ԵԴ1/0174/01/25


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


«3» Փետրվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝
նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով գրավոր ընթացակարգով քննելով Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանի(1) վերաբերյալ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. ՄԵՂԱԴՐԱՆՔԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ.
Թիվ 60285024 քրեական վարույթով Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել հետևյալ արարքի համար.
«Նա չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք հուլիսի 7-ին Երևան քաղաքի Արին Բերդ փողոցում վարել է «Մերսեդես-Բենս» 2024 թվականի հուլիսի Բենս» մակնիշի, 23 DD 822 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի ընթացքում՝ ժամը 04:13-ի սահմաններում, նրա վարած վերոհիշյալ ավտոմեքենան կանգնեցվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Պարեկային ծառայության» 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկ Ղևոնդյանի կողմից և պարզվել, որ Էդուարդ Ալահվերդյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք՝ ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում: 2024 թվականի հուլիսի 7-ին՝ ժամը 04:17-ին, Alcovisor-Jupiter X/RP թիվ 91101078 համարի սարքի միջոցով ստուգվել է Էդուարդ Ալահվերդյանի սթափության վիճակը, որի արդյունքում ստացված 01549 սթափության զննության կտրոնի համաձայն՝ Էդուարդ Ալահվերդյանի 1 լիտր արտաշնչած օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0,507 մգ /թիվ 120900 ստուգաչափման վկայականի հնարավոր 10% սխալանքը հաշվի առնելով` 0,456 մգ/, որը ՀՀ Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն համարվում է ոչ սթափ վիճակ»:
2. ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅԱՄԲ ՏՈՒԳԱՆՔ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՎԱՐՈՒՅԹՈՎ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ԻՐԱՎԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ, ՀԵՏԵՎՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐԸ.
2.1 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, սահմանելով, որ մեղադրյալի կատարած արարքի նկատմամբ ենթակա է կիրառման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասը:
2.2 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 3-րդ մասի և 77 հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով Դատարանը մեղադրյալ Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ հնգապատիկը։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 5-րդ մասը և հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից,(2) Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
• Այսպիսով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 8-րդ մասը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանի եկամտի վերաբերյալ ստացված տվյալը, ինչպես նաև տուգանքի վճարման համար ժամկետ սահմանելու մասին վերջինի խնդրանքը՝ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված տուգանքի վճարման ժամկետ պետք է սահմանել առավելագույնը՝ 1 (մեկ) տարի:
2.3 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348 հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
2.4 Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա իրավաչափության պայմանների փոփոխումը՝ բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ այն բավարար է մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որևէ գործողություն կատարելու ռիսկերը չեզոքացնելու համար։
2.5 Վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167 հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276, 347, 348, 349, 464.9 և 464.10 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Էդուարդ Մարտիկի Ալահվերդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
2. Նշանակված տուգանքի վճարման ժամկետ սահմանել առավելագույնը՝ 1 (մեկ) տարի:
3. Էդուարդ Ալահվերդյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա իրավաչափության պայմանների փոփոխումը՝ բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, սակայն չի կարող բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 373 հոդվածով, 375 հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377 հոդվածով նախատեսված հիմքերով:



ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ


(1)Ծնված՝ 2002 թվականի հուլիսի 28-ին Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Հադրութ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Այվազովսկու փողոցի թիվ 108 տանը, որպես խափանման միջոց է կիրառված բացակայելու արգելքը:
(2)Տե՛ս ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի 2025 թվականի հունվարի 24-ի գրությանը կից ներկայացված տեղեկատվությունը։