ԵԴ1/0171/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«08» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Նարեկ Բարեկյանի,
պաշտպան՝ Ժորա Սարգսյանի,
մեղադրյալ՝ Հարություն Զեյթունյանի,

դռնբաց դատական նիստում, արագացված կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հարություն Արմենի Զեյթունյանի՝
ծնված՝ 28.08.1992թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է «ԱԱ Քոմփանի» ՍՊԸ-ում՝ որպես տնօրեն, նախկինում դատապարտված, հաշվառված է և բնակվում է՝ ք. Երևան, Վահե Վահյան փողոց, տուն 13 հասցեում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի օգոստոսի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-3087-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Կարապետյանի որոշմամբ՝ թիվ 60-3087-24 քրեական վարույթով Հարություն Արմենի Զեյթունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունվարի 13-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/0171/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հարություն Արմենի Զեյթունյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 14-ին հանձնվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հունվարի 16-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0171/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հարություն Արմենի Զեյթունյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` այն բանի համար, որ «նա, տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունենալով, 2024 թվականի օգոստոսի 7-ին՝ ժամը 04:16-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.289 միլիգրամ) վարել է «GMC» մակնիշի 88 BY 808 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է թիվ 8180418082 արձանագրությունը:»:
3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Հարություն Արմենի Զեյթունյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Նարեկ Բարեկյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Հարություն Արմենի Զեյթունյանը նախկինում դատապարտվել է։
 Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում Հարություն Արմենի Զեյթունյանի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը պակաս է նվազագույն աշխատավարձի չափից։
 ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի գրությունը, համաձայն որի՝ Հարություն Արմենի Զեյթունյանը թիվ ՇԴ/0169/01/23 դատավճռով նշանակված 700.000 ՀՀ դրամ տուգանքից կատարել է ընդհանուր 201.011 ՀՀ դրամի չափով վճարում, տուգանքի չվճարած մասը կազմում է՝ 498.989 ՀՀ դրամ։
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Հարություն Արմենի Զեյթունյանը նախկինում դատապարտված անձ է, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել կատարածի համար, մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Հարություն Արմենի Զեյթունյանի միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը պակաս է նվազագույն աշխատավարձի չափից։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Հարություն Արմենի Զեյթունյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալ Հարություն Արմենի Զեյթունյանի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ անձը բնութագրող հանգամանք է այն, որ Հարություն Արմենի Զեյթունյանը ունի դատվածություն համասեռ արարք կատարելու համար, բացի այդ՝ նրա վերաբերյալ դատաքննության փուլում է գտնվում համասեռ ենթադրյալ արարքներ կատարելու վերաբերյալ քրեական վարույթ:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Հարություն Զեյթունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը):
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հարություն Զեյթունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանք պետք է դիտել հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Հարություն Զեյթունյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Հարություն Զեյթունյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նշված հանցագործության կատարման համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1.125.000 մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
Հարություն Արմենի Զեյթունյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին՝ 1.125.000 մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով տուգանքին պետք է լրիվ գումարել Շիրակի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 05-ի թիվ ՇԴ/0169/01/23 դատավճռով նշանակված վերջնական պատժի` 700.000 (յոթ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարած մասը՝ 498.989 (չորս հարյուր իննսունութ հազար ինը հարյուր ութսունինը) ՀՀ դրամ տուգանքը, և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.623.989 (մեկ միլիոն վեց հարյուր քսաներեք հազար ինը հարյուր ութսունինը) ՀՀ դրամի չափով:
Միաժամանակ հաշվի առնելով Հարություն Զեյթունյանի եկամուտների վերաբերյալ գործում առկա տվյալները, Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Զեյթունյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Հարություն Զեյթունյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական վարույթով բացակայում է։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Հարություն Զեյթունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հարություն Արմենի Զեյթունյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Հարություն Արմենի Զեյթունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1.125.000 մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
Հարություն Արմենի Զեյթունյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին՝ 1.125.000 մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով տուգանքին լրիվ գումարել Շիրակի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 05-ի թիվ ՇԴ/0169/01/23 դատավճռով նշանակված վերջնական պատժի` 700.000 (յոթ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարած մասը՝ 498.989 (չորս հարյուր իննսունութ հազար ինը հարյուր ութսունինը) ՀՀ դրամ տուգանքը, և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.623.989 (մեկ միլիոն վեց հարյուր քսաներեք հազար ինը հարյուր ութսունինը) ՀՀ դրամի չափով:
Հարություն Արմենի Զեյթունյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.623.989 (մեկ միլիոն վեց հարյուր քսաներեք հազար ինը հարյուր ութսունինը) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Հարություն Արմենի Զեյթունյանինի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ