ԵԴ1/0274/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025 թվականի ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական
դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ դատավոր՝ Տիգրան Ոսկանյանի
Քարտուղարությամբ՝ Սյուզաննա Բադալյանի

Մասնակցությամբ
Մեղադրող՝ Արմեն Գրիգորյանի
Պաշտպան՝ Հովհաննես Խուդոյանի
Մեղադրյալ` Ռուբեն Խորասանյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի (ծնված՝ 25.03.2002 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ քաղաք Երևան, Ալեքսեյ Հեքիմյան փողոց, 22/2 տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հուլիսի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60544024 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Մարգարյանի որոշմամբ՝ թիվ 60544024 քրեական վարույթով Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Դ․Շահբազյանի որոշմամբ՝ թիվ 60544024 քրեական վարույթով Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի նկատմամբ կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը:
Թիվ 60544024 քրեական վարույթի նյութերն ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2025 թվականի հունվարի 15-ի գրությամբ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 16.01.2025 թվականին և նույն օրն էլ համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ, գործը մակագրվել է դատավոր Տիգրան Ոսկանյանին: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0274/01/25 համարը:
Քրեական գործը դատավորին հանձնվել է 2025 թվականի հունվարի 17-ին։
2025 թվականի հունվարի 20-ին որոշում է կայացվել Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԴ1/0274/01/25 քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումների նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա 6 ամիս ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից վարել է տրանսպորտային միջոց․
Այսպես՝
Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը, 2024 թվականի մայիսի 31-ին՝ 04:00-ին կայացրած թիվ 8180402641 արձանագրությամբ 6 ամիս ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք 2024 թվականի հունիսի 06-ին ժամը 01։22-ին, Երևան քաղաքի Մալյան փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 21 JD 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Ռուբեն Վարդանյանի կողմից կազմվել է թիվ 8180408633 արձանագրությունը:
3.Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը մայիսի 31-ին ներկրել է «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենա, որը եղել է տրանզիտ համարանիշերով, այդ կապակցությամբ Երևան հասնելուց հետո մի փոքր նշել են և այդ ընթացքում ինքն ալկոհոլ է օգտագործել, որից որոշ ժամանակ անց մտածելով, որ արդեն որոշ ժամանակ անցել է և ինքը գտնվում է ամբողջությամբ ադեկվատ վիճակում, նստել է ղեկին։ Հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցները կանգնեցրել են իրեն, ստուգել են իր խմածությունը և արդյունքում ալկոհոլի ազդեցությունը թույլատրելի նորմայից մի փոքր ավելի է եղել, ուստի վերցրել են իր տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վկայականը և իրեն տվել են ժամանակավոր վկայական։ Այդ ընթացքում պարեկային ծառայության աշխատակիցը, տեսնելով, որ իր մեքենայի համարանիշը տրանզիտ է, իրեն հարցրել է, թե նոր է մեքենան բերել Հայաստան, ինքն էլ պատասխանել է, որ հենց նոր է բերել, որի կապակցությամբ պարեկային ծառայության աշխատակիցը ասել է, որ լավության կարգով մի փոքր ավել կգրի, որ ինքը կարողանա մեքենան մի քանի օր վարել, ուստի նաև պայմանավորվել են որ ինքը հունիսի 03-ին, ժամը՝ 14։00-ին ներկայանա «Փոսի գայի» և ստորագրի կասեցման որոշումը։ Դրանից հետո իրեն տրամադրել են ժամանակավոր վկայական, որն ուժի մեջ է եղել մինչև հունիսի 07-ը։ Հունիսի 05-ի լույս 06-ի գիշերը իրեն կրկին կանգնեցրել է պարեկային ծառայության աշխատակիցը՝ փաստաթղթերի ստուգման նպատակով, ինքը վերջինիս է տրամադրել «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի մեքենայի տեխանձնագիրը և ժամանակավոր վկայականը, իսկ պարեկային ծառայության աշխատակիցը այդ ամենը ստուգելով հայտնել է, որ ինքն իրավունք չունի ժամանակավոր վկայականով մեքենա վարել, քանի որ կասեցված է իր տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը, սակայն երբ պարեկային ծառայության աշխատակից Ասատրյանը իրեն է տրամադրել ժամանակավոր վկայականը, ասել է, որ կարող է մինչև հունիսի 07-ը մեքենա վարել, սակայն հունիսի 07-ից հետո՝ ոչ, ուստի ինքը քաջ տեղյակ է եղել, որ հունիսի 07-ից հետո ավտոմեքենա վարելու դեպքում կենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Նշեց, որ այսպես ասած «օրենքի մարդը» իրեն թուղթը է տվել, տուգանել է, նաև տեղեկատվություն է տրամադրել իր տրամադրած թղթի վերաբերյալ։ Ինքը հունիսի 03-ին գնացել է «Փոսի գայի» և ստորագրել է կասեցման որոշումը, իսկ որոշումը ուժի մեջ է մտել հաջորդ օրվանից, այսինքն` հունիսի 04-ից, սակայն իրեն որևէ բան տեղյակ չեն պահել։ Ինքը ստորագրել է որոշումների տակ առ այն, որ ինքը համաձայն է այդ որոշմանը, իսկ որոշումների բովանդակությունը եղել է այն, որ ինքը հատել է հոծ գծանշումը և եղել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Նշեց, որ ինքը տեղյակ է եղել, որ իր տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված է, քանի որ պարեկային ծառայության աշխատակից Ասատրյանը վերցրել էր իր վարորդական վկայականը, ուստի նրա հետ բալերը հաշվելուց հետո, պարզ է դարձել, որ իր բալերի ընդհանուր հանրագումարը ավել է եղել, քան առկա բալերի հանրագումարը, ուստի իրեն տրվել է ժամանակավոր վկայական և ասվել է, որ ինքը հունիսի 07-ից հետո չի կարող մեքենա վարել, այլ ոչ թե՝ իր կողմից որոշումը ստորագրելուց հետո։ Ինքը տեղյակ է եղել, որ իր վարորդական իրավունքի վկայականը կասեցվելու է, ինքը ժամանակավոր վկայականի հիման վրա է վարել մեքենա, որը իրեն է տրամադրել պարեկ Ասատրյանը։ Իրեն չեն տեղեկացրել, որ ինքը հունիսի 04-ից չի կարող մեքենա վարել, այլ տեղեկացրել են, որ որոշումը այդ օրվանից ուժի մեջ է մտնում։ Անգամ ժամանակավոր վկայականի վրա նշված է եղել, որ հունիսի 03-ին ժամը 14։00 ներկայանալուց և վարորդական իրավունքի կասեցվելուց հետո մինչև հունիսի 07-ը ինքը հնարավորություն ունի վարելու տրանսպորտային միջոց, սակայն իրեն անգամ զգուշացրել են, որ հունիսի 07-ից հետո ոչ մի դեպքում չպետք է վարի տրանսպորտային միջոց, քանի որ կենթարկվի քրեական պատասխանատվության, ինքը հունիսի 03-ին գնացել է «Փոսի գայի», որպեսզի ստորագրի որոշումները և իր վարորդական իրավունքի վկայականը հետ վերցնի, սակայն իրեն չեն պարզաբանել, որ հաջորդ օրվանից իր տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցվելու է, անգամ ժամանակավոր վկայականի մասին խոսք չի գնացել այնտեղ, ինքն էլ ուղղորդվել է պարեկ Ասատրյանի իրեն տրված տեղեկատվությամբ, որ մինչև հունիսի 07-ը ինքը հնարավորություն ունի տրանսպորտային միջոց վարելու, սակայն դրանից հետո` ոչ։ Իսկ երբ ինքը գնացել է «Փոսի գայի», իրեն պարզաբանել են, որ որոշումը ուժի մեջ է մտնում հաջորդ օրվանից, իսկ դրանից հետո այլ բան չեն ասել, ինքը որևէ տեղ բողոք չի տարել։ Նշեց, որ մայիսի 31-ին իրեն կանգնեցրել են պարեկային ծառայության աշխատակիցները, իր վարորդական իրավունքի վկայականը վերցրել են և տրամադրել են ժամանակավոր վկայական, ասել են, որ պետք է գնա «Փոսի գայի», այնուհետև այնտեղ իրեն ասել են, որ իր վարորդական իրավունքի վկայականը կասեցրել են և իր վարորդական իրավունքի վկայականը հետ են վերադարձրել իրեն։ Ի պատասխան նախագահող դատավորի այն հարցին թե այդ ամենից հետո մեղադրյալը կարող էր ենթադրել, որ իրավունք ունի մեքենա վարելու, մեղադրյալը պատասխանեց, որ ինքը ենթադրել է, որ կարող է մեքենա վարել պարեկ Ասատրյանի կողմից տրված թղթի և վերջինիս կողմից իրեն ասվածի հիման վրա, որ ինքը կարող է մինչև հունիսի 07-ը մեքենա վարել։ Պարեկ Ասատրյանը իրեն տուգանել է, այնուհետև իրեն է տրամադրել որոշումները և իր մոտից վերցրել վարորդական իրավունքի վկայականը։ Վերջինս իր վարորդական իրավունքի վկայականը վերցրել է, որ տանի «Փոսի գայի», որպեսզի ստուգեն և տեսնեն, թե ինքը էլի խախտում ունի, թե ոչ, այնուհետև ստուգել և ասել են, որ իր վարորդական իրավունքի վկայականը կասեցվում է վեց ամիս ժամկետով և վերադարձրել են իր վարորդական վկայականը։ Ի պատասխան նախագահող դատավորի այն հարցին որ մյուս պարեկն էլ իրեն իր վարորդական վկայականն է վերադարձրել, արդյոք այդ տրամաբանությամբ մեղադրյալը կարող էր այդ վկայականով մեքենա վարել, մեղադրյալը պատասխանեց, որ ոչ, իսկ ժամանակավոր վկայականով ինքը կարող էր մեքենա վարել, քանի որ պարեկ Ասատրյանը իրեն ասել էր, որ հունիսի 03-ին զրկվելուց հետո ինքը մինչև հունիսի 07-ը հնարավորություն ունի մեքենա վարելու։ Նշեց, որ իրենք պարեկ Ասատրյանի հետ միասին բացել են «roadpolice.am» կայքը և իր բալերը հաշվել են, և իրեն ասել են, որ զրկվելու է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից, այսինքն իրենք արդեն տեղյակ էին, որ ինքը զրկվելու է, այդ պատճառով էլ լավության կարգով իրեն ժամանակավոր վկայական են տրամադրել, որպեսզի մեքենան մի քանի օր շատ կարողանա վարել։ Նշեց, որ քանի որ որոշ ժամանակ անցել է ինքը հնարավոր է խառնում է ամսաթիվը, թե երբ է գնացել «Փոսի գայի» և որոշումը ստացել, իր հիշելով հունիսի 03-ին է գնացել։ Ի պատասխան նախագահող դատավորի այն հարցին, որ վարորդական վկայականը դա իրավունք է, լինի դա ժամանակավոր վկայական թե վկայականը, դա իրավունք է և այդ իրավունքը կասեցվել է, տրամաբանությունը որն է, որ մեղադրյալն ասում է, որ ինքը հունիսի 06-ին պարեկ Ասատրյանի ասածով վարել է, մեղադրյալը պատասխանեց, որ ինչպես նախագահող դատավորն է ասում վկայականը դա թույլատվություն է, ինքն իմացել է, որ իր հիմնական վարորդական վկայականը կասեցված է, սակայն իրեն տրամադրել են ժամանակավոր վարորդական վկայական, ինքն էլ այդ ժամանակավոր վարորդական իրավունքի վկայականի հիման վրա վարել է մեքենան, այսինքն հունիսի 04-ին իր համար ակնհայտ չի եղել, որ ինքը չի կարող մեքենա վարել, ինքն իմացել է, որ մինչև հունիսի 07-ը ունի ժամանակավոր վկայական ու կարող է վարել։ Ի պատասխան նախագահող դատավորի այն հարցին, թե մեղադրյալի որ իրավունքն են կասեցրել, մեղադրյալը պատասխանեց, որ իր տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքն են կասեցրել։ Իր տրամաբանությամբ մինչև հունիսի 07-ը ինքը կարող էր վարել, քանի որ ունեցել է ժամանակավոր վկայական, ինքն անձամբ իր թշնամին չէ և հասկանալով, որ քրեական գործ կհարուցվի ինքը նման քայլ հաստատ չէր անի։ Ի պատասխան նախագահող դատավորի այն հարցին, թե երբ մեղադրյալին են վերադարձրել վարորդական վկայականը ինքը դրանով կարող էր արդյոք մեքենա վարել, մեղադրյալը պատասխանեց, որ ոչ, քանի որ արդեն այդ ժամանակ կասեցված է եղել վկայականը։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Հետազոտվել են.
Փաստաթղթերի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը համաձայն որի՝ 2024 թվականի հունիսի 06-ին՝ ժամը 01։22-ին, Երևան քաղաքի Մալյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Ռաֆիկ Վարդանյանի (կրծքանշան թիվ 04403) կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180408633 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը (ծնված 25.03.2002թ., բնակվող՝ ք․ Երևան, Հեքիմյան փողոց, 22/2 տուն հասցեում) 2024 թվականի հունիսի 06-ին՝ ժամը 01։15-ին տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված, Երևան քաղաքի Մալյան փողոցում վարել է Տոյոտա մակնիշի 21 JD 021 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու, ինչպես նաև արձանագրությանը, իրավունքներին և պարտականություններին ծանոթանալու հատվածում քաղաքացին հրաժարվել է ստորագրել և բացատրություն տալ։
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 201.2 թիվը։
2024 թվականի մայիսի 31-ին՝ ժամը 04։07-ին, Երևան քաղաքի Արաբկիր 23 հասցեում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկ Ռոբերտ Ասատրյանի (կրծքանշան թիվ 07355) կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180402841 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը (ծնված 25.03.2002թ., բնակվող՝ ք․ Երևան, Հեքիմյան փողոց, 22/2 տուն հասցեում) 2024 թվականի մայիսի 31-ին՝ ժամը 04։00-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր 23 հասցեում ոչ սթափ վիճակում վարել է Լեքսուս մակնիշի 4723 EP հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն։
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 68 թիվը։
03․06․2024 թվականին կայացված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180402841 որոշմամբ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է 6 ամիս ժամկետով:
Քաղաքացին 04․06․2024 թվականի ստորագրությամբ ստացել է որոշման պատճենը և կատարման կարգի մասին քաղվածքը։
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննության արձանագրությունը համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100991, զննման համարը՝ 01896, զննման ամսաթիվը՝ 31․05․2024թ., զննման ժամը՝ 04:05:41, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 07.12.2023թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0․337 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Ռուբեն, ազգանունը՝ Խորասանյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 4723 EP, Վ/Վ համարը՝ RB557022, ՊԾ ազգանունը՝ Ասատրյան, կրծքանշանի համարը՝ 07355, ստորաբաժանումը՝ 3-րդ գումարտակ, 3-րդ վաշտ:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 113404 ստուգաչափման վկայականի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վկայականն ուժի մեջ է 2023 թվականի դեկտեմբերի 07-ից մինչև 2024 թվականի դեկտեմբերի 07-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100991, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000÷2000մգ/լ, ճշտության դասը, կարգը (սխալանքը) ±5-10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՊԾ-ին, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Վ․Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
ՀՀ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության զննության արձանագրությունը համաձայն որի՝ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի (ծնված 25.03.2002թ ՀԾՀ՝ 3523020492) անվամբ թիվ RB557022 վարորդական վկայականը գտնվում է կասեցված կարգավիճակում, սկիզբ՝ 04.06.2024թ., ավարտ՝ 04.12.2024թ.:
Ժամանակավոր վկայականի 8180402841 արձանագրությունը կազմված ՊԾ ԵՔԳ 3 գ 3 վ պարեկ Ասատրյանի /07354/ կողմից 31.05.2024 թվականին այն մասին, որ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանին ժամանակավոր վկայականի ուժի մեջ է 31.05.2024 թվականից 07.06.2024 թվականը: Խախտման ծածկագիրը 65:
Վարչական իրավախախտման գործով 8180402841 որոշումն այն մասին, որ ՊԾՔ 03.06.2024 Երևանի գնդի ՎՎԻ տեսուչ Աղաջանյանի կողմից կազմել է արձանագրություն առ այն, որ վարորդը տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում տվյալ իրավախախտումների տվյալ տարում կիրառված տուգանային միավորների գումարը կազմում է 9 կամ ավել միավոր, ՎԻՎ ՀՀ օրենսգրքի 129.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանին տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցվել է 6 ամիս ժամկետով:
Վարչական իրավախախտման գործով 8180402842 որոշումը կազմված ՊԾՔ Երևանի գնդի ՎՎԻ տեսուչ Աղաջանյան կողմից 03.06.2024 թվականին այն մասին, որ ՃԵԿՎ հավելված ձև 213 գծանշում խախտել է հանդիպակաց հարակից հոսքերը իրենից բաժանող գծանշումը, խախտելու համար ՎԻՎ ՀՀ օրենսգրքի 124 հոդվածի 2 մասի համաձայն Ռուբեն Խորասանյանին տուգանել 10000 և մեկ միավոր:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 28-29, 66)
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ի արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված քրեական վարույթով 8180408633, 8180402841 արձանագրությունները, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 01896 կտրոնը, ստուգաչափման թիվ 113404 վկայականը, ՀՀ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճենները և 8180402841 արձանագրությունը, 8180402841, 8180402842 վարչական իրավախախտման գործերով որոշումների պատճենները:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 3, 4, 5, 6, 7, 30-31, 55, 56, 57, 67)
4.Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից 2024 թվականի մայիսի 31-ին՝ ժամը 04:00-ին կայացված վարչական իրավախախտման մասին արձանագրությամբ ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության՝ ոչ սթափ վիճակում Լեքսուս մակնիշի 4723 EP հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարելու համար։
- Վարչական իրավախախտման թիվ 8180402641 գործով 03.06.2024 թվականին Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը 6 (վեց) ամիս ժամկետով կասեցվել է,
- Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը 04.06.2024 թվականին սահմանված կարգով ստացել է Վարչական իրավախախտման թիվ 8180402641 գործով 03.06.2024 թվականին կայացված որոշման պատճենը և կատարման կարգի մասին քաղվածքը,
- Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը պատշաճ տեղեկացված լինելով իր վարորդական իրավունքը 6 (վեց) ամիս ժամկետով կասեցված լինելու մասին 2024 թվականի հունիսի 06-ին ժամը 01։15-ին վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 21 JD 021 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ կազմվել է թիվ 8180408633 վարչական իրավախախտման մասին արձանագրությունը:
Հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը պատշաճ ձևով տեղեկացված է եղել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի կասեցված լինելու մասին և նման պայմաններում 2024 թվականի հունիսի 06-ին վարել է տրանսպորտային միջոց: Սույն դեպքում որևէ նշանակություն չունի այն հանգամանքը, որ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանին տրված է եղել ժամանակավոր վկայական, որը ուժի մեջ է եղել մինչև 07.06.2024 թվականը: Այլ կերպ՝ 2024 թվականի հունիսի 04-ին Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը տեղեկացվել է իր վարորդական իրավունքը 6 (վեց) ամիս ժամկետով կասեցված լինելու մասին և վարչական իրավախախտման գործով կայացված որոշման ուժի մեջ մտնելու պահից վերջինիս համար ակնհայտ և կանխատեսելի է եղել, որ ինքը տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունի և նման պայմաններում վարել է:
5.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Է Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը։
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
-ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
-ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
-դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգիրք) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Այսպիսով, պատիժ նշանակելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Հանցագործության այս հատկանիշներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ՝ իրավական դիրքորոշում արտահայտելով այն մասին, որ «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Արմեն Սուրիկի Շահբազյանի վերաբերյալ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կողմից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի բացահայտումը սերտորեն կապված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների հետ՝ թե՛ արդարացի պատիժ նշանակելու և թե՛ պատժի անհատականացման համատեքստում: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից՝ հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (տե՛ս mutatis mutandis Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը): Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա՝ առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա: (…)»:
Օրենսդրի կողմից կոնկրետ հոդվածով սահմանված պատիժների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…)այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով: (…)»:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…)այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա»։
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը որպես մեղադրյալ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է արձանագրում՝ նախկինում դատապարտված կամ արատավորված չլինելը, երիտասարդ լինելը, 44-օրյա պատերազմին մասնակից լինելը։
Միաժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Վերոգրյալ իրավական նորմերի լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի և չափի հարցերին, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։ Սահմանված պատիժը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածի համաձայն դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
-գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
-որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
-վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
-ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
-դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
-ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք, վարութային ծախսեր, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցեր առկա չեն, դատարանը այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Ռուբեն Արթուրի Խորասանյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԻԳՐԱՆ ՈՍԿԱՆՅԱՆ