Գործ ԵԴ1/0203/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
22.07.2025 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ԱՎԵՏՅԱՆ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ՝ Ա.ԱԼԻԽԱՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Լ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Է.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստերում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված
վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի
Էդմոն Վրեժի Բաղդասարյանի, ծնված 19.06.1987 թվականին ՀՀ Գեղարքունիքի
մարզի Խաչաղբյուր գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չի աշխատում, ըստ իր հայտնածի զբաղվում է գյուղատնտեսական ավտոտեխնիկայի պահեստամասերի առուվաճառքով, չդատված, բնակվում է քաղաք Երևան, Ազատամարտիկների փողոց, 4-րդ նրբանցք 28/1 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի մարտի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Գրիգորյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60-1049-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 6-7/:
2024 թվականի մայիսի 02-ին քրեական վարույթի հետագա նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ՝ Ն.Պետրոսյանին /հատոր 1-ին գ.թ. 102/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Հ.Ավետյանը որոշում է կայացրել Էդմոն Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, այն արարքի համար, որ նա 2024 թվականի մարտի 20-ին՝ ժամը 17:30-ի սահմաններում «Հոնդա» մակնիշի 35 VV 001 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Արին Բերդ փողոցի մերձակա տարածքով՝ գրունտային ճանապարհով պահեստների կողմից և հասնելով Արին Բերդ 2/8 հասցեի հարակից տարածքին թույլ է տվել «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, ՀՀ կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-ն որոշմամբ հաստատված ճանապարհային երթևեկության կանոնների 38-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ այն է մերձակա տարածքից մոտ 5կմ/ժ արագությամբ Արին Բերդ փողոց դուրս գալիս չի համոզվել դրա անվտանգության մեջ և խոչընդոտ է ստեղծել իր ընթացքի ուղղությամբ աջից ձախ կողմն ինքնագլորով փողոցը հատող անչափահաս հետիոտն Մաքս Արկադիի Ալիխանյանի համար, վրաերթի է ենթարկել նրան, ինքն իրեն զրկելով վրաերթը կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից՝ անզգուշությամբ Մաքս Արկադիի Ալիխանյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ դեմքի և պարանոցի շրջանների քերծվածքների, թոքերի ծանր սալջարդի զուգորդված՝ աջակողմյան հեմոպնևմոթորաքսով /արյան և հեղուկի կուտակում թոքամզային խոռոչում/, ձախակողմյան պնևմոթորաքսով, պնևմոմեիաստինումով /պրևալ խոռոչում և միջնորմում օդի կուտակում/, երկրորդ աստիճանի շնչառական անբավարարությամբ, որովայնի, (լյարդի սալջարդի, հեմատոմայի /արյունահավաք/ և ձախ երիկամի սալջարդի ձևով /հատոր 1-ին գ.թ. 161-162/:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Էդմոն Բաղդասարյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 164-165, 166, 167/:
Նույն օրը Էդմոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 176-177/
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 182-191/:
2025 թվականի հունվարի 13-ին դատախազ Հ.Ավետյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 3-4/:
2025 թվականի հունվարի 14-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 2-րդ գ.թ. 1-2, 5-6/:
2025 թվականի հունվարի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 7/:
2025 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի հիմքով մեղադրյալին իրավաբանական օգնություն տրամադրելու պահանջի մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 22/:

II. Արագացված վարույթ.

2025 թվականի հուլիսի 03-ի՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Էդմոն Բաղդասարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Լ.Ավետիսյանը խնդրել է բավարարել ներկայացված միջնորդությունը:
Դեռևս 2025 թվականի հունվարի 30-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում, երբ մեղադրյալը հըանդես է եկել արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությամբ և դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով որոշում է կայացրել մեղադրյալին իրավաբանական օգնություն տրամադրելու պահանջի մասին, տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Ա.Ալիխանյանը հայտնել է, որ չի առարկում արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը բավարարելու դեմ՝ նշելով, որ մեղադրյալը հատուցել է իր երեխայի առողջությունը վերականգնելու հետ կապված բժշկական ծախսերը, ու շարունակում է հոգ տանել նրա առողջությունը վերականգնելու համար:
Հանրային մեղադրողը մեղադրյալի կողմից ներկայացված միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը»:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:
Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Էդմոն Բաղդասարյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու եղանակը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն որ դատված չի եղել /հատոր 1-ին գ.թ. 147/:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ, 10-րդ, 11-րդ և 12-րդ կետերով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով որպես Էդմոն Բաղդասարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նրա խնամքին գտնվող անչափահաս երեխաների՝ 07.05.2016 թվականին ծնված՝ Էդեն Էդմոն Եվգենյանի և 04.09.2018 թվականին ծնված՝ Սինարետա Էդմոն Բաղդասարյանի առկայությունը, այն որ մեղադրյալը հանցագործությունից հետո միջոցներ է ձեռնարկել տուժողին բժշկական օգնություն ցույց տալու համար, ինչ արտահայտվել է նրանով, որ տուժած անձին դեպքից անմիջապես հետո տեղափոխել է «Էրեբունի» ԲԿ, կամովին հատուցել է հանցագործությամբ տուժողի առողջությանը պատճառված վնասը վերականգնելու հետ կապված բժշկական օգնություն տրամադրելու և նրա սննդի ծախսերը, ինչի մասին դատալսումների ժամանակ հայտնել է նաև տուժողի օրինական ներկայացուցիչը: Բացի այդ, Էդմոն Բաղդասարյանն աջակցել է գործով ապացույց ձեռք բերելուն՝ մասնակցել է դեպքի վայրի զննությանը, հայտնել է դեպքի վերաբերյալ ճշմարտացի տեղեկություններ և ինքնախոստովանական ցուցմունք, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար /հատոր 1-ին գ.թ. 9-17, 26, 27, 174-175, դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Էդ.Բաղդասարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակը: Դատարանը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալի եկամուտների վերաբերյալ տեղեկատվությունը բացակայում է, արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000 ՀՀ դրամի տասներկուապատիկի՝ 900.000 ՀՀ դրամի չափով, տուգանք նշանակելու պարագայում կարելի է հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Միևնույն ժամանակ, դատարանը՝ հաշվի առնելով, մեղադրյալի գույքային դրությունը՝ կանոնավոր վաստակ ու եկամուտ չունենալու հանգամանքը, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Կոնկրետ դեպքում դատարանը հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի կողմից լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հայտնած դիրքորոշումը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 3 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 300.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող «Հոնդա» մակնիշի 35 VV 001 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը ի պահ է հանձնվել մեղադրյալին պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Քննության առնելով մեղադրյալ Էդմոն Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել վերացնել՝ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 4644 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Էդմոն Վրեժի Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասներկուապատիկի՝ 900.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 3 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամսում 300.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Հոնդա» մակնիշի 35 VV 001 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Էդմոն Բաղդասարյանի տնօրինությանը:
Էդմոն Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնել՝ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:


ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ