ԵԴ1/0299/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն Ա Ն Ու Ն Ի Ց

03.02.2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Մ.Շահվերդյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի, ծնված՝ 15.08.1999թ., Արարատի մարզ գ.Դարակերտ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, ըստ իր հայտարարության՝ միջնակարգ կրթությամբ և ամուրի, հաշվառված և բնակվում է՝ Արարատի մարզի Դարակերտ գյուղի Բարեկամության փողոցի 105-րդ տանը:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Տ.Կարապետյանի կողմից 19.07.2024թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-2721-24 քրեական վարույթը:
Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ.Ստեփանյանի 09.12.2024թ. որոշմամբ՝ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Տ.Կարապետյանի կողմից 10.12.2024թ. Աշոտ Արմենի Մկրտչյանին հանձնվել է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ 09.12.2024թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Տ.Կարապետյանը, թիվ 60-2721-24 քրեական վարույթով հսկող դատախազի համաձայնությամբ, մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանին գրավոր ծանուցել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, իսկ վարույթի նյութերը մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի ծանոթացմանը ներկայացնելիս ճշտել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի դիրքորոշումը, համաձայն որի՝ վերջինս չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպան Վ.Քեշիշյանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Թիվ 60-2721-24 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ և դրան կից՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրությամբ 17.01.2025թ. մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում:
Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, հարբած (ոչ սթափ) վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես. Աշոտ Արմենի Մկրտչյանը չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք՝ 2024թ. հունիսի 24-ին, ժամը՝ 0240-ին, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի, «37 BM 373» հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը՝ գտնվելով ոչ թափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած օդում մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,579մգ/լ, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից և կազմվել է վարչական իրավախանտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Դատարանի 21.01.2025թ. որոշմամբ՝ սույն քրեական վարույթն ստանձնվել և հարուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չիրականացնելով և հիմք ընդունելով մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի կողմից իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը չվիճարկվելու փաստը, հանգում է հետևության, որ մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանին մեղսագրվող արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով տրված իրավական գնահատականը համապատասխանում է մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
«Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ դատարանը գտնում է, որ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանն իրեն մեղսագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար ենթակա է տուգանքի ձևով պատժի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով:
Միևնույն ժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանը սույն գործով իրեն մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան՝ 24.06.2024թ. նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող, հետևաբար՝ դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000(յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը նաև պարզեց, որ մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանը չի կարող անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել նշանակված տուգանքը, սակայն պատրաստակամ է այն վճարել մաս առ մաս :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝
«Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանը, նյութական դրությունից ելնելով, ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը, այսինքն՝ տուգանքի անհապաղ վճարումն անհնար է՝ դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակվող տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1 տարվա ընթացքում:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնելու կամ փոխելու հիմքեր չկան, հետևաբար՝ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում առկա Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի վարորդական վկայականի վերաբերյալ տեղեկատվության քաղվածքի, Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի վերաբերյալ 2024թ. հունիսի 24-ին կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում՝ 8180408320), Աշոտ Մկրտչյանին սթափության զննության ենթարկելու վերաբերյալ 01988 զննման համարի կտրոնի, 91101227 համարի սարքի ստուգաչափման թիվ 113405 վկայականի պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ սույն քրեական վարույթի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները պետք է վերացնել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ և 464.10-րդ հոդվածներով՝ դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Աշոտ Արմենի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000(երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Աշոտ Արմենի Մկրտչյանին թույլատրել նշանակված՝ 375.000(երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 1(մեկ) տարվա ընթացքում:
Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Աշոտ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ սույն քրեական վարույթի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները վերացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆ