվարկով սակայն պարզ է դառնում, որ հանցանքն ավարտելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը չի գերազանցում հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, իսկ Սուրեն Կյուրեղյանի եկամուտների վերաբերյալ տեղեկությունները բացակայում են,
- 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին արտատպված Սուրեն Կյուրեղյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը. առկա են թիվ 70924824, 08158722, 08138224, 10180025 և 10116522 քրեական վարույթները։ Թիվ 08158722 և թիվ 10116522 քրեական վարույթները կարճված են։ Թիվ 08138224 քրեական վարույթը հանդիսանում է սույն գործով քրեական վարույթը։ Թիվ 70924824 և թիվ 10180025 քրեական վարույթները ուղարկվել են դատարան՝ դատապարտման վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն,
- 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին արտատպված Աշոտ Կարապետյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը. առկա են թիվ 11190423, 16855722, 16855522, 14852523, 16172622, 08116723, 16861724, 40102525 և 91168823 քրեական վարույթները։ Թիվ 16855722, 16855522 քրեական վարույթներով նյութերը մերժված են։ Թիվ 10190423, 08116723 և 16172622 քրեական վարույթները ուղարկվել են դատարան՝ դատապարտման վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։ Թիվ 14852523 քրեական վարույթը կարճված է։ Թիվ 16861724, 40102525 և 91168823 քրեական վարույթներով առկա են համապատասխանաբար ԵԴ1/0986/01/25, ԳԴ/0164/01/25, ԵԴ1/1131/01/23 դատավճիռները,
- ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից 20.08.2025թ. ստացված գրությունը, համաձայն որի՝ Աշոտ Կարապետյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 16.01.2024թ. թիվ ԵԴ1/1131/06/23 դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով, պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Աշոտ Կարապետյանը 29.03.2024թ. հաշվառման է վերցվել պրոբացիայի ծառայությունում։ Փորձաշրջանի կրման կարգի խախտման հետևանքով՝ 25.12.2024թ. միջնորդություն է ներկայացվել Դատարան, Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ թիվ ԵԴ1/1131/01/23 դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացնելու և ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու ուղարկելու վերաբերյալ։ Միջնորդության քննարկումը Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում հետաձգվել է այլ հերթի։ Աշոտ Կարապետյանի վերաբերյալ 14.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/0986/01/25 և 25.07.2025թ.թիվ ԳԴ/0164/01/25 դատավճիռները պրոբացիայի ծառայության Վայոց Ձորի մարզային մարմնում չեն ստացվել և կատարման չեն ընդունվել։
- մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածքը՝ Աշոտ Կարապետյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ,
- ՀՀ զինված ուժերի կազմում մարտական գործողություններին քաղաքացու մասնակցության մասին տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Աշոտ Կարապետյանը 08.10.2020թ. մինչև 08.11.2020թ. մասնակցել է մարտական գործողությունների,
- կարգադրագիրը՝ Աշոտ Կարապետյանի բուժման վերաբերյալ,
- Աշոտ Կարապետյանի բնակության վայրի վերաբերյալ տեղեկանքը, համաձայն որի՝ վերջինս հաշվառված է և բնակվում է Վայոց Ձորի մարզի Վայք համայնքի Գոմք գյուղի 6-րդ փողոցի տուն 1 հասցեում, համատեղ բնակվում է տատիկի՝ Լյուդմիլա Մաթևոսի Կարապետյանի հետ՝ ծնված՝ 13.05.1954թ., վերջինս գտնվում է Աշոտ Կարապետյանի խնամքի տակ,
- Գոմք բնակավայրի վարչական ղեկավար Մ.Հովհաննիսյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի՝ Աշոտ Կարապետյանը բնութագրվում է որպես կազմակերպված, հայրենասեր և աշխատասեր անձնավորություն։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
(...)»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)»
Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալներ Սուրեն Կյուրեղյանի և Աշոտ Կարապետյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքները մեղավորությամբ կատարելը, միաժամանակ ապացուցված են մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը,
(…)»
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ նախկինում դատապարտված չի եղել, մեղքն ընդունել է, զղջացել է կատարածի համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Անդրադառնալով Աշոտ Կարապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում Աշոտ Կարապետյանի դատվածություն ունենալու հանգամանքը, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից 20.08.2025թ. ստացված գրությամբ, համաձայն որի՝ Աշոտ Կարապետյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 16.01.2024թ. թիվ ԵԴ1/1131/06/23 դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով, պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Աշոտ Կարապետյանը 29.03.2024թ. հաշվառման է վերցվել պրոբացիայի ծառայությունում։ Փորձաշրջանի կրման կարգի խախտման հետևանքով՝ 25.12.2024թ. միջնորդություն է ներկայացվել Դատարան՝ Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ թիվ ԵԴ1/1131/01/23 դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացնելու և ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու ուղարկելու վերաբերյալ։ Ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքը։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս նախկինում դատապարտված չի եղել, մեղքն ընդունել է, զղջացել է կատարածի համար, ունի առողջական խնդիրներ, 08.10.2020թ. մինչև 08.11.2020թ. մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
Մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:»
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, բնույթը, վտանգավորությունը, պատճառված վնասը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի համաձայնությունը՝ իր նկատմամբ հանրային աշխատանքներ նշանակելու վերաբերյալ՝ գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պետք է նշանակել պատիժ՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար նշանակել պատիժ՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ։
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Աշոտ Կարապետյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, բնույթը, վտանգավորությունը, պատճառված վնասը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, և ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, Աշոտ Կարապետյանի վերաբերյալ ՀՀ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները՝ գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ պետք է նշանակել՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթնապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը: (...)»
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով՝ գտնում է, որ սահմանված կարգով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժին պետք է լրիվ գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատիժը, և մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակում հանրային աշխատանքներ՝ 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի համաձայն՝
«3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
4. Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:»
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ Դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատժին պետք է հաշվակցել սույն քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ը և 2025 թվականի մայիսի 2-ից մինչև 2025թ. մայիսի 12-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 13 (տասներեք) օրը (1 օրը 8 ժամի դիմաց, այսինքն՝ 13*8=104, 200-104=96) և Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակում հանրային աշխատանքներ՝ 96 (իննսունվեց) ժամ տևողությամբ։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ Դատարանը գտնում է, որ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատժին պետք է հաշվակցել սույն քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը, ուստի անհրաժեշտ է նշված երեք օրը համապատասխանեցնել տուգանք պատժատեսակին։ Նշվածի համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 օրը հավասարազոր է 24 ժամ հանրային աշխատանքներ պատժին, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կարգավորումների համաձայն՝ 24 ժամ հանրային աշխատանքներ պատիժը հավասարազոր է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափին, ուստի Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակում տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով (525.000-75.000=450.000)։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Jeep Compas» մակնիշի 17 MK 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հայելու ապակիների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք անհրաժեշտ է թողնել Մանե Գագիկի Քարամյանի տնօրինության տակ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Mercedes» մակնիշի 07 KK 907 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հայելու ապակիների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք անհրաժեշտ է թողնել Կարեն Արթուրի Գրիգորյանի տնօրինության տակ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջ հայելու ապակու տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն պետք է վերադարձնել տուժող Արշակ Ղազարյանին։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակի տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու հետո այն անհրաժեշտ է ոչնչացնել։
Անդրադառնալով մյուս ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Սուրեն Կյուրեղյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Սուրեն Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Աշոտ Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Աշոտ Կարապետյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով՝ փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 67-րդ, 69-րդ, 70-րդ, 74-րդ, 79-րդ, 84-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.4-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և՝
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակել՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ,
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակել՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժին լրիվ գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատիժը և մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատժին հաշվակցել սույն քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ը և 2025 թվականի մայիսի 2-ից մինչև 2025թ. մայիսի 12-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 13 (տասներեք) օրը և Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 96 (իննսունվեց) ժամ տևողությամբ։
4. Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի պատժի կատարումը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա։
5. Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
6. Աշոտ Արմանի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթնապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ՝ Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատժին հաշվակցել սույն քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
8. Աշոտ Արմանի Կարապետյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
9. Աշոտ Արմանի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
10 . Իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգով՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված եղանակով։
11. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
Դատական ակտի ամսաթիվը 21-08-2025
Գործը քննվել է Դռնբաց
Եզրափակիչ դատական ակտը մտել է օրինական ուժի մեջ
Ամսաթիվ 27-11-2025
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 01-12-2025
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 25-02-2026
Էջերի քանակ 371 թերթ, 114 թերթ, 91 թերթ, 114 թերթ։
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 26-02-2026
Էջերի քանակը 2 հատոր
Գործին կից նյութերը 1-ին հատորին կցված 2 ծրար՝ լազերային սկավառակ