ԵԴ1/0287/01/25
ՈՐՈՇՈւՄ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈւՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈւ ԵՎ ՎԱՐՈւՅԹԸ
ԿԱՐՃԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ

«07» ապրիլի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Մ.Արզումանյանի, քարտուղարությամբ՝ Մ.Սիմոնյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ե․Աբովյանի, պաշտպան Ռ․Երիցյանի, տուժող Ա․Սիրեյանի, մեղադրյալ Ա․Երիցյանի, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Արթուրի Երիցյանի (ծնված՝ 1997 թվականի հուլիսի 25-ին, ազգությամբ՝ հայ, ԱՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, աշխատում է «Էսթեյթ հաուս» ՍՊ ընկերությունում որպես անշարժ գույքի գործակալ, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Մալխասյանց 1/11-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Գ․Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 14152924 քրեական վարույթը։
2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետի պաշտոնակատար Ա․Կիրակոսյանը որոշում է կայացրել թիվ 14152924 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը մի քանի քննիչի հանձնարարելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 3-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա․Ալիխանյանը որոշում է կայացրել թիվ 14152924 քրեական գործով Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 4-ին և 7-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշումներ է կայացրել թիվ 14152924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունները մերժելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա․Ալիխանյանը որոշում է կայացրել թիվ 14152924 քրեական գործով Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն արարքի համար, որ նա անձի նկատմամբ իրականացրել է ֆիզիկական ներգործություն՝ կապված այդ անձի կողմից իր ծառայողական գործունեության կատարման հետ։
Այսպես․ 2024 թվականի օգոստոսի 01-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵՔԳ պարեկ Կարեն Քարամյանը և պարեկ Արմանը Սիրեյանը, ընդգրկված լինելով իրենց ծառայողական գործառույթներն իրականացնելուն, Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 3 հասցեին կից տարածքում՝ Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտի դիմացի հատվածում, նկատել են օրենքի խախտմամբ Արամ Երիցյանի կողմից նախապես կայանված «Jeep compass» մակնիշի, 02 AE 020 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որից հետո ավտոմեքենայի վրա թողնված հեռախոսահամարով զանգահարել և Արամ Երիցյանին կարգադրել են ներկայանալ և տեղափոխել ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո ներկայացած Արամ Երիցյանը պարեկային ծառայության աշխատակիցներին սկսել է հայտնել իրականությանը չհամապատասխանող բազմաթիվ տեղեկություններ՝ փորձելով խեղաթյուրել և թաքցնել իր ինքնության և հիշյալ ավտոմեքենայի կայանման հետ կապված հանգամանքները: Հաշվի առնելով Արամ Երիցյանի վարքագիծը՝ անարժանահավատ, իրականությանը չհամապատասխանող և տեղում հերքվող տվյալներ հայտնելը՝ պարեկային ծառայողները Արամ Երիցյանին հարցրել են, արդյոք նրա մոտ առկա են արգելված իրեր, մասնավորապես՝ կտրող-ծակող առարկաներ կամ թմրամիջոց և տեղեկացրել են, որ գրպանների և պայուսակի պարունակությունը ցուցադրելուց հետո իրենք կհեռանան: Արամ Երիցյանից մերժում ստանալուց և նյարդային վարքագիծ դրսևորելուց հետո պարեկ Արման Սիրեյանը Արամ Երիցյանին տեղեկացրել է, որ մեկ րոպեից նրան տեղափոխելու են ոստիկանության բաժին, անվտանգության նկատառումներից ելնելով նա գտնվելու է ձեռնաշղթաներով, սակայն Արամ Երիցյանը, փորձելով խափանել իրեն ձերբակալելուն և ձեռնաշղթա հագցնելուն ուղղված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների գործողությունները, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել պարեկ Արման Սիրեյանի մարմնի մասերին, հրելու և քաշքշելու եղանակով բռնի այլ գործողություններ է կատարել վերջինի նկատմամբ՝ Արման Սիրեյանին պատճառելով ֆիզիկական ցավ և կրծքավանդակի, նախաբազկի վերին երրորդականների շրջանների քերծվածքների ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ։
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Գ․Հովհաննիսյանը որոշում է կայացրել Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։
2025 թվականի հունվարի 17-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Արթուրի Երիցյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2025 թվականի հունվարի 20-ին թիվ ԵԴ1/0287/01/25 քրեական գործը հանձնվել է դատավոր Մ․Արզումանյանին։
2025 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Մ.Արզումանյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/0287/01/25 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու վերաբերյալ։
2025 թվականի փետրվարի 7-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, փոխելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով գրավը կիրառելու մասին։
2025 թվականի մարտի 18-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ գրավը, փոխելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։

Դատավարության կողմերի դիրքորոշումները.
2025 թվականի ապրիլի 7-ին կայացած նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Ա․Երիցյանի պաշտպան Ռ․Երիցյանը միջնորդություն ներկայացրեց Արամ Երիցյանի նկատմամբ ոչ արդարացնող՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու վերաբերյալ: Ներկայացվեց նաև մեղադրյալի և տուժողի կողմից ստորագրված հաշտության համաձայնություն:
Ներկայացված գրավոր հաշտության համաձայնության համաձայն․ «Մենք՝ ներքոստորագրողներս, մի կողմից մեղադրյալ Արամ Արթուրի Երիցյանս (պաշտպան՝ Ռոման Արթուրի Երիցյան) և մյուս կողմից տուժող Արման Սիրեյանս, հայտարարում ենք, որ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Մարտին Արզումանյանի՝ վարույթում քննվող ԵԴ1/0287/01/25 քրեական գործով (նախաքննական վարույթի համար՝ 14152924) եկել ենք հաշտության և միմյանց նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենք»։ Փաստաթուղթը ստորագրված է մեղադրյալ Արամ Երիցյանի և տուժող Արման Սիրեյանի կողմից։
Միջնորդության կապակցությամբ մեղադրյալ Արամ Երիցյանը և տուժող Ա.Սիրեյանը հայտնեցին, որ հաշտվել են միմյանց հետ։ Դատարանի հարցադրումներին ի պատասխան՝ տուժողն ու մեղադրյալը հավելեցին, որ իրենց միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն։
Հանրային մեղադրող Ե․Աբովյանը մեղադրյալի միջնորդության կապակցությամբ դիրքորոշում հայտնեց, որ չի առարկում մեղադրյալ Արամ Երիցյանի նկատմամբ հաշտության հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ, բացառող հանգամանքներ առկա չեն, առկա է տուժողի և մեղադրյալի միջև հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն, մեղադրյալը հանցանք կատարելու պահին համարվել է դատվածություն չունեցող, ում մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարում։
Դատական նիստի ընթացքում հետազոտվեց Արամ Երիցյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, համաձայն որոնց՝ Արամ Արթուրի Երիցյանը համարվում է դատվածություն չունեցող։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն՝
«Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`
(...) անձը Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատաuխանատվությունից»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Քրեական վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
1) հաստատվել է քրեական օրենսգրքով նախատեսված որևէ հանցանքի բացակայությունը.
2) վարույթը նախաձեռնվել է սույն օրենսգրքի 173-րդ հոդվածի 3-րդ կամ 6-րդ մասերով նախատեսված պայմանների խախտմամբ.
3) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը, և սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները.
4) առկա է սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված հանգամանքը․
5) մինչդատական վարույթի ընթացքում հայտնաբերվել է մասնավոր մեղադրանքի կարգով քրեական հետապնդման ենթակա ենթադրյալ հանցանք կատարած անձը, եթե բացակայում են հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու հիմքերը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ նախնական դատալսումների ընթացքում սույն հոդվածով սահմանված հաջորդականությամբ դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում՝ (...) քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ վարույթը կարճելու հարցը:
Նույն օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-14-րդ կետերով նախատեսված որևէ հանգամանքի առկայության դեպքում, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման, դատարանը որոշում է կայացնում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին: Եթե քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը վերաբերում է մեղադրյալներից մեկին, ապա քրեական հետապնդումը դադարեցվում է միայն նրա նկատմամբ՝ առանց վարույթը կարճելու:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, ապա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է, և նրա ու տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կատարված հանցանքում առկա են ընտանիքում բռնության հատկանիշներ:
(...)
5. Նախկինում սույն հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված անձը չի կարող նույն հիմքով կրկին ազատվել քրեական պատասխանատվությունից:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի վերլուծությունը վկայում է այն մասին, որ օրենսդիրը մեղադրյալի և տուժողի միջև հաշտության առկայությունը՝ նույն հոդվածով նախատեսված որոշակի պայմանների բացակայության դեպքում, դիտում է քրեական պատասխանատվությունից ազատելու իմպերատիվ հիմք: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կիրառման համար անհրաժեշտ են հետևյալ վավերապայմանների միաժամանակյա առկայությունը.
- անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել,
- նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է,
- կատարված հանցանքում առկա չեն ընտանիքում բռնության հատկանիշներ,
-նախկինում անձը քրեական պատասխանատվությունից չի ազատվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքով,
- մեղադրյալի և տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Սույն օրենսգրքում օգտագործվում են հետևյալ հասկացությունները.
(...)
2) առաջին անգամ հանցանք կատարած` անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է.
(...)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հարվածներ հասցնելը կամ բռնի այլ գործողություններ կատարելը, եթե չեն առաջացել սույն օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները`
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
1) անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի նկատմամբ` կապված այդ անձի կողմից իր պետական, քաղաքական, ծառայողական, մասնագիտական կամ հասարակական գործունեության կամ պարտքի կատարման հետ,
(...)
պատժվում է հանրային աշխատանքներով` հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով»:
Նույն օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ»:
Անդրադառնալով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ հանգամանքները.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքների համաձայն՝ Արամ Արթուրի Երիցյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող, այսինքն՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ,
- Արամ Արթուրի Երիցյանին մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարում,
- Արամ Երիցյանը չի հանդիսանում նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված անձ,
-մեղադրյալ Ա․Երիցյանի և տուժող Ա․Սիրեյանի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ ներկայացված միջնորդությունը պետք է բավարարել և թիվ ԵԴ1/0287/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Արամ Արթուրի Երիցյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները, վարույթը կարճել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով՝ տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության հիմքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշմամբ վերացվում են տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները, իսկ վարույթը կարճելու դեպքում` նաև այլ անձանց նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները: Վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ լուծվում է նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
Տվյալ դեպքում Դատարանը գտնում է, որ Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է վերացնել:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ, գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն և արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-13-րդ, 117-րդ, 311-րդ, 315-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Թիվ ԵԴ1/0287/01/25 քրեական գործով Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և վարույթը կարճել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով:
Արամ Արթուրի Երիցյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Մ․ԱՐԶՈւՄԱՆՅԱՆ