Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0062/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
9.3
Պատասխանող
Արթուր Աստվածատրյան Գառնիկի
Արթուր Աստվածատրյան
Արթուր Աստվածատրյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Ժորա Չիչոյան
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Լուսինե Աբգարյան
Ռոբերտ Պապոյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Ժորա Չիչոյան
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Լուսինե Աբգարյան
Ռոբերտ Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-12-08 | 16:30 | 6 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-10-08 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-02 | 14:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-29 | 15:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-06 | 15:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-25 | 14:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-03-11 | 11:30 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-01-20 | 09:30 | 5 | Նիստը կայացել է |
Գործ ԵԴ1/0062/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
08 հոկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆԻ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ա.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Ա.ԱՍՏՎԱԾԱՏՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի՝ ծնված 21.05.1965թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 52/1-րդ շենքի նկուղում, որպես խափանման միջոց է ընտրված Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով.
I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին կազմվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը արձանագրություն է կազմել թիվ 11837624 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել հանցանք կատարած լինելու անմիջականերոն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Արթուր Աստվածատրյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել Սարգիս Կարապետյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը միջնորդություն է հարուցել քրեական վարույթի օրինականության նկատմամբ դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանը որոշում է կայացրել թիվ 11837624 քրեական վարույթով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի վերաբերյալ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ․ «[ն]ա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը վնասելով և շրջանցելով կատարել է գողության փորձ:
Այսպես.
Արթուր Աստվածատրյանը, 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին' ժամը 04:15-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 39/2 հասցեում գործող' Սարգիս Արթուրի Կարապետյանին պատկանող միրգ-բանջարեղենի խանութի մոտ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը' նշված խանութի դիմային հատվածում առկա ապակին վնասելու եղանակով մուտք է գործել ներս, այնտեղից դուրս է բերել 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ էլեկտրական կշեռք, ընդհանուր 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 պոմելո, ընդհանուր 2 000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պլաստմասե 2 շշով խաղողի թփեր և ընդհանուր 4.750 ՀՀ դրամ արժողությամբ 5 դույլ թթու ծիծակ, սակայն դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը' նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել վերոնշյալ գույքը չի կարողացել ապօրինաբար տնօրինել, քանի որ հայտնաբերվել և ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:»
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել ձերբակալված Արթուր Աստվածատրյանին ազատ արձակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի հունվարի 03-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանը որոշում է կայացրել թիվ 11837624 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 08-ին թիվ 11837624 քրեական գործը մուտք է եղել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, էլեկտրոնային եղանակով թիվ ԵԴ1/0062/01/25 համարի ներքո մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ժ.Չիչոյանին:
2025 թվականի հունվարի 10-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/0662/01/25 քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել Ա.Աստվածատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դատական նիստի ժամանակ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը միջնորդություն է ներկայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ, ինչը Դատարանի կողմից բավարարվել է և նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
II. Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանը արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
III. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ։
(դատական նիստի արձանագրություն)
IV.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը արձանագրում է, որ ապացուցված է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
§1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
§1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:¦
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ մասի համաձայն՝
Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-րդ հոդվածի համաձայն.
§1. Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն և պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ, սակայն անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվում տվյալ հանցակազմի որևէ հատկանիշի բացակայության հետևանքով:
(…)¦
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
« 1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
(…)
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
(…)
3) տեխնիկական միջոցի, հատուկ հարմարեցված սարքավորման կամ այլ առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ այլ եղանակով գույքի պաշտպանության կամ պահպանման համար նախատեսված սարքավորումը, համակարգը, կառույցը կամ այլ միջոցը ոչնչացնելով, վնասելով կամ շրջանցելով կամ
(…)
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով (…):»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, հանցագործության շարժառիթներն ու նպատակները, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք արձանագրում է, այն որ վերջինս ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել է կատարածի համար:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի է առնում վերջինիս դատվածություն չունենալու հանգամանքը։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. §(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)¦ (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների, ինչպես նաև վերևում նշված փաստական հանգամանքների գնահատման արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ ազատության սահմանափակման ձևով 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում, համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից և բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ Դատարանի կողմից որոշած պատժաչափը համապատասխանում է ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ և 78-րդ հոդվածներով ամրագրված քրեական պատժի և պետական հարկադրանքի «Համաչափության» սկզբունքին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն. «Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։»
Հաշվի առնելով վերոգրյալը Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին պետք է արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Միևնույն ժամանակ Դատարան գտնում է, որ ազատության սահմանափակման նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է դրվի ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Քննության առնելով 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Սարգիս Կարապետյանին վերադարձված՝ 2 հատ պոմելոյի, 2 շշերով խաղողի թփերի, 5 դույլ ծիծակի և 1 հատ էլեկտրական կշեռքի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանը:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ա.Աստվածատրյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Եզրափակիչ մաս.
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Պատժի կատարման նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ առարկաները թողնել տուժող Սարգիս Կարապետյանի տնօրինմանը:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները, վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
08 հոկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆԻ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ա.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Ա.ԱՍՏՎԱԾԱՏՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի՝ ծնված 21.05.1965թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 52/1-րդ շենքի նկուղում, որպես խափանման միջոց է ընտրված Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով.
I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին կազմվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը արձանագրություն է կազմել թիվ 11837624 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել հանցանք կատարած լինելու անմիջականերոն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Արթուր Աստվածատրյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել Սարգիս Կարապետյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը միջնորդություն է հարուցել քրեական վարույթի օրինականության նկատմամբ դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանը որոշում է կայացրել թիվ 11837624 քրեական վարույթով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի վերաբերյալ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ․ «[ն]ա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը վնասելով և շրջանցելով կատարել է գողության փորձ:
Այսպես.
Արթուր Աստվածատրյանը, 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին' ժամը 04:15-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 39/2 հասցեում գործող' Սարգիս Արթուրի Կարապետյանին պատկանող միրգ-բանջարեղենի խանութի մոտ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը' նշված խանութի դիմային հատվածում առկա ապակին վնասելու եղանակով մուտք է գործել ներս, այնտեղից դուրս է բերել 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ էլեկտրական կշեռք, ընդհանուր 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 պոմելո, ընդհանուր 2 000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պլաստմասե 2 շշով խաղողի թփեր և ընդհանուր 4.750 ՀՀ դրամ արժողությամբ 5 դույլ թթու ծիծակ, սակայն դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը' նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել վերոնշյալ գույքը չի կարողացել ապօրինաբար տնօրինել, քանի որ հայտնաբերվել և ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:»
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել ձերբակալված Արթուր Աստվածատրյանին ազատ արձակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի հունվարի 03-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանը որոշում է կայացրել թիվ 11837624 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 08-ին թիվ 11837624 քրեական գործը մուտք է եղել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, էլեկտրոնային եղանակով թիվ ԵԴ1/0062/01/25 համարի ներքո մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ժ.Չիչոյանին:
2025 թվականի հունվարի 10-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/0662/01/25 քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել Ա.Աստվածատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դատական նիստի ժամանակ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը միջնորդություն է ներկայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ, ինչը Դատարանի կողմից բավարարվել է և նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
II. Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանը արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
III. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ։
(դատական նիստի արձանագրություն)
IV.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը արձանագրում է, որ ապացուցված է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
§1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
§1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:¦
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ մասի համաձայն՝
Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-րդ հոդվածի համաձայն.
§1. Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն և պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ, սակայն անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվում տվյալ հանցակազմի որևէ հատկանիշի բացակայության հետևանքով:
(…)¦
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
« 1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
(…)
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
(…)
3) տեխնիկական միջոցի, հատուկ հարմարեցված սարքավորման կամ այլ առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ այլ եղանակով գույքի պաշտպանության կամ պահպանման համար նախատեսված սարքավորումը, համակարգը, կառույցը կամ այլ միջոցը ոչնչացնելով, վնասելով կամ շրջանցելով կամ
(…)
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով (…):»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, հանցագործության շարժառիթներն ու նպատակները, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք արձանագրում է, այն որ վերջինս ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել է կատարածի համար:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի է առնում վերջինիս դատվածություն չունենալու հանգամանքը։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. §(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)¦ (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների, ինչպես նաև վերևում նշված փաստական հանգամանքների գնահատման արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ ազատության սահմանափակման ձևով 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում, համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից և բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ Դատարանի կողմից որոշած պատժաչափը համապատասխանում է ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ և 78-րդ հոդվածներով ամրագրված քրեական պատժի և պետական հարկադրանքի «Համաչափության» սկզբունքին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն. «Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։»
Հաշվի առնելով վերոգրյալը Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին պետք է արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Միևնույն ժամանակ Դատարան գտնում է, որ ազատության սահմանափակման նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է դրվի ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Քննության առնելով 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Սարգիս Կարապետյանին վերադարձված՝ 2 հատ պոմելոյի, 2 շշերով խաղողի թփերի, 5 դույլ ծիծակի և 1 հատ էլեկտրական կշեռքի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանը:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ա.Աստվածատրյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Եզրափակիչ մաս.
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Պատժի կատարման նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ առարկաները թողնել տուժող Սարգիս Կարապետյանի տնօրինմանը:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները, վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆ
ԵԴ1/0062/01/25
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«08» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
մեղադրյալ
Մ.Պապոյան
Ռ.Պապոյան
Լ․Աբգարյան
Հ.Հակոբյան
Ա.Աստվածատրյան
դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի (ծնված՝ 1965 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածությունը չունեցող, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 52/1-րդ շենքի նկուղում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը`
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ձերբակալվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11837624 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով Սարգիս Կարապետյանը ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ այն արարքի համար, որ նա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը վնասելով և շրջանցելով, կատարել է գողության փորձ:
Այսպես.
Արթուր Աստվածատրյանը, 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 04:15-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 39/2 հասցեում գործող՝ Սարգիս Արթուրի Կարապետյանին պատկանող միրգ-բանջարեղենի խանութի մոտ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը՝ նշված խանութի դիմային հատվածում առկա ապակին վնասելու եղանակով մուտք է գործել ներս, այնտեղից դուրս է բերել 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ էլեկտրական կշեռք, ընդհանուր 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 պոմելո, ընդհանուր 2.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պլաստմասե 2 շշով խաղողի թփեր և ընդհանուր 4.750 ՀՀ դրամ արժողությամբ 5 դույլ թթու ծիծակ, սակայն դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել, վերոնշյալ գույքը չի կարողացել ապօրինաբար տնօրինել, քանի որ հայտնաբերվել և ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով ձերբակալված Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանն ազատ է արձակվել՝ անձին անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունվարի 7-ին Արթուր Աստվածատրյանի վերաբերյալ թիվ 11837624 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0062/01/25 համարը։
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճռով Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքում և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին արգելվել է պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության, փոխել բնակության վայրը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները որոշվել է վերացնել:
Վերը նշված դատավճռի օրինակը մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ին:
2025 թվականի նոյեմբերի 13-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին) Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճռի դեմ:
Թիվ ԵԴ1/0062/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին:
2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին էլեկտրոնային մակագրությամբ թիվ ԵԴ1/0062/01/25 քրեական գործը մակագրվել է Վերաքննիչ դատարանի դատավորներ Մ.Պապոյանին, Ռ.Պապոյանին և Լ.Աբգարյանին (նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի նոյեմբերի 18-ին):
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և պատժի մասով փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատական ակտը, կայացնել մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի համար բարենպաստ և նրա վիճակը բարելավող այլ որոշում, կամ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ սույն քրեական վարույթում առկա Արթուր Աստվածատրյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքների առկայության պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը կարող էր Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատժատեսակ, այլ ոչ թե սանկցիայով նախատեսված ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, տուժողի բողոք և պատճառված վնասի բացակայությունը, նախկինում դատապարտված չլինելը, 2-րդ խմբի հաշմանդամ լինելը:
Պաշտպանական կողմի գնահատմամբ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատժատեսակները կիրառելով ևս հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրացվելիությանը: Արթուր Աստվածատրյանը պատրաստակամություն է հայտնել վճարել դատարանի կողմից նշանակված տուգանքը, նաև համաձայն է իր նկատմամբ նշանակվի հանրային աշխատանքներ, կամ կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը:
Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտությունը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի համատեքստում` համակցության մեջ պատշաճ գնահատման չի ենթարկել նրա անձը բնութագրող և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այդ թվում այն, որ Արթուր Աստվածատրյանին ազատության սահմանափակման դատապարտելով, վերջինին զրկում է աշխատելու, գումար վաստակելու, իր իսկ կարիքները հոգալու հնարավորություններից, ինչն առաջին հերթին բխում է հենց մարդասիրության սկզբունքի պահանջներից և այդ համատեքստում նշանակված պատժի ազդեցությունը վերջինի կյանքի պայմանների վրա, որպիսի պայմաններում արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից նշանակված պատիժն Արթուր Աստվածատրյանի կողմից կրելու վերաբերյալ հանգել է սխալ հետևության:
Պաշտպանական կողմի գնահատմամբ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց այն կրելու: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու պարագայում կարող է ապահովվել Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ պատժի նպատակների իրացվելիությունը` նրա ուղղումը, սոցիալական արդարության վերականգնումը, նոր հանցագործության կանխումը: Իր գործողություններով արդեն իսկ Արթուր Աստվածատրյանը դրսևորել է հետհանցավոր դրական վարքագիծ, ինչը մասին վկայում են նրա կողմից անկեղծ զղջման, մեղավոր ճանաչելու, արագացված դատաքննություն միջնորդելու հանգամանքները:
Օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող վերը նշված հանգամանքների համակցությունն էականորեն նվազեցնում է Արթուր Աստվածատրյանի անձի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը և վկայում է Արթուր Աստվածատրյանին ազատության սահմանափակման աննպատակահարմարության, պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորության մասին, որը բխում է նաև պատիժ նշանակելու կարևորագույն` մարդասիրության սկզբունքի պահանջներից:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԵՇԴ/0001/01/16 որոշմամբ նշել է, որ քրեական իրավունքը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի արդարացիության չափանիշ է համարում պատժի և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների համաչափությունն արարքի հանրային վտանգավորության բնույթին և աստիճանին, հանցագործության հանգամանքներին ու հանցավորի անձնավորությանը, իսկ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում՝ հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի և այլ հանգամանքների ամբողջական գնահատմամբ դատարանի համոզվածությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժը կրելու։ Միևնույն ժամանակ, պայմանավորված մարդասիրության սկզբունքով, անհրաժեշտության դեպքում նախատեսվում է այդ հիմնադրույթներից էական շեղում քրեական ներգործության տնտեսման ուղղությամբ՝ որպես մարդասիրական վերաբերմունք հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Քրեական իրավունքը, որոշակիացնելով քրեական ներգործության տնտեսման ձևերը, սպառիչ կերպով չի թվարկում այն հանգամանքները, որոնք հիմք կհանդիսանան դատարանի կողմից պատժի արդարացիության հիմքում ընկած համաչափության պահանջից շեղում թույլ տալու համար։ Այլ խոսքով` նախատեսված է այդ հանգամանքների բաց թվարկում` պայմանավորված այն բանով, որ մարդասիրության դրսևորման հիմքերն ոչ թե իրավական, այլ բարոյական կատեգորիաներ են։ Հանցանք կատարած անձը չի կատարում իրավական նշանակություն ունեցող որևէ դրական վարքագիծ, սակայն հանցակազմից դուրս օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող նրա սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունները կամ դրանց փոփոխությունը հիմք են սոցիալիզացմանը համընթաց ձևավորվող սոցիալ-բարոյական համակարգի իրացմամբ վերջինիս նկատմամբ մարդասիրություն դրսևորելու համար՝ նպատակ հետապնդելով ապահովելու հասարակությունում նրա անհատականությունը և ինքնադրսևորումը։ Սա ամենևին չի նշանակում որևէ հանդուրժողականություն, ներողամտություն, թողտվություն կամ դատարանի հայեցողություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Դատարանի կողմից մարդասիրության դրսևորումը չի ենթադրում նաև պատժի նպատակներից, տուժողի, հասարակության և պետության շահերից նահանջ, այն պատճառաբանությամբ, որ այդ շեղումը համապատասխանում է հասարակության, սահմանադրական և կոնվենցիոն պահանջին և ավելի մեծ նշանակություն ունի, քան պատժիչ միջոցների կիրառումը։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սեյրան Աղախանյանի վերաբերյալ 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԱՎԴ/0082/01/12 որոշմամբ նշել է, որ յուրաքանչյուր գործով նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների (կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցագործության կատարման եղանակ և այլն), պետք է բազմակողմանի վերլուծության ու գնահատման ենթարկի հանցավորի անձը: Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման և հետևաբար նաև նշանակված պատժի կրման հարցի լուծման համար էական նշանակություն ունեն հանցավորի անձի ոչ միայն ֆիզիկական ու հոգեկան, այլև սոցիալական առանձնահատկությունների վերաբերյալ փաստական տվյալները: Հետևաբար, հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնելիս և նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է ուսումնասիրի հանցավորի ընտանեկան դրության, նրա խնամքին այլ անձանց առկայության, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղի ու դիրքի, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագրի և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ջ.Շիրվանյանի վերաբերյալ 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0091/01/14 որոշմամբ նշել է, որ պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցությունը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծն աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, սեռը, դատվածությունը և այլն): Հանցավորի ընտանեկան դրությունը, վերջինիս ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա նշանակված պատժի ազդեցությունը, նրա խնամքին այլ անձանց առկայությունը, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղն ու դիրքը, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագիրը և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտությունը:
Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին քրեական և քրեական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ գտնում է, որ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև տվյալ դեպքում։
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը որպես Արթուր Աստվածատրյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք արձանագրել է այն, որ վերջինն ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել է կատարածի համար:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Արթուր Աստվածատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Որպես մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել վերջինի դատվածություն չունենալու հանգամանքը։
Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ ազատության սահմանափակման ձևով՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից և բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից:
Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ դատարանի կողմից որոշած պատժաչափը համապատասխանում է ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ և 78-րդ հոդվածներով ամրագրված քրեական պատժի և պետական հարկադրանքի «Համաչափության» սկզբունքին:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է նաև, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանին պետք է արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործում առկա հանգամանքների համալիր հետազոտման արդյունքում մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ իրավաչափորեն նշանակել է համաչափ պատիժ՝ ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որը բավարար է պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Գործում առկա չեն այնպիսի հանգամանքներ, որոնք կարող են վկայել, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ է մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի կողմից կատարված հանցանքին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը: Իսկ տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ակնհայտ խիստ չէ:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքներն իրենց բնույթով այնպիսին չեն, որպիսի վկայեն այն մասին, որ մեղադրյալի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ է վերջինի կողմից կատարված հանցանքին:
Իսկ ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ Արթուր Աստվածատրյանը, դատապարտվելով ազատության սահմանափակման, զրկվում է աշխատելու, գումար վաստակելու, իր իսկ կարիքները հոգալու հնարավորություններից, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ազատության սահմանափակում պատժատեսակի կիրառման առաջնային պայմաններից է հանդիսանում այն, որ դատապարտյալի նկատմամբ իրականացվող հսկողությունը չպետք է դատապարտյալին զրկի աշխատանքից:
Սույն դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակելով ազատության սահմանափակում, մեղադրյալին արգելել միայն է առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը, որը չի կարող Արթուր Աստվածատրյանին զրկել աշխատելու հնարավորությունից: Հետևաբար՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այս առումով պաշտպանի պնդումն անհիմն է:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի դիտարկումներին՝ հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակվել է ազատության սահմանափակում, և նկատի ունենալով, որ տվյալ պատժատեսակի կիրառման դեպքում օրենսդիրը չի նախատեսել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորություն, հարկ է համարում նշել, որ սույն դեպքում մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը կիրառելի չէ:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վիճարկվող դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմքերը բացակայում են, Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է բավարար չափով հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ, որն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Լ.ԱԲԳԱՐՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«08» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
մեղադրյալ
Մ.Պապոյան
Ռ.Պապոյան
Լ․Աբգարյան
Հ.Հակոբյան
Ա.Աստվածատրյան
դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի (ծնված՝ 1965 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածությունը չունեցող, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 52/1-րդ շենքի նկուղում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը`
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ձերբակալվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11837624 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով Սարգիս Կարապետյանը ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ այն արարքի համար, որ նա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը վնասելով և շրջանցելով, կատարել է գողության փորձ:
Այսպես.
Արթուր Աստվածատրյանը, 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 04:15-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 39/2 հասցեում գործող՝ Սարգիս Արթուրի Կարապետյանին պատկանող միրգ-բանջարեղենի խանութի մոտ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը՝ նշված խանութի դիմային հատվածում առկա ապակին վնասելու եղանակով մուտք է գործել ներս, այնտեղից դուրս է բերել 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ էլեկտրական կշեռք, ընդհանուր 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 պոմելո, ընդհանուր 2.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պլաստմասե 2 շշով խաղողի թփեր և ընդհանուր 4.750 ՀՀ դրամ արժողությամբ 5 դույլ թթու ծիծակ, սակայն դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել, վերոնշյալ գույքը չի կարողացել ապօրինաբար տնօրինել, քանի որ հայտնաբերվել և ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով ձերբակալված Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանն ազատ է արձակվել՝ անձին անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունվարի 7-ին Արթուր Աստվածատրյանի վերաբերյալ թիվ 11837624 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0062/01/25 համարը։
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճռով Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքում և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին արգելվել է պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության, փոխել բնակության վայրը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները որոշվել է վերացնել:
Վերը նշված դատավճռի օրինակը մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ին:
2025 թվականի նոյեմբերի 13-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին) Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճռի դեմ:
Թիվ ԵԴ1/0062/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին:
2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին էլեկտրոնային մակագրությամբ թիվ ԵԴ1/0062/01/25 քրեական գործը մակագրվել է Վերաքննիչ դատարանի դատավորներ Մ.Պապոյանին, Ռ.Պապոյանին և Լ.Աբգարյանին (նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի նոյեմբերի 18-ին):
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և պատժի մասով փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատական ակտը, կայացնել մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի համար բարենպաստ և նրա վիճակը բարելավող այլ որոշում, կամ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ սույն քրեական վարույթում առկա Արթուր Աստվածատրյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքների առկայության պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը կարող էր Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատժատեսակ, այլ ոչ թե սանկցիայով նախատեսված ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, տուժողի բողոք և պատճառված վնասի բացակայությունը, նախկինում դատապարտված չլինելը, 2-րդ խմբի հաշմանդամ լինելը:
Պաշտպանական կողմի գնահատմամբ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատժատեսակները կիրառելով ևս հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրացվելիությանը: Արթուր Աստվածատրյանը պատրաստակամություն է հայտնել վճարել դատարանի կողմից նշանակված տուգանքը, նաև համաձայն է իր նկատմամբ նշանակվի հանրային աշխատանքներ, կամ կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը:
Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտությունը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի համատեքստում` համակցության մեջ պատշաճ գնահատման չի ենթարկել նրա անձը բնութագրող և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այդ թվում այն, որ Արթուր Աստվածատրյանին ազատության սահմանափակման դատապարտելով, վերջինին զրկում է աշխատելու, գումար վաստակելու, իր իսկ կարիքները հոգալու հնարավորություններից, ինչն առաջին հերթին բխում է հենց մարդասիրության սկզբունքի պահանջներից և այդ համատեքստում նշանակված պատժի ազդեցությունը վերջինի կյանքի պայմանների վրա, որպիսի պայմաններում արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից նշանակված պատիժն Արթուր Աստվածատրյանի կողմից կրելու վերաբերյալ հանգել է սխալ հետևության:
Պաշտպանական կողմի գնահատմամբ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց այն կրելու: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու պարագայում կարող է ապահովվել Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ պատժի նպատակների իրացվելիությունը` նրա ուղղումը, սոցիալական արդարության վերականգնումը, նոր հանցագործության կանխումը: Իր գործողություններով արդեն իսկ Արթուր Աստվածատրյանը դրսևորել է հետհանցավոր դրական վարքագիծ, ինչը մասին վկայում են նրա կողմից անկեղծ զղջման, մեղավոր ճանաչելու, արագացված դատաքննություն միջնորդելու հանգամանքները:
Օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող վերը նշված հանգամանքների համակցությունն էականորեն նվազեցնում է Արթուր Աստվածատրյանի անձի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը և վկայում է Արթուր Աստվածատրյանին ազատության սահմանափակման աննպատակահարմարության, պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորության մասին, որը բխում է նաև պատիժ նշանակելու կարևորագույն` մարդասիրության սկզբունքի պահանջներից:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԵՇԴ/0001/01/16 որոշմամբ նշել է, որ քրեական իրավունքը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի արդարացիության չափանիշ է համարում պատժի և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների համաչափությունն արարքի հանրային վտանգավորության բնույթին և աստիճանին, հանցագործության հանգամանքներին ու հանցավորի անձնավորությանը, իսկ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում՝ հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի և այլ հանգամանքների ամբողջական գնահատմամբ դատարանի համոզվածությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժը կրելու։ Միևնույն ժամանակ, պայմանավորված մարդասիրության սկզբունքով, անհրաժեշտության դեպքում նախատեսվում է այդ հիմնադրույթներից էական շեղում քրեական ներգործության տնտեսման ուղղությամբ՝ որպես մարդասիրական վերաբերմունք հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Քրեական իրավունքը, որոշակիացնելով քրեական ներգործության տնտեսման ձևերը, սպառիչ կերպով չի թվարկում այն հանգամանքները, որոնք հիմք կհանդիսանան դատարանի կողմից պատժի արդարացիության հիմքում ընկած համաչափության պահանջից շեղում թույլ տալու համար։ Այլ խոսքով` նախատեսված է այդ հանգամանքների բաց թվարկում` պայմանավորված այն բանով, որ մարդասիրության դրսևորման հիմքերն ոչ թե իրավական, այլ բարոյական կատեգորիաներ են։ Հանցանք կատարած անձը չի կատարում իրավական նշանակություն ունեցող որևէ դրական վարքագիծ, սակայն հանցակազմից դուրս օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող նրա սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունները կամ դրանց փոփոխությունը հիմք են սոցիալիզացմանը համընթաց ձևավորվող սոցիալ-բարոյական համակարգի իրացմամբ վերջինիս նկատմամբ մարդասիրություն դրսևորելու համար՝ նպատակ հետապնդելով ապահովելու հասարակությունում նրա անհատականությունը և ինքնադրսևորումը։ Սա ամենևին չի նշանակում որևէ հանդուրժողականություն, ներողամտություն, թողտվություն կամ դատարանի հայեցողություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Դատարանի կողմից մարդասիրության դրսևորումը չի ենթադրում նաև պատժի նպատակներից, տուժողի, հասարակության և պետության շահերից նահանջ, այն պատճառաբանությամբ, որ այդ շեղումը համապատասխանում է հասարակության, սահմանադրական և կոնվենցիոն պահանջին և ավելի մեծ նշանակություն ունի, քան պատժիչ միջոցների կիրառումը։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սեյրան Աղախանյանի վերաբերյալ 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԱՎԴ/0082/01/12 որոշմամբ նշել է, որ յուրաքանչյուր գործով նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների (կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցագործության կատարման եղանակ և այլն), պետք է բազմակողմանի վերլուծության ու գնահատման ենթարկի հանցավորի անձը: Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման և հետևաբար նաև նշանակված պատժի կրման հարցի լուծման համար էական նշանակություն ունեն հանցավորի անձի ոչ միայն ֆիզիկական ու հոգեկան, այլև սոցիալական առանձնահատկությունների վերաբերյալ փաստական տվյալները: Հետևաբար, հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնելիս և նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է ուսումնասիրի հանցավորի ընտանեկան դրության, նրա խնամքին այլ անձանց առկայության, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղի ու դիրքի, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագրի և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ջ.Շիրվանյանի վերաբերյալ 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0091/01/14 որոշմամբ նշել է, որ պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցությունը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծն աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, սեռը, դատվածությունը և այլն): Հանցավորի ընտանեկան դրությունը, վերջինիս ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա նշանակված պատժի ազդեցությունը, նրա խնամքին այլ անձանց առկայությունը, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղն ու դիրքը, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագիրը և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտությունը:
Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին քրեական և քրեական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ գտնում է, որ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև տվյալ դեպքում։
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը որպես Արթուր Աստվածատրյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք արձանագրել է այն, որ վերջինն ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել է կատարածի համար:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Արթուր Աստվածատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Որպես մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել վերջինի դատվածություն չունենալու հանգամանքը։
Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ ազատության սահմանափակման ձևով՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից և բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից:
Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ դատարանի կողմից որոշած պատժաչափը համապատասխանում է ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ և 78-րդ հոդվածներով ամրագրված քրեական պատժի և պետական հարկադրանքի «Համաչափության» սկզբունքին:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է նաև, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանին պետք է արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործում առկա հանգամանքների համալիր հետազոտման արդյունքում մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ իրավաչափորեն նշանակել է համաչափ պատիժ՝ ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որը բավարար է պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Գործում առկա չեն այնպիսի հանգամանքներ, որոնք կարող են վկայել, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ է մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի կողմից կատարված հանցանքին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը: Իսկ տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ակնհայտ խիստ չէ:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքներն իրենց բնույթով այնպիսին չեն, որպիսի վկայեն այն մասին, որ մեղադրյալի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ է վերջինի կողմից կատարված հանցանքին:
Իսկ ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ Արթուր Աստվածատրյանը, դատապարտվելով ազատության սահմանափակման, զրկվում է աշխատելու, գումար վաստակելու, իր իսկ կարիքները հոգալու հնարավորություններից, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ազատության սահմանափակում պատժատեսակի կիրառման առաջնային պայմաններից է հանդիսանում այն, որ դատապարտյալի նկատմամբ իրականացվող հսկողությունը չպետք է դատապարտյալին զրկի աշխատանքից:
Սույն դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակելով ազատության սահմանափակում, մեղադրյալին արգելել միայն է առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը, որը չի կարող Արթուր Աստվածատրյանին զրկել աշխատելու հնարավորությունից: Հետևաբար՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այս առումով պաշտպանի պնդումն անհիմն է:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի դիտարկումներին՝ հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակվել է ազատության սահմանափակում, և նկատի ունենալով, որ տվյալ պատժատեսակի կիրառման դեպքում օրենսդիրը չի նախատեսել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորություն, հարկ է համարում նշել, որ սույն դեպքում մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը կիրառելի չէ:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վիճարկվող դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմքերը բացակայում են, Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է բավարար չափով հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ, որն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Լ.ԱԲԳԱՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0062/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 08-01-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 11837624 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը վնասելով և շրջանցելով կատարել է գողության փորձ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Աստվածատրյան |
| Հայրանուն | Գառնիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 44-254-րդ Մաս 2-րդ Կետ 3-րդ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 9.3 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 08-01-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 10-01-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 10-01-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹՆ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 10 հունվարի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ժ.Չիչոյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով․ ՊԱՐԶԵՑԻ 2025 թվականի հունվարի 08-ին ընդդատության հիմքով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում մուտք է եղել Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական թիվ 11837624 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, քրեական գործին շնորհված է եղել ԵԴ1/0062/01/25 դատական գործի համարը, էլեկտրոնային մակագրման եղանակով քրեական գործը մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 09-ին այն հանձնվել է Դատարանին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով, ՈՐՈՇԵՑԻ ԵԴ1/0062/01/25 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ստանձնել վարույթը և նշանակել նախնական դատալսումներ 2025 թվականի հունվարի 20-ին, ժամը՝ 09:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Կենտրոն նստավայրում (ք.Երևան, Տիգրան Մեծի պող., 23/1): Գործը վարույթ ընդունելու պահից երկու օրվա ընթացքում այդ մասին տեղյակ պահել հանրային մեղադրողին, վարույթի մասնավոր մասնակիցներին ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթիկ` հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հարցերի կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի պարզաբանմամբ: Որոշումն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից և ենթակա չէ բողոքարկման: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Աստվածատրյան |
| Հայրանուն | Գառնիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Ներկայացուցիչ | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա․ |
| Ազգանուն | Բադալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 11-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 11-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 25-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 25-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 06-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 06-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 29-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 29-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 02-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 02-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:13 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Աստվածատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-10-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Ազատության սահմանափակում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/0062/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ 08 հոկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆԻ ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ա.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Ա.ԱՍՏՎԱԾԱՏՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի՝ ծնված 21.05.1965թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 52/1-րդ շենքի նկուղում, որպես խափանման միջոց է ընտրված Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով. I.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին կազմվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը արձանագրություն է կազմել թիվ 11837624 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել հանցանք կատարած լինելու անմիջականերոն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Արթուր Աստվածատրյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել Սարգիս Կարապետյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը միջնորդություն է հարուցել քրեական վարույթի օրինականության նկատմամբ դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանը որոշում է կայացրել թիվ 11837624 քրեական վարույթով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի վերաբերյալ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ․ «[ն]ա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը վնասելով և շրջանցելով կատարել է գողության փորձ: Այսպես. Արթուր Աստվածատրյանը, 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին' ժամը 04:15-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 39/2 հասցեում գործող' Սարգիս Արթուրի Կարապետյանին պատկանող միրգ-բանջարեղենի խանութի մոտ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը' նշված խանութի դիմային հատվածում առկա ապակին վնասելու եղանակով մուտք է գործել ներս, այնտեղից դուրս է բերել 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ էլեկտրական կշեռք, ընդհանուր 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 պոմելո, ընդհանուր 2 000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պլաստմասե 2 շշով խաղողի թփեր և ընդհանուր 4.750 ՀՀ դրամ արժողությամբ 5 դույլ թթու ծիծակ, սակայն դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը' նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել վերոնշյալ գույքը չի կարողացել ապօրինաբար տնօրինել, քանի որ հայտնաբերվել և ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:» 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ Դ.Դավթյանը որոշում է կայացրել ձերբակալված Արթուր Աստվածատրյանին ազատ արձակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը: 2025 թվականի հունվարի 03-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանը որոշում է կայացրել թիվ 11837624 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին: 2025 թվականի հունվարի 08-ին թիվ 11837624 քրեական գործը մուտք է եղել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, էլեկտրոնային եղանակով թիվ ԵԴ1/0062/01/25 համարի ներքո մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ժ.Չիչոյանին: 2025 թվականի հունվարի 10-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/0662/01/25 քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել Ա.Աստվածատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու մասին: 2025 թվականի հոկտեմբերի 08-ի դատական նիստի ժամանակ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը միջնորդություն է ներկայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ, ինչը Դատարանի կողմից բավարարվել է և նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: II. Արագացված վարույթ. Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: Հանրային մեղադրող Ա.Բադալյանը արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: III. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ. Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ։ (դատական նիստի արձանագրություն) IV.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները. Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը արձանագրում է, որ ապացուցված է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ Մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ §1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:» ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ §1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:¦ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ մասի համաձայն՝ Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-րդ հոդվածի համաձայն. §1. Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն և պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ, սակայն անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվում տվյալ հանցակազմի որևէ հատկանիշի բացակայության հետևանքով: (…)¦ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. « 1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը` (…) 2. Գողությունը, որը կատարվել է՝ (…) 3) տեխնիկական միջոցի, հատուկ հարմարեցված սարքավորման կամ այլ առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ այլ եղանակով գույքի պաշտպանության կամ պահպանման համար նախատեսված սարքավորումը, համակարգը, կառույցը կամ այլ միջոցը ոչնչացնելով, վնասելով կամ շրջանցելով կամ (…) պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով (…):» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, հանցագործության շարժառիթներն ու նպատակները, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք արձանագրում է, այն որ վերջինս ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել է կատարածի համար: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի է առնում վերջինիս դատվածություն չունենալու հանգամանքը։ Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. §(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)¦ (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների, ինչպես նաև վերևում նշված փաստական հանգամանքների գնահատման արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ ազատության սահմանափակման ձևով 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում, համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից և բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ Դատարանի կողմից որոշած պատժաչափը համապատասխանում է ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ և 78-րդ հոդվածներով ամրագրված քրեական պատժի և պետական հարկադրանքի «Համաչափության» սկզբունքին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն. «Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։» Հաշվի առնելով վերոգրյալը Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին պետք է արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը: Միևնույն ժամանակ Դատարան գտնում է, որ ազատության սահմանափակման նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է դրվի ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: Քննության առնելով 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Սարգիս Կարապետյանին վերադարձված՝ 2 հատ պոմելոյի, 2 շշերով խաղողի թփերի, 5 դույլ ծիծակի և 1 հատ էլեկտրական կշեռքի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանը: Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ա.Աստվածատրյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Եզրափակիչ մաս. Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը: Պատժի կատարման նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ առարկաները թողնել տուժող Սարգիս Կարապետյանի տնօրինմանը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները, վերացնել: Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 08-10-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Քրեական գործը 2 հատորից․ 1-ինը՝ 90, 2-րդը՝ 108 թերթից։ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-11-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր՝ 90, 108 թերթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-133300/25 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 30-01-2026 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 02-02-2026 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 17-02-2026 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | Երևան քաղաքի առաջին ատյանըի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 08.10.2025թ.-ին կայացված թիվ ԵԴ1/0062/01/25 օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը 16.02.2026թ.-ին ընդունվել է կատարման: |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-02-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Քրեական գործը 3 հատորից․ 1-ինը՝ 90, 2-րդը՝ 108, 3-րդը՝ 66 թերթից։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 24-02-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր |
Դատական գործ N: ԵԴ1/0062/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-11-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-11-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արթուր Աստվածատրյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել և պատժի մասով փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 08.10.2025թ. կայացված դատավճիռը , կայացնել մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի համար բարենպաստ և նրա վիճակը բարելավող նոր որոշում : Դատական ակտը հիմնավոր գտնելու դեպքում Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան : Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածը և մեղադրյալ Էդուարդ Արտավազդի Պետրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 17-11-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 9.3 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-11-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Աբգարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-11-2025 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 08-12-2025 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Աստվածատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/0062/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ «08» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր դատավորներ դատական նիստերի քարտուղար մեղադրյալ Մ.Պապոյան Ռ.Պապոյան Լ․Աբգարյան Հ.Հակոբյան Ա.Աստվածատրյան դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի (ծնված՝ 1965 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածությունը չունեցող, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 52/1-րդ շենքի նկուղում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը` ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ձերբակալվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11837624 քրեական վարույթը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով Սարգիս Կարապետյանը ճանաչվել է տուժող: 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ այն արարքի համար, որ նա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը վնասելով և շրջանցելով, կատարել է գողության փորձ: Այսպես. Արթուր Աստվածատրյանը, 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 04:15-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 39/2 հասցեում գործող՝ Սարգիս Արթուրի Կարապետյանին պատկանող միրգ-բանջարեղենի խանութի մոտ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը՝ նշված խանութի դիմային հատվածում առկա ապակին վնասելու եղանակով մուտք է գործել ներս, այնտեղից դուրս է բերել 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ էլեկտրական կշեռք, ընդհանուր 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 պոմելո, ընդհանուր 2.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պլաստմասե 2 շշով խաղողի թփեր և ընդհանուր 4.750 ՀՀ դրամ արժողությամբ 5 դույլ թթու ծիծակ, սակայն դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել, վերոնշյալ գույքը չի կարողացել ապօրինաբար տնօրինել, քանի որ հայտնաբերվել և ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով ձերբակալված Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանն ազատ է արձակվել՝ անձին անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով: 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Դ.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 11837624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը: 2025 թվականի հունվարի 7-ին Արթուր Աստվածատրյանի վերաբերյալ թիվ 11837624 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/0062/01/25 համարը։ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճռով Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքում և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանին արգելվել է պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության, փոխել բնակության վայրը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները որոշվել է վերացնել: Վերը նշված դատավճռի օրինակը մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ին: 2025 թվականի նոյեմբերի 13-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին) Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճռի դեմ: Թիվ ԵԴ1/0062/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին: 2025 թվականի նոյեմբերի 17-ին էլեկտրոնային մակագրությամբ թիվ ԵԴ1/0062/01/25 քրեական գործը մակագրվել է Վերաքննիչ դատարանի դատավորներ Մ.Պապոյանին, Ռ.Պապոյանին և Լ.Աբգարյանին (նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի նոյեմբերի 18-ին): Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և պատժի մասով փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատական ակտը, կայացնել մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի համար բարենպաստ և նրա վիճակը բարելավող այլ որոշում, կամ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան: Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ սույն քրեական վարույթում առկա Արթուր Աստվածատրյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքների առկայության պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը կարող էր Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատժատեսակ, այլ ոչ թե սանկցիայով նախատեսված ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, տուժողի բողոք և պատճառված վնասի բացակայությունը, նախկինում դատապարտված չլինելը, 2-րդ խմբի հաշմանդամ լինելը: Պաշտպանական կողմի գնահատմամբ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատժատեսակները կիրառելով ևս հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրացվելիությանը: Արթուր Աստվածատրյանը պատրաստակամություն է հայտնել վճարել դատարանի կողմից նշանակված տուգանքը, նաև համաձայն է իր նկատմամբ նշանակվի հանրային աշխատանքներ, կամ կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը: Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտությունը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի համատեքստում` համակցության մեջ պատշաճ գնահատման չի ենթարկել նրա անձը բնութագրող և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այդ թվում այն, որ Արթուր Աստվածատրյանին ազատության սահմանափակման դատապարտելով, վերջինին զրկում է աշխատելու, գումար վաստակելու, իր իսկ կարիքները հոգալու հնարավորություններից, ինչն առաջին հերթին բխում է հենց մարդասիրության սկզբունքի պահանջներից և այդ համատեքստում նշանակված պատժի ազդեցությունը վերջինի կյանքի պայմանների վրա, որպիսի պայմաններում արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից նշանակված պատիժն Արթուր Աստվածատրյանի կողմից կրելու վերաբերյալ հանգել է սխալ հետևության: Պաշտպանական կողմի գնահատմամբ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց այն կրելու: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու պարագայում կարող է ապահովվել Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ պատժի նպատակների իրացվելիությունը` նրա ուղղումը, սոցիալական արդարության վերականգնումը, նոր հանցագործության կանխումը: Իր գործողություններով արդեն իսկ Արթուր Աստվածատրյանը դրսևորել է հետհանցավոր դրական վարքագիծ, ինչը մասին վկայում են նրա կողմից անկեղծ զղջման, մեղավոր ճանաչելու, արագացված դատաքննություն միջնորդելու հանգամանքները: Օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող վերը նշված հանգամանքների համակցությունն էականորեն նվազեցնում է Արթուր Աստվածատրյանի անձի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը և վկայում է Արթուր Աստվածատրյանին ազատության սահմանափակման աննպատակահարմարության, պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորության մասին, որը բխում է նաև պատիժ նշանակելու կարևորագույն` մարդասիրության սկզբունքի պահանջներից: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2018 թվականի մարտի 20-ի թիվ ԵՇԴ/0001/01/16 որոշմամբ նշել է, որ քրեական իրավունքը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի արդարացիության չափանիշ է համարում պատժի և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների համաչափությունն արարքի հանրային վտանգավորության բնույթին և աստիճանին, հանցագործության հանգամանքներին ու հանցավորի անձնավորությանը, իսկ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում՝ հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի և այլ հանգամանքների ամբողջական գնահատմամբ դատարանի համոզվածությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժը կրելու։ Միևնույն ժամանակ, պայմանավորված մարդասիրության սկզբունքով, անհրաժեշտության դեպքում նախատեսվում է այդ հիմնադրույթներից էական շեղում քրեական ներգործության տնտեսման ուղղությամբ՝ որպես մարդասիրական վերաբերմունք հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Քրեական իրավունքը, որոշակիացնելով քրեական ներգործության տնտեսման ձևերը, սպառիչ կերպով չի թվարկում այն հանգամանքները, որոնք հիմք կհանդիսանան դատարանի կողմից պատժի արդարացիության հիմքում ընկած համաչափության պահանջից շեղում թույլ տալու համար։ Այլ խոսքով` նախատեսված է այդ հանգամանքների բաց թվարկում` պայմանավորված այն բանով, որ մարդասիրության դրսևորման հիմքերն ոչ թե իրավական, այլ բարոյական կատեգորիաներ են։ Հանցանք կատարած անձը չի կատարում իրավական նշանակություն ունեցող որևէ դրական վարքագիծ, սակայն հանցակազմից դուրս օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող նրա սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունները կամ դրանց փոփոխությունը հիմք են սոցիալիզացմանը համընթաց ձևավորվող սոցիալ-բարոյական համակարգի իրացմամբ վերջինիս նկատմամբ մարդասիրություն դրսևորելու համար՝ նպատակ հետապնդելով ապահովելու հասարակությունում նրա անհատականությունը և ինքնադրսևորումը։ Սա ամենևին չի նշանակում որևէ հանդուրժողականություն, ներողամտություն, թողտվություն կամ դատարանի հայեցողություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ։ Դատարանի կողմից մարդասիրության դրսևորումը չի ենթադրում նաև պատժի նպատակներից, տուժողի, հասարակության և պետության շահերից նահանջ, այն պատճառաբանությամբ, որ այդ շեղումը համապատասխանում է հասարակության, սահմանադրական և կոնվենցիոն պահանջին և ավելի մեծ նշանակություն ունի, քան պատժիչ միջոցների կիրառումը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ ԱՎԴ/0056/01/17 որոշմամբ դիրքորոշում է արտահայտել, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցանքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը ճիշտ գնահատելու և հանցավորի նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է, ի թիվս այլնի, հատուկ ուշադրություն դարձնել հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակին, հանցանքի կատարման գործիքին և հանցագործության իրադրությանը, պատճառված վնասի բնույթին, արարքի նկատմամբ անձի հոգեբանական վերաբերմունքին, հանցագործության նպատակին և շարժառիթին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սեյրան Աղախանյանի վերաբերյալ 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԱՎԴ/0082/01/12 որոշմամբ նշել է, որ յուրաքանչյուր գործով նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների (կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցագործության կատարման եղանակ և այլն), պետք է բազմակողմանի վերլուծության ու գնահատման ենթարկի հանցավորի անձը: Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման և հետևաբար նաև նշանակված պատժի կրման հարցի լուծման համար էական նշանակություն ունեն հանցավորի անձի ոչ միայն ֆիզիկական ու հոգեկան, այլև սոցիալական առանձնահատկությունների վերաբերյալ փաստական տվյալները: Հետևաբար, հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնելիս և նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է ուսումնասիրի հանցավորի ընտանեկան դրության, նրա խնամքին այլ անձանց առկայության, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղի ու դիրքի, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագրի և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ջ.Շիրվանյանի վերաբերյալ 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0091/01/14 որոշմամբ նշել է, որ պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցությունը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծն աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, սեռը, դատվածությունը և այլն): Հանցավորի ընտանեկան դրությունը, վերջինիս ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա նշանակված պատժի ազդեցությունը, նրա խնամքին այլ անձանց առկայությունը, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղն ու դիրքը, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագիրը և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտությունը: Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշումները վերաբերում են նախկին քրեական և քրեական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներին, այնուամենայնիվ գտնում է, որ դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները կիրառելի են նաև տվյալ դեպքում։ Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը որպես Արթուր Աստվածատրյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք արձանագրել է այն, որ վերջինն ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել է կատարածի համար: Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Արթուր Աստվածատրյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Որպես մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել վերջինի դատվածություն չունենալու հանգամանքը։ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ ազատության սահմանափակման ձևով՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ինչը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից և բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից: Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ դատարանի կողմից որոշած պատժաչափը համապատասխանում է ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ և 78-րդ հոդվածներով ամրագրված քրեական պատժի և պետական հարկադրանքի «Համաչափության» սկզբունքին: Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է նաև, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանին պետք է արգելել՝ պատժի կրման ընթացքում, առանց իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործում առկա հանգամանքների համալիր հետազոտման արդյունքում մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ իրավաչափորեն նշանակել է համաչափ պատիժ՝ ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որը բավարար է պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Գործում առկա չեն այնպիսի հանգամանքներ, որոնք կարող են վկայել, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ է մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի կողմից կատարված հանցանքին։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը: Իսկ տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ակնհայտ խիստ չէ: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքներն իրենց բնույթով այնպիսին չեն, որպիսի վկայեն այն մասին, որ մեղադրյալի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն անհամաչափ է վերջինի կողմից կատարված հանցանքին: Իսկ ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ Արթուր Աստվածատրյանը, դատապարտվելով ազատության սահմանափակման, զրկվում է աշխատելու, գումար վաստակելու, իր իսկ կարիքները հոգալու հնարավորություններից, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ազատության սահմանափակում պատժատեսակի կիրառման առաջնային պայմաններից է հանդիսանում այն, որ դատապարտյալի նկատմամբ իրականացվող հսկողությունը չպետք է դատապարտյալին զրկի աշխատանքից: Սույն դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակելով ազատության սահմանափակում, մեղադրյալին արգելել միայն է առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը, որը չի կարող Արթուր Աստվածատրյանին զրկել աշխատելու հնարավորությունից: Հետևաբար՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այս առումով պաշտպանի պնդումն անհիմն է: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի դիտարկումներին՝ հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակվել է ազատության սահմանափակում, և նկատի ունենալով, որ տվյալ պատժատեսակի կիրառման դեպքում օրենսդիրը չի նախատեսել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորություն, հարկ է համարում նշել, որ սույն դեպքում մեղադրյալ Արթուր Աստվածատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը կիրառելի չէ: Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վիճարկվող դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմքերը բացակայում են, Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է բավարար չափով հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ, որն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 371-րդ և 380-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Մեղադրյալ Արթուր Գառնիկի Աստվածատրյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ ԵԴ1/0062/01/25 դատավճիռը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ Լ.ԱԲԳԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 08-12-2025 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Աբգարյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 26-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Քրեական գործը 3 հատոր՝ հատոր 1 «90» թերթ, հատոր 2 «108» թերթ և հատոր 3 «52» թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 26-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Քրեական գործը 3 հատոր՝ հատոր 1 «90» թերթ, հատոր 2 «108» թերթ և հատոր 3 «52» թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 6308/26 |