ԵԴ1/0127/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025 թվականի հունվարի 29-ին Երևան քաղաքում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական
դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ դատավոր՝ Տիգրան Ոսկանյանի
Քարտուղարությամբ՝ Սյուզաննա Բադալյանի

Մասնակցությամբ
Մեղադրող՝ Վազգեն Եդիգարյանի
Մեղադրյալ` Դավիթ Ալոյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Գևորգի Ալոյանի (ծնված՝ 03.01.1984 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, դատվածություն ունեցող, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ քաղաք Երևան, Եղիշե Թադևոսյան փողոց, 12/3 շենք, 32-րդ բնակարան հասցեում) 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60141724 քրեական վարույթը:
2024 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60142124 քրեական վարույթը:
2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Գ.Սարգսյանի որոշմամբ՝ թիվ 60142124 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60141724 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 60141724 քրեական վարույթի համարի ներքո։
2024 թվականի օգոստոսի 06–ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի պետ Գ․Ալոյանի գրությամբ, թիվ 60141724 քրեական վարույթն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննության բաժին՝ նախաքննությունը շարունակելու համար։
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Եդիգարյանի որոշմամբ՝ թիվ 60141724 քրեական վարույթով Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Դանիելյանի որոշմամբ՝ թիվ 60141724 քրեական վարույթով Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Եդիգարյանի որոշմամբ՝ թիվ 60141724 քրեական վարույթով Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում՝ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Դանիելյանի որոշմամբ՝ թիվ 60141724 քրեական վարույթով Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը:
Թիվ 60141724 քրեական վարույթի նյութերն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Գևորգի Ալոյանի՝ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2025 թվականի հունվարի 09-ի գրությամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 10.01.2025 թվականին և նույն օրն էլ համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ, գործը մակագրվել է դատավոր Տիգրան Ոսկանյանին: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0127/01/25 համարը:
Քրեական գործը դատավորին հանձնվել է 2025 թվականի հունվարի 13-ին։
2025 թվականի հունվարի 14-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Գևորգի Ալոյանի վերաբերյալ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԴ1/0127/01/25 քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումների նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում և տեղեկացված լինելով այդ մասին, վարել է տրանսպորտային միջոց։
Այսպես․
Դավիթ Գևորգի Ալոյանը, թիվ 8300491332 որոշմամբ 16.03.2023թ.-ից մինչև 18.09.2023թ.-ը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում և տեղեկացված լինելով սույն որոշման մասին, 2023 թվականի հուլիսի 13-ին՝ ժամը 12:25-ին Երևան քաղաքի Աթոյան փողոցում վարել է «Օպել» մակնիշի 35 GU 116 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180256693 արձանագրությունը։
Բացի այդ, Դավիթ Գևորգի Ալոյանը, թիվ 8300491332 որոշմամբ 16.03.2023թ.- ից մինչև 18.09.2023թ.-ը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում և տեղեկացված լինելով սույն որոշման մասին, 2023 թվականի հուլիսի 20-ին՝ ժամը 09:25-ին Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայում վարել է «Օպել» մակնիշի 35 GU 116 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180263003 արձանագրությունը։
3.Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանը, հիմնական դատալսումների ժամանակ օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց, միաժամանակ հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, ուստի Դատարանի որոշմամբ հրապարակվեց նախաքննության ընթացքում Դավիթ Գևորգի Ալոյանի տրված ցուցմունքը, ըստ որի վերջինս առաջադրված հարցերի շուրջ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ լրիվությամբ ընդունում է մեղքը, զղջում է իր կատարած արարքի համար, և հայտնում է, որ 2023թ․ հուլիսի 31-ին՝ Աթոյան փողոցում վարել է Օպել» մակնիշի 35 GU 116 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում։ Ակտը կազմվել էր, քանի որ պատահարի էր ենթարկվել, և կազմվել էր հենց նույն պահին: Ինչ վերաբերում է 2023թ. օգոստոսի 04-ին կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությանը, ապա դա ևս կազմվել է պատահարի պատճառով, քանի որ 20․07․2023թ. պատահարի էր ենթարկվել, ուղակի այդ ժամանակ թողել և գնացել էր, հետո արդեն ճանապարհային ոստիկանությունից կանչել են և կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը։ Նշեց, որ վերոնշյալ դեպքերում տեղյակ է եղել, որ իր տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է։
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ լրիվությամբ ընդունում է իր մեղքը, զղջում է կատարած արարքի համար, և հայտնում է, որ 2023թ․ հուլիսի 13-ին Աթոյան փողոցում «ՕՊԵԼ» մակնիշի 35 GU 116 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում: Ակտը կազմվել էր քանի որ պատահարի էր ենթարկվել, և կազմվել էր հենց նույն պահին: Ինչ վերաբերում է 2023թ. օգոստոսի 04-ին կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությանը, ապա դա ևս կազմվել է պատահարի պատճառով, քանի որ 20.07․2023թ. պատահարի էր ենթարկվել, ուղղակի այդ ժամանակ, քանի որ ըստ իրեն վնասը քիչ է եղել, թողել և գնացել էր, հետո արդեն ճանապարհային ոստիկանությունից կանչել են և կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը: Նշել է, որ վերոնշյալ դեպքերում տեղյակ է եղել, որ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է։ Խնդրել է հնարավորինս մեղմ պատասխանատվության ենթարկել, քանի որ ծնողները ունեն հաշմանդամություն և ինքն է հանդիսանում նրանց խնամակալը:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 50-51․ 68-69)
Հետազոտվել են.
ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության 2023 թվականի հուլիսի 13-ին կազմված թիվ 8180256693 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ գործով արձանագրությունը, 2023թ. օգոստոսի 04-ին կազմված թիվ 8180263003 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ գործով արձանագրությունը, ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության 2023 թվականի մարտի 16-ին կայացված թիվ 8300491332 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը և որոշումը, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տվյալներ զննության արձանագրությունը, համաձայն որոնց՝
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից 2023 թվականի հուլիսի 13-ին կազմված թիվ 8180256693 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 4-րդ գումարտակի, 3-րդ վաշտի պարեկ, Մարինե Յուրիկի Հարությունյանը (08186) 2023 թվականի հուլիսի 13-ին, ժամը՝ 12։28-ին կազմել է արձանագրություն այն մասին, որ քաղաքացի Դավիթ Գևորգի Ալոյանը (ծնված՝ 03.01.1984 թվական, բնակվող՝ քաղաք Երևան Շենգավիթ Եղ. Թադևոսյան փ., 12/3 2., 32 բն.) տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելով ժամը՝ 12։25-ին Երևան քաղաքի Աթոյան փողոցում վարել է «ՕՊԵԼ» մակնիշի 35 GU 116 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը: Վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը, դիտողությունը, ստորագրությունը բաժնում և իրավունքների և պարտականությունների մասին քաղվածքի և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցման բաժնում առկա է ստորագրություն: Խախտման ծածկագիրն է՝ 201.2։
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 2023 թվականի օգոստոսի 04-ին կազմված թիվ 8180263003 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության ԵՔԳ ՎՎԻԲ-ի տեսուչ Արմեն Նորայրի Հակոբյանը (09630) 2023 թվականի օգոստոսի 04-ին, ժամը՝ 12։30-ին կազմել է արձանագրություն այն մասին, որ քաղաքացի Դավիթ Գևորգի Ալոյանը (ծնված՝ 03.01.1984 թվական, բնակվող՝ քաղաք Երևան Շենգավիթ Եղ. Թադևոսյան փ., 12/3 2., 32 բն.) տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելով 20.07.2023թ. ժամը՝ 09։25-ին Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի թիվ 13 հասցեում վարել է «ՕՊԵԼ» մակնիշի 35 GU 116 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը: Վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը, դիտողությունը, ստորագրությունը բաժնում առկա է «վարել եմ անհրաժեշտությունից ելնելով» և ստորագրության, իրավունքների և պարտականությունների մասին քաղվածքի և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցման բաժնում առկա է ստորագրություն: Խախտման ծածկագիրն է՝ 201.2։
Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տվյալների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վարորդական վկայականի տվյալներ բաժնում առկա է B(04-04-2002),C(04-04-2002) վարորդական վկայականի կարգերը, կարգավիճակը՝ կասեցված, թողարկված՝ 19.05.2022թ.: Զրկումներ չեն գտնվել: Կասեցման սկիզբը՝ 16.03.2023թ., ավարտ 18.09.2023թ.:
ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության 2023 թվականի մարտի 16-ին կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8300491332 արձանագրության և որոշման զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2023թ. մարտի 16-ին ՀՀ ոստիկանության լեյտենանտ, պարեկ Նարեկ Դավթյանը (05421) 2023 թվականի մարտի 16-ին ժամը 02:42-ին կազմել է արձանագրություն այն մասին, որ քաղաքացի Դավիթ Գևորգի Ալոյանը(ծնված՝ 03.01.1984 թվական, բնակվող՝ քաղաք Երևան Շենգավիթ Եղ. Թադևոսյան փ., 12/3 2., 32 բն.) խախտել է «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 7-րդ մասի «զ» ենթակետ և «Ծխախոտային արտադրատեսակների և դրանց փոխարինիչների և օգտագործման հետևանքով առողջությանը հասցվող վնասի նվազեցման և կանխարգելման մասին» օրենքի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի «բ» ենթակետը և Երևան Կենտրոն Մեսրոպ Մաշտոցի պողոտայում 2023թ. մարտի 16-ին ժամը 02:42-ին մասնավոր տրանսպորտային միջոցի վարորդն ընթացքի ժամանակ օգտագործել է ծխախոտային արտադրատեսակ (կամ դրանց փոխարինիչ): Այս իրավախախտման համար նախատեսված տուգանային միավորի և տվյալ տարում վարորդի նկատմամբ կիրառված տուգանային միավորների հանրագումարը կազմում է 9 կամ ավելի միավոր, որը նախատեսված է ՀՀ ՎԻՎ օր-ի 135*2-րդ հոդվածի 1-րդ մասով: Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամկետի վերաբերյալ ծանուցումն ստանացա բաժնում առկա է Դավիթ Ալոյան Գևորգի, 1984-01-03 գրառումները և ստորագրություն: Խախտման ծածկագիրը 92-1: Վերոնշյալ որոշմամբ Դավիթ Գևորգի Ալոյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը ՎԻՎ ՀՀ օրենսգրքի 129.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն կասեցվել է 6 ամիս ժամկետով: Որոշման պատճենը և (տեսանելի չէ) մասին քաղվածքը ստացա բաժնում առկա է ստորագրություն:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 29-30)
Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության 2023 թվականի հուլիսի 13-ին կազմված թիվ 8180256693 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ գործով արձանագրությունը, 2023թ. օգոստոսի 04-ին կազմված թիվ 8180263003 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ գործով արձանագրությունը, ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության 2023 թվականի մարտի 16-ին կայացված թիվ 8300491332 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը և որոշումը, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տվյալները։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 31-32)
4.Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Դավիթ Գևորգի Ալոյանը, թիվ 8300491332 որոշմամբ 16.03.2023թ.-ից մինչև 18.09.2023թ.-ը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում և տեղեկացված լինելով տվյալ որոշման մասին, 2023 թվականի հուլիսի 13-ին՝ ժամը 12:25-ին Երևան քաղաքի Աթոյան փողոցում վարել է «Օպել» մակնիշի 35 GU 116 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180256693 արձանագրությունը։
Դավիթ Գևորգի Ալոյանը, թիվ 8300491332 որոշմամբ 16.03.2023թ.- ից մինչև 18.09.2023թ.-ը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում և տեղեկացված լինելով տվյալ որոշման մասին, 2023 թվականի հուլիսի 20-ին՝ ժամը 09:25-ին Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայում վարել է «Օպել» մակնիշի 35 GU 116 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180263003 արձանագրությունը։
5.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Դավիթ Գևորգի Ալոյանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքները, որոնց նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը։
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Դավիթ Գևորգի Ալոյան մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքների համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
-ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
-ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
-դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգիրք) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Այսպիսով, պատիժ նշանակելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Հանցագործության այս հատկանիշներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ՝ իրավական դիրքորոշում արտահայտելով այն մասին, որ «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Արմեն Սուրիկի Շահբազյանի վերաբերյալ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կողմից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի բացահայտումը սերտորեն կապված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների հետ՝ թե՛ արդարացի պատիժ նշանակելու և թե՛ պատժի անհատականացման համատեքստում: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից՝ հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (տե՛ս mutatis mutandis Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը): Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա՝ առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա: (…)»:
Օրենսդրի կողմից կոնկրետ հոդվածով սահմանված պատիժների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…)այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով: (…)»:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…)այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա»։
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը, որպես մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է արձանագրում՝ մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը և զղջալը։ Դատարանը գնահատման է արժանացնում նաև այն հանգամանքը, որ մեղադրյալի հայրը գտնվում է վերջինիս խնամքին և Երևան բժշկագիտական կենտրոնի կողմից տրված էպիկրիզի համաձայն՝ վերջինս ունի քրոնիկական հիվանդություններ, զարկերակային գերճնշում, լարման ստենոկարդիա I ֆ․դ․, վերջինիս ֆունկցիոնալության սահմանափակման միավորն է 41%:
Միաժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Այսպես՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը,
(…)»
--ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի և Դատալեքս դատական տեղեկատվական համակարգում առկա տեղեկատվության՝ Դավիթ Գևորգի Ալոյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի հունիսի 08-ի թիվ ԵԴ1/0256/01/23 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար և դատապարտվել տուգանքի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: Թիվ ԵԴ1/0256/01/23 դատավճիռը 11.08.2023 թվականին մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի՝ պատժի կրման վերաբերյալ տեղեկատվություն առկա չէ:
- ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի և Դատալեքս դատական տեղեկատվական համակարգում առկա տեղեկատվության՝ Դավիթ Գևորգի Ալոյանը ՀՀ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի հունվարի 04-ի թիվ ԿԴ/0312/01/23 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, որին գումարվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի հունիսի 08-ի թիվ ԵԴ1/0256/01/23 դատավճռով տուգանքի ձևով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 169․000 (մեկ հարյուր վաթսունինը հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել 544․000 (հինգ հարյուր քառասունչորս հազար) ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կիրառմամբ՝ Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի՝ 544․000 (հինգ հարյուր քառասունչորս հազար) ՀՀ դրամ գումարի վճարումը թույլատրվել է կատարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում, որի սկիզբը հաշվվել է տվյալ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հաջորդ օրվանից: Թիվ ԿԴ/0312/01/23 դատավճիռը 2024 թվականի ապրիլի 15-ին մտել է օրինական ուժի մեջ և ուղարկվել կատարման: Պրոբացիայի ծառայությունից ստացված տեղեկատվության համաձայն դատապարտյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանը կատարել է 102․000 (մեկ հարյուր երկու հազար) ՀՀ դրամի չափով վճարում:
-սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հուլիսի 13-ին՝ ժամը՝ 12:25-ին վարել է տրանսպորտային միջոց: Բացի այդ, Դավիթ Գևորգի Ալոյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հուլիսի 20-ին՝ ժամը 09:25-ին վարել է տրանսպորտային միջոց:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն հանցանքները կատարելու պահին, Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ առկա չի եղել օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռ, ուստի մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Վերոգրյալ իրավական նորմերի լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի և չափի հարցերին, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ հանրային աշխատանքների ձևով՝ դրվագներից յուրաքանչյուրով՝ 60 ժամ տևողությամբ։ Սահմանված պատիժը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
Դատարանը գտնում է, որ Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ սույն դրվագներով վերջնական պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:
Միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանը Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի հունվարի 04-ի թիվ ԿԴ/0312/01/23 դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դատավճռով նշանակված 544․000 (հինգ հարյուր քառասունչորս հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 24․01․2025 թվականի դրությամբ վճարվել է 102․000 (մեկ հարյուր երկու հազար) ՀՀ դրամ, այսինքն տուգանքն ամբողջությամբ չի վճարվել, և առկա է դատապարտյալի կողմից դրամական տուժանքի վճարման պարտավորություն՝ 442․000 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար) ՀՀ դրամի չափով, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ պետք է գումարել Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի հունվարի 04-ի թիվ ԿԴ/0312/01/23 դատավճռով նշանակված տուգանքի չկրած մասը և Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ հանրային աշխատանքներ 120 (հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 442.000 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ հանցանքների համակցությամբ մեղադրյալ Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ սույն գործով նշանակվելիք պատժին լրիվ գումարվում է նաև ՀՀ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի հունվարի 04-ի թիվ ԿԴ/0312/01/23 դատավճռով նշանակված և չվճարված 442.000 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով պետք է թույլատրել Դավիթ Գևորգի Ալոյանին 442.000 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածի համաձայն դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
-գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
-որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
-վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
-ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
-դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
-ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք, վարութային ծախսեր, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցեր առկա չեն, դատարանը այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Դավիթ Գևորգի Ալոյանին մեղավոր ճանաչել 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Դավիթ Գևորգի Ալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 60 (վաթսուն) ժամ տևողությամբ:
Դավիթ Գևորգի Ալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 60 (վաթսուն) ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 120 (հարյուրքսան) ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել ՀՀ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի հունվարի 04-ի թիվ ԿԴ/0312/01/23 դատավճռով Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 442.000 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ հանրային աշխատանքներ 120 (հարյուրքսան) ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 442.000 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Դավիթ Գևորգի Ալոյանին 442.000 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար) ՀՀ դրամի գումարի չափով տուգանքը վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
Դավիթ Գևորգի Ալոյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԻԳՐԱՆ ՈՍԿԱՆՅԱՆ