Գործ ԵԴ1/0264/01/25


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
13.03.2025 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Է.ԱՆԱՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Մ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստերում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված
վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Մամիկոն Լևոնի Սահակյանի, ծնված 22.07.1983 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, ըստ իր հայտարարության զբաղվում է մասնավոր շինարարական աշխատանքների կատարմամբ, ֆիզիկապես առողջ, բնակվում է քաղաք Երևան, Կ.Ուլնեցի փողոց, 2-րդ տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 12:40-ին, Մամիկոն Սահակյանը ձերբակալվել է թմրանյութ պահելու, օգտագործելու համար անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով /հատոր 1-ին գ.թ. 5/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի ՀԿԳ քննիչ Ա.Համզոյանը արձանագրություն է կազմել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 14176424 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 1/:
Նույ օրը որոշում է կայացվել Մամիկոն Սահակյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 15-16/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Մ.Սահակյանին ազատ արձակել ձերբակալումից՝ արգելանքի տակ պահելու սահմանված առավելագույն ժամկետը լրանալու հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 36/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին վարույթի քննությունը հանձնարարվել է նույն քննչական բաժնի քննիչ Հ.Սիմոնյանին /հատոր 1-ին գ.թ. 38/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Է.Անանյանը որոշում է կայացրել Մամիկոն Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն արարքի կատարման համար, որ նա որ առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերով թմրամիջոց:
Այսպես՝
Մամիկոն Լևոնի Սահակյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի նախաքննությամբ չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 0,22 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին /որոշման մեջ նշվել է 9-ին/ Մ.Սահակյանի անձնական խուզարկությամբ /հատոր 1-ին գ.թ. 74-75/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Մամիկոն Սահակյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 77, 78-80/:
Նույն օրը Մամիկոն Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 84-85/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 14176424 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով վարույթը՝ 14839824 համարով անջատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 107-109/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 112-119/:
2025 թվականի հունվարի 14-ին դատախազ Է.Անանյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին՝ նշելով, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առրկություն չունի /հատոր 1-ին գ.թ. 125-126/:
2025 թվականի հունվարի 16-ին քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 124, 122-123/:
2025 թվականի հունվարի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 127/:
2025 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պահպանելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 132-134/

II. Արագացված վարույթ.

2025 թվականի փետրվարի 28-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Մամիկոն Սահակյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Ա.Սիմոնյանը խնդրել է բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.2 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.3 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը»:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»:
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Երվանդ Բադեյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մամիկոն Սահակյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալ Մամիկոն Սահակյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ և 10-րդ կետերով, որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նրա խնամքին գտնվող անչափահաս երեխաների՝ 29.10.2009 թվականին ծնված՝ Ելենա Մամիկոն Սահակյանի և 20.09.2010 թվականին ծնված՝ Լևոն Մամիկոն Սահակյանի առկայությունը, ինչպես նաև այն, որ Մ.Սահակյանը աջակցել է գործով ապացույց ձեռք բերելուն, ինչ արտահատվել է նրանով, որ մասնակցել է ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին իրականացված քննչական գործողությանը /հատոր 1-ին գ.թ. 139, 140, 27-29/:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունն ու ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ Մանվել Սահակյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակը՝ տուգանքը: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի համաձայն մեղադրյալը չունի կանոնավոր վաստակ և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մամիկոն Սահակյանի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1.125.000 /մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքի նշանակման դեպքում կարելի է հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը։
Դատարանը հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը 3 օր՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ից 23-ը, գտնվել է անազատության մեջ և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնով, գտնում է, որ Մամիկոն Սահակյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել` այն սահմանելով տուգանք 1.100.000 ՀՀ դրամի չափով:
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում թույլատրել այն վճարել մաս մաս ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին, դատարանը գտնում է, որ Մամիկոն Սահակյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար կոնկրետ դեպքում պետք է սահմանել 10 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 110.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված «հերոին» տեսակի թմրամիջոցի տնօրինման հարցին դատարանը գտնում է, որ այն պետք է հանձնել ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 14839824 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատարանը արձանագրում է նաև, որ մեղադրյալից բռնագանձման ենթակա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-7-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսերը՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանրային մեղադրանքով վարութային ծախսերը վճարվում են պետական միջոցների հաշվին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ և 347-349-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մամիկոն Լևոնի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1.125.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ Մամիկոն Սահակյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել` սահմանելով տուգանք 1.100.000 ՀՀ դրամ չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 10 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամսում 110.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 14839824 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Մամիկոն Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնել` դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:


ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ