ԵԴ1/0295/01/25



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«24» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Արտյոմ Բադալյանի,
մեղադրյալ՝ Հրանտ Քյաբաբչյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի
(ծնված՝ 05.12.1989թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, ըստ իր հայտարարության՝ խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված է և բնակվում է՝ ք. Երևան, Շիրակի 2-րդ նրբանցք, 4-րդ շենք 19-րդ բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60719224 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 60719224 քրեական վարույթով Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հունվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/0295/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 20-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0295/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի փետրվարի 05-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/0295/01/25 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` այն բանի համար, որ «նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, հարբած (ոչ սթափ) վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին՝ ժամը 00:35-ին Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,426 մգ/լ վարել է «Հյունդայի» մակնիշի, 80 VP 808 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից և կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:»։

3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Հրանտ Քյաբաբչյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալ։
Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Հրանտ Քյաբաբչյանը ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նա, երբևէ վարորդական իրավունքի վկայական չի ունեցել։ 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին՝ ժամը ստույգ չի հիշում գիշերային ժամի, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում՝ «Հյունդայի» մակնիշի 80 VP 808 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում՝ չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ինչի կապակցությամբ, պարեկային ծառայողները, կանգնեցնելով իրեն, ստուգել են իր փաստաթղթերը, սթափությունը և կազմել են վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180435041 արձանագրությունը: Արձանագրությունը կազմելուց հետո պարեկային ծառայողները ծանոթացրել են արձանագրության բովանդակության հետ, ինչի վերաբերյալ որևէ առարկություն չի ներկայացրել և ստորագրել է արձանագրության ու սթափության զննության կտրոնի համապատասխան տողերում:
(գ.թ. 35-38, դատական նիստի արձանագրություն)
- 19.11.2024 թվականին՝ ժամը 00:42-ին Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի պարեկ Կ. Հարությունյանի (04005) կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը (կից չլրացված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ որոշում 8180435041), համաձայն որի՝ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանը 19.11.2024թ.՝ ժամը 00:35-ին, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ վիճակում Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Հյունդայի» մակնիշի, 80 VP 808 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ ոչ սթափ վիճակում՝ չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք։ Արձանագրության համապատասխան տողերում առկա են ծանուցվողի (վարորդի) և պարեկային ծառայողի ստորագրությունները։
(գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն)
- Հրանտ Քյաբաբչյանին սթափության զննության ենթարկելու վերաբերյալ կտրոնը, համաձայն որի՝ սթափության զննության սարքի համարն է 91101201, զննման համարը՝ 01099, զննման ամսաթիվը` 19.11.2024թ., ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ժամը 00:40։19-ին, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.426մգ/լ, վարորդի անունը` Հրանտ ազգանունը՝ Քյաբաբչյան, տրանսպորտային միջոցի հաշվառման համարանիշը՝ 80 VP 808, ՀԾՀ 1512890650, Պ/Ծ ազգանունը (Հարությունյան, կրծքանշանի համար 04005)։
(գ.թ. 5, դատական նիստի արձանագրություն)
- Սթափության զննության 91101201 համարի սարքի ստուգաչափման թիվ 135716 վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ սարքի ստուգաչափման թվականն է 23․09․2024թ․, այն ուժի մեջ է մինչև 23․09․2025թ․: Չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ ալկոտեստեր, գործարանային համարը՝ 91101201 տեսակը՝ «Jupiter X/RP», չափման տիրույթը՝ 0․000÷2,000մգ/լ), ճշտության կարգը և դասը (սխալանքը) 0÷0,1±5%,0.1÷0.15±8%>0.15±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՊԾ։
(գ.թ. 6, դատական նիստի արձանագրություն)
- Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում որոնման արդյունքների քաղվածքը, համաձայն որի՝ վերջինիս վարորդական վկայական չի տրամադրվել:
(գ.թ. 7 , դատական նիստի արձանագրություն)
- Վերոնշյալ փաստաթղթերը զննության ենթարկելու մասին նախաքննության մարմնի կողմից 10.12.2024թ. կազմված արձանագրությունը:
(գ.թ. 12-13, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին կայացված արտավարութային փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել՝ ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում առկա Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի վարորդական վկայականի վերաբերյալ տեղեկատվության քաղվածքի, Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի վերաբերյալ 2024թ. նոյեմբերի 19-ին կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում` 8180435041), Հրանտ Քյաբաբչյանին սթափության զննության ենթարկելու վերաբերյալ 01099 զննման համարի կտրոնի, 91101201 համարի սարքի ստուգաչափման թիվ 135716 վկայականի պատճենները, որոնք կցվել են քրեական վարույթի նյութերին։
(գ.թ. 14-15, դատական նիստի արձանագրություն)։
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից ստացված գրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 24.07.2024թ. թիվ ԵԴ1/1261/01/24 դատավճռով Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի համար և դատապարտվել է տուգանքի՝ 1.125.000 /մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Միաժամանակ տուգանքի վճարման համար տրամադրվել է 1 տարի ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս՝ 93.750 /իննսուներեք հազար յոթ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով։ Թիվ ԵԴ1/1261/01/24 դատավճիռը 28.08.2024թ.-ին մտել է օրինական ուժի մեջ, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում ստացվել է 23.09.2024թ.-ին և ընդունվել է ի կատար ածման: 30.09.2024թ.-ին Հ.Քյաբաբչյանը հաշվառվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում։ Հ. Քյաբաբչյանը ներկայացրել է՝ է 379.000 /երեք հարյուր յոթանասունինը հազար/ ՀՀ դրամի չափով վճարման անդորրագրեր: Առ. 14.02.2025թ. պարտավորության չափը կազմում է 746.000 /յոթ հարյուր քառասունվեց հազար/ ՀՀ դրամ:
 Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանում Հ.Քյաբաբչյանի երեխայի վերաբերյալ տվյալ առկա չէ։
 Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանում Հ.Քյաբաբչյանի կողմից հանցանքը կատարելուն նախորդող տասներկու ամիսների ընթացքում ստացած եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն։

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին, ժամը 00:35-ին Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,426 մգ/լ վարել է «Հյունդայի» մակնիշի, 80 VP 808 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից և կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանը նախկինում դատված է, որը մարված չէ,
- ՀՀ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանում Հ.Քյաբաբչյանի կողմից հանցանքը կատարելուն նախորդող տասներկու ամիսների ընթացքում ստացած եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն,
- Հ.Քյաբաբչյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել կատարածի համար։

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում ինչպես նույնասեռ, այնպես էլ այլ արարքի կատարման համար դատված լինելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված են պատժի այլընտրանքային տեսակներ, մասնավորապես՝ տուգանք՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերը շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքների հետ, հաշվի առնելով նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև հանրային աշխատանքների ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նշված հանցագործության կատարման համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, իսկ առավել մեղմ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալը չունի եկամուտներ և չի առարկել իր նկատմամբ հանրային աշխատանքներ պատիժ նշանակվելու դեպքում այն կատարելու դեմ, Դատարանը գտնում է, Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հիմնական պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 ութսուն ժամ տևողությամբ:
Դատարանը արձանագրում է, որ Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներին պետք է լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 28-ի թիվ ԵԴ1/1261/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի՝ 1.125.000 (մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի չկրած մասը՝ 746.000 (յոթ հարյուր քառասունվեց հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 746.000 (յոթ հարյուր քառասունվեց հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, քրեական վարույթով առկա չեն նաև վարութային ծախսեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 347-350-րդ և 352-353-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ` 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ։
Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 28-ի թիվ ԵԴ1/1261/01/24 դատավճռով նշանակված պատժի՝ 1.125.000 (մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի չկրած մասը՝ 746.000 (յոթ հարյուր քառասունվեց հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 746.000 (յոթ հարյուր քառասունվեց հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 746.000 (յոթ հարյուր քառասունվեց հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 6 (վեց) ամսվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի։
Հրանտ Գևորգի Քյաբաբչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել։
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ