ԵԴ1/0305/01/25






Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«14» մայիսի 2026 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԴԱՏԱՎՈՐ ՎԱՀԵ ՋԻՎԱՆՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԳՈՀԱՐ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԼՈՒՍԻՆԵ ՍԱՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ ՌՈԼԱՆԴ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՍԱՄԻՆԵ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
ԱՐԱ ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ ԱԼԲԵՐՏ ԱԲԳԱՐՅԱՆԻ

«Աջափնյակ 1» նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (3 դրվագ) (ծնված` առկա է անձնական տվյալ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, դատված, չի աշխատում, հաշվառման և բնակության հասցե՝ առկա է անձնական տվյալ)։

1. Նկարագրական մաս.
2023 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-0684-23 քրեական վարույթը։
2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-1829-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-1832-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի մայիսի 03-ին թիվ 60-1829-24 և 60-1832-24 քրեական վարույթները միացվել են թիվ 60-0684-23 քրեական վարույթին։
2024 թվականի օգոստոսի 08-ին թիվ 60068423 քրեական վարույթն ուղարկվել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հունվարի 20-ին մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան են մուտքագրվել քրեական վարույթի նյութերը։
2025 թվականի հունվարի 21-ին քրեական գործը հանձնվել է դատավոր Վ․Ջիվանյանիս, որով 2025 թվականի հունվարի 23-ին ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել նախնական դատալսումներ։
2026 թվականի մարտի 24-ին ավարտվել են հիմնական դատալսումները և Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ` Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (3 դրվագ) նախատեսված հանցագործությունների մեջ, նույն օրն իրականացվել են լրացուցիչ դատալսումներ։

1.1. Մեղադրանքի փաստական նկարագրություն.
Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն արարքի համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի մարտի 28-ից մինչև 2024 թվականի մարտի 28-ը, զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի ապրիլի 26-ին՝ ժամը 05:00-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, վարել է «Նիսսան» մակնիշի 69 AD 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180251102 արձանագրությունը։
Բացի այդ, Ալբերտ Գևորգի Արգարյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի մարտի 28-ից մինչև 2024 թվականի մարտի 28-ը, զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի սեպտեմբերի 3-ին՝ ժամը 01:15-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 VM 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180260122 արձանագրությունը։
Բացի այդ, Ալբերտ Գևորգի Արգարյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի մարտի 28-ից մինչև 2024 թվականի մարտի 28-ը, զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2024 թվականի փետրվարի 5-ին՝ ժամը 04:10-ին, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցում, վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 VM 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267910 արձանագրությունը։

1.2. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ.
Դատաքննությամբ հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները՝
Մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընդունում է ներկայացված մեղադրանքը, մեղադրանքում նշված օրերին և ժամերին վարել է նշված տրանսպորտային միջոցները, սակայն ինքը չի իմացել, որ զրկված է եղել վարորդական վկայականից, իր տեղեկություններով՝ վարորդական վկայականի ժամկետն անցած է եղել, բալերը վերջացել են, երբ ոչ սթափ վիճակում իրեն կանգնեցրել են՝ տուգանել են, սակայն չի նշվել տուգանքի չափը։ Տրանսպորտային միջոցը վարել է աշխատանքի բնույթից ելնելով, քանի որ ավտոմեխանիկ է և մեքենաները վերանորոգելուց հետո ստուգելու նպատակով վարում է։
Հրապարատվեց մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նախաքննության փուլի ցուցմունքը, որի համաձայն՝ վերջինս հայտնել է, որ տեղյակ է եղել, որ զրկված է եղել տրանսպրոտային միջոց վարելու իրավունքից։
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո մեղադրյալը պարզաբանեց, որ ինքը զրկվածության մասին տեղյակ չի եղել, իր տեղեկություններով իր վարորդական վկայականի ժամկետը կասեցված է եղել, քանի որ բալերը վերջացել են։ Նույնն ասել է քննիչին, վերջինս էլ բացատրել է, որ դա համարվում է զրկվածություն, այդ պատճառով ընդունել է մեղքը։
2023 թվականի փետրվարի 10-ին կազմված պարտավորագիրը հետազոտվելուց հետո մեղադրյալ Ալբերտ Աբգարյանը հայտարարեց, որ առաջին դրվագով ևս ընդունում է ներկայացված մեղադրանքը, քանի որ ստացել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելու մասին համապատասխան ծանուցումը, սակայն չի կարդացել, այսինքն՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված վիճակում վարել է նշված ավտոմեքենան։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, գ/թ 66-68)

Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180251102 արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 26․04․2023թ. ժամը 05։00-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում տրանսպորտայի միջոց վարելու իրավունքից զրկված անձը՝ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը, վարել է տրանսպորտային միջոց։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 3)

Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180246122 արձանագրությունը և որոշումը, որի համաձայն՝ 09․02․2023թ. ժամը 23։40-ին, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը, տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում 1 տար ժամկետով զրկվել տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 5)

ՀՀ ՆԳՆ էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված տեղեկատվությունը, որի համաձայն՝ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի վարորդական վկայականի կարգավիճակը նշված է «Զրկված», սկիզբը՝ 28․03․2023, ավարտը՝ 28․03․2024։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 4)

Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180260122 արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 03․09․2023թ. ժամը 01։15-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում տրանսպորտայի միջոց վարելու իրավունքից զրկված անձը՝ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը, վարել է տրանսպորտային միջոց։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 13)

Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267910 արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 05․02․2024թ. ժամը 04։10-ին, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցում տրանսպորտայի միջոց վարելու իրավունքից զրկված անձը՝ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը, վարել է տրանսպորտային միջոց։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 26)

2023 թվականի փետրվարի 10-ին կազմված պարտավորագիրը, համաձայն որի Դավիթ Աղաջանյանը պարտավորվել է Ալբերտ Աբգարյանի կողմից վարած BMW 51 VY 100 մակնիշի 99 EX 995 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը տեղափոխել Մայիսի 9-ի փողոց, 27-րդ տուն։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 19)

Զննման մասին արձանագրությունը և արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, որոնց համաձայն զննվել և արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել Ալբերտ Գևորգի Արգարյանի վերաբերյալ կազմված թիվ 8180246122, 8180251102, 8180260122, 8180267910 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունները, ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից տպված Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի վարորդական իրավունքի վկայականի վերաբերյալ տվյալները, Ալբերտ Արգարյանի օրգանիզմում ալկոհոլի քանակության ստուգման ստուգաչափման տեղեկանքը, ստուգաչափման վկայականում առկա տվյալները։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 44-49)

Լրացուցիչ դատալսումներում Դատարանը հետազոտել է նաև հետևյալ ապացույցները.
Դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի գրությունը, որոնց համաձայն՝ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ ԵԴ1/3220/01/24 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է 450․000 ՀՀ դրամ տուգանքի, որին գումարվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի սեպտեմբերի 14-ի թիվ ԵԴ1/0259/01/23 դատավճռով նշանակված տուգանքի չկրած մասը՝ 1․250․000 ՀՀ դրամը, և վերջնական պատիժ է նշանակվել 1․700․000 ՀՀ դրամի չափով տուգամք, որը չի կատարվել։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, հատոր 1՝ գ/թ 43)

Քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի ամուսնության և/կամ երեխաների վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)

Պետական եկամուտների կոմիտեի շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի հարցվող ժամանակահատվածում Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի եկամտի վերաբերյալ տեղեկություններ չկան։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)

1.3. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով սույն գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, եզրահանգում է․ հաստատված է, որ մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի մարտի 28-ից մինչև 2024 թվականի մարտի 28-ը, զրկված լինելով և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելով, 2023 թվականի ապրիլի 26-ին՝ ժամը 05:00-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, վարել է «Նիսսան» մակնիշի 69 AD 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, 2023 թվականի սեպտեմբերի 3-ին՝ ժամը 01:15-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 VM 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, և 2024 թվականի փետրվարի 5-ին՝ ժամը 04:10-ին, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցում, վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 VM 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։
Մասնավորապես՝ մեղադրյալի ցուցմունքով, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություններով արձանագրվել է մեղադրանքում նշված ժամանակահատվածում մեղադրյալի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը, ՆԳՆ էլեկտրոնային ռեգիստրի հաշվառման շտեմարանից արտատպված քաղվածքով արձանագրվել է մեղադրյալի՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելը։
Դատարանը հաստատված է համարում նաև, որ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը չի վիճարկել ներկայացված մեղադրանքը, երրորդ դրվագով հանցանքը կատարելու պահին ունեցել է չմարված դատվածություն։

2. Պատճառաբանական մաս.
2.1. Քննարկելով մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանին առաջադրված մեղադրանքի փաստակազմը հաստատված լինելու հանգամանքը և դրա իրավաբանական որակումը՝ Դատարանը պետք է պատասխանի հետևյալ հարցերին.
ա) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
բ) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
գ) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
դ) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
ե) դատապարտված մեղադրյալի արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման։
2.1.1. Անդրադառնալով «ա» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Դատարանը գտնում է, որ հետազոտված ապացույցներով հաստատվել է, որ մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի մարտի 28-ից մինչև 2024 թվականի մարտի 28-ը, զրկված լինելով և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելով, 2023 թվականի ապրիլի 26-ին՝ ժամը 05:00-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, վարել է «Նիսսան» մակնիշի 69 AD 666 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, 2023 թվականի սեպտեմբերի 3-ին՝ ժամը 01:15-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 VM 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, և 2024 թվականի փետրվարի 5-ին՝ ժամը 04:10-ին, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցում, վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 VM 588 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։
2.1.2. Անդրադառնալով «բ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը նույն արարքի համար օրենքով սահմանված պատասխանատվության կիրառումից հետո` մեկ տարվա ընթացքում՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնհինգապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(…)»:
Նշված հանցակազմի օբյեկտը երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործումն ապահովող հասարակական հարաբերություններն են, օբյեկտիվ կողմը՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը: Սուբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ սուբյեկտը 16 տարին լրացած անձն է։
Հաստատված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են բերված հանցակազմի հատկանիշներին, հետևաբար ապացուցված է արարքի քրեական հակաիրավականությունը։
2.1.3. Անդրադառնալով «գ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Հետազոտված ապացույցներով՝ մեղադրյալի ցուցմունքով, վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ արձանագրություններով հաստատվել է, որ մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանին վերագրված արարքը կատարվել է նրա կողմից։
2.1.4. Անդրադառնալով «դ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Քրեական պատասխանատվության ենթակա է այն անձը, որը սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված արարքը կատարել է մեղավորությամբ:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված արարքը համարվում է մեղավորությամբ կատարված, եթե այն կատարողը գիտակցել է իր արարքի հակաիրավականությունը կամ թեև չի գիտակցել, բայց կարող էր գիտակցել դա:
3. Սույն օրենսգիրքը հիմնվում է արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու կամ դա գիտակցելու կարողության կանխավարկածի վրա:»։
Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ հանցավորը գիտակցում է, որ տրանսպորտային միջոցը վարում է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ կասեցված լինելու կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունենալու պայմաններում։ Տվյալ դեպքում ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված քաղվածքով և մեղադրյալի ցուցմունքով հաստատվել է, որ նա գիտակցել է, որ զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ վարել է տրանսպորտային միջոց, հետևապես հաստատվել է մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի մեղքը նրան վերագրված արարքի կատարման մեջ։
2.1.5. Անդրադառնալով «ե» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Սույն գործի դատաքննությամբ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ապացուցված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասում նկարագրված դիսպոզիցիային։
2.2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով պատիժ է նախատեսվում տուգանք` առավելագույնը տասնհինգապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ` առավելագույնը հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ դատապարտված մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
ա) ապացուցված են արդյո՞ք Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
բ) Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը ենթակա է արդյո՞ք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
գ) ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ.
դ) Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
2.2.1. Անդրադառնալով «ա» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք մեկ դրվագով հանդիսանում է հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը, իսկ մյուս երկու դրվագով մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
2.2.2. Անդրադառնալով «բ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանին պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար։
2.2.3. Անդրադառնալով «գ» կետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»։
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ քրեական գործով արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…): Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»: (տե՛ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39-րդ կետը)։
Անդրադառնալով արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ քրեական գործով որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-15-րդ կետերը):
Վերը մեջբերված իրավական նորմերում և դիրքորոշումներում սահմանված չափանիշների համատեքստում անդրադառնալով Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելուն՝ Դատարանը հիմք է ընդունում հետևյալ հանգամանքները.
- մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի կողմից երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված են երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցագործություններ,
- հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը՝ չի վիճարկել ներկայացված մեղադրանքը,
- սույն դատավճռի 2.2.1. կետում նշված հանգամանքները,
- հանրային մեղադրողը միջնորդել է նշանակել տուգանքի ձևով պատիժ, որին մեղադրյալը չի առարկել, սակայն խնդրել է թույլատրել այն վճարել մաս առ մաս։
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալ հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալ Ալբերտ Աբգարյանի նկատմամբ պետք է նշանակել նրան վերագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանք պատժատեսակը՝ առաջին և երկրորդ դրվագներով՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի, իսկ երրորդ դրվագով՝ վեցապատիկի չափով։
«Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը կազմել է 75․000 դրամ:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանին մեղսագրվող հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ամսական եկամուտը բացակայում է, ուստի Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի չափը հաշվարկելիս որպես ելակետ պետք է ընդունել նրա կողմից հանցանք կատարելու պահին գործող Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը, այսինքն՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը։ Նշված պայմաններում նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվելիք պատժաչափը 1-ին և 2-րդ դրվագներով կազմում է 375․000 ՀՀ դրամ, 3-րդ դրվագով՝ 450․000 ՀՀ դրամ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: (․․․)»։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ հանցագործությունների համակցությամբ Ալբերտ Աբգարյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ պատիժ սահմանելով տուգանք 1․200․000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ալբերտ Աբգարյանն ունի տուգանքի ձևով չկրած պատիժ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ ԵԴ1/3220/01/24 դատավճռով նշանակված՝ 1․700․000 (մեկ միլիոն յոթ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, ուստի նրա նկատմամբ պատիժ նշաակելիս պետք է ղեկավարվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ և 75-րդ հոդվածների կանոններով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(․․․)
11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն․
«Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:»։
Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ ԵԴ1/3220/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 1․700․000 (մեկ միլիոն յոթ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը և Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք 2․900․000 (երկու միլիոն ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
2.2.4. Անդրադառնալով «դ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նշանակված պատժից ազատելու հիմքեր չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
(․․․)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։
(․․․)»։
Հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանը չի առարկել տուգանք պատժատեսակին, սակայն միջնորդել է այն վճարել մաս առ մաս, ինչը ողջամտորեն ենթադրում է, որ չունի բավարար միջոցներ և ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի Դատարանը թույլատրելի է համարում նրա կողմից տուգանքը մաս առ մաս վճարելը՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետում:
2.3. Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայցի, գույքի արգելադրման, վարութային ծախսերի, իրեղեն ապացույցների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում։
2.4. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի կարգավորումներով, գտնում է, որ քրեական գործով ապացույցները պետք է թողնել քրեական գործի նյութերում։
2.5. Անդրադառնալով մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին՝ բացակայելու արգելքին, Դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելն այն պետք է թողնել անփոփոխ:
2.6. Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալի գույքի արգելադրում չի կիրառվել, և դատավճիռ կայացնելիս հիմքեր չկան դրա կիրառման համար։
2.7. Սույն դատական ակտը կայացնելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 99-րդ, 276-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով։

3. Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (1-ին դրվագ) նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2-րդ դրվագ)՝ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (3-րդ դրվագ)՝ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի չափով՝ 450․000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով հանցանքների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք 1․200․000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ ԵԴ1/3220/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 1․700․000 (մեկ միլիոն յոթ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը և Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք 2․900․000 (երկու միլիոն ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կանոններով Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 (մեկ) տարի ժամկետ և թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս հավասարաչափ վճարելու կարգով:
Ալբերտ Գևորգի Աբգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ակտն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով ապացույցները թողնել քրեական գործի նյութերում։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ՎԱՀԵ ՋԻՎԱՆՅԱՆ