ԵԴ1/0308/01/25
Երևան քաղաքի
առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարան՝
Նախագահող դատավոր՝
Դ.Արղամանյան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան),


Նախագահությամբ դատավոր՝ Ա.Նիկողոսյանի,
Դատավորներ՝ Վ.Ռշտունու,
Տ.Գրիգորյանի,

քարտուղարությամբ՝ Ք.Բադալյանի,

մասնակցությամբ՝
պաշտպան՝ Ա.Բայադյանի,
մեղադրյալ՝ Ն.Մելքումյանի,



«14» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)՝ թիվ ԵԴ1/0308/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի մայիսի 6-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի պաշտպան Արման Բայադյանի վերաքննիչ բողոքը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Նորայր Արմենի Մելքումյանը ձերբակալվել է:
Նույն օրը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 70923924 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 7-ի որոշմամբ մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը։
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հունվարի 23-ի որոշմամբ, թիվ ԵԴ1/0308/01/25 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 6-ի դատաճռով վճռվել է։
«1. Նորայր Արմենի Մելքումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Նորայր Արմենի Մելքումյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 2 (երկու) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատժին հաշվակցել թիվ 70923924 քրեական վարույթով 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ից մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 7-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
3. Պատժի կրման սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
4. Նորայր Արմենի Մելքումյանի պատժի կատարումը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկի վրա։
5. Դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված իրեղեն ապացույցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո կցել թիվ 70901125 քրեական վարույթի նյութերին:
6. Սույն քրեական վարույթով մյուս ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
7. Նորայր Արմենի Մելքումյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել»:
3. 2025 թվականի հունիսի 19-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի պաշտպան Արման Բայադյանի վերաքննիչ բողոքը:
Թիվ ԵԴ1/0308/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի հունիսի 24-ին։ Դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով մակագրվել է դատարանի կազմին (նախագահող դատավոր՝ Ա.Նիկողոսյան, կազմի դատավորներ՝ Վ․Ռշտունի, Տ.Գրիգորյան) և 2025 թվականի հունիսի 25-ին հանձնվել է նախագահող դատավորին:

Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
4. 2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ «նա, չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ը` ժամը 20:00-ի սահմանները, խախտելով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 7-րդ հոդվածի պահանջները, քննությամբ չպարզված անձից ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և փոխադրել գործարանային արտադրության <<<IZH-75» կոնստրուկցիա ունեցող տարբեր նշանակության ատրճանակ(ներ)ի դետալների օգտագործմամբ և ինքնաշեն եղանակով ակոսավեր փող տեղադրելու միջոցով պատրաստված, 5,45մմ (5,45x18) տրամաչափի փամփուշտներով կրակելու համար հարմարեցված, կրակելու համար պիտանի, ակոսափող հրազեն հանդիսացող ակոսափող ատրճանակ, ինչպես նաև «IZH-75», «ПCM» տեսակի ատրճանակներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար նախատեսված, կրակվելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող թվով 7 հատ փամփուշտներ, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ՆԳՆ ՀՈԳՎ «Զվարթնոց» օդանավակայանի բաժնում կատարված վերջինիս անձնական խուզարկության ժամանակ՝ պայուսակի միջից»:
5. Առաջին ատյանի դատարանն իր դատավճռով արձանագրել է հետևյալը.
«(...) Նախնական դատալսումների՝ 2025թ. ապրիլի 21-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանը և վերջինիս պաշտպան Արման Բայադյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։
Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն է, բավարար ժամանակ է ունեցել պաշտպանի հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանը պատասխանել է հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում է, որ պարտավոր չէ համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունի ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, չի օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունի, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացնելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպան Արման Բայադյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալի հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել է մեղադրանքի էությունը, որի հետ նա համաձայն է, մեղադրյալը հասկանում և գիտակցում է մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալը գիտակցված ընդունում է մեղադրանքը և կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի ապրիլի 21-ին արտատպված Նորայր Մելքումյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ նա հանդիսանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ,
- 2025 թվականի ապրիլի 21-ին արտատպված ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանը. առկա է Մոնթե Նորայրի Մելքումյանի (ծնված՝ 15.03.2025թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 7707 ակտը,
- Մոնթե Նորայրի Մելքումյանի (ծնված՝ 15.03.2025թ.) ծննդի մասին պետական վկայականը,
- համատիրության կառավարչի կողմից 21.04.2025թ. տրված տեղեկանքն առ այն, որ Նորայր Արմենի Մելքումյանը բնակվում է Երևան քաղաքի Ազատության փողոցի 21-րդ շենքի բնակարան 8 հասցեում, նրա հետ միասին տվյալ հասցեում բնակվում են նաև մայրը՝ Ծաղայան Սիլվան, կինը՝ Մելքումյան Մարիամը, որդին՝ Մելքումյան Մոնթեն,
- Նորայրի Մելքումյանի զինվորական գրքույկը, համաձայն որի՝ նա 27.09.2020թ.-10.11.2020թ. մասնակցել է մարտական գործողություններին։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
(...) Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
(...) Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալ խնամքին մեկ անչափահաս երեխայի առկայության փաստը, ինչն ապացուցված է Մոնթե Նորայրի Մելքումյանի (ծնված՝ 15.03.2025թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 7707 ակտով։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալի խնամքին անչափահաս երեխայի առկայությունը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս դատվածություն չունի՝ բնութագրվում է դրական, մեղքն ընդունել և զղջացել է, 27.09.2020թ.-10.11.2020թ. մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
(...) Դատարանը, հաշվի առնելով Նորայր Մելքումյանի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հայտնաբերված հրազենի և փամփուշտների տեսակը՝ 1 (մեկ) հատ գործարանային արտադրության «IZH-75» կոնստրուկցիա ունեցող տարբեր նշանակության՝ ծառայողական, գազային, տրավմատիկ, դեակտիվացված կամ այլ ատրճանակի դետալների օգտագործմամբ և ինքնաշեն եղանակով ակոսավոր փող տեղադրելու միջոցով պատրաստված ակոսափող ատրճանակը՝ հարմարեցված 5,45մմ (5,45x18) տրամաչափի փամփուշտներով կրակելու համար, և «IZH-75» «ПСМ» տեսակի ակոսափող ատրճանակներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար նախատեսված թվով 7 հատ գործարանային արտադրության 5,45մմ (5,45x18) տրամաչափի փամփուշտները, հասարակական վայրում այն լիցքավորված կրելու հանգամանքը՝ արձանագրում է, որ Նորայր Մելքումյանի կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունն օժտված է հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանով և բնույթով, և պատժի նպատակներին հնարավոր չէ հասնել անձնական ազատության սահմանափակման հետ չկապված պատժի կիրառմամբ, միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները՝ հանցանքն առաջին անգամ կատարելը, կատարածի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, 27.09.2020թ.-10.11.2020թ. հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, գտնում է, որ 2 ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման պայմաններում հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ Դատարանը պատիժ է նշանակում կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 ամիս ժամկետով։
(...) Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 2 ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել թիվ 70923924 քրեական վարույթով 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ից մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 7-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 օրը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակում կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 ամիս 27 օր ժամկետով ։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, և սույն գործի փաստական հանգամանքների պայմաններում միայն այդ դեպքում է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Դատարանը նման եզրահանգման է գալիս հաշվի առնելով հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, կատարած հանցանքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, մասնավորապես՝ Նորայր Մելքումյանի կողմից հանրային վայրում լիցքավորված ատրճանակ կրելու հանգամանքը, ինչն ինքնին ավելի է բարձրացնում նշված հանցակազմի հանրային վտանգավորության աստիճանը։
Դատարանի գնահատմամբ՝ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը կհակասի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին և կլինի անհամաչափ մեղմ ներգործություն ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ նրա կատարած հանցագործության նկատմամբ:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 1 (մեկ) հատ գործարանային արտադրության «IZH-75» կոնստրուկցիա ունեցող տարբեր նշանակության՝ ծառայողական, գազային, տրավմատիկ, դեատկիվածված կամ այլ ատրճանակի դետալների օգտագործմամբ և ինքնաշեն եղանակով ակոսավոր փող տեղադրելու միջոցով պատրաստված ակոսափող ատրճանակի՝ հարմարեցված 5,45մմ (5,45x18) տրամաչափի փամփուշտներով կրակելու համար, և «IZH-75» «ПСМ» տեսակի ակոսափող ատրճանակներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար նախատեսված թվով 7 հատ գործարանային արտադրության 5,45մմ (5,45x18) տրամաչափի փամփուշտների, տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ 2025թ. հունվարի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի «Զվարթոնց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 70901125 քրեական վարույթը՝ Նորայր Մելքումյանին քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում ինքնությունը չպարզված անձի կողմից վերոնշյալ ատրճանակը և փամփուշտները իրացնելու մասով, թիվ 70901125 քրեական վարույթի նախաքննությունը շարունակվում է, ուստի վերոնշյալ իրեղեն ապացույցները կարող են առանցքային նշանակություն ունենալ թիվ 70901125 քրեական վարույթով էական հանգամանքների ապացուցման գործընթացի համար։ Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը գտնում է, որ նշված իրեղեն ապացույցները դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետ անհրաժեշտ է կցել թիվ 70901125 քրեական վարույթի նյութերին։
Անդրադառնալով Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն փոփոխելու, վերացնելու հիմքեր չկան, ուստի Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով՝ փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ (...)»։

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
6. Մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի պաշտպան Արման Բայադյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշել է, որ սույն բողոքը բերելու համար հիմք է՝ նշանակված պատժի անարդարացիությունը, որն ազդել է դատական ակտի իրավաչափության վրա: Բողոքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի առջև բարձրացվել է հետևյալ իրավական հարցը.
Դատաքննության ընթացքում հաստատված մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և անձը բնութագրող փաստական տվյալները բավարա՞ր են արդյոք մեղադրյալ Նորայր Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
Բողոքաբերը նշել է, որ տվյալ դեպքում, մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանը ոտնձգել է հասարակության անվտանգության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ, այն է՝ ապօրինի կերպով պահել է հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 7 փամփուշտներ, այո, գործել է ուղղակի դիտավորությամբ: Սակայն հիշյալ հանգամանքները բավարար չեն մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ ռեալ պատիժ նշանակելու համար: Մասնավորապես.
Նորայր Մելքումյանը չի գործադրել իր մոտ հայտնաբերված հրազենը, այն եղել է մեկ միավոր, հաստատվել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված ծանրացնող որևէ հանգամանք առկա չէ, հակառակը, առկա է մեղմացնող հանգամանք, այն է՝ վերջինս իր խնամքին ունի մեկ մանկահասակ երեխա:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի անձը բնութագրող հանգամանքներին, ապա դրանք բազմաթիվ են և բացառապես դրական, այն է՝
- վերջինը նախկինում դատապարտված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, չունի՝ նույնիսկ մարված դատվածություն,
- ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարած արարքի համար,
- կատարել է միջին ծանրության առերևույթ հանցանք,
- միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ,
- բնութագրվում է դրական,
- երիտասարդ է, ամուսնացած է, ունի մեկ մանկահասակ երեխա,
- իր խնամքին են գտնվում՝ կինը, մայրը և մանկահասակ երեխան,
- ունի մշտական բնակության վայր,
- ունի կայուն աշխատանք և հանդիսանում է ընտանիքի միակ աշխատողը:
Բողոքաբերի պնդմամբ՝ տվյալ պարագայում, պաշտպանական կողմի խորին համոզմամբ, հիշատակված փաստական հանգամանքները բավարար են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ պատժի նպատակներին հասնել նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով:
Բողոքաբերը փաստել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սևակ Ծառուկյանի գործով թիվ ԿԴ/0099/01/21 որոշմամբ բեկանելով ստորադաս դատարանների՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ դատավճիռը և որոշումը, Սևակ Ծառուկյանի նկատմամբ նշանակել է որոշակի ժամկետով ազատազրկում: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ Երվանդ Պետրոսյանի գործով թիվ ԵԴ/1946/01/21 որոշմամբ կրկին բեկանելով ստորադաս դատարանների՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ դատավճիռը և որոշումը, նրա նկատմամբ նշանակել է որոշակի ժամկետով ազատազրկում:
Բողոքաբերի պնդմամբ՝ այդպիսի որոշումները բազմազան են, սակայն դրանցում արձանագրված փաստական հանգամանքներն էականորեն տարբերվում են տվյալ գործով ձեռք բերված փաստական հանգամանքներից: Մասնավորապես.
Թիվ ԿԴ/0099/01/21 քրեական գործով կայացված դատավճռով հաստատվել է, որ ի թիվս արձանագրված մեղմացնող հանգամանքների, Սևակ Ծառուկյանը ոչ միայն ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և պահել հրազեն հանդիսացվող ատրճանակ, այլ այն գործադրել է՝ բազմաթիվ կրակոցներ արձակելով միջնակարգ դպրոցի ուղղությամբ:
Թիվ ԵԴ/1946/01/21 քրեական գործով հաստատվել է, որ ի թիվս արձանագրված մեղմացնող հանգամանքների, Երվանդ Պետրոսյանը ոչ միայն ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և պահել հրազեն հանդիսացող ատրճանակ, այլ միաժամանակ տարբեր վայրերում ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և պահել մեծ քանակության ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ:
Այսինքն, հաշվի առնելով վերոգրյալը, կարելի է միանշանակ արձանագրել, որ Նորայր Մելքումյանի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթն այն աստիճանի չեն, որպեսզի հիշատկված մեղմացնող հանգամանքների և անձը բնութագրող տվյալների առկայության պայմաններում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը դիտարկվի անթույլատրելի:
Վերը նշվածի լույսի ներքո, Բողոքաբերն անդրադարձել է Առաջին ատյանի դատարանի՝ «(...) մասնավորապես՝ Նորայր Մելքումյանի կողմից հանրային վայրում լիցքավորված ատրճանակ կրելու հանգամանքը (...)» ձևակերպմանը, որը քիչ թե շատ կարող է բարձրացնել կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը: Այսպես, օբյեկտիվ իրականության մեջ, ինչպես նաև գրականության մեջ լիցքավորված հրազեն ասելով միանշանակ պետք է հասկանալ, որ փամփուշտը գտնվում է փողում, հետևաբար՝ այն պատրաստ է ցանկացած պահի կրակ արձակելու: Այնինչ, քրեական գործով հաստատվել է, որ Նորայր Մելքումյանի մոտ հայտնաբերվել է մեկ միավոր հրազեն հանդիսացող ատրճանակ, որի պահետատուփի մեջ եղել է ռազմամթերք հանդիսացվող թվով 7 հատ փամփուշտներ, ինչը նշանակում է, որ այն լիցքավորված չի եղել, և ատրճանակը գործարկելու՝ կրակելու համար, նախ անհրաժեշտ է ատրճանակն ապահովիչից հանել, փակաղակը ետ տանելու միջոցով այն լիցքավորել, արդյունքում՝ փամփուշտը կհայտնվի փողում, և ատրճանակը նոր միայն պատրաստ կլինի կրակելու համար:
Բողոքաբերը նշել է, որ պաշտպանական կողմը շատ է կարևորում նշված հանգամանքը, քանի որ արարքի վտանգավորության տեսանկյունից կարևոր է ատրճանակը լիցքավորված լինելու կամ չլինելու հանգամանքը:
Բողոքաբերը նաև փաստել է, որ Նորայր Մելքումյանի ընտանիքը բաղկացած է նաև կնոջից, մանկահասակ երեխայից և մորից: Ընտանիքի միակ աշխատողը հանիսանում է վերջինը, հետևաբար՝ հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ընտանիքը, երեխայի խնամքը և բարօրությունը համարվում են բարձրագույն արժեք, ուստի վերը հիշատակված փաստական հանգամանքների կիրառմամբ արդարացված կլինի, որպեսզի Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառվի:
Բողոքաբերը նշել է, որ սույն բողոքում նշված հիմնավորումներով Առաջին ատյանի դատարանը Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ պատժի կրման հարցը լուծելիս պատշաճ վերլուծության չի ենթարկել պատիժը մեղմացնող, հանցագործության վտանգավորությունը և անձը բնութագրող հանգամանքները, արդյունքում՝ Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ նշանակվել է ոչ համաչափ պատիժ, կարճաժամկետ ազարկում՝ երկու ամիս ժամկետով: Այդ խախտումը բողոքարկվող դատավճիռը բեկանելու հիմք է:
7. Վերոգրյալի հիման վրա Բողոքաբերը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է որոշակի մասով բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 06-ի դատավճիռը, փոփոխել այն, կայացնել նոր դատական ակտ, այն է` մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի նկատմամբ նշանակաված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան:

Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
8. Վերաքննիչ դատարանին հասցեագրված դիմումով դատախազ Ա.Մարտոյանը չի առարկել դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ:
Միևնույն ժամանակ վերջինս խնդրել է մերժել ներկայացված վերաքննիչ բողոքը:
Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Ա.Բայադյանը պնդեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել:
Մեղադրյալ Ն.Մելքումյանը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
9. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, լսելով Բողոքաբերի հիմնավորումները՝ վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ սույն վերաքննիչ բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցին. արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանման տեսանկյունից հիմնավորված են արդյո՞ք մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները:
10. Պատասխանելով սույն որոշման 9-րդ կետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահակ ան գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: (...)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել: (...)»:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ դրույթները ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա՝ հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները, հանցագործության ավարտվածության աստիճանը և այլն (տե՛ս թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14, ԵԱԴԴ/0011/01/14, ԵԱՔԴ/0091/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15 գործերով որոշումները և այլն)։
Արամայիս Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև ընդգծել է, որ. «[Հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը] հակադարձ համեմատական է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառելիության հնարավորությանը: Այլ խոսքով՝ որքան բարձր է հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, այնքան ցածր է դրա համար նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հավանականությունը»:
Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, ի թիվս այլնի, վերլուծելով «արարքի հանրային վտանգավորության բնույթ և աստիճան» եզրույթները՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը»։
Արմեն Շահբազյանի վերաբերյալ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով որոշման մեջ վերահաստատելով և զարգացնելով վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումը՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ. «(...) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից՝ հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (...)։ Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա՝ առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վրա ազդող վերը նշված գործոնների հետ մեկտեղ Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է հանցավորի մեղքի ձևը։ Այսպես՝ մեղքի դիտավորյալ ձևով կատարվող հանցագործությունների ժամանակ առավել բարձր հանրային վտանգավորություն ունեն ուղղակի դիտավորությամբ կատարվող արարքները, որոնք ենթադրում են հանցավորի կողմից հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության կամ իրական հնարավորության նախատեսում։ Ընդ որում, արարքի վտանգավոր հետևանքների առաջացումը նախատեսելն ընդգրկում է ոչ միայն ապագայում սպասվելիք փոփոխությունների փաստական բովանդակության գիտակցումը, այլև այդ փոփոխությունների սոցիալական նշանակության (հանրային վտանգավորության) գիտակցումը։ Բոլոր այն դեպքերում, երբ հանցանք կատարած անձի կողմից հստակ գիտակցվում է արարքի և վտանգավոր հետևանքների միջև առկա միանշանակ պատճառական կապը և դրա զարգացումը, այսինքն՝ առկա է վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության նախատեսումը, օբյեկտիվորեն բարձրանում է նաև արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը։ Այս դեպքում հանցագործության սուբյեկտի պատրաստվածությունը, հանցանքի կատարման եղանակը, իրադրությունը, օգտագործվող գործիքները, միջոցներն իրենց ամբողջության մեջ անկանխելի են դարձնում հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացումը՝ հանցավորի մոտ միանշանակ վստահություն առաջացնելով իր նպատակների անխուսափելի իրագործման մեջ»։
11. Վերը նշված իրավական նորմերի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի կողմից պատիժը ռեալ կրելու անհրաժեշտության բացակայության վերաբերյալ Բողոքաբերի փաստարկներին՝ Վերաքննիչ դատարանը, համակողմանիորեն ուսումնասիրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկանիշները (դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, մեղքն ընդունել և զղջացել է, մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին), հանցագործությունից հետո դրսևորած հետհանցավոր վարքագիծը, քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման եղանակը, բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (խնամքին՝ անչափահաս երեխայի առկայությունը) և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ազատությունից զրկելու ձևով կիրառման ենթակա քրեաիրավական ներգործության միջոցներն անմիջականորեն չպետք է ներգործեն վերջինիս նկատմամբ, քանի որ Վերաքննիչ դատարանի մոտ առկա է վստահություն և համոզվածություն առ այն, որ նշանակված պատժատեսակի կիրառման արդյունքում ակնկալվող պատժի նպատակների իրագործումը հնարավոր է նաև առանց նշանակված պատժատեսակը փաստացի կրելու։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է պատշաճ իրավական վերլուծության ենթարկել հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ: Մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը թեև ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և փոխադրել գործարանային արտադրության կրակելու համար պիտանի, ակոսափող հրազեն հանդիսացող ակոսափող ատրճանակ, ինչպես նաև «IZH-75», «ПCM» տեսակի ատրճանակներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար նախատեսված, կրակվելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող թվով 7 հատ փամփուշտներ, որոնք հայտնաբերվել են «Զվարթնոց» օդանավակայանի համապատասխան բաժնում կատարված՝ մեղադրյալի անձնական խուզարկության ժամանակ, այնուամենայնիվ, մեղադրյալի՝ հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցած լինելու և խնդրո առարկա զենքը և փամփուշտները պայուսակի մեջ պահելու (այսինքն՝ մեղադրյալի կողմից այն տվյալ իրավիճակում առավել նվազ վտանգավոր եղանակով պահելու) հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են հանցավորի անձի վտանգավորության աստիճանը: Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանի գնահատամամբ, էական հանգամանք է հանդիսանում մեղադրյալի դրսևորած հետահանցավոր վարքագիծը՝ մասնավորապես ըստ ներկայացված տեղեկանքի վերջինս 2025 թվականի հունիսի 12-ից աշխատում է որպես վարորդ:
Այսինքն՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի կանխարգելիչ (պրևենտիվ) բնույթը կարող է հաղթահարված համարվել նաև ազատությունից զրկելու ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու միջոցով։
Վերաքննիչ դատարանի համոզմամբ՝ վերը նշված հանգամանքների ամբողջական վերլուծությունը բավարար հիմք է տալիս հետևություն անելու մեղադրյալ Նորայր Մելքումյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կիրառելու աննպատակահարմարության և առանց այդ պատիժը նրա կողմից ռեալ (իրական) կրելու սույն գործով պատժի նպատակների իրացվելիության ապահովմանը հասնելու հնարավորության մասին:
Ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ թիվ ԵԴ1/0308/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի մայիսի 6-ի դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխել, մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պայմանակնորեն չկիրառել՝ սահմանելով 3 (երեք) տարի ժամկետով փորձաշրջան՝ վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը վերապահելով ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը: Փորձաշրջանի ընթացքում մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանին պետք է պարտավորեցնել՝ չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը առանց իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնել իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին: Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-372-րդ հոդվածներով ՝ Վերաքննիչ դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի պաշտպան Արման Բայադյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ թիվ ԵԴ1/0308/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի մայիսի 6-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել:
Մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանի նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանակնորեն չկիրառել՝ սահմանելով 3 (երեք) տարի ժամկետով փորձաշրջան՝ վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը վերապահելով ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը:
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղադրյալ Նորայր Արմենի Մելքումյանին պարտավորեցնել՝ չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը առանց իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության, ինչպես նաև բնակության վայրը փոխելու դեպքում սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնել իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ