ԵԴ1/0149/01/25


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


«19» Հունվարի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝
նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ՝ ՌՈԲԵՐՏ ՍԻՐԱԿԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ.
հանրային մեղադրող՝ ԱՐԹՈՒՐ ՀԵԲՈՅԱՆԻ
տուժողներ՝ ԼԻՆԱ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
ԵՎ ԱԼԻՆԱ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
մեղադրյալ՝ ԴԱՎԻԴ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
պաշտպան՝ ՄԱԶՄԱՆ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
թարգմանիչներ՝ ԼԻԱՆԱ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ԳՐԻԳՈՐԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ԵՎ ԳՅՈՒԼՆԱՐԱ ԱՎԱԳՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում քննելով Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի (1) վերաբերյալ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով (2 դրվագ) և 195 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով.


1. ՄԵՂԱԴՐԱՆՔԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ.
Թիվ 12147124 մինչդատական քրեական վարույթով Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով (2 դրվագ) և 195 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով մեղադրանք է ներկայացվել հետևյալ արարքների համար.
«նա 2024 թվականի հուլիսի 29-ին՝ ժամը 14:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի 50-րդ տան միջանցքում, կենցաղային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում, ձեռքով մի քանի անգամ հարվածել է մերձավոր ազգական հանդիսացող իր քրոջ՝ Լինա Պողոսյանի այտին, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է մերձավոր ազգական հանդիսացող մոր՝ Ալինա Իսահակյանի այտին, որից հետո, տան միջանցքում գտնվող սեղանի վրայից վերցնելով դանակը՝ քերծվածքի ձևով վնասվածք է հասցրել Լինա Պետրոսյանի ձախ նախաբազկի շրջանում, ինչպես նաև դանակը ցուցադրաբար պահելով և թափահարելով քրոջ՝ Լինա Պետրոսյանի և Ալինա Իսահակյանի ուղղությամբ, ինչպես նաև պահելով Ալինա Իսահակյանի պարանոցին՝ սպանության սպառնալիքներ է հնչեցրել վերջիններիս»։

2. ԴԱՏԱՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ՀԵՏԱԶՈՏՎԱԾ ԹՈՒՅԼԱՏՐԵԼԻ ԱՊԱՑՈՒՅՑՆԵՐԸ.
ՀԻՄՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ

2.1 «Հանցագործության մասին բանավոր հաղորդում ընդունելու վերաբերյալ» 2024 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ 017516 արձանագրության համաձայն.
«(...)
Լինա Հենրիկի Պողոսյանը (ծնվ. 18.01.1963, բն. ք.Երևան, Օրբելի 3Ա շենք, բն. 24, հեռ.՝095-24-48-00) հաղորդում է տվել հետևյալի մասին.
Հաղորդում եմ տալիս այն մասին, որ 29.07.2024թ. ժամը՝ 14:00-ի սահմաններում, եկել եմ մորս՝ Ալինա Իսահակի Ալիխանյանին (ծնվ.29.06.1940թ., բն. ք.Երևան, Խորենացի 50 տուն) հյուր, որտեղ եղբայրս՝ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանը (ծնվ.28.11.1966թ.) տան կիսելու հարցի հետ կապված վիճաբանել է իմ և մայրիկիս հետ, որի ժամանակ մեկ անգամ ապտակել է մայրիկիս և երկու անգամ ապտակել է ինձ՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ:
Այնուհետև ընդհանուր սենյակի սեղանի վրայից վերցրել է հաց կտրելու համար նախատեսված դանակը և կտրուկ շարժում արել դեպի ինձ սպառնալով, որ կմորթի: Հաղորդումը գրված է իմ կողմից, ճիշտ է, որի համար ստորագրում եմ:
(...)» (2):

2.2 «Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին» 2024 թվականի հուլիսի 30-ի թղթային արձանագրության և ապացուցողական գործողության տեսաձայնագրության համաձայն.
Դեպքի վայրի զննությունը կատարվել է Ալինա Ալիխանի Իսահակյանի, Լինա Հենրիկի Պողոսյանի և Էդուարդ Արմենակի Հակոբյանի մասնակցությամբ:
Զննմամբ պարզվել է, որ տունն ունի մուգ գույնի դուռ, դրա դիմաց գտնվում է միջանցքը: Տունը երկհարկանի է, մուտքի դռան դիմաց գտնվում են աստիճաններ, որոնք տանում են երկրորդ հարկ: Միջանցքի դիմաց գտնվում է տան բակային հատվածը, իսկ դրա աջակողմյան հատվածում հյուրասենյակը, որն ըստ զննության մասնակից Ալինա Իսահակյանի հանդիսանում է իր ննջասենյակը։ Ննջասենյակում (հյուրասենյակում) գտնվում է հեռուստացույցը, բազմոցը և սեղանը, սենյակի աջակողմյան հատվածում առկա է փոքր չափի պատուհան: Միջանցքում տեղադրված է փոքր սեղան, որի վրա առկա են տարբեր չափի և ձևերի դանակներ, սակայն ըստ մասնակիցների հայտարարության այն դանակը, որը գտնվել է Դ.Պողոսյանի ձեռքին, բացակայում է (3):
2.3 Փորձագետի 2024 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ 1212 եզրակացության «ՀԵՏԵՎՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ»-ի համաձայն.
«Քաղ. Լ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքը՝ ըստ օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների՝ ձախ նախաբազկի շրջանի քերծվածքի ձևով, հասցվել է սուր ծայր ունեցող գործիքով /առարկայով/, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում» (4):
2.4 «Առարկայի զննում իրականացնելու մասին» 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ի արձանագրության համաձայն.
«(...)
Զննմամբ պարզվեց, որ դանակը նմանեցվում է խոհանոցային դանակի, վրան առկա է լատինատառ գրառում՝ շեղբը մոտ 15սմ երկարության է, եզրային մասը մուգ շագանակագույն գույնի է:
(...)» (5):
2.5 Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել է նաև նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը (6):


2.6 Դատաքննության ընթացքում տուժող Ալինա Ալիխանի Իսահակյանն, ըստ էության, ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին.
-Հանրային մեղադրողի հարցերին ի պատասխան՝ տուժող Ալինա Իսահակյանը հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 50 տանը բնակվում է որդու՝ Դավիդ Պողոսյանի հետ։ 2024 թվականի հուլիսի 29-ին իր դուստրը՝ Լինա Պողոսյանը եկել է իր տուն։ Տանը եղել են ինքն ու որդին՝ Դավիդ Պողոսյանը: Դավիդը հաճախ է ալկոհոլ օգտագործում և ալկոհոլի ազդեցության տակ աղմկում է և իրենց չի լսում: Իր ամուսնում մահից 6 ամիս անց իրենք որոշել են տան ժառանգության ընդունման հետ կապված գնալ նոտարի մոտ: Այդ 6 ամիսների ընթացքում Դավիդը ոչ սթափ վիճակում պարբերաբար սպառնացել և ասել է, որ Լինան արժանի չէ և վերջինին պետք է հասնի տան միայն 1/3 մասը: Մի օր Դավիդը սթափ վիճակում իրեն ասել է, որ չնայած նրան, որ նրա (Դավիդի) ոչ սթափ վիճակում սպառնալիքներ է հնչեցնում, այնուհանդերձ դրանք իրականացնելու նպատակ չունի: Ինքը հավատացել է Դավիդի խոսքերին, սակայն նաև վախեցել է, որ մի օր Դավիդը հարբած վիճակում իրապես կարող է վնասել իրենց ընտանիքի անդամներից որևէ մեկին:
Դեպքի օրն իր աղջիկը՝ Լինան աշխատանքի վայրից թույլտվություն է վերցրել և առավոտյան ժամը 11:00-ի սահմաններում եկել է, որպեսզի իրենք միասին գնան նոտարի մոտ: Երբ Լինան եկել է, ինքը Լինային տեղեկացրել է, որ Դավիդը հարբած է և առաջարկել է հետաձգել պլանավորածը, սակայն Լինան չի համաձայնվել, և ասել է, որ ինքն անձամբ կխոսի Դավիդի հետ: Լինան կանչել է Դավիդին, նա եկել է ու վիճաբանությունը սկսվել է: Դավիդը սկսել է գոռալ, «չար» արտահայտություններ հնչեցնել, ինքն ու Լինան Դավիդին հանգստացնելու համար ցանկացել են նրան տեղեկացնել, որ իրենք համաձայն են, որ տան 2/3-ի ժառանգությունն ընդունի Դավիդը, սակայն նա իրենց այլևս չէր լսում: Վիճաբանության ժամանակ եղել են երեքով։ Ինքը խոհանոցային գործերը նույնպես իր սենյակում է պահում, գազօջախը ևս այդ սենյակում է դրված, այդ պատճառով էլ սենյակում եղել է նաև դանակ, որի շեղբն այդքան էլ սուր չէր։
Վիճաբանության ժամանակ Դավիդը բարձր գոռում էր և առավել սպառնալից լինելու համար վերցրել էր իր սենյակում դրված խոհանոցային դանակը։ Այդ ժամանակ իրենք երեքն էլ բղավել են միմյանց վրա և ինքն ու Լինան փորձել են Դավիդի ձեռքից դանակը գցել։ Դավիդը վիճաբանության ժամանակ դանակն անկանոն թափահարում էր և ինքը չի հասկացել, թե ինչպես է Դավիդն իրեն հարվածել։ Հարվածը դիպել է իր հոնքի հատվածին, այն կարմրել ու մի փոքր այտուցվել է։ Այդ հարվածը չի եղել դանակի սայրով, քանի որ ինքը քերծվածք կստանար։ Ենթադրում է, որ հարվածը կարող էր լինել ձեռքով կամ դանակի կոթով։ Որքանով հիշում է՝ Դավիդն իրեն հարվածել է միայն մեկ անգամ։ Ամբողջ վիճաբանության ընթացքում ինքը փորձել է Դավիդի ձեռքից գցել դանակը։
Այդ ժամանակ իր փեսան՝ Էդուարդը, ներս է մտել, և հանգիստ տոնով Դավիդին ասել է, որպեսզի նա դանակը սեղանին դնի, Դավիդը դանակը ձեռքից վայր չի դրել և այն իր ձեռքում պահած դուրս է եկել սենյակից: Վիճաբանությունից հետո Էդուարդն ասել է, որ այդպես էլ չի կարող շարունակվել, և իրենք, անպայման պետք է ոստիկանություն դիմեն: Երբ ոստիկանները եկել են, սկզբից Դավիդին են տարել, հետո նաև իրենց են հրավիրել ոստիկանություն, իսկ հետո ինքն ու Լինան բժշկական կենտրոն են գնացել:
-Պաշտպանի հարցերին ի պատասխան՝ տուժող Ալինա Իսահակյանը հայտնեց, որ վիճաբանության ընթացքում իրենք հնարավոր է միմյանց քաշքշած լինեն, քանի որ վիճաբանության ժամանակ ինքն ու Լինան ցանկացել են Դավիդի ձեռքից խլել դանակը: Այդ ընթացքում իրենցից ոչ ոք վայր չի ընկել, երեքն էլ կանգնած են եղել: Ինքը կարծում է, որ խառնաշփոթի ընթացքում դանակն ուղղակի իրեն ու Լինային է դիպել, Դավիդը դանակով հարվածելու նպատակ չի ունեցել։ Կարծում է, որ Դավիդն «իր տղամարդկությունն ընդգծելու» համար է դանակը վերցրել: Ինքը նույնիսկ փորձել է հատակը լվանալու խոզանակով Դավիդի ձեռքից գցել դանակը, քանի որ Դավիդն իրենից բարձրահասակ է, և իր ձեռքը չէր հասնի դանակին: Դեպքից հետո ոստիկաններն ասել են, որ ինքն ու Դավիդը 20 օր չպետք է միասին ապրեն, և քանի որ Դավիդը գնալու տեղ չի ունեցել, ինքը տեղափոխել է Լինայի տուն: Այդ 20 օրերի ընթացքում Դավիդը պարբերաբար զանգել ու խնդրել է, որպեսզի ինքը հետ վերադառնա։ Վերհիշելով դեպքը ինքը չի հավատում, որ Դավիդն իրենց դանակով կարող էր հարվածել:
-Նախագահողի հարցերին ի պատասխան՝ տուժողը հայտնեց, որ դեպքի պահին մթնոլորտը եղել է շատ լարված և Դավիդն այդ պահին վտանգավոր էր։ Պատասխանելով հաջորդող հարցերին՝ տուժող Ալինա Իսահակյանը հայտնեց, որ Դավիդը դանակն իր, այդ թվում՝ իր պարանոցի ուղղությամբ չի պահել։ Նախկինում էլի դեպքեր եղել են, երբ Դավիդը հարբած է եղել ու վիճաբանություն է սկսվել, սակայն երբեք ինքը դանակ կամ նմանատիպ այլ առարկա չի վերցրել ու սպառնացել: Վիճաբանության ժամանակ իրավիճակը բավականին լարված է եղել, ինքը մի պահ կարծել է, որ Դավիդը կհարվածի, քանի որ նա հարբած է եղել: Այս դեպքից հետո ինքն ու Դավիդը միասին հաշտ չեն ապրում, սակայն ինչ էլ, որ լինում է, որքան էլ վատ է իրեն պահում Դավիդը, ինքը ձայն չի հանում, որևէ կերպ չի պատասխանում:
2.7 Դատաքննության ընթացքում տուժող Լինա Հենրիկի Պողոսյանն,ըստ էության, ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին.
-Հանրային մեղադրողի հարցերին ի պատասխան՝ տուժող Լինա Պողոսյանը հայտնեց, որ 2024 թվականի հուլիսի 29-ին ինքը գնացել է Երևան քաղաքի Խորենացի 50 հասցեում գտնվող իր հայրական տուն, որպեսզի իր եղբորը՝ Դավիդին, հայտնի, որ ինքն ու մայրն ընդունել են ժառանգությունը և նա ևս պետք է գնա ու նույն նոտարի մոտ ընդունի ժառանգությունը: Այդ օրը տանն են եղել ինքը, մայրիկը՝ Ալինան և Դավիդը, ավելի ուշ եկել է նաև իր ամուսինը՝ Էդուարդը: Տուն հասնելուն պես ինքը խոսել է Դավիդի հետ և հայտնել վերը նշվածի մասին։ Դավիդը, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, սկսել է գոռգոռալ, իրեն չլսել և երկու անգամ հարվածել է իր այտին: Դավիդը սկսել է գոռալ նաև մայրիկի վրա, քանի որ վերջինը նույնպես փորձել է բացատրել ժառանգությունն ընդունելու ընթացակարգը: Դավիդը մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է իր մայրիկի դեմքին, հետո մոտեցել է սեղանին, վերցրել խոհանոցային դանակը ու սկսել է այն թափահարել: Այդ ժամանակ իր մայրիկը վերցրել է հատակ լվանալու խոզանակը և դրանով փորձել է Դավիդի ձեռքից գցել դանակը, սակայն չի կարողացել: Վիճաբանությունը շարունակվել է շուրջ երկու րոպե, այդ ընթացքում իրենք երեքն էլ բղավել են։ Վիճաբանության ընթացքում Դավիդը դանակի ծայրով վնասել է իր ձեռքը: Դավիդը նաև դանակը մայրիկի ուղղությամբ է պահել՝ վզին մոտ, բայց սպառնալիքներ այդ պահին չի հնչեցրել: Վիճաբանության ընթացքում Դավիդն իրեն ու իր երեխաներին է վիրավորել, ինչը լսել է դրսում սպասող իր ամուսինը և ներս մտել: Էդուարդը ներս է մտել ու տեսել, որ Դավիդի ձեռքին դանակ կա և հանգիստ տոնով ասել է նրան, որ դանակը ձեռքից ցած դնի: Դավիդը դանակը ձեռքից ցած չի դրել և սենյակից դուրս է եկել։ Դրանից հետո իր ամուսինը ոստիկանություն է կանչել: Վիճաբանության ընթացքում Դավիդը պարբերաբար հետևյալ արտահայտություններն է կատարել՝ «կմորթեմ, կսպանեմ», սակայն իրեն վնասելու, մայրիկի վրա դանակը պարզելու րոպեներին այդ արտահայտությունները չի հնչեցրել:
-Պաշտպանի հարցերին ի պատասխան՝ տուժող Լինա Պողոսյանը հայտնեց, իր կարծիքով Դավիդի կողմից իրեն դանակով հարվածելը պատահականության արդյունք չէ. Դավիդը դա կատարել է դիտավորյալ:
Հանցագործության մասին հաղորդումն ինքն է տվել։ Հաղորդման մեջ նշել է, որ Դավիդը կտրուկ շարժում է կատարել։ Դա ասելով ի նկատի է ունեցել, որ դանակը ձեռքին է կտրուկ շարժում կատարել, քանի որ դեպքի պահին Դավիդը և թափահարել է դանակը, և կտրուկ շարժումներ կատարել դանակը ձեռքին, այդ թվում՝ իր ձեռքը վնասելու, ծակելու ժամանակ: Եղել են նաև դեպքեր, երբ վիճաբանության ժամանակ Դավիդն իր ձեռքը բարձրացրել է, բայց չի հարվածել: Այդ միջադեպերի մասին իրեն մայրն է պատմել:
-Նախագահողի հարցերին ի պատասխան՝ տուժող Լինա Պողոսյանը հայտնեց, որ Դավիդի կողմից սպառնալիքներ միշտ էլ եղել են, սակայն բուն վիճաբանության ժամանակ Դավիդը սպառնալիքներ չի հնչեցրել: Իրեն դանակով վնասելու պահին ինքը, Դավիդն ու իր մայրը մոտ հեռավորության վրա են գտնվել: Դավիդն իրեն նայելով դանակը դեպի առաջ է տարել, ինչի արդյունքում այն իր ձեռքը ծակել է:
Դատարանի կողմից բավարարվել է հանրային մեղադրողի միջնորդությունը, և նախաքննության ընթացքում ու Դատարանում տրված ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունների հիմքով հրապարակվել է տուժող Լինա Հենրիկի Պողոսյանի 2024 թվականի հուլիսի 30-ի ցուցմունքի հետևյալ հատվածը.
«(...) Նա հարվածներից հետո սեղանի վրայից վերցրեց դանակը, սպառնացել է ինձ, որ կմորթի, ես վախեցել եմ այդ պահին, սակայն նրան ասել եմ, որ ես նրանից չեմ վախենում, սպառնացել է նաև մորս: (...)» (7):
Հակասությունների վերաբերյալ տուժող Լինա Պողոսյանը, ըստ էության, նշեց, որ դեպքից մոտ մեկ տարի է անցել, իսկ ինքը նախաքննության ընթացքում ավելի լավ է հիշել դեպքի մանրամասներն ու ներկայացրել դրանք: Իր ցուցմունքի հրապարակումից հետո վերհիշեց, որ եղել է այնպես, ինչպես ինքը քննիչին է հայտնել:
2.8 Դատաքննության ընթացքում վկա Էդուարդ Արմենակի Հակոբյանն, ըստ էության, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը՝ 2024 թվականի հուլիսի 29-ի առավոտյան, իր կինը՝ Լինան, իրեն տեղեկացրել է, որ տան ժառանգության հարցերով պետք է զբաղվի։ Ինքը երբևէ այդ հարցերին չի խառնվել, ուղղակի ցանկացել է այդ օրն ուղեկցել կնոջը: Լինայի հայրական տունը գտնվում է Երևան քաղաքի Խորենացի 50 հասցեում։ Երբ ինքն ու Լինան հասել են նշված տուն՝ ինքը պայմանավորվածության համաձայն ներս չի մտել և կնոջը սպասել է դրսում։ Ինքը գտնվել է տան պատուհանի մոտ և լսել է Լինայի և Դավիդի բղավոցները, սակայն չի հասկացել, թե ինչն էր վեճի պատճառը: Ինքը որոշել է ներս մտնել և տան միջանցքի հատվածում կանգնել: Այդ ժամանակ լսել է, որ Լինան հարցրել է Դավիդին, թե իր երեխաների մեղավորությունն ինչումն է, իսկ Դավիդը պատասխանել է. «Դու և քո երեխաներն անասուն եք»: Դա լսելով ինքը որոշել է ներս մտնել ու, երբ սենյակ է մտել, տեսել է, որ սենյակի բազմոցի մոտ կանգնած են Դավիդն ու մայրը՝ Ալինան, իրենցից մի փոքր այն կողմ Լինան: Դավիդի ձեռքին եղել է մոտ 20-25 սմ երկարությամբ դանակ: Դավիդի վրայից այդ ժամանակ ալկոհոլի սուր հոտ է եկել: Ինքն այդ ամենը տեսնելով հանգիստ տոնով Դավիդին ասել է, որպեսզի նա դանակը ցած դնի ու դուրս գա, սակայն Դավիդն իր տեղում կանգնած է մնացել: Ինքը նույն արտահայտությունը կրկնել է երկրորդ անգամ, ինչից հետո Դավիդն առանց որևէ բան ասելու դանակը ձեռքին թողել ու սենյակից դուրս է եկել:
Դատարանի կողմից բավարարվել է հանրային մեղադրողի միջնորդությունը, և նախաքննության ընթացքում ու Դատարանում տրված ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունների հիմքով հրապարակվել է վկա Էդուարդ Արմենակի Հակոբյանի 2024 թվականի հուլիսի 30-ի ցուցմունքի հետևյալ հատվածը.
«(...) Մուտքի դուռը բաց էր և ես չմտա սենյակ մի քիչ սպասեցի և լսեցի կմորթեմ, կսպանեմ արտահայտությունները: (...)» (8):
Հակասությունների վերաբերյալ վկա Էդուարդ Հակոբյանն, ըստ էության, նշեց, որ ցուցմունքի հրապարակումից հետո վերհիշեց, որ նման արտահայտություններ ևս եղել են Դավիդի կողմից, ուղղակի ցուցմունք տալիս ինքը չի հիշել, քանի որ առավելապես իր կնոջն ու երեխաներին ուղղված վիրավորանքն է իր մեջ տպավորվել:
2.9 Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանն, ըստ էության, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրն իր, մայրիկի և Լինայի միջև տունն կիսելու հարցի շուրջ ծագել է վիճաբանություն, սակայն քաշքշուք չի եղել:
-Պաշտպանի հարցերին ի պատասխան՝ մեղադրյալ Դավիդ Պողոսյանը հայտնեց, որ դեպքի օրը Լինան եկել է իրենց տուն՝ որպեսզի իրենք գնան տան ժառանգությունն ընդունելու: Ինքը ներքև է իջել՝ իր մայրիկի սենյակ, որտեղ Լինան ու մայրը բազմոցի վրա նստած են եղել: Իրենք խոհանոց չունեն, և խոհանոցային պարագաները դրված են եղել իր մայրիկի սենյակում։ Վիճաբանության ընթացքում ինքը ոչ իր մայրիկին, ոչ էլ Լինային չի հարվածել (բառացի. «մատով չի կպել»)։ Երբ հասկացել է, որ Լինան որևէ կերպ համաձայնության չի գալիս, թողել ու սենյակից դուրս է եկել բակ ծխելու: Այդ պահին իրենց տուն է մտել Լինայի ամուսինը՝ Էդուարդը, ում հետ ինքը որևէ բան չի խոսել: Հետագայում ոստիկանությունից է տեղեկացել, որ Լինան ու մայրիկը վնասվածքներ ունեն: Իր կարծիքով այդ վնասվածքը Լինան ինքն է իրեն հասցրել:
-Հանրային մեղադրողի հարցերին ի պատասխան՝ մեղադրյալ Դավիդ Պողոսյանը հայտնեց, որ դեպքի օրն իր ձեռքին դանակ չի եղել, միայն ծխախոտ ու կրակայրիչ է եղել: Իր կարծիքով Էդուարդը կանխատեսել է, որ վիճաբանություն է լինելու, այդ պատճառով էլ պատուհանի մոտից «ականջ է դրել», որ լսի իրենց խոսակցությունը: Վիճաբանության ամբողջ ընթացքում՝ մոտ 3 րոպե, Լինան ու իր մայրը նստած են եղել բազմոցին: Դեպքի օրն ինքը հարբած չի եղել, քանի որ այդ օրը շոգ է եղել, իր հարևանի հետ մի բաժակ սառը գարեջուր է խմել:
-Նախագահողի հարցերին ի պատասխան՝ մեղադրյալ Դավիդ Պողոսյանը հայտնեց, որ իր քրոջ ինքնավնասման հակումների մասին տեղեկություն չունի, քանի որ 35 տարի նրա հետ չի շփվել: Ինքը կարծում է, որ Լինան ու իր մայրն իրեն մեղադրել են հանցանք կատարելու մեջ, որպեսզի ինքը համաձայնվի ժառանգությունը հավասար բաժանելու պայմանին: Իր մայրը կամ Լինան երբևէ չեն սպառնացել, որ եթե ինքը ժառանգությունը Լինայի առաջարկած պայմանով չընդունի, ապա նրանք ոստիկանություն կդիմեն: Դեպքից առաջ իր մայրն իրեն ասել է, որ վատառողջ է և ցանկանում է նրան (մայրիկին) հասանելիք բաժինը հավասար բաժիններով նվիրաբերել իրեն և քրոջը՝ Լինային: Ինքը կարծում է, որ եթե իր մայրը ցանկանար իրեն վատություն անել, ապա նրան հասանելիք մասնաբաժինը չէր նվիրի իրեն և ամբողջը նվիրատվություն կաներ Լինային:




ԼՐԱՑՈՒՑԻՉ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ

2.10 Դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանը նախկինում դատապարտված չի եղել(9):

3. ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ԿՈՂՄԻՑ ՀԱՍՏԱՏՎԱԾ ԿԱՄ ՀԵՐՔՎԱԾ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ.
3.1 Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
ա) Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ին՝ ժամը 14:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 50 տանը քրոջ՝ Լինա Պողոսյանի և մոր՝ Ալինա Իսահակյանի հետ կենցաղային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում, ձեռքով մի քանի անգամ հարվածել է Լինա Պողոսյանի այտին և մեկ անգամ Ալինա Իսահակյանի դեմքին, որից հետո սեղանի վրայից վերցնելով դանակը՝ քերծվածքի ձևով վնասվածք է հասցրել Լինա Պողոսյանի ձախ նախաբազկի շրջանում։
բ) Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանը վիճաբանության ընթացքում դանակը ցուցադրաբար պահել է քրոջ՝ Լինա Պողոսյանի ուղղությամբ և հնչեցրել է սպանության սպառնալիք։ Մեղադրանքի հիմքում դրված այս փաստը հաստատելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն իրավիճակը, որի ընթացքում Դավիդ Պողոսյանը սպանության սպառնալիք է հնչեցրել Լինա Պողոսյանի հասցեին (ըստ ցուցմունքների՝ վիճաբանության ընթացքում բոլորը բղավել են, կանգնած են եղել միմյանց շատ մոտ, Դավիդ Պողոսյանը եղել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, դանակը պարզել է Լինա Պողոսյանի ուղղությամբ), ստեղծել է այն իրականացնելու իրական վտանգ։
3.2 Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանն ապացուցված չի համարում Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի կողմից դանակը Ալինա Իսահակյանի պարանոցին պահելու և նրա հասցեին սպանության սպառնալիքներ հնչեցնելու վերաբերյալ Դավիդ Պողոսյանին մեղսագրված փաստական հանգամանքը, քանի որ այն չի հաստատվել փոխկապակցված և հավաստի ապացույցների այնպիսի ամբողջությամբ, որը կբացառեր դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած:
Մասնավորապես՝
-Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի կողմից դանակը Ալինա Իսահակյանի պարանոցին պահելու և նրա հասցեին սպանության սպառնալիքներ հնչեցնելու վերաբերյալ հայտնել է միայն տուժող Լինա Պողոսյանը, ով բնակարանի ժառանգությունը ստանալու հետ կապված տարաձայնություններ է ունեցել Դավիդ Պողոսյանի հետ։ Միևնույն ժամանակ տուժող Ալինա Իսահակյանը հերքել է Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի կողմից դանակն իր պարանոցին պահելու և այդ ընթացքում սպանության սպառնալիքներ հնչեցնելու վերաբերյալ հանգամանքը։ Քրեական գործով հետազոտված որևէ այլ ապացույց չի փոխկապակցվում Լինա Պողոսյանի ցուցմունքի հետ, հետևաբար ցուցմունքների միջև առկա այդ էական հակասության պայմաններում Լինա Պողոսյանի հայտնածը չի կարող գնահատվել որպես հավաստի։
Այս համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ տուժող Լինա Պողոսյանը հանցագործության մասին հաղորդումը տվել է դեպքից մոտ 1 ժամ անց՝ ոստիկանությանը հայտնելով, որ Դավիդն ընդհանուր սենյակի սեղանի վրայից վերցրել է հաց կտրելու համար նախատեսված դանակը և կտրուկ շարժում արել դեպի իրեն՝ սպառնալով, որ կմորթի, և ոչինչ չի նշել այն մասին, որ Դավիդը դանակը պահել է նաև մոր՝ Ալինա Իսահակյանի պարանոցին և նրա հասցեին ևս հնչեցրել սպանության սպառնալիք։
Հաստատված չհամարելով Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի կողմից դանակը Ալինա Իսահակյանի պարանոցին պահելու և նրա հասցեին սպանության սպառնալիքներ հնչեցնելու հանգամանքը՝ Դատարանը հաշվի առնվի է նաև առնում անհրաժեշտ և հնարավոր այնպիսի ապացույցների բացակայությունը ինչպիսիք են՝ հանցագործության հետքերի առկայությունը պարզելու նպատակով տուժողի քննումը և ըստ անհրաժեշտության դատաբժիշկ փորձագետի եզրակացությունը:
3.3 Հիմնական դատալսումների ընթացքում տուժողների, վկայի և մեղադրյալի ցուցմունքները գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև այն, որ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանը դատավճռի 3.1 կետում նշված արարքները կատարել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։
3.4 Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները գնահատելու արդյունքում Դատարանն արժանահավատ չի համարում մեղադրյալ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի ցուցմունքներն առ այն, որ ինքը վիճաբանության ընթացքում չի հարվածել մորն ու քրոջը և հասկանալով, որ վերջինների հետ տան ժառանգությունը ընդունելու հարցի շուրջ ընդհանուր հայտարարի չեն գալիս, որոշել է դուրս գալ տնից, քանի որ դրանք չեն պարունակում հստակ, համոզիչ փաստարկներ և հերքվում են հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցներով։

4. ԴԱՏԱՐԱՆԻ ԻՐԱՎԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ, ՀԵՏԵՎՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐԸ.
4.1 Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների և 2025 թվականի դեկտեմբերի 12-ին կայացված մեղադրական վերդիկտի հիման վրա Դատարանն ապացուցված է համարում տուժող Լինա Պողոսյանի նկատմամբ ֆիզիկական և հոգեկան ներգործության վերաբերյալ մեղադրյալ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները՝ արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, սահմանելով, որ նրան վերագրվող ապացուցված արարքների նկատմամբ ենթակա են կիրառման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետը և 195 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետը:
4.2 Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71 հոդվածի 1-ին մասի 16-րդ կետով նախատեսված հանգամանք է՝ հանցանքն ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
4.3 Կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանը ենթակա է պատժի։
4.4 Դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը՝
-Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես՝ այն, որ նրա կատարած հանցանքը պարունակում է ընտանեկան բռնության հատկանիշներ։
-Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները։
• Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրանց կատարելու հանգամանքներին, ինչպես նաև հանցավորի անձին համաչափ պատիժ է հանցանքներից յուրաքանչյուրի համար կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74 հոդվածով սահմանված կարգով՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով։
• Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ կատարած հանցանքների համար Դավիդ Պողոսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը տվյալ դեպքում բացակայում են։
4.5 Մեղադրյալ Դավիդ Պողոսյանի կողմից իր նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու հարցը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն նա չունի դատվածություն և նրա նկատմամբ նշանակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194 և 195 հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված առավել խիստ պատիժը։ Բացի այդ, դատալսումների ընթացքում տուժող Ալինա Պողոսյանը հայտարարել է, որ հաշտվել է մեղադրյալի հետ, նրա դեմ որևէ բողոք չունի և չի ցանկանում, որպեսզի եղբայրը ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Վերը նշվածի պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և 1 (մեկ) տարի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելը տվյալ դեպքում կարող են բավարար լինել քրեական պատժի նպատակներն իրացնելու, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու համար։
• Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84 հոդվածի կիրառմամբ պետք է պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 1 (մեկ) տարի ժամկետով փորձաշրջան, որի ընթացքում Դավիդ Պողոսյանը պետք է գտնվի նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո։
• Հաշվի առնելով Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի վրա ալկոհոլի բացասական ազդեցության մասին դատավճռի 2.6 և 2.7 կետերում նշված տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ փորձաշրջանի ընթացքում Դավիդ Պողոսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել հետևյալ պարտականությունները՝
-առանց իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը,
-բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել նոր բնակության վայրի հասցեն,
-անցնել հոգեբանական-վերականգնողական կուրս:
4.6 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348 հոդվածի 1-ին մասի 11-րդ կետով նշված հարցին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է, քանի որ տուժողը, հնարավորություն ունենալով Դատարանում պաշտպանելու իր գույքային շահերը, մեղադրյալի դեմ որևէ պահանջ չի ներկայացրել։
4.7 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348 հոդվածի 1-ին մասի 12 և 13-րդ նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
4.8 Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100 հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը պետք է ոչնչացնել:
4.9 Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա իրավաչափության պայմանների փոփոխումը՝ բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ այն բավարար է մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որևէ գործողություն կատարելու ռիսկերը չեզոքացնելու համար։
4.10 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167 հոդվածի 1-ին մասի 1-6-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսեր սույն քրեական գործով առկա չեն, իսկ 7-րդ կետով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին՝ այդ վարութային ծախսերի հատուցման պահանջ Դատարանին չի ներկայացվել, որպիսի պայմաններում վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100, 167, 276, 347, 348, 349 և 364 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և 195 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ։
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար Դավիդ Պողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար Դավիդ Պողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
2. Նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և Դավիդ Հենրիկի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
3. Դավիդ Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որի ընթացքում Դավիդ Պողոսյանը պետք է գտնվի իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո։
Փորձաշրջանի ընթացքում Դավիդ Պողոսյանի նկատմամբ նշանակել հետևյալ պարտականությունները՝
• առանց իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել նոր բնակության վայրի հասցեն,
• անցնել հոգեբանական-վերականգնողական կուրս:
4. Դավիդ Պողոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դրա իրավաչափության պայմանների փոփոխումը՝ բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը ոչնչացնել:
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ


(1)
(2) Տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 2:
(3) Տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթեր 26-28:
(4) Տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթեր 35-36:
(5) Տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 124:
(6) Տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթեր 125-126:
(7) Տե՛ս քրեական գործ հատոր 1, թերթեր 11-13։
(8) Տե՛ս քրեական գործ հատոր 1, թերթեր 20-23։
(9) 2.10 կետի վերաբերյալ, տե՛ս, Դատարանում ստեղծված նյութերը: